Trójca Święta. Czy Jezus jest Bogiem? | WIDEOKONFERENCJA [#9]

Dzień dobry, witam wszystkich serdecznie na wideokonferencji poświęconej tematowi Trójcy. Będziemy starali się dzisiaj odpowiedzieć na pytanie, czy tak zwana Trójca Święta jest prawną i wypływa z Pisma Świętego, czy też powiemy sobie, że jednak tak nie jest. Tak jak powiedzieliśmy w zapowiedzi, będziemy starali się zbadać ten przewód, chociaż rozumiemy, że mamy dzisiaj mało czasu i nie jesteśmy w stanie tego wszystkiego na pewno, wszystkich aspektów tej Trójcy wyjaśnić, zbadać, ale myślę, że warto chociażby zasygnalizować pewne wersety Pisma Świętego, chociaż niektóre, które jak uważamy, przeczą temu, a jakoby Trójca Święta w ogóle jako taka istniała. Na sam początek chciałbym zaprezentować coś takiego, jak korekondancja biblijna, Uważamy, że jest to jedno z podstawowych narzędzi do tego, ażeby badać Pismo Święte. Jest to narzędzie bardzo pomocne dla takiego każdego badacza Pisma Świętego. I dlaczego wspominam o tym narzędziu? Ponieważ ono zabiera tysiące słów, które są w Piśmie Świętym, ale jednego słowa nie znajdziemy w tej konkordancji, a zarazem w Piśmie Świętym. Tym słowem jest Trójca Święta. To nam pokazuje definitywnie, że takie słowo nie występuje w Piśmie Świętym. No ale ktoś powie, to nie jest żaden dowód na to, że taka Trójca Święta nie istnieje, bo w Piśmie Świętym nie ma takiego słowa. Być może, ale jest to już bardzo ważny sygnał myślę dla nas, że powinniśmy się nad tym głębiej zastanowić. Z drugiej strony wierzymy że Pan Bóg, nasz Stwórca, On chce przez Pismo Święte nam siebie objawić i wierzymy, że tak jest. I On się przedstawia na Piśmie Świętym, mówi nam o sobie, jakim On jest w charakterze, jakim On jest wspaniałym Bogiem, mówi o swoim Synu, przedstawia się. Nie ma nic do ukrycia, tak byśmy mogli powiedzieć. I na samym początku już chciałbym tutaj przejść i zacytować pewne wersety Pisma Świętego, które to potwierdzają. W ogóle będziemy bardzo dużo wersetów Pisma Świętego cytowali dzisiaj. Chcemy, ażeby to Pismo Święte było tym dowodem na to, że Bóg, najwyższy Bóg Jahwe jest jedynym prawdziwym Bogiem i nie ma żadnego innego Boga oprócz Niego, że nie jest tym Bogiem Jego Syn, Pan Jezus Chrystus, który przyszedł tutaj na Ziemię, jak wiem, ażeby odkupić człowieka z grzechu do śmierci i żebyśmy przez niego mieli szansę życia wiecznego na ziemi. Chociaż rozumiemy, że Pan Jezus jest bardzo znaczącą postacią, zaraz po Ojcu w niebie, najwyższą i rozumiemy, że do tego Pana Jezusa, jak i do Pana Boga, naszego Stwórcy, mamy prawo się modlić, ponieważ rozumiemy, że niektórzy mogą twierdzić, że skoro nie upaczamy Pana Jezusa za Boga, więc nie mamy prawo się do Niego modlić. To jest nieprawda. I tak na pewno nie głosimy, i tak nie wierzymy. I tak Pismo Święte również o tym mówi, że do Pana Jezusa przez Niego mamy prawo się modlić do naszego Stwórcy. Lis do Rzymian chciałbym zacytować taki werset z pierwszego rozdziału, Na udowodnienie tego m.in., że Bóg siebie przedstawia w Piśmie Świętym nam, to jest werset 18, 1 rozdziału Listu do Rzymian, werset 19 i werset 20. Czytamy. Ja czytam z Biblii Tysiąclecia, jednego z najbardziej popularnych przekładów Pisma Świętego. List do Rzymian, werset 18, 1 rozdział. Albowiem gniew Boży ujawnia się z nieba na wszelką bezbożność, i nieprawość tych ludzi, którzy przez nieprawość nakładają prawdzie pęta. I teraz bardzo ważne, to bowiem, co o Bogu można poznać, jawne jest wśród nich, gdyż Bóg im to ujawnił, albowiem od stworzenia świata niewidzialne Jego przymioty, wiekulista Jego potęga oraz bóstwo stają się widzialne dla umysłu przez Jego dzieła. Tak, że nie mogą wymówić się od winy, I tak rzeczywiście jest, szanowni internauci, że jeżeli ktoś chce rzeczywiście się dowiedzieć o Bogu, to jest tym źródłem, jedynym prawdziwym Pismo Święte i tam o nim wszystko jest napisane. Więc przechodzimy do dalszych naszych rozważań, uważając, że to będzie dzisiaj oczywiście nasza podstawa, Pismo Święte, I wyznawcy trójcy powiadają tak, że wierzą, że jest jeden Bóg, ale ten jeden Bóg składa się z tak zwanych trzech bogów składowych, tak byśmy mogli powiedzieć. Jest to Bóg Ojciec, Bóg Syn i Duch Święty. My dzisiaj Ducha Świętego w ogóle zostawimy jakby zupełnie na boku, nie będziemy się zajmowali tym tematem. Pragniemy tylko tutaj i zamierzamy zastanowić się nad Najwyższym Bogiem Ojcem i Jego Synem Jezusem Chrystusem nad tymi dwoma postaciami. Ale skąd się wziął wyraz trójca w ogóle? Jest to wyraz pochodzenia łacińskiego składający się z dwóch łacińskich słów, czyli mamy wyraz tres, który oznacza trzy i unitas, który oznacza jedność. Połączenie tych dwóch słów tres i unitas daje nam w języku polskim słowo trójca. Trójca święta, która w tej definicji oznacza ni mniej, ni więcej, tylko trzy w jedności lub trzy w jednym, tak jak żeśmy przed chwilą powiedzieli. Trochę tak matematycznie można by to ująć, że trzy razy jeden równa się jeden, a nie trzy. I zaraz tutaj widzę już wszystkich swolenników, czy może nie tyle zwolenników, co możemy powiedzieć wyznawców Trójcy Świętej, że nie, nie, nie, nie tak rozumiemy Trójcę i rzeczywiście nie należy przypisywać wyznawcom Trójcy takiego rozumienia, bo jeszcze raz powtarzamy, że oni uważają, że to jest jeden Bóg w trzech osobach, to jest Ojciec, Syn i Duch Święty są w jednym Bogu, wszystkie osoby w tej samej substancji, równe sobie współistniejące i współwieczne, te trzy osoby. Czy rzeczywiście tak Pismo Święte mówi? Zobaczymy. Ja myślę, że te wersety, które zacytujemy za chwilę, ewidentnie przeczą takiemu rozumowaniu, a myślę nawet dalej, że uwłaczają też samemu stwórcy, ponieważ on wyraźnie powiedział, że chwałę swojej nie odda nikomu. żadnemu innemu stworzeniu, żadnej innej osobie, nawet jeżeli miałby być to jego syn pierworodny, potężny, wielki, wspaniały, który zawsze wykonuje jego wolę. Czytamy w Piśmie Świętym Izajasza prorokstwo, 42 rozdział, werset 8. Właśnie na dowód tego, że Bóg mówi, że tej chwały swoje nie odda nikomu. Izajasz 42,8. Ja, któremu na imię jest Jahwe, chwały mojej nie odstąpię innemu, ani ci, mojej bożką. Ja tu jeszcze zapomniałem powiedzieć, że oczywiście cytuję te wersety Pisma Świętego z piwni tysiąclecia, która w przekładzie pierwszym i drugim swoim, jakie pojawiły się dosyć dawno temu u nas w kraju, zawiera Imię Boże w Starym Testamencie, wszędzie tam, gdzie powinno ono być rzeczywiście użyte. Od wydania trzeciego, już po te najnowsze wydania Pisma Świętego w przekładzie Biblii Tysiąclecia, imienia Bożego Jachtwe nie zobaczymy, a w tym miejscu zobaczymy jedynie wyraz Pana. Dlaczego tak zrobiono? Nie mam pojęcia. Uważam, że jest to bardzo duży błąd, iż ograbiono Pismo Święte z imienia Bożego, gdzie wyraźnie Bóg powiedział, że to imię ma być ludziom oprawione przez Jego Syna i Pan Jezus, jak wiemy, to uczynił, gdzie może jeszcze te wersety później pod koniec zacytujemy. Przechodzimy do dalszych wersetów Pisma Świętego, które w Starym Testamencie tzw. pokazują nam jednoznacznie, że Bóg jest Bogiem jedynym, wszechmogącym, który nie ma i nie chce dać i oddać nikomu swojej chwały. Nie ma takiego w ogóle zamiaru. W Psalmie 41, w wersecie 14, Księdze Psalmów, czytamy następujące słowa. Psalm 41, werset 14. Błogosławiony Yahweh, Bóg Izraela, od wieku aż po wiek. Amen, amen. czyli przez wieczność, od zawsze, po niezmierzone czasy, na zawsze ma być błogosławiony Bóg Izraela, Jahwe i widzimy chociażby też z tego wersetu, jak wielką chwałę posiada Bóg, Stwórca Wszechmordzący i tylko i wyłącznie On. Dalej moglibyśmy tutaj jeszcze zacytować Psalm 90, cały czas jesteśmy w Księdze Psalmów, Psalm 90, drugi, Psalm 90, werset drugi. Zanim góry narodziły się w bólach, nim ziemia i świat powstały, od wieku po wiek Tyś jest Bogiem. Tutaj też mamy mocne właśnie podkreślenie tego, że Bóg, Jeden Najwyższy, jest na wieki tym Bogiem. Dalej cytujemy, tak jak powiedziałem, będziemy bardzo dużo cytowali Psalm 106. Psalm 106, werset 48, czytamy. Błogosławiony jak ten Bóg Izraela, od wieków aż na wieki, a cały lud niech powie Amen, Amen. Dalej chciałbym powiedzieć, szanowni internauci, że Pismo Święte mówi, że oprócz Boga Najwyższego, Wszechmogącego oczywiście, Jego Syn, Jezus Chrystus i zacytujmy tutaj może w tym momencie już chociaż dwa wersety Ewangelia Jana, pierwszy rozdział, werset 18, bardzo znamienny zresztą werset i słowa. Ewangelia Jana, pierwszy rozdział, werset 18. Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg który jest w łonie Ojca, o nim pouczył. No i teraz tutaj niektórzy, na pewno z was, którzy wierzą w Trójcę, wierzą w bóstwo Pana Jezusa Chrystusa, takie samo bóstwo jak Ojca, no powiedzą, że proszę bardzo, zacytowałeś werset, który jednoznacznie potwierdza, że Pan Jezus jest Bogiem Wszechmogącym, takim samym jak Jego Ojciec. Za chwilę przejdziemy do tego, gdy będziemy rozważali słowo Elohim. Ale chciałbym tu właśnie przez ten werset podkreślić to, że Jego Syn, Jednorodzony, jest właśnie tym najwyższym po Bogu we Wszechświecie i On jest po prawicy Ojca w tej chwili na wysokościach i sprawuje cały czas Jego wolę. Ewangelia Jana 3, rozdział 16, podkreśla również jeden z najbardziej wspaniałych, pięknych wersetów Pisma Świętego, podkreśla synostwo Pana Jezusa, albowiem tak Bóg umiłował świat, że syna swego jednorodzonego dał, aby każdy, kto w niego wierzył, nie zginął, ale miał życie wieczne. Widzimy, że mamy tu podkreślenie mocne, że to jest jego syn jednorodzony, który został ofiarowany Za nas, oczywiście rozumiemy, że za Adama, przez to za nas wszystkich na okup, żebyśmy mogli żyć wiecznie na ziemi. Piąta Mojżeszowa Księga, szósty rozdział, werset czwarty mówi wyraźnie, jest to zakon Mojżesza, który został dany Izraelowi. Jednym z przykazań tego zakonu właśnie było powiedziane do Izraela, że słuchajcie, Bóg, Jachwa jest Bogiem jedynym, nie ma żadnego innego. Odczytajmy sobie 5 Księgę Mojżeszową, 6 rozdział, werset 4. I czytamy, 5 Mojżeszowa, 6 rozdział, werset 4. Słuchaj Izraelu, Jachwę naszym Bogiem, Jachwę jedynie, Jachwę jedyny, i będziesz miłował Twojego Boga, Jachwę, z całego serca, z całej duszy swojej, ze wszystkich sił. Pytanie powstaje takie, dlaczego Bóg, który tak jak powiedzieliśmy, objawił się w Piśmie Świętym i nie ma co do tego żadnej wątpliwości, nie zaznaczył już tutaj wyraźnie Izraelowi, ponieważ to były przykazania, które go powiązywały. Ja jestem Bogiem trzech osobach. Dlaczego tego nie podkreślił wyraźnie już wtedy? Zapytajcie się jakiegokolwiek Żyda, który uznaje oczywiście Stary Testament, nie uznaje Nowego, nie uznaje Pana Jezusa, czy wierzy w Trójcę? On oczywiście, co wam powie, że to jest niemożliwe. On wierzy w jednego Boga, w jednego Boga, którego imię jest Yahweh. My wypowiadamy to imię, być może Żydzi do dzisiaj się zbraniają, ponieważ nie wiedzą nawet może jak to imię należy wypowiadać właściwie. My też mamy pewne wątpliwości, Ale niemniej jednak, czy wymieniamy to imię Jehowa, czy Jahwe, uważamy, że Bóg nie gniewa się przez to na nas, że być może delikatnie zniekształcamy to imię, ponieważ nie znamy dokładnie liter, jakie powinny być wstawione do tetragramu składającego się z czterech liter, taka, żeby poprawnie to imię wymawiać. Ale to nie przeszkadza nam, żeby tego imienia nie wymawiać. żeby go nie używać, żeby go nie podkreślać. Zatem widzimy, że Bóg tutaj poprzez danie zakonu w tym jednym chociażby przykazaniu nie powiedział Izraelowi, że jest Bogiem trzech osobach, a uważamy, że należałoby to podkreślić i wytłumaczyć jako swojemu narodowi wybranemu wyraźnie. Stąd wnioskujemy, że tacy wielcy Mężowie jak Mojżesz, Abraham, Dawid, Daniel, Jozuel, tu byśmy mogli ich wymieniać, takie nam imiona przychodzą w tej chwili do głowy, nie wierzyli w Trójcę. To jest niemożliwe, ażeby oni wierzyli w Trójcę. Ktoś powie, no dobrze, oczywiście, ponieważ wiara w Trójcę mogła być możliwa dopiero po przyjściu Syna, naszego Pana, Jezusa Chrystusa. On wtedy się przedstawił jako Bóg, jako syn, i On to wszystko nam wyjaśnił. Dojdziemy do tego, będziemy cytowali wersety Pisma Świętego, czy rzeczywiście one to potwierdzają. Ale niemniej jednak powinno być w Starym Testamencie przedstawione już wyraźnie przez Boga, że ja jestem Bogiem trzech osób. A tak nie jest. Chcielibyśmy również zaznaczyć przy tej okazji, że wierzymy, że Pan Jezus jest Bogiem. No, to teraz być może wielu z Was zastanawia się to, o czym tutaj rozważamy, o czym tutaj mówimy, skoro Ty powiadasz, że jednak wierzycie, że Pan Jezus jest Bogiem. Pan Jezus jest Bogiem i jeszcze mamy oprócz Pana Jezusa innych Bogów, ale oczywiście nie rozumiemy, Pan Jezus i czy też inni tzw. bogowie są bogami, którzy się równają z tym stwórcą, Bogiem Yahweh? Czy posiadają taką samą moc? Czy posiadają takie same atrybuty? Nie. Odrzucamy takie twierdzenie. Bóg znaczy mocny, ktoś potężny, ktoś wielki, ktoś posiadający pewien autorytet. I to słowo Bóg w języku hebrajskim jest tłumaczone tutaj kilka wersetów Pisma Świętego, które będą nam potwierdzały, że to określenie, ten wyraz był używany w stosunku do jednostek duchowych, jak i do jednostek ludzkich, ludzi, którzy oczywiście rozumiemy, że wcale nie byli bogami w znaczeniu równości z Bogiem Najwyższym, Bogiem Jehową, Yahweh. Najpierw odczytajmy sobie V Księgę Mojżeszową Dziesiąty rozdział, werset siedemnastu. Piąta Mojeszowa, dziesiąty rozdział, werset siedemnastu. Czytamy o Bogu, tym jedynym Wszechmogącym. Albowiem wasz Bóg, Yahweh, jest Bogiem nad Bogami, czyli Bóg nad wszystkimi Bogami. Ponieważ Synowie Boży, tacy jak aniołowie chociażby, mogą być nazwani Bogami, czy też potężni ludzie mogą być nazwani bogami. I to wcale nie przeszkadza temu, a żeby ich tak nazywać, nie przeszkadza to również w tym, że ktoś powie, że oni odbierają chwałę i cześć Bogu Najwyższemu. Wcale nie. Dalej, moglibyśmy zacytować I Księgę Mojżową jako pierwszy tutaj już przykład, 32 rozdział, I Księga Mojżowa, Księga Rodzaju. Trzydziesty drugi rozdział, werset trzydziesty. Czytamy tutaj następujące słowo. Potem Jakub rzekł, powiedz mi proszę, jakie jest twoje imię? Ale on odpowiedział, czemu pytasz mnie o imię? I pobogosławił go na owym miejscu. Jakub dał temu miejscu na nazwę Penuel, mówiąc, mimo że iż widziałem Boga twarzą w twarz, jednak ocaliłem me życie. Wcześniejsze wersety, gdybyśmy tutaj cytowali, to zwrócimy uwagę, że Jakub walczył z Bogiem, tak to jest na główkach niektórych przekładów Pisma Świętego, a w niektórych na główkach przekładów Pisma Świętego, tak jak w Biblii Tysiąclecia jest napisane walka Jakuba z Aniołem. I teraz dochodzimy do tego, że anioł, który tutaj był potężnym przedstawicielem Boga Jakwe, jest nazwany słowem Elohim, jest nazwany Bogiem. I w tym miejscu już możemy powiedzieć, szanowni internauci, szanowni słuchacze, że musi nastąpić połączenie dwóch słów, w języku hebrajskim, a żeby było wiadomo, że one wskazują na Boga Najwyższego. Czyli musi być tetragram, my będziemy mówili, że jest to imię Yahweh, na nasz użytek, żeby był prościej, i słowo Elohim. Czyli połączenie dwóch wyrazów Yahweh, Elohim daje nam jasne przekonanie, że jest mowa o Bogu Najwyższym. Natomiast samo użycie wyrazu Elohim w kontekście danego wersetu w stosunku do anioła czy do innych jednostek, mówi, że są to jednostki potężne, że można ich nazwać bogami, ale bez tego imienia Yahweh nie oznacza, że one są od razu bogami najwyższymi. Kolejny werset to Księga Sędziów. Księga Sędziów, 13 rozdział. 21 i 20 Drugi werset, czytamy tutaj takie oto słowa. Trzynasty rozdział Księgi Sędziów, dwudziesty pierwszy i dwudziesty drugi werset. Odtąd nie ukazał się już więcej anioł Yahweh Manoachowi i jego żonie. Wówczas poznał Manoach, że to był anioł Yahweh. Potem rzekł Manoach do żony, z całą pewnością pomrzemy, bowiem ujrzeliśmy Boga". I tutaj mamy w Biblii Tysiąclecia Bóg z dużej litery. To jest niewłaściwe. Tam powinno być Bóg z małej litery, ponieważ tam jest sam wyraz elohim pokazujący, odnoszący się do anioła Jahwe, czyli do przedstawiciela Najwyższego Boga, Jego posłanika, który jest tutaj określony jako anioł Jahwe. Wierzymy, że to był Lodos, czyli nasz Pan Jezus Chrystus w przedludzkiej swojej egzystencji jako archanioł, jako potężna istota duchowa, anioł Yahweh. Ale widzimy, jak się zwraca Manoach do swojej żony. Pomrzymy, bo widzieliśmy, ujrzeliśmy Boga. A Pismo Święte w razie powiada, że Boga nikt nigdy nie widział i zobaczyć nie może, ponieważ gdyby do tego doszło, na pewno by umarł na samym jak to się mówi, miejscu błyskawicznie od razu, ponieważ jest to tak wielka i potężna chwała, majestat, że człowiek nie może oglądać Boga w jego boskiej naturze, która dla nas, dla istot ziemskich, ludzkich jest w ogóle niewyobrażalna i tak potężna, że jest to niemożliwe. Odczytajmy bardzo ciekawy werset II Mojżeszowa, czyli Księga Eksodus, 7 rozdział, werset 1. O kim tutaj jest mowa? Też będzie tu użyte wyrażenie słowa hebrajskie Elohim, które właśnie wskazuje na to, że ktoś jest określanym janem Bóg. 2 Mojżeszowa, 7 rozdział, werset 1. Jakby odpowiedział Mojżeszowi, oto ja uczynię ciebie jakby Bogiem dla Faraona, jakby Bogiem Faraona. Czyli Mojżesz ni mniej, ni więcej został nazwany, został nazwany przez Boga jakby Bogiem. Potężną jednostką wielką, która będzie czyniła przed faraonem wielkie cuda, wielkie znaki. Rozumiemy na podstawie Pisma Świętego, że chodzi tutaj o przede wszystkim dziesięć placów i o wyzwolenie narodu izraelskiego, przeprowadzenie go przez Morze Czerwone. Mojżesz został przez Boga upoważniony do tego, a żeby właśnie czynić w Jego imieniu cuda. Oczywiście rozumiemy, że Mojżesz nie czynił tego swoją mocą jako człowiek, nie posiadał takiej mocy, tylko czynił to z upoważnienia Bożego. Bóg jakby przez Niego działał, On tą moc jakby przekazał tak po ludzku możemy powiedzieć Mojżeszowi, który te cuda czynił przed Faraonem i przed narodem egipskim. I dlatego został nazwany Bogiem. Ale również tutaj w Biblii Tysiąclecia, jak i w każdym innym przykładzie polskim w Biblii, ten wyraz jest napisany z dużej litery. Też niewłaściwie. Nie powinien być tak napisane tak z dużej litery, bo to nam od razu wskazuje, że jakoby chodziło o Boga Najwyższego, o Boga Wszechmogącego. A przecież byłby to absurd w tym momencie, jeżeli mielibyśmy uznać Mojżesza za Boga Wszechmogącego, takiego jak Bóg Yahweh. I dlatego wracając do Ewangelii Jana pierwszego rozdziału, wersetu 18, gdzie czytaliśmy, że on, jednorodzony Bóg, czyli Syn Boży Jezus, takie wyrażenie tam w Ewangelii Jana pada, to właśnie w ten sam sposób rozumiemy, że Pan Jezus został nazwany Bogiem, Jak najbardziej On, jako Jego Syn, jest tak potężną istotą, tak potężną jednostką, tak wspaniałą, że może być nazwany Bogiem. Tak jak Mojżesz, czy tak jak anioł Jahwe, przedstawiciel Jehowy, czy tak jak też inni aniołowie, inni synowie Bożych. Również słowo Elohim w II Księdze Mojeszowej, tutaj zerkam na czas, bardzo mnie goni, nie będę już cytował, tylko podam ten werset. II Księga Mojeszowa, Eksodus, 12 rozdział, werset 12 odnosi się do bogów egipskich, tam też jest użyte wyrażenie Elohim, ale tam już, jak zobaczycie, jak sobie odszukacie, 12 rozdział II Wojny Wyszechowej, 12 werset, bogowie egipscy są z małej litery. Pytanie, dlaczego tłumacze postanowili tam tych bogów egipskich określić wyrazem Bóg z małej litery, natomiast Mojżesza z dużej. Mojżesz to wiadomo, przedstawiciel Boga, a bogowie egipscy, no to źli, bożkowie, małgochwalstwo i tak dalej. Jeszcze sędziowie w Izraelu, którzy zostali ustanowieni za czasów Jozuego, którzy sprawowali pewne ważne funkcje w narodzie izraelskim, również są określani mianem Elohim, mianem bogów. Niejednokrotnie są tłumaczone przekłady Pisma Świętego, w których czytamy, że sędziowie uczynili to lub to, a tak jak w Biblii Tysiąclecia na przykład odczytamy, że jest napisane, tak jakby to Bóg uczynił w stosunku do narodu israelskiego. Może jednak odczytajmy te wersety, żeby nie być gołosłowny. II Mojuszowa, XXI rozdział, werset szósty. Czytamy tutaj takie słowa. Wówczas zaprowadzi go Pan przed Boga i zawiedzie do drzwi albo do bramy. I przekuje mu Pan jego ucho szliwem i będzie niewolnikiem jego na zawsze. Ale tu jest powiedziane, że zaprowadzi go Pan przed Boga. nie przed Boga, w znaczeniu Boga Wszechmogącego, który jest w niebie, tylko przed sędziego, przed tą jednostkę, która w Izraelu była wybrana do tego, ażeby sprawować pewien urząd w tym narodzie w celu porządkowym. I tutaj możemy odczytać kolejne wersety. 22 rozdział II Księgi Mojżeszowej, werset 7. Dalej jest mowa o sędzia, 22 rozdział, werset 7, II Mojżowa. Jeśli by nie wykryto złodzieja, to mówi jeden z przepisów zakonnych, to wówczas stawi się właściciel domu przed Bogiem. Duże litery jest tu wyraz Bogiem, wyraz elohim w hebrajskim. No i tak jak ja niejednokrotnie podkreślam, że może nie warto zerkać na te odnośniki, które mamy w Biblii Tysiąclecia, ponieważ one wiele razy nie trafnie w ogóle, tłumaczą jaki jest sens czy jakie jest znaczenie wersetu, o tyle czasami zdarza się, że są cenne te tutaj komentarze i tak jest w tym przypadku. gdzie mamy gwiazdkę i mamy odniesienie do tego wersetu siódmego, gdzie jest powiedziane, że bogów w znaczeniu dosłownie sędziów, czyli rozumiemy, że równie dobrze można by tutaj napisać, że on stanie przed sędziami, a nie przed bogiem. Wyraz elohim, widzimy sędziowie byli również określani wyrazem elohim, bogowie, potężne jednostki w Izraelu, jako przedstawiciele Pana Boga, którzy sprawowali służbę narodzie izraelskim. Psalm 82, może to już ostatni werset ze Starego Testamentu. Bardzo ważny psalm, bardzo ważne wersety, na które zresztą, na które to psalm zresztą się powołuje sam Pan Jezus. Psalm 80, drugi, odczytajmy go całego. Bóg powstaje w zgromadzeniu bogów, pośrodku bogów sąd odbywa, dokąd się będziecie sądzić niegodziwie i trzymać stronę występu. Ujmijcie się za sierotą i uciśnioną, wymierzcie sprawiedliwość nieszczęśliwiaków i ubogiemu, uwolnijcie uciśnionego mędzaża, wyrwijcie go z ręki występnych, lecz oni nie pojmują i nie rozumieją, Włąkają się w ciemnościa. Cała ziemia chwieje się w posadach. I teraz bardzo istotne słowa, bardzo istotne wersety dla nas w tych rozważaniach. Ja rzekłem, jesteście bogami i wszyscy synami najwyższego, lecz wy pomrzecie jak ludzie, jak jeden mąż książęta poupadacie. Czyli Bóg Wszechmogący, zauważmy, że nazywa inne jednostki, potężne jednostki mianem bogów i Pan Jezus się powołuje na tym psalm przed faryzeuszami. Tutaj, jeżeli weźmiemy Biblię Tysiąclecia, to znajdziemy od razu odnośniki pod spodem do Ewangelii, które nas przeniosą do tych wydarzeń związanych z faryzeuszami, którzy zarzucali naszemu Panu, Jezusowi, że określa się mianem Syn Boży. Oni rozumieli, że to określenie Syn Boży rógna się Bóg, faryzeusze. i mu mówili, że on bluźni, a on cytuje im psam 82. Proszę bardzo, nie czytaliście, co jest napisane u was w pismach Starego Testamentu? Że Bóg powiedział, jesteście bogami, a wszyscy synami najwyższego. Mam prawo nazywać siebie synem Bożym, tak samo jak miał prawo być tak nazwany Mojżesz, sędziowie i widzimy anioł Jachtę jako jego przedstawiciela. Oczywiście faryzeusze byli w tym momencie w wielkim błędzie. że Pan Jezus odbiera chwałę i cześć Najwyższemu Stwórcy. Nigdy tego nie czynił ani nie uczynił. Przejdźmy teraz, ponieważ czas biegnie nieuwagalnie, znowu to podkreślam, do Nowego Testamentu, gdzie chciałbym zacytować kilka wersetów Pisma Świętego, które mówią o naszym Panu Jezusie i mówią o Nim, jaką On zajmował pozycję, będąc na ziemi przed Bogiem. Dlaczego chcę zacytować te wersety? Dlatego, że wszyscy ci, którzy uważają, że Trójca Święta jest w Piśmie Świętym przedstawiona i Bóg się objawił w Trójcy Świętej, twierdzą, że Pan Jezus po przyjściu na Ziemię dalej był Bogiem i dalej był Bogiem Wszechmogącym, chociaż z drugiej strony był człowiekiem. Jak jest to możliwe? Ja tego nie rozumiem i Wam na to pytanie nie odpowiem. bo kilku rozmówców, z którymi próbowałem na ten temat rozmawiać, po kilku słowach, kilku zdaniach powiedzieli mi, że ja po prostu nie jestem oświecony Duchem Świętym, w związku z tym nie jestem w stanie tego zrozumieć. Chciałbym tu powiedzieć przy tej okazji, że Pismo Święte nie jest napisane dla doktorów, dla teologów, dla ludzi nie wiadomo jak wykształconych, tylko dla wszystkich. Dla wszystkich ludzi, którzy rzeczywiście szukają Boga swoim gorącym sercem, pragną Go znaleźć, ponieważ czują taką potrzebę. I Pismo Święte jest naprawdę napisane w sposób prosty tam, gdzie jest mowa o Bogu, gdzie jest mowa o Jego Synu. I łatwo to jest zrozumieć, że jest jeden Bóg Wszechmogący i jest jeden Jego Syn, który nie jest Bogiem, drodzy. Więc trójca przeczy chociażby temu, że Pan Jezus był stworzony. Gdzieś, kiedyś, w jakimś czasie, nie wiemy w jakim oczywiście, Pismo Święte nam nie precyzuje i nie mówi, nie podaje nam daty, kiedy Pan Jezus został stworzony. Ale w liście do Kolosan czytamy taką informację. W liście do Kolosan czytamy taką oto informację. To jest pierwszy rozdział, werset 15. Myślę, że bardzo wielu z Was ten werset zna. Pierwszy rozdział, werset 15, to kolosalny. On jest obrazem Boga niewidzialnego, pierworodnym wobec każdego stworzenia. Bo w nim zostało wszystko stworzone, to co w niebiosach, to co na ziemi, byty widzialne i niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władzy. Wszystko przez Niego i dla Niego zostało stworzone. On jest przed wszystkimi i wszystko w Nim ma istnienie. Apostol tutaj wyraźnie podkreśla, że był jakiś moment, kiedy Bóg Najwyższy, Stwórca, Jarpe, stworzył Pana Jezusa. I to było Jego jedyne bezpośrednie stworzenie. I więcej nic sam Bóg nie stworzył, tylko swojego Syna. Każde następne stworzenie, jakie miało Być, jakie miało zaistnieć, było już robione, czynione, tak możemy powiedzieć, przez naszego Pana Logosa, jako jego potężnego przedstawiciela. Wszystkie wszechświaty, wszystkie gwiazdy, wszystkie istoty duchowe, wszystko było stworzone przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, jako przedstawiciela Boga. Objawienie 3, rozdział 114, czyli apokalipsa świętego Jana. Trzeci rozdział, werset 14. To mówi Amen, świadek wierny i prawdomówny, początek stworzenia Bożego. Myślę, że to nie wymaga żadnego komentarza z mojej strony, ponieważ jest to jasno tutaj przedstawione. Początek stworzenia Bożego, czyli Bóg na jakimś początku stworzył Jezusa Chrystusa swojego Syna, no wtedy Logosa, tutaj skrótowo używamy już tego imienia z punktu widzenia czasowego. Dalej możemy powiedzieć, że Trójca Święta przeczy wywyższeniu naszego Pana. Po jego przyjściu na ziemię, Pismo Święte mówi, kiedy on złożył ofiarę z siebie, kiedy wykonał to, co ojciec mu powierzył, w nagrodę, syn Jezus Chrystus został wywyższony i Bismo Święte o tym jednoznacznie mówi. Jeżeli był Bogiem zawsze, od zawsze, od wieków, i był równy Ojcu, nie ma mowy o żadnym wywyższeniu. Jakie może być wywyższenie? Z czego do czego? Musi być wywyższenie z niższego stanu zawsze do wyższego stanu, jeżeli mówimy o wywyższeniu. Natomiast kiedy mówimy o poniżeniu kogoś, znaczy, że degradujemy kogoś z wyższego stanu do niższego stanu. Myślę, że to jest logiczne i tutaj nie potrzeba dalej uzasadniać te wyrażenia. I Pismo Święte mówi chociażby przez list do hebrajczyków, pierwszy rozdział, wersety od 3 do 5. Czytamy. List do hebrajczyków, pierwszy rozdział, wersety od 3 do 5. Ten Syn, który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko Słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy majestatu na wysokościach. On o tyle stał się wyższym od aniołów, o ile odziedziczył wyższe od nich imię. No proszę bardzo, to kiedy to nastąpiło? Zadajmy sobie pytanie, czytając te wersety. czyli wcześniej nie był wyższym od aniołów, nie miał takiego imienia, ponad wszelkie imię, ale nie ponad imię Najwyższego Boga, Stwórcy Jehowy, nie zasiadał poprawić ze swojego ojca. Widzimy jednoznacznie ze słów Apostała Pawła, że wywyższenie nastąpiło po jego zmartwychwstaniu, po wykonaniu dzieła, które tu jest określone jako dokonawczy oczyszczenia z grzechów. Złożył z siebie ofiarę doskonałą. Wtedy został dopiero wywyższony przez swoim zmartwychwstaniem. List do Filipian, jeden z najwspanialszych dowodów Pisma Świętego według mnie osobiście. W drugim rozdziale listu do Filipian, który przeczy temu, jakoby można było kiedykolwiek mówić o tym, że nasz Pan był równy swojemu ojcu wcześniej, że był równy ojcu na ziemi i że kiedykolwiek w przyszłości będzie równy ojcu. List do Filipian, drugi rozdział Czytajmy wersety od 7 do 11. Jest mowa o naszym Panu w taki sposób. Lecz okołodził samego siebie, przyjąwszy postać sługi, stawszy się podobnym do ludzi. Możemy pierwsze pytanie postawić. Z czego się okołodził nasz Pan? Jeżeli przyszedł jako Bóg, był Bogiem, przyszedł jako Bóg na ziemię, to z czego się okołodził? Jeżeli wierzycie, że był dalej Bogiem, to z niczego się nie okołodził. Uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym, aż do śmierci, to do śmierci krzyżowej. Jak się uniżył? W jaki sposób? W taki sposób, że stał się człowiekiem doskonałym, ale tak naprawdę zawsze był Bogiem? Czy można tutaj mówić o uniżeniu? Myślę, że nie. Uniżenie musi polegać rzeczywiście na uniżeniu, czyli stracie czegoś, żeby w konsekwencji przyszłości coś zyskać. I dalej apostoł kontynuuje tą myśl. że uniżył samego siebie, stawszy się posłusznym aż do śmierci krzyżowej, dlatego też Bóg nadal go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię, z wyjątkiem imienia, jak to oczywiście. To jest jasne i oczywiste. Jeszcze odczytajmy może Efesów 1 rozdział. Ja wiem, że czas już nieubłagalnie leci, ale wytrzymajcie jeszcze chwilę. Efesów, pierwszy rozdział, wersety 19 do 21. Czytamy tutaj takie słowa. Gdy wskrzesił go z martwych i posadził po swojej prawicy na wyżynach niebieskich, ponad wszelką zwierzchnością i władzą i mocą i panowaniem, ponad wszelkim innym imieniem, wzywanym, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym i wszystko poddał pod jego stopy, a jego ustanowił nadewszystko głową dla kościoła, które jest jego ciałem. No proszę bardzo, wspaniałe słowa. Poddał wszystko pod jego stopy, pod wszelkim innym, ponad wszelkim innym imieniem, wcześniej tego nie było, Nie było. Widzimy, że nastąpiło to wyprzestrzenie po zmaju tych stanów. Dalej moglibyśmy jeszcze powiedzieć, szanowni słuchacze internauci, że Trójca również sprzeczy, jakoby nasz Pan mógł być równoważną ceną, stać się okupem za Adama, ponieważ Pismo Święte o tym wyraźnie mówi. że musiał się stać doskonałym człowiekiem, a żeby złożyć z siebie ofiarę, równoważną cenę, tego wymagała boska sprawiedliwość, bo Bóg oprócz tego, że jest wielki w miłości, ale też jest sprawiedliwy. I Bóg nie akceptuje nierównej wagi, wypoziomowanej idealnie w poziomie. Waga musi być idealna u Pana Boga, więc na jednej szali stał Pan Jezus, doskonały człowiek, a na drugiej szali w szali stał doskonały Adam, który utracił to życie w raju, a my przez niego wszyscy żeśmy zgrzeszyli i umieramy. Więc Pan Jezus musiał się stać równoważną przed ceną, czyli doskonałym człowiekiem, ni mniej, ni więcej. Więc nie mógł być żadnym Bogiem, ani nie mógł być tym Bogiem w ciele doskonałego człowieka, bo to nie jest żadna wtedy równoważna cena. Czytamy te słowa w liście do hebrajczyków w drugim rozdziale, wersety 9, 14, 16, 17, 18, drugi rozdział do Hebrajczyka, czytamy. Widzimy natomiast Jezusa, który mało od aniołów był pomniejszony chwałą i żcią koronowanego za cierpienia śmierci, iż z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował. Teraz werset 14. Ponieważ zaś dzieci uczestniczą we krwi i w ciele, dlatego i on także bez żadnej różnicy stał się ich uczestnikiem, aby przez śmierć pokonać tego, który dzierżył władzę nad śmiercią, to jest dziabła. I aby uwolnić tych wszystkich, którzy przez całe życie, przez boja śmierci podlegli, byli niewolni. Za istę bowiem nie aniołów przygarnia, jest napisane, ale przygarnia potomstwa Abrahamowa. Dlatego musiał się upodobnić pod każdym pod każdym względem, werset 17, do braci, pod każdym względem, wbijmy sobie to do głowy, że pod każdym względem nasz Pan musiał się być taki jak bracia, jak ludzie, jak apostolowie, jak Izraelczycy, jak my wszyscy, z tym wyjątkiem, że był bez grzechu, był doskonałym człowiekiem, ale musiał być człowiekiem. Po co? Aby być wiernym, miłosiernym arcykapłanem. czym bowiem sam cierpiał, będąc doświadczany, w tym może przyjść z pomocą tym, którzy są poddani próbom". Miałem jeszcze więcej wersetów, kochani, żeby tutaj przeczytać, ale ja staję sobie sprawę, że ten czas już naprawdę minął, jest bardzo późno. Jak widzicie, mam wrażenie, z tych chociażby kilku zacytowanych wersetów, mam taką nadzieję, że odnosicie to, iż Pan Jezus nie był nigdy Bogiem, a już na pewno kiedy przyszedł na ziemię, tym Bogiem nie mógł być, tylko musiał być równoważną ceną za tam, a był poddany swojemu ojcu, był jego wysłanikiem po to, żeby dokonać tą misję, jaka mu została powierzona i został wywyższony, ale nie został wywyższony do tego, ażeby stać się równy z Bogiem Ojca. Na tym kończymy nasze rozważania o Trójcy. Chciałbym przypomnieć, że mamy linki u dołu strony, Po Waszej stronie lewej, jak patrzycie na monitor, mamy dwa linki. Jeden, który nas przekieruje do pobrania w formie elektronicznej pierwszego tomu Karola Russella, Boski Plan Wieków zatytułowanego, gdzie tam można przeczytać właśnie też między innymi o tym, o czym dzisiaj tutaj żeśmy mówili i rozważali, czyli o Trójcy. Między innymi ten temat tam jest poruszony. Również tam drugi jest link pod spodem, który nas przekieruje do tego, ażebyśmy tą książkę mogli uzyskać w formie papierowej, fizycznej, darmowo. Darmowo ona zostanie wysłana każdemu, który się tam przez ten link zarejestruje. Mamy pytania. Pytanie pierwsze. Dlaczego Jezus mówił, że Ojciec jest większy niż on? No właśnie, no to jest pytanie, które ja rozumiem, że potwierdza nam to, że Pan Jezus siebie nie uważał za tego, który jest równym Bogiem. Tutaj moglibyśmy cytować dalej list do Filipian, drugi rozdział, wersety poprzedzające te, któreśmy cytowali, szósty, piąty, ten drugi rozdział, tam ewidentnie Pan Jezus mówi, że, znaczy nie Pan Jezus osobiście, ale Apostol Paweł stwierdza, że On nigdy nie uważał żeby równość z Bogiem była czymś do osiągnięcia. Więc jeżeli Pismo Święte tak się wyraża, to znaczy, że On nie był równy Bogu, bo jeżeli by był równy, to po co jest taka wzmianka, że nie uważał, jakoby równość z Bogiem była możliwa. No to albo była możliwa, albo był, albo nie był. No my twierdzimy, że nie był, bo tak Biblia jednoznacznie w tym liście chociażby przez te wersety potwierdza. I zawsze Pan Jezus to podkreślał, tak jak to pytanie było przedstawione, Bóg mój jest większy ode mnie, jest moim Ojcem, jest moim Bogiem, jest moim głową. Proszę o wyjaśnienie słów z pierwszego listu Jana, piąty rozdział, werset 20. Już przechodzimy do tego wersetu. Jeżeli będę w stanie wyjaśnić, coś powiedzieć, to powiemy. Pierwszy list Jana, piąty rozdział, werset 20. Jest, mamy. Wiemy także, że Syn Boży przyszedł i obdarzył nas zdolnością rozumu, abyśmy poznali prawdziwego, abyśmy poznali prawdziwego. Jesteśmy w prawdziwym Bogu, w Synu Jego Jezusie Chrystusie. On zaś jest prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym. Aha, no rozumiem, że pytający tutaj uważa na podstawie tego wersetu, że Pan Jezus jest nazwany Bogiem, w związku z tym musi być równy Ojcu. No ja odpowiem na to pytanie w ten sposób, jak odpowiadałem przy okazji Mojżesza, sędziów, czy też innych istot duchowych Synów Bożych, którzy są w Piśmie Świętym nazwani Bogami, mógłbym odpowiedzieć w samym 82. Ja mam rzekł Bogowieście i wszyscy Synami Najwyższego jesteście. Czyli ja i tak jak moi znajomi, współbracia, Rozumiemy, że Pan Jezus jest Bogiem, jest Bogiem, ale nie jest Bogiem Wszechmordzącym, nie jest Bogiem równym swojemu Bogu Ojcu, nigdy nie był, nigdy nie będzie i myślę, że tutaj poniekąd staraliśmy się udowodnić poprzez te cytowane wersety Pisma Świętego. Biblia nie może zaprzeczać sama sobie, pamiętajmy o tym, więc musimy szukać tutaj harmonii pomiędzy tymi wersatami. Tą harmonię ja widzę w tym, że Anielus jest Bogiem jako potężna istota, wywyższona, przed którą kłaniają się wszyscy aniołowie, przed którą będą musieli zdjąć kolano wszyscy ludzie, jeżeli będą chcieli odziedziczyć życie wieczne. Ale nie jest Bogiem na równi z Bogiem, jak ten. Pan mój i Bóg mój, w jakim kontekście nazwał Tomasz Jezusa Bogiem. No w takim samym kontekście ja uważam, czy my uważamy, jak w kontekście pierwszego listu Jana 5.20, czy w kontekście sędziów, w kontekście Mojżesza, który był nazwany Bogiem, to jest bardzo podobne pytanie do tego, co poprzednik zadał w drugim pytaniu z pierwszego listu Jana 5.20. Więc odpowiadam to tym samym jak w przypadku sędziów, jak w przypadku Mojżesza, że potężna jednostka, wielka, wspaniała może być nazwana Bogiem, ale to nie oznacza żadnej równości z Bogiem Najwyższym, Bogiem Jehową. Pytanie kolejne. Dogmat o Trójcy Świętej był ustanowiony na Soborze Konstantynopolskim, czyli co? Pominęli Biblię, tak? To jest moja odpowiedź krótka, tak. O ile pamiętam, w 325 roku możemy sobie zadać pytanie sami dla siebie, czy apostołowie z tego, co my tu mamy objawione w Piśmie Świętym, widzieli, że nasz Pan Jezus Chrystus jest Bogiem? Kiedy nasz Pan się zapytał, za kogo uważają mnie ludzie, apostołowie mu odpowiedzieli, a za kogo wy mnie uważacie? Piotr wtedy powiedział, ty jesteś Jezus, Syn Boga Najwyższego. I co powiedział Pan Jezus? Niech będziesz błogosławiony, Piotrze, za to, bo to objawił Ci mój Ojciec, który jest w niebie. Czy takie zestawienie kontrastowe słów, rozmowy między Piotrem a naszym Panem daje dowód na to, że Pan Jezus był Bogiem i że stał Bóg przed Piotrem? Zastanówmy się. Powinien Mu powiedzieć, Piotrze, Bóg stoi przed Tobą, nie widzisz tego? Proszę wyjaśnić Ewangelię Jana 20, rozdział 128. Czytamy. Ewangelię Jana 20, rozdział 128. Tomasz mu odpowiedział, Pan mój i Bóg mój, tak? No to to jest to samo pytanie, które było przed chwilą zadane. Myślę, że już odpowiedzieliśmy sobie, jeżeli moglibyśmy zacytować prolog Ewangelii Jana, pierwszy rozdział, werset pierwszy. Tutaj jest cytowany Jan 20, 28 i Tomasz, ale Ewangelia Jana, pierwszy rozdział, werset pierwszy. Jeżeli czytamy go bezstronnie, to to samo udowadnia nam na pierwszy rzut, tak byśmy z ludzkiego punktu widzenia powiedzieli, że mamy Pana Jezusa Boga, ale w tym momencie mamy tam dwóch Bogów wymienionych w tym prologu Ewangelii świętego Jana, pierwszy rozdział, werset pierwszy. Rozumiemy, że nie może być dwóch Bogów, bo Biblia mówi ewidentnie o jednym Bogu. Rozumiemy, że jest to Bóg w znaczeniu potężnej jednostki. Proszę o wyjaśnienie Jana 14, rozdział, werset dziewiąty. Tak. Odpowiedział mu Jezus do Filipa. Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze mnie nie poznałeś? Kto mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca. Dlaczego więc mówisz, pokaż nam Ojca? Tutaj nie należy rozumieć, że Pan Jezus był Bogiem Ojcem, ponieważ w niebie również był Bóg Ojciec. W takim razie musimy się zastanowić, Jak pogodzić tą kwestię? Ja już tutaj bardzo skrótowo się wyrażam. Tylko musimy sobie zdać sprawę z tego, że jeżeli mamy Pana Jezusa jako Boga na ziemi i mamy Boga Ojca, który jest w niebie, a wielokrotnie Pan Jezus się do Niego zwracał przy apostołach, przy uczniach, zanosił modlitwy, mówił o Nim. Możemy tutaj zacytować Ewangelię Marka, 13 rozdział, werset 32. W kontekście tych pytań, wielu, które się odnoszą do jego pobytu na Ziemi, zadano pytanie Panu Jezusowi, powiedz nam, kiedy będzie koniec, kiedy nastanie Królestwo Boże na Ziemi. Pan Jezus to odpowiada, Marek 13, 32. Ja tego nie wiem. Ja tego nie wiem. A kto wie? Ojciec wie. Który jest, nie wie. Nie wiedzą aniołowie, nie wie syn, ale wie ojciec. Proszę bardzo. Zastanówmy się też nad tym stwierdzeniem naszego Pana. Dlaczego On jako Bóg, który był w człowieku, tak mi się wydaje, tak to należy rozumieć z punktu widzenia osób uznających Trójcę, nie wiedział, skoro był równy Ojcu? Powinien to wiedzieć. Ja zacytuję jeszcze na koniec Izajasza 46.10 w kontekście tego wersetu z Ewangelii Marka. Izajasz 46.10 powiada tak, jest mowa o Bogu Wszechmogącym jak to. Obwieszczam od początku to, co ma przyjść i naprzód to, co jeszcze się nie stało. Mówię, mój zamiar się spełni i uczynię wszystko, co zechcę. Czy ten werset z proroctwa Izajasza nie udowadnia nam jednoznacznie, że Bóg Wszechmogący wiedział i powinien wiedzieć, kiedy nastąpi przyjście Królestwa Bożego i na pewno wie, a skoro nasz Pan miałby być tym samym Bogiem, co Jego Ojciec w niebie, o tej samej mocy, chwale, czci również powinien wiedzieć, kiedy nastanie koniec tego systemu rzeczy. Ja wiem, że są tłumaczenia tego typu tutaj podawane przez osoby broniące wózstwa naszego Pana, że w tym momencie o tego nie wiedział, ale drodzy, jeżeli był Bogiem w każdym momencie, to musiał wiedzieć i powinien wiedzieć, i powinien powiedzieć swoim uczniom, a po prostu powiedział, że tego nie wie. Temat jest bardzo szeroki i ja zdaję sobie sprawę, że na pewno nie wyczerpaliśmy tutaj wszystkich możliwości. On wymaga wielu godzin badań, rozmów, zastanawiania się, ale umysłem bezstronnym, który nie jest, byśmy powiedzieli, nakierowany na pewne myśli. Do tego Was zachęcam. Jeżeli będziecie mieli jeszcze jakieś pytania, zawsze je można zadać drogą mailową czy w innej formie poprzez stronę Uwierz Bogu, zachęcam Was do tego. Na pewno znajdzie się ktoś z nas, który będzie się starał Wam również odpowiedzieć tamtymi kanałami elektronicznymi na Wasze nurtujące Was myśli i pytania. A na tym myślę, że kończymy naszą wideokonferencję, a tutaj mamy przypomnienie właśnie kontakt at uwierzbogu.pl to jest adres mailowy, na który możemy wysyłać pytania. Powtarzam jeszcze raz, kontakt at uwierzbogu.pl, tam zadajemy pytania. Dziękuję serdecznie za udział na tej wideokonferencji. Do zobaczenia na kolejnej w przyszłości. Dziękuję.