Święto, które zmieniło historię. #uwierzbogu
Słuchaj jako podcast
Pobierz MP3Wielkanoc a żydowska Pascha – co łączy te dwa święta?
Każdej wiosny miliony chrześcijan obchodzi Wielkanoc – jedno z najważniejszych świąt w roku kościelnym. Ale czy zastanawiałeś się kiedyś, skąd to święto pochodzi i jak głęboko zakorzenione jest w tradycji starotestamentowej? W tej rozmowie Adam i Piotr odkrywają zadziwiające połączenie między żydowską Paschą a chrześcijańską Wielkanocą, sięgając wprost do tekstu biblijnego.
Baranek Boży – symbol spełniony w Jezusie Chrystusie
Punktem wyjścia jest słynne wyznanie Jana Chrzciciela z Ewangelii Jana 1:29 i 1:36: „Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata". To odwołanie do historii opisanej w 2 Księdze Mojżeszowej, rozdziale 12 – opowieści o wyjściu Izraela z niewoli egipskiej. Bóg nakazał każdej rodzinie wybrać doskonałego baranka, a jego krwią naznaczono drzwi domów. Anioł śmierci ominął naznaczone domy – pierworodni zostali ocaleni, a naród wyszedł na wolność.
Ten starotestamentowy obraz znalazł swoje pełne wypełnienie w osobie i ofierze Jezusa Chrystusa.
Jezus obchodził Paschę – i ustanowił nową Pamiątkę
Rozmówcy zwracają uwagę na fakt, że Jezus przez całe życie skrupulatnie przestrzegał Prawa Mojżeszowego, w tym corocznego obchodzenia Paschy. Tuż przed swoją śmiercią po raz ostatni spożył Paschę z uczniami, mówiąc wprost (Łukasza 22:15): „Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał".
Przy tej samej okazji Jezus wprowadził dwa nowe elementy – chleb i wino – nadając im głębokie symboliczne znaczenie:
- Chleb – reprezentuje doskonałe, bezgrzeszne ciało Jezusa złożone w ofierze
- Wino – symbolizuje Jego krew przelana za cały rodzaj ludzki
Apostoł Paweł potwierdza ustanowienie tej Pamiątki w 1 Koryntian 11:23 i wzywa naśladowców Chrystusa do jej regularnego obchodzenia.
Jak często i w jaki sposób obchodzić Pamiątkę?
Odpowiedź na to pytanie prowadzi ponownie do 12 rozdziału 2 Księgi Mojżeszowej – Pascha była obchodzona raz w roku. Jezus zastąpił Paschę nową Pamiątką swojej śmierci, zachowując tę samą częstotliwość. Nie co tydzień ani co miesiąc – ale raz w roku, w duchu skupienia, czystego sumienia i głębokiej wiary.
Tradycje a wskazówki Jezusa
Webinarium dotyka też kwestii popularnych tradycji wielkanocnych – pisanek, gałązek palmowych, słodkich baranków. Choć są one elementem kulturowego dziedzictwa, Jezus wskazał na coś znacznie ważniejszego: skupienie na symbolice chleba i wina jako centrum obchodów. Apostoł Paweł w 1 Koryntian 5:7 zachęca:
„Usuńcie stary zakwas, abyście byli nowym ciastem... Chrystus bowiem, nasza Pascha, został ofiarowany za nas."
Dlaczego to wszystko ma znaczenie?
Tak jak baranek paschalny doprowadził do wyzwolenia Izraela z Egiptu, ofiara Jezusa otwiera drogę do wyzwolenia całej ludzkości. Pamiątka śmierci Chrystusa to nie tylko rytuał – to wyraz wiary w przyszłe odnowienie świata i spełnienie modlitwy: „Bądź wola Twoja, jako w niebie, tak i na ziemi."
Co wspólnego ma święto Wielkanocy żydowską Paschą? Czyli jako Żyd starał się przestrzegać w sposób dokładny prawo zakonu, >> ponieważ ta historia wydarzyła się dla jakiegoś celu. Przecież ten baranek żydowski w Starym Testamencie nie został zabity no dla samego tylko zabicia, tylko on miał doprowadzić do pewnego celu. On wskazał, że chleb, który podawał swoim uczniom, reprezentuje jego doskonałe ciało. Każdego roku na wiosnę chrześcijanie obchodzą jedno z najstarszych, najważniejszych świąt, Wielkanoc. Postawmy sobie pytania, dlaczego to święto jest takie ważne, kiedy miało swój początek, jakie posiada różne symboliczne znaczenia. Zapraszam do rozmowy. Witamy serdecznie ponownie państwa Adam i Piotr. >> Dzień dobry. Chcielibyśmy poruszyć ten ważny temat związany z Wielkanocą. I pierwsze pytanie, które chciałbym ci postawić i spróbujmy na nie odpowiedzieć. Co wspólnego ma święto Wielkanocy żydowską Paschą? Co na ten temat Piotrze powiemy? Zwróciłeś uwagę na mniej lub bardziej uświadamiane przez chrześcijan połączenie czy też związek pomiędzy barankiem wielkanocnym, innymi słowy barankiem paschalnym, a naszym Panem Jezusem Chrystusem. I rzeczywiście ta więź jest bardzo silna i liczne wersety biblijne wskazują, potwierdzają istnienie tego związku. Chciałbym tutaj przytoczyć przede wszystkim taki koronny koronną wypowiedź, jaką Jan Chrzciciel wystosował w odniesieniu do Pana Jezusa dwukrotnie, gdzie w Ewangelii Jana w pierwszym rozdziale 29 i 36 wersecie dwukrotnie używa tej samej frazy, mówiąc: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata". Oczywiście kanwą czy też tą płaszczyzną do uświadomienia sobie tego związku jest starotestamentowa historia opisana w księdze wyjścia w 12 rozdziale. Tutaj tylko zasygnalizuję, że tam jest ta historia dotycząca okoliczności, w jakich naród żydowski został wyprowadzony z niewoli z Egiptu i jak zostali uratowani najstarsi y z pokolenia z każdej rodziny, czy tak zwani pierworodni. Bardzo ważnym zarządzeniem, taką można powiedzieć wręcz procedurą, jaką Bóg zarządził dla Żydów, dla narodu żydowskiego, było po pierwsze zwrócenie uwagi na to, że miesiąc Nissan ma być tym początkowym miesiącem i szczególnie w 10 dzień tegoż miesiąca był bardzo istotny, ponieważ w tym dniu mieli, każda rodzina miała wybrać doskonałego, najlepszego baranka ze stada, jakie każda z tych rodzin posiadała, a następnie przez 4 dni w odosobnieniu trzymać tego baranka, aż 14 dochodziło do całej tak całej proceduralnej działalności związanej z zabiciem o odpowiedniej porze, upieczeniem tego baranka, spożyciem go przez rodzinę i co bardzo ważne, taki element się tam też przewija wskazujący na pomazanie czy zaznaczenie, naznaczenie drzwi każdego domostwa. krwią tego baranka, co miało być takim sygnałem, że dla przechodzącego przez cały Egipt anioła śmierci, że ten dom jest zabezpieczony. Oczywiście to zostało wykonane przez naród żydowski z efektem takim, że ci pierworodni zostali ocaleni, jak również jak wiemy naród żydowski został ostatecznie uwolniony. I co bardzo ważne również w tym 12 rozdziale mamy bardzo jednoznaczne życzenie czy też nakaz ze strony Boga wypowiedziany dotyczący tego, że następnie w późniejszych latach naród żydowski miał corocznie obchodzić tak upamiętniać to wydarzenie tak bardzo doniosłe dla można powiedzieć istnienia tego całego narodu. >> Nawiązanie do tego, co powiedziałeś przed chwilą. Rzeczywiście Bóg nakazał narodowi żydowskiemu, aby rokrocznie w określonym czasie obchodzili święto Paschy. I później w Nowym Testamencie dowiadujemy się, że Żydzi i również Jezus, który się narodził, starał się przestrzegać to prawo zakonu dość skrupulatnie. Gdy weźmiemy pod uwagę Ewangelię Marka 12 rozdział, mamy tam opis wskazujący, że już jako młody człowiek 12letni młodzieniec udaje się wspólnie razem ze swoimi rodzicami do miasta Jeruzalem i obchodzi to wielkie święto paschalne w narodzie żydowskim. Mamy jeszcze kilka ciekawych informacji w kilku innych fragmentach Pisma Świętego. Między innymi Ewangelia Jana drugi rozdział, piąty rozdział, szósty rozdział, 13 rozdział podają jeszcze inne okazje, przy których Jezus uczestniczył właśnie na tym wielkim święcie. Czyli jako Żyd starał się przestrzegać w sposób dokładny prawo prawo zakonu i po raz ostatni wspólnie ze swoimi uczniami postanowił również krótko przed swoją śmiercią obchodzić to wielkie święto, czyli wielką Paschę, która była dla niego bardzo ważną, ponieważ starał się zawsze przez całe swoje życie przestrzegać prawo zakonu. >> To o czym wspomniałeś, to przywiązanie Pana Jezusa do przestrzegania prawa zakonu jest potwierdzone jego słowami, ponieważ Ewangelii Łukasza tuż przed spożyciem ceremonialnej Paschy ze swoimi uczniami, on mówi do nich wprost. 22 rozdział Ewangelii Łukasza i wiersz 15 mówi: "Gorąco pragnąłem zjeść tę Paschę z wami, zanim będę cierpiał. Później ta właśnie pascha i po tym wszystkim Pan Jezus wprowadza dwa nowe elementy. Mianowicie wskazuje na chleb przaśny, czyli niekwaszony i na wino i nadaje im pewne symboliczne znaczenie, mówiąc, że to jest jego ciało, czyli ludzka natura i jego życie pokazane w tym winie, czyli krwi. Innymi słowy, jest to nawiązanie do starotestamentowego takiego sformułowania, że życie każdego stworzenia, każdej istoty żyjącej jest w jego krwi. I wyraził wobec swoich uczniów, ażeby w przyszłości na jego pamiątkę, na pamiątkę jego śmierci właśnie to samo czynili. Powiedział: "To czyńcie na moją pamiątkę". I że zostało to zrealizowane przez uczniów. Mamy dowód z wielu lat później, kiedy apostoł Paweł w pierwszym liście do Koryntów rozdziale 11 mówi wyraźnie, że otrzymał, powziął taką wiedzę. To jest od wiersza 23. Możemy w dowolnej chwili do tego odnośnika wrócić, że otrzymał tą informację, że właśnie nasz pan w czasie tej wieczerzy ustanowił tą pamiątkę w tych dwóch elementach i że życzył sobie, żeby to było praktykowane. Oczywiście uczniowie to wobec tego jest dowód na to, że to czynili. Tylko pytanie jak często i kiedy to miało miejsce. Pytanie, które postawiłeś jest bardzo ważne, ponieważ ono pozwala nam zrozumieć jak często mamy obchodzić pamiątkę śmierci naszego Pana. Aby odpowiedzieć na to pytanie, musimy wrócić do drugiej księgi mojżeszowej 12 rozdziału. Ponieważ Żydzi pod zakonem obchodzili Paschę raz w roku i taki był nakaz Boży, aby tak to praktykować. Jezus, jak pamiętamy, Paschę zastąpił nową pamiątką i zalecał, aby w ten sposób, podobny sposób wszyscy praktykowali to w przyszłości. wszyscy jego naśladowcy. Nie co tydzień, nie co miesiąc, nie kilka razy w roku, ale dokładnie raz w roku. >> Myślę, że w naszej rozmowie musimy dojść już do jakichś konkluzji, ponieważ ta historia wydarzyła się dla jakiegoś celu. Przecież ten baranek żydowski w Starym Testamencie nie został zabity, no dla samego tylko zabicia, tylko on miał doprowadzić do pewnego celu. Tym celem było uratowanie pierworodnych i wyzwolenie Żydów z niewoli egipskiej. I ponad wszelką wątpliwość wskazaliśmy, cytując wersety z Nowego Testamentu, że nasz Pan jego życie, zwłaszcza ostatnie dni jego życia znajdują dokładne odbicie w tej historii baranka paschalnego. 50 Nissan, prawda? wjazd do Jerozolimy 14 zabicie i oczywiście jakie tego następstwo. Tak jak w tamtej historii żydowskiej to wszystko skończyło się pozytywnie, chociaż nie od razu, nie następnego dnia, bo naród żydowski wyszedł z tej niewoli, ale dotarł do ziemi obiecanej dopieru, dopiero po wielu latach, prawda? Podobnie i my pokładając ufność w ofierze Jezusa Chrystusa i rokrocznie wspominając tą śmierć i pokazując naszą wiarę, spodziewamy się w przyszłości wyzwolenia całego świata spod tego przekleństwa które spoczywa tak w dalszym ciągu na całym świecie. I modlimy się o to w modlitwie, którą nasz Pan powiedział, zarekomendował, że chcemy, żeby była wola boża tak jak jest w niebie, tak była również na ziemi. >> Warto zwrócić uwagę również na różnego rodzaju tradycje, które nawiązują do święta Wielkanocy, które praktykowane są obecnie w chrześcijaństwie. Na przykład malowanie pisanek. gałązki palmowe, stawianie baranka wielkanocnego w formie słodkiego ciasta lub wiele innych podobnych tradycji. Możemy powiedzieć, że to nie jest najważniejsze w życiu chrześcijańskim. Jezus skazał na elementy, które powinny być podkreślane i na które chrześcijanie powinni zwracać uwagę w czasie tych świąt. On wskazał, że chleb, który podawał swoim uczniom, reprezentuje jego doskonałe ciało, które zostało złożone jako element wartości zbawienia całego rodzaju ludzkiego. wskazał na wino, które reprezentowało przelaną jego krew za Adama i za cały rodzaj ludzki. I to są rzeczy, na które powinniśmy zwracać uwagę. One pozwalają nam zrozumieć wspaniały plan zbawienia, mający nadzieję uratowania wszystkich ludzi od Adama po dzień dzisiejszy. To co wspomniałeś jest bardzo ważne, bo priorytety, czyli rzeczy najważniejsze są tutaj warte do podkreślenia. I oczywiście każdy z nas może zapytać jak wspominać, jak zapatrywać się na wspomnienie wydarzenia najważniejszego w historii wszechświata. To jest naprawdę wielkie wyzwanie, ale myślę, że skupienie uwagi na tych symbolicznych elementach, czyli chlebie, winie jest bardzo ważne. Głęboka zaduma, przede wszystkim powrót nie do jakichś zapisów ojców kościoła, tylko do tekstu ewangelicznego, który tą historię opisuje. I na tej podstawie rozwinięcie oceny uwielbienia dla Boga Ojca i dla tego, który to wszystko dla nas wykonał. A w jaki sposób się do tego przygotować? Jak to praktykować? To myślę, że możemy sięgnąć do wypowiedzi apostoła Pawła z listu do Koryntów. Rzeczywiście te słowa apostoła Pawła z pierwszego listu do Koryntian piąty rozdział werset siódmy są bardzo ważne ponieważ one wskazują w jaki sposób powinniśmy obchodzić te ważne dla nas święta. Pozwolę sobie je zacytować. Apostoł pisze tak: "I usuńcie więc stary zakwas, abyście byli nowym ciastem, jako że jesteście przaśni. Chrystus bowiem nasza Pascha został ofiarowany za nas". Zatem apostoł zachęca tutaj wszystkich swoich naśladowców, naśladowców Chrystusa, aby oczyścili swoje serca, swoje sumienie i aby to święto właśnie w takim duchu we właściwym czasie wyczyszczonym sercem i z czystym sumieniem obchodzić i oddawać Bogu i naszemu Panu najwyższą cześć i chwałę za ten cudowny, wspaniały dar. Przytoczony przez ciebie werset myślę, że jest dobrą puę do naszej dyskusji. Bardzo dziękujemy państwu za wysłuchanie naszej rozmowy. Jeżeli macie jakieś pytania, wątpliwości lub chcielibyście, żebyśmy coś dodatkowo wyjaśnili, to zachęcamy do kontaktu. A naszym pragnieniem jest również wskazać na witrynę uwierzbogu.pl, na której możecie znaleźć państwo treści dotyczące tego, jak i również wielu innych biblijnych tematów. Bardzo dziękujemy. Dziękujemy.
