Świecki Ruch Misyjny "Epifania" - czym jest i czego naucza? | WIDEOKONFERENCJA [#33]

Drodzy internauci, witam was wszystkich bardzo serdecznie. Nazywam się Paweł Piętka i mam przyjemność zaprosić was na wspólne rozważenie tematu Świecki ruch misyjny Epifania. Jego historia, organizacja, cele oraz główne nauki. Chciałbym na wstępie zaznaczyć, że podejmowany temat jest bardzo obszerny. Nie sposób jest omówić w szczegółach. te główne punkty naszych rozważań, ale na ile to będzie możliwe w ogólnym zarysie, jeżeli będzie potrzeba, podam również kilka szczegółów dotyczących kolejno omawianych punktów. Po pierwsze postawmy pytanie, czym jest, a czym nie jest świecki ruch misyjny Epifania? Świecki ruch misyjny Epifania jest ogólnoświatowym, niezależnym, niesekciarskim, nie obliczonym na zysk ruchem religijnym. Podstawą wszystkich jego nauk jest Biblia, czyli słowo Boże. Zrzesza on licznych chrześcijan, osoby świeckie różnych zawodów, które wywodzą się z różnych wyznań chrześcijańskich, a w niektórych przypadkach także osoby, które wcześniej były bezwyznaniowe. To co łączy te wymienione osoby, to przede wszystkim podobne zrozumienie wielu ważnych nauk biblijnych, podobne cele, podobne nadzieje i osoby te łączą się w dobrowolnej współpracy, aby te cele realizować. Tworzą oni w ten sposób społeczności religijne w wielu krajach świata. Ważnym podkreślenia jest fakt, że ruch nie jest towarzyszony z żadną inną grupą. ani żadną inną denominacją religijną. Finansowanie realizuje z dobrowolnych składek. Myślą, którą chciałbym również podkreślić jest to, że świecki ruch misyjny Epifania nie jest sektą. Myślę, że znacie, wiecie informacje na temat tego, czym jest sekta. A więc sektę cechuje przede wszystkim wiara w to, że tylko jej wyznawcy znają prawdę o Bogu. Świecki ruch ruch misyjna Epifania nigdy nie nauczał ani nie twierdził, że posiada prawdę wyłączną lub wyłączne prawo do prawo do prawdy lub też, że prawdziwe zbawienie można znaleźć tylko w ruchu poprzez akceptowanie wierzeń czy przekonań świeckiego ruchu misyjnego ifani. Nigdy takie nauki nie były przez świecki ruch misyjny głoszone. W obecnej formie świecki ruch misyjny powstał w 1920 roku. powstanie jego związane jest z osobą amerykańskiego kaznodziei Paula Samuela Leona Johnsona, znanego biblisty, również wybitnego uczonego w zakresie języka hebrajskiego oraz języka greckiego, a także jego głównego pomocnika amerykańskiego kaznodzie Raymonda Gulda Jollego, także biblisty, wykładowcy i również uczonego w zakresie języka greckiego. w celu wykonywania pracy wydawniczej i pracy ewangelicznej na terenie różnych krajów rozcianych praktycznie na wszystkich kontynentach i aby również spełnić wymogi prawne w tych krajach, w których praca ta była wykonywana, niezbędną okazała się prawna rejestracja ruchu. Należy zaznaczyć, że nie był to cel sam w sobie. Założycielom ruchu nigdy nie zależało na takiej rejestracji, ale okazało się to konieczne dla wykonywania głównego celu, jakim było ogłaszanie ewangelii, czyli radosnej nowiny oraz praca ewangelizacyjna. Jednym z głównych przekonań ruchu jest bowiem to, że nie w wyznaniu, ani w kościele lub przynależności do jakiekolwiek wyznania lub kościoła tkwi zbawienie. Ale jest ono uzależnione od właściwego zrozumienia podstawowych nauk biblijnych i od ich wiernego stosowania. Kaznodzieja Johnson aż do swojej śmierci w roku 1950 sprawował urząd opiekuna wykonawczego i dyrektora świeckiego ruchu misyjnego Epifania, będąc także redaktorem czasopism ruchu, to jest raźniejszej prawdy i zwiastunu Chrystusowej Epifanii oraz sztandaru biblijnego. Po jego śmierci wymienione funkcje pełnił pastor John. Wrócimy jeszcze w historii wcześniej, a mianowicie powstanie świeckiego ruchu misyjnego Epifania w jego obecnej formie poprzedzały bardzo ważne wydarzenia i okoliczności związane z osobą innego amerykańskiego kaznodziei, jakim był Chers T Russel, żyjący na przełomie XIX i XX wieku, którego życie, służba, działalność zbiegły się w bardzo ważnym czasie dla prawdziwych chrześcijan, jakim było powszechne w tym czasie oczekiwanie na wtórą obecność Pana Jezusa. Pan Jezus w kilku miejscach nowego testamentu wyraźnie powiedział, że przyjdzie po raz w który. Jednym z takich krótkich opisów podanych w formie pytania, jakie zadali naszemu Panu Jezusowi uczniowie, którzy przyszli do niego, gdy przebywał na Górze Oliwnej. Mamy to zapisane w Ewangelii Marka Mateusza 24 rozdziale i trzecim wierszu. Pytali go na osobności: "Powiedz nam, kiedy to nastąpi?" Bowiem wcześniej, jak wynika z kontekstu, Pan Jezus mówił o tym, że świątynia jerozolimska, czyli druga, tak zwana druga świątynia będzie zburzona. To ich bardzo zainteresowało i pytanie było: "Powiedz, kiedy to nastąpi?" A następnie pytając dalej: "Jaki będzie znak twego przyjścia i końca świata?" Słowo przyjście w oryginalnym tekście greckim jest przetłumaczone ze słowa parauzja, która oznacza obecność. A więc pytanie dotyczyło: Jakie znaki będą towarzyszyły twojej drugiej obecności? I Pan Jezus w odpowiedzi na to pytanie, gdybyśmy prześledzili dalsze wersety 24 rozdziału Ewangelii Mateusza, podał wiele znaków, zarówno świeckich, jak i religijnych, po których jego naśladowcy będą mogli przekonać się bądź rozpoznać jego w którą obecność. Kolejne pytanie dotyczyło czasu końca świata według tłumaczenia Biblii gdańskiej, którą z której cytuje ten werset, lecz nie jest to również poprawne tłumaczenie tego wyrazu. A więc w tym miejscu, w oryginalnym tekście greckim użyte jest słowo ajon, które oznacza wiek. I w niektórych tłumaczeniach, szczególnie angielskojęzycznych, na przykład w Biblii HCSB Holman Christian Standard Bible, jest tam użyte słowo age oznaczające wiek, a nie word oznaczające świat. I pytanie dotyczyło końca wieku, końca dyspensacji. Jaki będzie znak twojej której obecności i jaki będzie znak końca wieku? Pastor Russel, tak jak już nadmieniłem, nie jest to przypadek, że w tym czasie rozpoczął intensywną działalność jako kaznodzieja, rozpowszechniając nauki również dotyczące której obecności Pana Jezusa. W 1877 roku wydał groszurę pod tytułem Cel i sposób powrotu naszego Pana, która w wyraźny sposób udowadniała na podstawie Biblii, że Chrystus nie powróci po raz drugi w widzialnym ciele, jak powszechnie uznawano i było to przekonaniem większości wyznań chrześcijańskich w tamtym czasie, szczególnie na terenie Stanów Zjednoczonych, ale jako potężna niewidzialna duchowa istota mająca panować na ziemi w tym celu, aby ustanowić z dawna obiecane boskie tysiącletnie królestwo i sprowadzić błogosławieństwa restytucji na niezliczone na niezliczoną na liczne narody ziemi. mając zaledwie 25 lat wszystkie swoje wysiłki, swoją służbę skoncentrował na głoszeniu tego wspaniałego poselstwa związanego między innymi z którą obecnością pana. Jego energia była od tej pory skierowana na głoszenie i intensywne podróże, które wiodły go do wielu miast. Najpierw w Stanach Zjednoczonych, później w Europie, następnie w Azji. Główny nacisk jego służby był kładziony na te nauki biblijne, które w jego odczuciu zostały zagubione w ciągu wieków zaniedbywania i zanieczyszczania różnymi ludzkimi poglądami, filozofiami. Jego działalność wywołała wielkie przebudzenie religijne i duchowe na terenie Stanów Zjednoczonych, gdzie w wyniku jego pracy służby powstało ponad 1200 zborów ludu bożego, nie licząc tych, które powstały w Europie, a następnie w Azji. Bardzo interesującą informację w tym cytowanym rozdziale Ewangelii Mateusza 24 rozdziale, mianowicie w 45 i 46 wierszu tego rozdziału znajdujemy pewno pewne szczególne pytanie. Odczytajmy te wersety. Któryż tedy jest sługa wierny i roztropny, którego postanowił Paneladzią swoją, aby im dawał pokarm na czas słuszny? Błogosławiony on sługa, którego by przyszedszy Pan jego znalazł tak czyniącemu czyniącego. W naszej opinii pastor Russel swoim nieocenionym dorobkiem literackim, gorliwością pełnym poświęcenia i wyrzeczeń życiem dowiódł, że w nim właśnie wypełniło się to proroctwo. Mogę wymienić tylko książkowy dorobek literacki pastora. Jego książki wydawane kolejno w cyklu wykładów Pisma Świętego. Boski plan wieków. Nadszedł czas. Przyjdź królestwo twoje walka armagiedonu. Pojednanie nowe stworzenie. Jak zapewne wielu z was się orientuje, obecnie w Polsce, ale także na całym świecie istnieje kilka grup badaczy Pisma Świętego, które powstanie zapoczątkowały właśnie nauki pastora Rasela i stanowią one aż do tej pory fundament ich poglądów. Podobnie przekonania i wiedzę na temat tych wydarzeń i nauk głoszonych przez pastora Rasela również z nich czerpie świecki ruch misyjny w naukach, które obecnie głosi. Kilka słów na temat organizacji ruchu. Aby krótko wyjaśnić organizację ruchu, oczywiście organizację na podstawie zasad biblijnych, które znajdujemy w Słowie Bożym, należy podać może najpierw definicję słowa kościół tłumaczonego z greckiego słowa eklezja. Po pierwsze słowo eklezja, które występuje w Nowym Testamencie w wielu miejscach oznacza zbór, czyli zgromadzenie osób poświęconych, odłączonych od Rzeczypospolitych. w tym szczególnie od celów tego świata, od pragnień, ambicji ciała, a przeznaczonych na służbę Panu Bogu i Panu Jezusowi i również na służbę podobnie jak oni sami innym poświęconym jednostki. Naczelną zasadą, jaka została przyjęta w czasie powstawania pierwszych zborów chrześcijańskich było poddanie tych zborów we wszystkich sprawach, naukach, zarządzeniach. Chrystusowi jako głowie każdego zboru. Oraz drugą naczelną zasadą była niezależność danego zboru od innych zborów chrześcijańskich. Pierwszym zborem, który powstał na terenie Palestyny był zbór w Jerozolimie. Czytamy na ten temat w pierwszym rozdziale Dziejów Apostolskich, ale w innym fragmencie w Dziejach Apostolskich 11 rozdziale 26 wierszu czytamy o działalności apostoła Pawła i Barnaby wiernych sług Bożych, którzy około rok czasu głosili słowo Ewangelii, poselstwo Ewangelii właśnie w tym zboże. Dziejach Apostolskich 11 rozdziale 26 wierszu czytamy: "I bawili się przez cały rok. bawili, czyli przebywali przez cały rok przymze mnóstwo wielkie, a najpierw w Antiochii uczniowie nazwani są chrześcijaninami. A więc tutaj użyte w tym wersecie jest słowo eklezja w odniesieniu do zboru, który powstał w tym mieście w Antiochii. Drugim znaczeniem słowa kościół występującym w Biblii jest ciało Chrystusowe albo oblubienica Chrystusowa, czyli klasa ludu Bożego powołana przez Boga do szczególnego celu, aby wraz z Chrystusem swoją głową przyprowadzić wszystkie rzeczy do harmonii z Panem Bogiem, a następnie aby wspólnie z nim w imieniu Bożym panować nad wszechświatem. Istnieje również trzecie znaczenie słowa kościół, jakim jest ogół jednostek poświęconych znajdujących się w różnych zborach i różnych grupach religijnych, którze stanowią lud Boży w obecnym czasie. A więc chciałbym, abyśmy tutaj zwrócili uwagę szczególnie również na tą myśl, mianowicie, że świecki ruch misyjny Epifania głosi i uważa, że kościołem w obecnym czasie jest ogół jednostek poświęconych znajdujących się w różnych zborach i różnych grupach religijnych. A więc nie ograniczamy zbawienia do przyleżności, przynależności w świeckim ruchu misyjnym Epifanie, ale uważamy, że wiele jednostek poświęconych, oddanych Bogu także działa, funkcjonuje właśnie w innych wyznaniach, w innych denominacjach religijnych. W odniesieniu, mówiąc [odchrząknięcie] o organizacji Świeckiego Ruchu Misyjnego Epifania, również warto wspomnieć o sługach kościoła, sługach zboru, sługach, którzy powoływani będąc służą słowem Bożym z ramienia świeckiego ruchu misynego Epifania, który to porządek jest całkowicie oparty na zasadzie i wyborze sług, jaki był praktykowany w pierwotnym kościele. Zwróćmy uwagę na słowa apostoła Pawła zapisane w liście do Efezjan czwartym rozdziale wiersze wierszach od 11 do 13. I tenże dał niektóre apostoły, a niektóre proroki, a drugie ewangelisty, drugie też pasterze i nauczyciele. A więc wymienieni są. najpierw wymienionych jest są różnych różne rodzaje różne rodzaje słów tutaj w tym 11 wierszu, a w 12 i 13 podany jest cel ich powołania do tej służby ku spojeniu świętych, ku pracy usługiwania, ku budowaniu ciała Chrystusowego, a iżbyśmy się wszyscy zeszli w jedność wiary i znajomość Syna Bożego, w męża doskonałego, w miarę zupełnego wieku chrystusowego. Celem powołania sług kościoła w pierwotnym kościele, w pierwotnych kościołach chrześcijańskich, zborach chrześcijańskich było praca wykonywana w celu budowania ciała chrystusowego. O tym jeszcze w naszych kolejnych rozważaniach nieco więcej powiemy. Co rozumiemy pod pojęciem ciało chrystusowe, kościół chrystusowy? W tej chwili ograniczę się tylko do krótkiego podziału, jaki tu został zaprezentowany przez apostoła. Mianowicie w 11 wierszu apostoł wymienia sług generalnych kościoła, jakimi są apostołowie, prorocy oraz ewangeliści oraz sług lokalnych, jakimi są pasterze i nauczyciele. Jaka różnica występuje pomiędzy pierwszym rodzajem a drugim rodzajem sług? Słudzy generalni, polem służby dla nich nie jest jeden zbór, ale wszystkie zbory ludu bożego istniejące w danym okresie czasu. Natomiast w odniesieniu do sług lokalnych ich polem pracy, polem służby jest jedynie lokalny zbór. To jest pierwsza różnica. A druga różnica dotyczy sposobu ich powołania. W odniesieniu do sług lokalnych powołania tych sług dokonuje zbór poprzez jawne głosowanie. Jako dowód i przykład takiego powołania sług w jednym ze zborów chrześcijańskiego chrześcijańskiego zboru możemy zacytować słowa jakie mamy zapisane w Dziejach Apostolskich w 14 rozdziale wierszu 23. A gdy im przez głosy postanowili starsze w każdym zborze i modlili się z postami, poruczyli je Panu, w którego uwierzyli. wybór przez członków danego zboru w sposób jawny przez głosowanie dokonywany był był było powołanie na funkcję starszych zborów bądź biskupów zboru sług lokalnych w danym w danej właśnie w danym miejscu, w danym zborze. W odniesieniu do słów generalnych takiego powołania i wyboru nie dokonują ludzie, ale jak wskazują na to słowa, które naszego Pana, który mamy zapisane w Ewangelii Jana 15 rozdziale w wierszu 16, tak jak jest to dowodem tego powołanie 12 apostołów przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, tego powołania, ich powołania sług generalnych kościoła dokonywał Pan Bóg. Z innego fragmentu Ewangelii możemy dowiadujemy się, że zanim Pan Jezus dokonał powołania 12 apostołów, całą noc spędził na modlitwie, aby rozpoznać jaka wola boża jest w odniesieniu do wyboru, kogo on ma powołać i upewniał się właśnie poprzez tą modlitwę, czy ten wybór jest aprobowany przez jego ojca, przez Boga. [parsknięcie] I informację na ten temat znajdujemy właśnie w Ewangelii Jana 15 rozdziale i wierszu 16. Nie wyście mnie obrali, ale ja was obrał i postanowiłem, abyście wyszli i przynieśli owoc, a owoc wasz, aby trwał i o cokolwiek byście prosili ojca w imieniu moim, żeby wam dał. Nie wyście mnie obrali, ale ja was obrał. A tak dokładnie ściśle mówiąc, biorąc pod fakt pod uwagę fakt, w jaki sposób Pan Jezus co najpierw uczynił dokonując wyboru apostołów, że radził się w tej sprawie Boga, swego ojca, jesteśmy upewnieni, że powołania apostołów na ten szczególny urząd w kościele dokonał Bóg przez Jezusa Chrystusa. I to jest kolejna różnica dotycząca sług kościoła, która stosowana jest również przez świecki ruch misyjny Epifania. I te dwa rodzaje sług. Słudzy generalni, słudzy lokalni służą na szerszym polu pracy, słudzy generalni na węższym lokalnym, słudzy lokalni. Oprócz tego Biblia wyraźnie wskazuje, że jedynymi sługami w kościele byli biskupi i diakoni. W liście do Filipensów w pierwszym rozdziale i pierwszym wierszu znajdujemy informacje na ten temat. Paweł i Tymoteusz, słudzy Jezusa Chrystusa, wszystkim świętym Chrystusie Jezusie, którzy są w mieście Filipii, z biskupami i z diakonami. Słowo biskup episkopos w języku greckim oznacza nadzorca, dozorca, opiekun. Odpowiednikiem biskupa jest starszy. Słowo starszy tłumaczone również z greckiego słowa presbiteroj, który odnosi się do służby w lokalnym kościele i diakoni wymienieni jako drugi, drugi rodzaj słów w kościele lokalnym to pomocn pomocnicy starszych bądź biskupów zajmujący się w większości sprawami organizacyjnymi dotyczącymi funkcjonowania danego zboru. Kolejny punkt naszych rozważań to cele świeckiego ruchu misyjnego Epifania. Głównym celem świeckiego ruchu misyjnego Epifania jest nauczanie Ewangelii. Ewangelia to inaczej radosna nowina. Nowina o zbawieniu. Kiedy przypominamy sobie moment, opis Ewangelii wskazujący jak zwiastowana, w jaki sposób zwiastowana była i przez kogo radosna nowina związana z narodzinami Zbawiciela. Słowa te mamy zapisane w Ewangelii Łukasza w drugim rozdziale wierszu 10, kiedy anioł mówił do pasterzy: "Nie bójcie się, bo o to zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi, iż się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Chrystus Pan w mieście Dawidowym". A więc nauczanie świeckiego ruchu misyjnego Epifania jest umocowane na przede wszystkim tym fakcie na rodzinach, a następnie działalności naszego Pana Jezusa Chrystusa z jego ofiarniczej śmierci, ceny okupu, jaką złożył za człowieka, za Adama, który stracił swoją pierwotną czystość i doskonałość jaką posiadał będąc wcześniej stworzony na obraz i podobieństwo Bożym. To jest główny temat, który przedstawiany jest nauczany przez świecki ruch misyjny Epifanii. Drugim tematem równie ważnym jest zachęcanie wszystkich tych, którzy oddali swoje życie, poświęcili swoje życie Bogu do wzrostu w podobieństwie do charakteru chrystusowego. bardzo ważny zakres działania, który zobowiązany jest wykonywać każdy, który oddał, poświęcił swoje życie Bogu. Jego jest zobowiązany do tego, aby czynił postęp, osobisty postęp w rozwoju cech, łask, owoców ducha wzrastał w podobieństwie do charakteru chrystusowego. To jest główny cel powołania tych jednostek w obecnym czasie. Oprócz tego świecki ruch misyjny rozpowszechnia stosując różne formy przekazu wiedzę biblijną. Zachęca innych do jej rozpowszechniania, także zachęca do większego zainteresowania indywidualnym czy grupowym studiowaniem Biblii na zasadach niesekciarskich. Aby realizować te cele w licznych krajach świecki ruch misyjny Epifania wydaje i rozpowszechnia w różnych językach przez koporterów, ewangelistów, innych sług pomocniczych. Wiele książek na podstawie Biblii, broszu, czasopism, także bezpłatnych traktatów. W tym celu wykorzystuje swoich wykwalifikowanych mówców, nauczycieli, ewangelistów, umożliwiając im spełnianie posług kaznodziejskich, prowadzenie studiów biblijnych, dyskusji, także zebrań pytań i odpowiedzi, projekcje filmów biblijnych, także dodatkowo wykonywanie posług weselnych czy pogrzebowych. I ruch nigdy nie prosi o fundusze na prowadzenie tej pracy, ale przyjmuje jedynie dobrowolne ofiary. Jakie są główne nauki świeckiego ruchu misyjnego w Epifania? A więc najpierw zacznijmy o doktrynie jednej z głównych, najważniejszych, jakim jest doktryna o Bogu. Kim jest Bóg? Kim jest Bóg Jehowa, którego imię zostało podane narodowi Izraela? Jest on najwyższym Bogiem, nieskończonym, wiecznym, niezmiennym, jedynym Bogiem, doskonałym w mądrości, sprawiedliwości, miłości i mocy. Zwróćmy uwagę na to, co Pan Bóg powiedział do Izraela. Mamy te słowa zapisane w piątej księdze mojżeszowej, szóstym rozdziale, czwartym wierszu. Słuchaj, że Izraelu, Pan Bóg nasz Pan jeden jest. Religia judaistyczna jest religią monoteistyczną. Czy Izrael mylił się w tej sprawie, uznając, że istnieje jedyny najwyższy Bóg? Nieskończona wieczna niezmienna istota. Myślę, że nie. I również przekonania świeckiego ruchu misyjnego Epifania są oparte na tym fakcie, na tej nauce, jaka podana była narodowi cielesnego Izraela. Kolejną nauką głoszoną przez świecki ruch misyjny Epifania to, że Jezus, jednorodzony Syn Boży, zanim narodził się jako człowiek, istniał jako potężna duchowa istota, której imię podane jest w księdze w Ewangelii Jana pierwszym rozdziale w wierszach szczególnie od pierwszego do trzeciego. Odczytajmy może te słowa. Ewangelia Jana pierwszy rozdział wiersze od pierwszego do trzeciego. Na początku było słowo, a ono słowo było u Boga, a Bogiem było ono słowo. To było na początku u Boga. Wszystkie rzeczy przez nie się stały, a bez niego nic się nie stało. Co się stało? Jezus Chrystus jest nazwany w innych wersetach słowa Bożego jako początek stworzenia Bożego albo pierworodny wszystkich rzeczy stworzonych. Co oznacza, że Logos, który następnie stał się, narodził się jako człowiek, był istotą bezpośrednio stworzoną przez Boga, co oznacza, że jest odrębną i niższą istotą od swego stwórcy. Wiele wersetów słowa Bożego podkreślają tą myśl, wskazując, że właśnie jest on pierwszą istotą bezpośrednią stworzoną przez Boga. Mamy tutaj określenie w odniesieniu do Logosa i również w odniesieniu do Boga w odczytanych wersetach, szczególnie w pierwszym wierszu Ewangelii Jana pierwszego rozdziału, gdzie słowo, czyli logos jest powiedziane, że było u Boga, a Bogiem było ono słowo. I bardzo rzeczą ważną jest, że w oryginalnym tekście greckim nie występuje tu rodzajnik chos, tak jak występuje on w odniesieniu do Boga, o którym mowo mowa jest w pierwszej początkowej części tego wersetu, że słowo było u Boga. Mamy tam wyraźna wyraźne określenie czy wskazanie hoteos w oryginalnym języku greckim u tego Boga, wyjątkowego Boga, jedynego Boga. Natomiast w odniesieniu do Logosa, który również tu jest nazwany Bogiem, ten właśnie przedrostek czy rodzajnik nie występuje. W odniesieniu do innego świadectwa, które podaje apostoł Paweł w liście do Kolosan pierwszym rozdziale, wierszach od 15 do 17 możemy zacytować, który opisuje kim był i kim jest, kim stał się. Szczególnie po swoim zmartwychwstaniu nasz Pan Jezus Chrystus. czytamy, który jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym wszystkich rzeczy stworzonych. Pierworodnym, czyli pierwszym ze wszystkich, pierwszą istotą ze wszystkich istot, jakie zostały stworzone. Albowiem przezeń stworzone są wszystkie rzeczy, które są na niebie i na ziemi, widzialne i niewidzialne, bądź trony, bądź państwa, bądź księstwa, bądź zwierzności. Wszystko przezeń i dla niego stworzone jest, a on jest przed wszystkimi i wszystko w nim stoi. Jest przed wszystkimi, ale oczywiście za wyjątkiem swego stwórcy, Boga Jehowy, swego ojca. W takim znaczeniu prezentuje w tych właśnie odczytanych słowach apostoł Paweł postać, osobę Jezusa Chrystusa, który następnie po swoim zmartwychwstaniu stał się potężną duchową istotą. Również Ewangelista Jan w pierwszym rozdziale 14 wierszu daje świadectwo na temat tego, kim był Jezus, zanim narodził się jako człowiek. A to słowo ciałem się stało i mieszkało między nami i widzieliśmy chwałę jego, chwałę jako jednorodzonego od Ojca pełne łaski i prawdy. Wartem podkreślenia jest fakt, który jest bardzo ważny z punktu widzenia celu, dla którego Pan Jezus przyszedł na świat. A wiemy, że celem jego było złożenie swojego życia jako okupu, jako równoważnej ceny za utracone życie doskonałego człowieka, jakim był Adam, który stracił swoją czystość i doskonałość poprzez popełnienie grzechu, nieposłuszeństwa swemu stwórcy. Bardzo ważnym podkreśleniem, bardzo ważną rzeczą jest podkreślenie faktu bezgrzeszności Jezusa. Jego ojcem nie była nie był żaden ziemski ojciec, ale tak jak opis biblijny wskazuje, jego istnienie jako Logosa, zasada życia została mocą bożą przeniesiona w łono Marii. I w ten sposób w wyniku tego narodził się następnie Jezus jako człowiek, jako dziecię. Ta właśnie rzecz wskazuje na bardzo ważny cel, dla którego ta właśnie wartość, jaka została następnie przez przez naszego Pana złożona, mogła stać się odpowiednią bądź równoważną ceną za utracone doskonałe życie, prawa życiowe, przywileje życiowe człowieka Adama. bezgrzeszność Jezusa. W liście do Żydów w siódmym rozdziale 26 wierszu apostoł Paweł pisze: "Takiego zaiste przestało nam mieć najwyższego kapłana, świętego, niewinnego, niepokalanego, odłączonego od grzeszników, który by się stał wyższy nad niebiosem." W odniesieniu do naszego Pana również mamy informację w liście do Filipian drugi rozdział wiersz siódmy, że Logos pozbawił jako istota pozbawił się chwały i godności jaką wcześniej posiadał, aby stać się podobny ludziom. W Biblii, tłumaczeniu Biblii gdańskiej w liście do Filipian drugim rozdziale siódmym wierszu mamy podaną informację, że Pan Jezus wyniszczył jako Logos, wyniszczył samego siebie, stawszy się podobnym ludziom. W oryginalnym tekście greckim występuje, użyte jest tu słowo keneo, które dosłownie oznacza opróżnić coś, opróżnić jakieś miejsce, wyzbyć się czegoś. również znaczy zanikać. A więc jest tutaj w tych słowach wskazanie na karnację, czyli sposób w jaki mogło zostać przeniesiono życie Logosa Wonoom Marii na zasadzie karnacji, czyli zrezygnowania z istnienia na wyższym poziomie w tym celu, aby stać się człowiekiem. nie reinkarnacji, jak niektóre również niektóre denominacje religijne tak właśnie twierdzą czy nauczają, że Pan Jezus z chwilą swoich narodzin stał się Bogiem człowiekiem. Nie było żadnego pomieszania natur. Pan Jezus nie posiadał natury boskiej i natury człowieczej jednocześnie, ale był człowiekiem. To jest wyraźne świadectwo słowa Bożego. Dopiero po swoim zmartwychwstaniu stał się tak jak inny inne wersety słowa Bożego wskazują duchem ożywiającym. Stał się istotą duchową, ale nie wcześniej. Teraz w tej właśnie chwili po swoim zmartwychwstaniu od tego momentu Pan Jezus rzeczywiście istnieje jako istota duchowa. Bowiem czytając w dalszym opisie tego zacytowanego fragmentu listu apostoła Pawła do Filipian, tam mamy następnie świadectwo, że Pan Jezus został wywyższonym i Bóg darował mu imię, które jest nad wszelkie imię. W innym fragmencie, w pierwszym liście do Tymoteusza szóstym rozdziale 16 wierszu apostoł Paweł opisuje stan obecny Jezusa po jego zmartwychwstaniu, który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej, którego nie widział żaden z ludzi, a nie widzieć może, któremu niech będzie cześć i moc wieczna. Kolejną nauką głoszoną przez świecki ruch misyjny Epifania jest nauka, że Duch Święty nie jest osobą, ale jest wpływem albo mocą Bożą. jest też boskim usposobieniem, czyli umysłem, sercem i wolą, jaką Bóg przez właśnie swój wpływ, wpływ Ducha Świętego rozwija w tych, którzy stają się prawdziwymi naśladowcami Chrystusa. Bardzo ciekawym opisem wyjaśniającym pojęcie Ducha Świętego, tego to, czym Duch Święty jest, mamy świadectwo apostoła Pawła w pierwszym liście do Koryntian w drugim rozdziale wierszu dziewiątym. do 12. Odczytam ten cały fragment, bo on wyraźnie pokazuje przez analogię, omawiając pojęcie i przedstawiając pojęcie Ducha Świętego w odniesieniu do Boga, w odniesieniu do Jezusa, w odniesieniu do człowieka wskazuje czym tak naprawdę Duch Święty jest. Odczytajmy ten fragment. Ale opowiadamy jako napisane: "Czego oko nie widziało i ucho nie słyszało i na serce ludzkie nie wstąpiło, co przygotował Bóg tym, którzy go miłują. Ale czyli tą naukę nam Bóg objawił przez ducha swojego, albowiem duch wszystkiego się bada i głębokości Bożych". I następnie przejście przez analogię. Apostoł następnie wskazuje, mówiąc o pojęciu ducha, ale w odniesieniu do człowieka, bo któż z ludzi wie co jest w człowieku, tylko duch człowieczy. I odnośnie Boga, kolejny werset, także i tego, co jest w Bogu, nikt nie wie, tylko Duch Boży. O czym zatem tu jest mowa? O jakim znaczeniu słowa duch? Tutaj apostoł mówi, mianowicie on wskazuje i naucza o Duchu Świętym jako usposobieniu, które jest w Bogu. Z czego składa się usposobienie? Już o tym powiedzieliśmy. To umysł, czyli myśli, serce, czyli uczucia, wola. W odniesieniu do człowieka, czy jeżeli dana osoba nie powie o swoich zamiarach, czy my jesteśmy w stanie poznać o czym ten człowiek myśli, jakie są jego pragnienia, co on chce uczynić, jaka jest jego wola? Nie, nie jest to możliwe do rozpoznania przez nikogo, jeżeli on tego nie uzewnętrzni. To samo dotyczy Boga. Jeżeli Bóg nie powie tych myśli, które są w jego usposobieniu, nikt nie jest w stanie tego poznać. A więc o czym tutaj apostoł mówi? O Duchu Świętym, znaczeniu usposobienia składającego się z umysłu, czyli myśli, serca, czyli uczuć i woli. Kolejną nauką głoszoną przez Święki Ruch misy Epifania to to, o czym już wspomniałem. mianowicie, że człowiek został stworzony doskonałym na obraz i podobieństwo Boże i że na skutek grzechu dosięgła go kara, ale nie wiecznego życia w mękach w piekle, tak jak ta nauka aż po dzień dzisiejszy jest nauczona w niektórych denominacjach chrześcijańskich, ale że karą jaka dosięgła go z woli Boga była śmierć, która słowo śmierć w języku greckim tłumaczone jest z wyrazu kolacji. które dosłownie oznacza odcięcie od życia. Śmierć to przeciwieństwo życia, to odcięcie od życia. I to było karą, jaką zapowiedział Bóg. Kiedy przypominamy sobie, mamy to w Księdze Genezjis w pierwszym rozdziale, co, jaką informację Bóg podał człowiekowi ostrzegając go przed skutkami nieposłuszeństwa jemu, a mianowicie, kiedy powiedział: "Z drzew wiadomości dobra i zła jeść z nich nie będziesz, ale dnia, którego jeść z nich będziesz, umierając umrzesz, poniesz śmierć". Bowiem zamiarem Boga było stworzenie człowieka na obraz i podobieństwo Boże w tym celu, aby człowiek żył wiecznie i Bóg chciał i możemy dodać chce nadal chce obdarzyć człowieka życiem wiecznym. To jest jego cel, to jest jego zamysł. Ale na przeszkodzie stało stanęło nieposłuszeństwo człowieka, które przesunęło ten cel, który Bóg zrealizuje, ale w późniejszym czasie. Kaznodzieja Salomon w sióm rozdziale 29 wierszu świadczy na ten temat: Tylko obacz co znalazł, że stworzył Bóg człowieka dobrego. Takiego stworzył Bóg człowieka dobrego, doskonałego. I o czym pisze dalej? Ale oni udali się za rozmaitymi myślami, za rozmaitymi poglądami. Stali się wynalazcami złych rzeczy. Co obserwujemy w dniu obecnym, w obecnym czasie? jakie rzeczy y człowiek yyy czyni yyy w jakim kierunku dąży w swoim w swoich celach, w swoich zamiarach, jak często również destrukcyjna jest jego jego działalność. To jest właśnie to, o czym uczy Biblia, stworzenie człowieka doskonałą istotą, którą utracił poprzez nieposłuszeństwo Bogu. To, że Bóg przewidział ten stan rzeczy, a mianowicie, że w wyniku tego, jak apostoł Paweł pisze, przez jednego człowieka grzech wszedł na świat. Mamy tą myśl podaną w liście do Rzymian piątym rozdziale 12 wierszu. A przez grzech śmierć. Tak też na wszystkich ludzi śmierć przyszła, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Sposób dziedziczny. Wyrok śmierci, który dotknął naszego praojca Adama, został w sposób dziedziczny przeniesiony na jego potomstwo. Adam tracąc swoją doskonałość i czystość, nie mógł już przekazać swojemu potomstwu to, czego nie posiadał. Utracił ten stan. A więc udziałem wszystkich ludzi, wszystkich jego potomków stał się grzeszny stan. Bóg przewidział to dla pewnego celu. Ten, ta nauka, którą również głosi świecki ruch misyjny Epifania, nauka o dozwoleniu zła, ma swój pewien cel. A mianowicie, aby człowiek przez doświadczenie zapoznał się, czym jest grzech, jakie są jego skutki. doświadczył tego na samym sobie po to, aby nigdy więcej nie pragnął już postępować tą drogą i praktykować tych rzeczy. Kolejną nauką głoszoną przez świecki ruch misyjny Epifania, że prawdziwy kościół w biblijnym znaczeniu, kościół chrystusowy albo oblubienica chrystusowa składa się ze 144 000 jednostek wybieranych przez Boga w okresie czasu zwanym wiekiem Ewangelii, zarówno spośród Żydów, jak i pogan. I że on ma i stanowi już obecnie świątynię Boga, prawdziwy kościół. ten kościół, o którym mówi, o który opisuje słowo Boże. Bardzo ciekawym wyjaśnieniem w tej sprawie znajdujemy w pierwszym liście Piotra w drugim rozdziale w piątym wierszu, gdzie apostoł Piotr zwraca się do powołanych w wieku Ewangelii i mówi o nich, nazywa ich żywymi kamieniami, którzy którzy mają tworzyć w przyszłości wspaniałą wielką świątynię, ale duchową w duchowym znaczeniu żywą świątynię składającą się z żywych kamieni. W pierwszym liście Piotra w drugim rozdziale i piątym wierszu czytamy: "I wy jako żywe kamienie budujcie się w domowny, w króle w kapłaństwo święte ku ofiarowaniu duchownych ofiar przyjemnych Bogu przez Jezusa Chrystusa." Kolejną nauką głoszoną przez świecki ruch misyjny Epifania to jest to, że nauka, nadzieja życia wiecznego jest obiecana w słowie Bożym i kierowana zarówno dla wybranych jak i niewybranych. Apostoł Paweł w pierwszym liście do Tymoteusza czwartym rozdziale 10 wierszu świadczy o Bogu, że jest on zbawicielem wszystkich ludzi, a najwięcej wiernych. najwięcej, czyli w pierwszej kolejności wiernych, ale chcę zbawić wszystkich ludzi i również, że Jezus Pan z łaski Bożej za wszystkich śmierci skosztował, że złożył swoje życie jako cenę okupu, która uwalnia człowieka od wyroku śmierci, jaką w wyniku jaka została jaki został w wyniku nieposłuszeństwa na niego wydany. Bardzo ważną nauką głoszoną również przez świecki ruch misyjny Epifania jest to, że lud Boży, który obecnie Bóg powołuje przez swoje słowo, przez swój wpływ, przez warunki i środki opatrznościowe, jest powołanie, wybór obecnie osób poświęcających się mu rozwijanie ich, udoskonalanie ich, przygotowywanie ich do przyszłej służby, przyszłej posługi. Wzrost w podobieństwie do charakteru chrystusowego jest również bardzo ważną nauką słowa bożego. przemiana jaka jest dokonywana w prawdziwych chrześcijanach pod wpływem słowa bożego, ducha bożego, nauk zachęcających, wzmacniających ich środków opatrznościowych, jakie Bóg nad nimi roztacza i własnego wysiłku, własnej pracy, aby rozwijać te cenne zalety charakteru, jest również podana w różnych fragmentach słowa Bożego. Oczywiście apostoł Paweł w liście do Rzymian rozdziale i drugim wierszu pisze: "A nie przypodobywajcie się temu światu, ale się przemieńcie przez odnowienie umysłu waszego na to, abyście doświadczyli, która jest wola Boża dobra, przyjemna i doskonała." W licznych fragmentach słowa Bożego wymieniane są owoce ducha, do których rozwijania zachęcany był lud Boży w wieku Ewangelii. również zachęcany jest lud Boży, ta grupa ludu bożego, która żyje obecnie na ziemi. Na przykład w liście do Galacjan piątym rozdziale 22 wierszu apostoł Paweł świadczy: "Ale owoc ducha jest miłość, radość, pokój, nieskwapliwość, czyli długie znoszenie, dobrotliwość, dobroć, wiara, cichość, samokontrola". I dalej pisze w 24: "Albowiem, którzy są Chrystusowi, ciało swoje ukrzyżowali z namiętnościami i pożądliwościami." Kolejną ważną naukę, którą głosi świecki ruchy Epifania jest to, że w przyszłym czasie nazwanym w Biblii wiekiem tysiąclecia, okresem tysiąca lat, okresem chwalebnego panowania Chrystusa i Kościoła, przez ich działalność i działalność tych sług Bożych, którzy będą uczestniczyć również współpracować w nim, z nimi w tej pracy będzie błogosławienie wszystkich narodów ziemi. Po raz pierwszy ta wspaniała nowina, ewangelia, radosna nowina, że w przyszłym czasie będą przez to nasienie, które miało narodzić się z Abrahama, miały być błogosławione i będą błogosławione wszystkie narody ziemi, jest również bardzo ważną nauką głoszoną przez świecki ruch misyjny Epifanii. I również na zakończenie jeszcze jedna myśl, jedna nauka również, która odnosi się do obecnego czasu, w którym żyjemy, nazywanym w Biblii czasem końca, yyy, któremu towarzyszą i towarzyszyć będą znamienne, y, niewystępujące nigdy wcześniej w historii ludzkości wydarzenia. Czas ucisku, jak świadczy, o którym świadczy Biblia, którego nie było i którego nigdy więcej nie będzie, jest związany z obecnym czasem, w którym żyjemy. Prorok Daniel w 12 rozdziale pierwszym i czwartym wierszu świadczy o tym czasie. Tego czasu powstanie Michał, książę wielki, który się zastawia za synami ludu twego, a będzie czas uciśnienia, jakiego nie było, jako narody poczęły być aż do tego czasu. Tego mówię czasu wyswobodzony będzie lud twój. Ktokolwiek znaleziony będzie napisany w księgach. I również w cytowanym już 24 rozdziale Ewangelii Mateusza 21 wierszu Pan Jezus również powiedział, że jednym ze znaków jego obecności będzie nasilający się ucisk. Albowiem cytujemy 21 wiersz 24 rozdziału Ewangelii Mateusza. Albowiem na on czas będzie wielki ucisk, jaki nie był od początku świata, ani potem będzie. I chwalebny cel, zakończenie tego okresu czasu tak znamiennego, ale również brzemiennego w skutkach przepełnionego wielkimi doświadczeniami, jakie będą udziałem rodziny ludzkiej. Kiedy to się wypełni, jest zapowiedź chwalebnego, wspaniałego czasu. Kiedy ludzkość przyprowadzona, pojednana z Bogiem, przyprowadzona do stanu doskonałego, będzie stanowić część jego świętego królestwa. Zapowiedź tego czasu mamy podaną między innymi przez apostoła Jana w księdze Objawienia 11 rozdział i 15 wiersz. I zatrąbił anioł siódmy i stały się głosy wielkie na niebie mówiące: "Królestwa świata stały się królestwami Pana naszego i Chrystusa jego i królować będzie na wieki wieków. Amen. Zakończyliśmy nasze rozważania. Czas już nas do tego jakby przynaglił. Obecnie w tej chwili jest czas na stawianie pytań. A więc mam prośbę. Tak, rzeczywiście już wiele pytań się pojawiło. Pierwsze z nich witam. Ile jest zborów Epifanii i ile jest ludzi w Epifanii? Jeszcze wyżej. Tak, przepraszam, nie przewinąłem do końca. Mam tak pierwsze pytanie. Czym się różnicie od Jehowych? Pytający ma na myśli organizację Świadków Jehowych. Co? Którzy chodzą i głoszą? Oni głoszą, że Jezus przyszedł już w 1914 roku i jakoś go nie widać. No chciałbym pytającemu tutaj właśnie opowiedzieć tą myślą, którą już rozważaliśmy. Pana Jezusa nie widać, bo przychodzi i przyszedł jako istota niewidzialna. To było jedną z głównych nagłoszonych przez wspomnianego kaznodzieję pastora Rasela w tym właśnie czasie, a więc na przełomie XIX i XX wieku. niewidzialność Jezusa, niewidzialność również jego kościoła, którzy przychodzą jako istoty duchowe w tym celu, aby wypełnić boski zamiar odnoszący się do rodzaju ludzkiego. I w tym znaczeniu, chociaż nie uważamy, tak jak tu w tym pytaniu jest podane, że Pan Jezus przyszedł w roku 1914, ale wierzymy i jesteśmy zupełnie o tym upewnieni. Yyy, obserwując wydarzenia, jakie działy się w przeszłości na ziemi, w niedalekiej przeszłości również wypełniają się obecnie, że Pan Jezus jest już obecny. Ewangelia Marka Mateusza 24 rozdział. Te wymienione znaki, po których lud Boży miał rozpoznać obecność Pana, tam wymienione świadczą o tym, że Pan Jezus jest obecny, już jest obecny. I w tym względzie zgadzamy się z tą nauką, chociaż nie zgadzamy się z tą datą 1914 roku, z wyznawcami czy właśnie organizacji Świadków Jehowy. No co do różnic no pytającego będę musiał może tutaj troszkę no nieco rozczarować. nie jestem w stanie, to znaczy czasowym jakby w czasie, który mnie ogranicza, wyjaśnić pytającemu wszystkich różnic pomiędzy naukami Świeckiego Ruchu Misyjnego Epifania i organizacji Świadków Jehowy. zabrałoby zbyt wiele czasu, ale może niektóre z nich, które są takimi głównymi, znaczącymi, mianowicie organizacja Świadków Jehowy naucza i uważa, że u nich jest zbawienie. To znaczy, żeby wstąpić do organizacji Świadków Jehowych, trzeba stać się członkiem ich organizacji, co jest nie nauką nieprawdziwą. właśnie również w tych wstępnych informacjach dotyczących historii yyy i czym jest właśnie świecki ruch misyjny Epifania. Tam podkreśliłem, że świecki ruch misyjny Epifania nie uzależnia i nigdy nie głosił takiej nauki, aby zbawienie było uzależnione od przedla należności do jakiejkolwiek grupy religijnej, jakiegokolwiek kościoła, jakiegokolwiek wyznania. Podstawą jest wiara. jest najpierw pokuta, wiara, poświęcenie Bogu. w biblijnym oczywiście znaczeniu tych terminów, jeżeli ktoś te kroki podejmie, jest w obecnym czasie staje się jednym jednostką ludu bożego, którą Bóg w szczególny sposób prowadzi, dostarcza nad nią szczególną opatrzność i jest prowadzona w sposób opatrznościowy przez Boga do zbawienia. Ale zbawienie jest procesem, które na które każdy człowiek sam osobiście musi sobie zasłużyć. Musi spełnić określone wymogi, określone warunki, uczynić, dokonać odpowiedniego postępu, rozwoju, podjąć walkę ze słabościami, niedoskonałościami własnego ciała, tym tymi skutkami grzechu i zła, które są w nim. Jeżeli zwycięży w tym, pokona to przy pomocy oczywiście bożej, nie własnej, ale mocy bożej, mocy jego słowa i jego ducha i jego opatrzności, to wtedy rzeczywiście możemy mówić, że taka osoba może być i niewątpliwie będzie zbawiona. Yyy, kolejne pytanie. Czy Epifania też ma ciało kierownicze? Jaką rolę odgrywa, skoro zbory rzekomo są samodzielne? Wszyscy tak mówią, a później jak zwykle wszystko jest narzucane. W odniesieniu do mówiąc, omawiając historię Świeckiego ruchu misy Epifania, tam wskazałem, wymieniłem nazwiska założycieli ruchu, a więc wskazałem, że rejestracja ruchu okazała się konieczna w wielu krajach, w tym także między innymi w Polsce z uwagi na to, aby ruch mógł spełniać cele, które chce realizować, a mianowicie prowadzić pracę wydawniczą, organizow różnego rodzaju spotkania, wykłady publicznie także głosić słowo Boże, wykonywać pracę korporterską, rozdawać osobom zainteresowanym literaturę, także bezpłatnie, aby to wszystko legalnie w myśl obowiązującego prawa czynić, musiał dokonać takiej rejestracji. Ale tak jak wspomniałem, to wcale o to nie chodziło. Gdyby taka rejestracja była nie byłaby konieczna, takiej taka rejestracja nie byłaby dokonana, bo świecki ruch misyjny Epifania, tak jak powiedziałem naucza, że przynależność czy do ruchu Epifania, czy do innego kościoła, innego wyznania wcale nie przesądza o zbawieniu. I takiego ciała kierowniczego w tym znaczeniu ruch nie ma, chociaż są słudzy, oczywiście, że tak. którzy wierzymy, uważamy i obserwując ich życie, służbę, gorliwość, poświęcenie oddan oddanie Bogu, jesteśmy przekonani, upewnieni, że są sługami, których używa Bóg w określonym celu, w określonym powierzając im określone zadania, także w odniesieniu do głoszenia, wyjaśniania różnych zarysów słowa Bożego, nauk, słowa Bożego, doktryn, słowa Bożego, których właściwe Zrozumienie jest konieczne, niezbędne do tego, abyśmy wiedzieli kim jest Bóg, jakie są jego wymagania, czego on od nas żąda, co mamy spełnić, jakiej pomocy nam udziela, jak nas prowadzi, jak nas doświadcza, jak nas próbuje. Zrozumienie tego jest oczywiście bardzo ważne, aby skutecznie realizować swoje osobiste zbawienie. Kolejne pytanie. M. Witam. Ile jest zborów Epifanii i ile jest ludzi w Epifanii? No nie potrafię. Pytającemu najprawdopodobniej y chodzi o liczbę zborów epifanii na terenie całego świata w różnych krajach, nie tylko w Polsce. Tego nie jestem w stanie podać. Jeżeli chodzi o nasz kraj jest to kilkadziesiąt zborów. No też w tej chwili nie powiem dokładnie. prawdopodobnie około 60 zborów rozsianych na terenie całego kraju w różnych jego regionach. Jeżeli chodzi o liczbę, no w przybliżeniu też nie podam dokładnej liczby. Oczywiście są prowadzone pewne statystyki, jeżeli chodzi o daną liczbę danych osób czy należności danych osób do do danego zboru, ale myślę, że ta liczba, jeżeli chodzi o nasz kraj, oczywiście zamyka się, myślę gdzieś w liczbie około, no około może 2000, może nawet niecałe 2000 osób zrzeszonych właśnie w świeckim ruchu misyjnym Epifanii. Ale chciałbym również pytającemu wyjaśnić, że nigdy, że dla Pana Boga najważniejsza jest jakość naszego życia, naszego, naszej służby, naszej godliwości oddania jemu, a nie liczba. Cóż z tego, że w innych wielu kościołach, denominacjach religijnych są miliony, w wyznaniach pogańskich są miliardy wyznawców danej religii pogańskiej. I cóż z tego? Jeżeli oni nie znają prawdziwego Boga, jeżeli nie znają Jezusa Chrystusa, praktycznie nic nie wiedzą na temat zbawienia. Cóż z tego, że ich jest tak bardzo wiele? Nie w liczbie, nie w ilości jest jakby tkwi główna sednoprawy, ale właśnie w jakości jakimi my jesteśmy chrześcijaninami. Jakie zasady, jak zasady chrześcijańskie praktykujemy w naszym codziennym życiu, w wypełnianiu naszych codziennych powinności. To jest istotne u Boga. Ponadto również powiedziałem, że osoby poświęcone Bogu nie tylko znajdują się w śrwieckim ruchu misyjnym i ducha, ale nawet mogę wyraźnie to powiedzieć, że większość osób poświęconych Bogu obecnie znajduje się poza świeckim ruchem synem Epifanii, bo liczne denominacje religijne, które istnieją w chrześcijaństwie, posiadają o wiele więcej członków, chociażby ze względu na ten fakt na pewne, na pewno również więcej tych osób oddanych, poświęconych Bogu jest właśnie w tych grupach. Kolejne pytanie. Skąd się wzięła nauka o Trójcy, że zaczęto uważać, że Bóg jest w trzech osobach? Bardzo ciekawe, interesujące pytanie postawione przez tutaj osobę pytając pytającego. No również nie jestem pewien, czy taki temat już właśnie na w cyklu naszych wykładów był już przedstawiany. Jeżeli nie było takiego tematu, to niewątpliwie podejmiemy taki temat i wyjaśnimy w szczegółach, skąd nauka o trójcy się wzięła. Ale chciałbym zwrócić uwagę pytającego na fakt, że większości religii pogańskich takimi jak jest, jakimi są hinduizm, buddyzm, wiele plemion żyjących na terenie Afryki, Ameryki i Północnej wyznawało wiarę w Boga, który był przedstawiony przez Boga w trzech osobach, albo inaczej jeszcze wiara w trzech trzech bogów równoważnych sobie, odpowiadających sobie jakby urzędem, znaczeniem, autorytetem. Yyy, początki chrześcijaństwa, jak wiemy, czyli zapoczątkowanie chrześcijaństwa było uczynione, kiedy nad większością cywilizowanego świata panowało imperium rzymskie. I w pewnym momencie historii historii tego imperium jeden z cesarzy rzymskich, cesarz Konstantyn uznał dekretem prawnym chrześcijaństwo jako religią obowiązującą we wszystkich terenach, które były uzależnione, podbite przez Rzymian. A były to w większości tereny nie chrześcijańskie, ale pogańskie. I między innymi nauka o Trójcy również bierze się z przekonań wierzeń, jakie były praktykowane także przez wielu wyznawców różnych pogańskich religii. Kolejne pytanie. A jak pan wytłumaczy to, że Bóg nakazał wiele barbarzyńskich rzeczy Izraelowi? Czy to nie pokazuje jaki jest Bóg? W Starym Testamencie przede wszystkim przedstawiony, zaprezentowany jest jeden z przymiotów Boga, jakim jest sprawiedliwość Boża. Na czym polega sprawiedliwość jako jeden z przymiotów istoty, przymiotów charakteru Boga? Mianowicie sprawiedliwość to jest ta zasada, którą Pan Bóg podał Izraelowi. Oko za oko, ząb za ząb. To jest ścisła sprawiedliwość. Jeżeli ktoś tak jak było to praktycznie stosowane wybił w sposób umyślny uderzył kogoś celowo i wybił komuś oko, mówimy o uprawie w Izraelu, które ustanowił Bóg, to w taki sam sposób oko temu sprawcy tego czynu miało być również wybite. Oko za oko, ząb za ząb. To jest ścisła boska sprawiedliwość. I w odniesieniu do postępowania z narodami barbarzyńskimi, pogańskimi, które zamieszkiwały ziemię hananejską, do której wkroczył pod przewodnictwem, ale przede wszystkim podkreślamy pod przewodnictwem Bożym, za pośrednictwem Mojżesza, naród Izraela, który wędrował w tym kierunku przez około 40 lat, aż w końcu znalazł się w granicach tej ziemi. Jednym z poleceń, które Bóg dał narodowi Izraela było wytępienie tych narodów z uwagi na ich bezbożność, z uwagi na ich głęboki upadek moralny. W Biblii wymienione są niektóre praktyki stosowane przez właśnie wykonywane przez te narody pogańskie. Nie będę ich tutaj cytował, ale to były odrażające, ohydne praktyki i czyny, jakie te narody wykonywały. różnego rodzaju moralne zboczenia jak homoseksualizm tylko, ale również to, co określane było jako grzechy Sodomy i Gomory, różnego rodzaju odrażające złe rzeczy, dla których można powiedzieć to jest postępowanie Boga względem tych narodów, to jest zatrzymanie tych narodów na tym etapie. deprawacja, jaka była już ich udziałem. Możemy powiedzieć, że dla większości tych właśnie obywateli tych narodów, kara, jaka była przez Boga w ten sposób za pośrednictwem Izraela wymierzoną, być może będzie i na pewno będzie miała bardzo dobry skutek w przyszłości, kiedy członkowie tych narodów powstaną do życia i zatrzymanie ich na pewnym poziomie deprawacji, niedopuszczenie, aby ta deprawacja postąpiła dalej. okaże się czynnikiem zbawiennym, błogosławionym dla nich, że Bóg nie pozwolił dalej im w tej deprawacji postępować, że jeszcze nie osiągnęli poziomu takiego oddalenia od Boga, że jest jeszcze możliwy powrót do Boga, do społeczności z nim, do jego zasad, odrzucenie tych wszystkich rzeczy, które praktykowali. I myślę, że taki na pewno taki był cel Boga w tym poleceniu, jakie wydał Izraelowi, aby oni wytępili te narody, które te rzeczy opisane w Starym Testamencie czyniły. Kolejne pytanie w kontekście narodzenia Jezusa na ziemi, jak jest tłumaczony tekst z psalmu drugi rozdział wiersz siódmy. Pan rzekł do mnie: Syn mój jesteś ty, jam ciebie dziś spłoził. Kiedy jest to dziś? Chciałbym tutaj wskazać, odczytajmy może ten fragment. Psalm drugi rozdział i wiersz siódmy. Yyy, bardzo interesujący psalm yyy właśnie przedstawiający, reprezentujący postać Jezusa Zbawiciela, którego Bóg ustanowił wyłącznym królem nad Syonem. To mówi wiersz poprzedzający szósty. I następnie w wierszu siódmym. Opowiem ten dekret. Pan rzekł do mnie: "Syn mój jesteś ty i ja ciebie dziś spłodził". Według oryginału y znaczenia hebrajskiego wyrazu, które jest przetłumaczone na słowo spłodził, y jest tutaj znaczenie tego słowa jest jam ciebie dziś zrodził. Mowa jest o momencie, kiedy Pan Jezus Chrystus zmartwychwstaje jako istota duchowa. Jan ciebie dziś nie spłodził, ale zrodził. Spłodzenie i zrodzenie to dwa różne, dwie dwa różne akty jakie, jakie dokonał Pan Bóg względem Jezusa. Spłodzenie miało miejsce na początku jego drogi misyjnej. A więc kiedy, tak jak z opisu Ewangelii dowiadujemy się, kiedy Pan Jezus został ochrzczony przez Jana Chrzczyciela, następnie mamy informację podaną, że Duch Święty stąpił na niego w postaci gołębicy. To był moment lub akt spłodzenia. z płodzenia to tak jak w odniesieniu do ludzkiego rozumienia tego słowa, zapoczątkowania w Jezusie czegoś w jego usposobieniu, czegoś co wcześniej nie istniało. A zrodzenie to już jest właśnie coś odrębnego od schłodzenia. W wyniku spłodzenia ma miejsce narodzenie czy zrodzenie. Jest tutaj szczególnie podkreślony fakt nie z płodzenia, ale zrodzenia, zmartwychwstania Jezusa. Swoje panowanie, o którym wiersz szósty mówi: "Jam ci postanowił króla nad Syonem, Pan Jezus mógł dopiero rozpocząć po swoim zmartwychwstaniu, nie wcześniej. A co więcej, szczególnie od momentu swojej wtórej obecności, panowanie nad Syonem. No Sy jest symbolem tego, o czym również mówiliśmy w naszych rozważaniach, mianowicie kościoła Chrystusowego, oblubienicy Chrystusowej. Duchowa faza królestwa Bożego jest określana w Biblii wyrazem Syon w odróżnieniu od ziemskiej fazy królestwa określanej wyrazem Jeruzalem. To jest właśnie to dziedzictwo, nad którym Pan Jezus miał ma i z woli Boga panuje nad Syonem, duchową fazą królestwa Bożego. Aby panować nad duchową fazą królestwa, sam otrzymał z rąk Boga w chwili wraz ze swoim zmartwychwstaniem naturę duchową, naturę boską, nieśmiertelność. O tym również cytowaliśmy jeden z wersetów, który sam ma nieśmiertelność i mieszka w światłości nieprzystępnej. To były słowa w odniesieniu do naszego Pana stanu, jaki otrzymał po swoim zmartwychwstaniu. Kolejne pytanie. Witam. Czy zagłoszenie Ewangelii przez was oczekujecie zapłaty, czy robicie to bezinteresownie? Yyy t również myśl podkreślałem w naszych rozważaniach, że wszelka działalność Świeckiego Ruchu misyjnego Epifania jest finansowana z dobrowolnych składek i świecki ruch misyjny Epifania nigdy nie prosi o jakiekolwiek finansowanie kogokolwiek. I również słudzy duchowni, kaznodzieje świeckiego ruchu misy Epifania swoją posługę, czyli usługiwanie w zborach, w nabożeństwach, przewodniczenie w nabożeństwach, usługiwanie różnymi formami nabożeństw, za to nie otrzymują wynagrodzenia. czynią to w sposób bezinteresowny. To jest czynione według tej zasady, jaką Pan Jezus podał uczniom, kiedy posyłał ich, aby oni głosili poselstwo Ewangelii. Darmoście wzięli, darmo dawajcie. Ewangelia miała być głoszona nie za żadną zapłatę. Apostołowie to poselstwo otrzymali darmo i darmo mieli je przekazywać innym. I ta zasada jest również stosowana w obec aż do obecnej chwili. i niewątpliwie będzie stosowana nadal przez światki ró misyjny Epifanii. Kolejne pytanie. Dlaczego światło prawdy tak często się zmienia? Czy Bóg się myli albo nie może dać od razu właściwej prawdy? Czy w Epifanii też się praktykuje zmiany jednej nauki na inną i zachowuje jakby nic się nie stało? Bardzo ważne pytanie, bo rzeczywiście do jak wielkiego zamieszania, tak należy powiedzieć, doszły niektóre wyznania czy kościoły chrześcijańskie, odwołując raz głosząc właśnie pewną naukę, pewną prawdę w ich rozumieniu, a następnie zupełnie ją zmieniając, odwołując wręcz. Jeżeli chodzi o naczelną zasadę, jaka przyjęta jest w świeckim ruchu misyjnym Epifania, w szczególności do tych osób, które głoszą słowo Boże, które je wyjaśniają innym, jest to, co opisane między innymi także w przypowieściach salmonowych, kiedy kaznodzieja mówi, że prawda, czyli nauka pochodząca od Boga, tym bardziej świeci, im zbliża się on dzień, doskonały dzień. Czyli mowa jest o tym, że światło w znaczeniu prawdy, jakie podaje Bóg, ono staje się coraz jaśniejsze, kiedy zbliżamy się do tego szczególnego czasu, szeg szczególnego dnia, jakim jest właśnie nastanie królestwa Bożego na ziemi, w znaczeniu tysiącletniego panowania Chrystusa i Kościoła. To jest w sposób widziany, o czym wyraźnie naucza Biblii. Ta nauka, ta prawda biblijna, różne zarys nauk biblijnych, doktryn biblijnych stają się coraz jaśniejsze. W jaki sposób Pan Bóg to czyni? Przecież nikt z nas, nikt nikomu z nas, nawet w odniesieniu do osób poświęconych Bogu, Bóg nikogo osobiście nie informuje indywidualnie o i nie wyjaśnia nikomu nauk albo prawd, które stają się właśnie w ten sposób jaśniejszymi, bardziej zrozumiałymi. Ale właśnie to, co również w jednym pytaniu było podkreślone o tak zwane ciało kierownicze, czy również istnieje w takim w naszym ruchu, również jesteśmy upewnieni o tym i wiemy, że obecnych podobnie jak apostołowie byli nosicielami światła w czasie, kiedy żył Jezus, ale również po jego szczególnie po jego śmierci byli głównymi nauczycielami kościoła w tym czasie, kiedy żyli, a później ich następcy, którzy to światło prawdy otrzymali od nich. Tak również ta zasada jest wykonywana przez Boga aż do obecnego czasu. Są pewne jednostki oddane Bogu, przez które to światło prawdy jest podawane w coraz szerszym zakresie, w coraz jaśniejszy sposób, bo ta zasada jest niezmienna. Y i to co jest ważne, że te nauki, które były wyjaśniane przez sług Bożych we wcześniejszym okresie czasu, czyli przede wszystkim przez Jezusa, apostołów, kolejnych, innych sług żyjących w późniejszym okresie czasu, one są niezmienne. Jeżeli one zostały podane i wyjaśnione, one są w takiej samej formie nauczane przez świecki ruch misyjny Epifania. Tutaj niczego nie mamy prawa zmienić. Nie tylko, że nie zmieniamy, ale nie mamy prawa upoważnienia zmienić. Bóg już te nauki, te zarys swojego słowa wyjaśnił przez innych słów, ale do tego, co przez nich zostało wyjaśnione, wyjaśniane są kolejne zarys szczegółowsze. Te doktryny na przykład Biblii, jeszcze w szczegółowszym znaczeniu, zarysie są wyjaśniane, poszerzane przez sług Bożych, których Bóg obecnie również używa. Kolejny kolejne pytanie. Czy w Katowicach mógłbym skorzystać ze spotkań waszego wyznania i poszerzyć te usłyszane nauki? Tak, oczywiście, że tak. Istnieje zbór świeckiego ruchu misyjnego Epifania w Katowicach. Nie podam teraz adresu zboru, ale tutaj tak mam taką informację. Co prawda nie w odniesieniu do adresu, ale adres zboru może być przesłany na życzenie pytającego mailem i będzie również w ten sposób możliwość kontaktu z osobami właśnie świeckiego ruchu misyjnego które zgromadzają się w zbożu w Katowicach. Także będzie odpowiedź na to pytanie i ten adres będzie mailowo podany. Kolejne pytanie. Dlaczego w Epifanii jest tak mało osób? Czy u was się wyklucza ze zborów? Yyy, tych osób rzeczywiście jest niewiele w porównaniu z innymi wyąznaniami religijnymi. Co do wykluczania, może zacznijmy od tego drugiego pytania. Czy u was się wyklucza ze zborów? Owszem, czasami zdarzają się takie wypadki, przypadki. Yyy, o tym mamy jasny jasną naukę słowa bożego. Jeżeli ktoś w sposób jawny na przykład grzeszy, y nie przestrzega pewnych podstawowych naczelnych zasad, na przykład moralnych, które obowiązują każdego chrześcijanina. Nie tylko uważamy zrzeszonego w świeckim ruchu misyjnym Epifanii Epifanię, ale w każdym innym wyznaniu, jeżeli ktoś uważa się za prawdziwego chrześcijanina. pewne rzeczy są dla niego niedozwolone, wykluczone, nie może tego czynić. No na przykład takim grzechem jawnym, o którym wyraźnie mówi słowo Boże, jest na przykład grzech cudzołóstwa. Gdyby ktoś będąc członkiem świeckiego ruchu misyjnego Epifania dopuszczał się takich rzeczy, co stałoby się wiadome innym, oczywiście, że na podstawie tego faktu będzie wykluczony ze społeczności świeckiego ruchu misyjnego Epifania. Ale nie oznacza to jednocześnie, że niemożliwy już jest powrót tej osoby ponownie do społeczności zborowej. Bo jeżeli ona zrozumie swój czyn, będzie za niego szczerze żałować, pokutować, przeprosi Boga, uczyni reformę, naprawę, wyrzegnie się tego, więcej już tego nie będzie czynić, okaże schruchę i również tą sprawę po właśnie dokonaniu tego przedstawi przed zborem i poprosi, wskaże, że więcej tych rzeczy już nie popełnia i poprosi o przywrócenie do społeczności zborowej. Na pewno y taki zbór przyłączy ją podobnie do społeczności. A więc wykluczenie nawet za taki no ciężki grzech, jakim byłoby, jakim jest cudzołóstwo nie zamyka drogi powrotu. Jeżeli grzesznik pokutuje tak jak w wyraźny sposób Pan Jezus nawet nie potębił nierządnicy, tak jawno grzesznicy, którą przyprowadzili do niego nauczyli w piśmie i farzeusze, aby potwierdził ich wyrok. jaki oni już wcześniej na nią wydali, że należy ją ukamienować. A Pan Jezus tego nie uczynił, nie potwierdził ich zamiarów, ale powiedział do niej: "Idź i więcej nie grzesz". Również jeżeli grzesznik okazuje skruchę, żal, pokutę, oczyszcza się ze swojego grzechu, może być ponownie przywrócony do społeczności zboru. Dlaczego w Epifaniei jest tak mało osób? Na pewno wiele czynników jest, które są tego przyczyną. Jeżeli chodzi o, no najpierw powiedzmy doktrynę, naukę. W świeckim ruchu misyjnym Epifania są przekonania, wierzenia, wyjaśnianie podstawowych na biblijnych. takich jak już niektóre wspomniane w wykładzie doktryna o Bogu, o jedności Boga, doktryna o Chrystusie, że nie był on Bogiem człowiekiem, ale stał się człowiekiem. Cel jego narodzin i przyjścia na świat, złożenie ofiary okupu, równoważnej ceny nie są głoszone, no może poza zborami, o których wspomniałem, zborami badaczy Pisma Świętego, takich jak zrzeszenie wolnych badaczy Pisma Świętego, jeżeli chodzi o nasz kraj, czy stowarzyszenie wolnych badaczy Pisma Świętego. Te niektóre z tych nauk, o których mówię, oczywiście są również przez te grupy chrześcijańskie wywodzące się z ruchu, o którym mówiłem, działalności pastora Rasela są głoszone w podobny sposób, ale w większości wyznań chrześcijańskich. odrzucenie wiary w nieśmiertelność duszy, naukę o piekle, o wiecznych mękach, o wiecznym potępieniu niesprawiedliwych, o wiecznej karze, jaką Bóg im wymierza, o wiecznej kar o wiecznej szczęśliwości sprawiedliwych, czyli wzięciu ich do nieba. To są wszystko, te wszystkie wymienione nauki nie są akceptowane i nie są tak rozumiane przez świecki ruch misyjny Epifania na podstawie Biblii. I to powoduje, że zawęża już się może na samym początku dostęp albo yy przekonanie yyy wielu może osób wychowanych y w systemach nominalnego chrześcijaństwa, różnych kościołach chrześcijańskich, które no już od dzieciństwa były uczone właśnie takich nauk, takich przekonań. Bardzo trudno jest się tym osobom wyzbyć takiego przekonania, jakie im zaszczepiono w odniesieniu chociażby do nauki o jedności Boga, o również nauce czym jest Duch Święty, o czym właśnie wspomnieliśmy, że nie jest trzecią osobą Trójcy. I nawet na początku yyy w pierwszych yyy okresie y kościoła y początka chrześcijaństwa nawet niektórzy papieże nie uważali i nie nauczali właśnie tej doktryny o Trójcy. To dopiero powstało później. Yyy osoba Ducha Świętego, że nie jest on osobą, ale jest przede wszystkim duchem i wpływem i mocą Bożą. yyy to te właśnie takie rozumienie nauk biblijnych jakby powoduje, że niektórzy z pewnym może nauczeni innego zrozumienia tych nauk z pewnym uprzedzeniem podchodząc właśnie do na ogłoszonych przez świecki rów misyjne może tak często być jakby nie są w stanie przyjąć właśnie tych nauk które głosi świecki ruch misyjnej ale oczywiście nie zawsze tak jest Pan Jezus powiedział, jeżeli Bóg nie pociągnie kogokolwiek do siebie, do i w sposób szczególny nie poprowadzi go do zrozumienia tego chociażby, co Pan Jezus nauczał, ten przyjść do mnie nie może. A więc to jest boskie dzieło, boska sprawa. Yyy, o Bogu jest powiedziane, że Bóg przypatruje ziemię i upatruje osoby, które mają odpowiednio przede wszystkim przygotowane serca do tego, aby podać im odpowiednią miarę prawdy, która ich poprowadzi dalej, która umożliwi im zrozumienie czegoś, ocenienie czegoś i pójście w tym kierunku. To jest sprawa Boża, to jest dzieło Boże. Świecki ruch misyjna Epifania jest jednym tylko, nazwijmy to tak, z narzędzi, jakim posługuje się Bóg, że to poselstwo Ewangelii jest właśnie głoszone i że niektóre osoby właśnie przyjmują, pomimo tego, że nie jest ich wiele, ale niektóre osoby przyjmują jasność, prawdziwość tych nauk, przekonują się o ich prawdziwości na podstawie Biblii, ich logikę, ich zgodność z faktami, z rozumem. z historią, z boskim charakterem, o którym powiedzieliśmy, czyli boską miłością, mądrością, sprawiedliwością i mocą i różnymi innymi aspektami. I są przekonują się o ich prawdziwości i stają się na przykład członkami świeckiego ruchu misyjnego Epifania. Ale sprawa zbawienia, jak powiedzieliśmy, wcale jeszcze nie jest przysądzona. Przynależność do Świeckiego ruchu misyjnego Epifania nie gwarantuje nikomu zbawienia. Kolejne pytanie. Mówi pan mądrze, ale dziękuję bardzo za takie miłe słowa, ale nie wiem czy rzeczywiście tak zasługuje na na taką ocenę. Ale skąd pewność, że ma pan rację, że to co głoszą wyznawcy Epifanii jest prawidłowe i właściwe. U was też są rozłamy i w dalszym ciągu odłączają się wasi wyznawcy. Dlaczego? Skoro rzekomo tu macie prawdę i tak wiele nauk. To żeby skąd skąd mam pewność, że mam rację. Apostoł Paweł pisząc podaje do ludu Bożego podaje im w jednym ze swoich listów podaje im pewną ważną zasadę. Mianowicie żeby każdy z nich do którego on pisał pewne słowa, pewne nauki, pewne pouczenia, aby każdy był dobrze upewniony w swoim zmyśle. To znaczy rolą każdego chrześcijanina jest być dobrze upewnionym znaczeniu przekonanym, mieć odpowiednią argumentację, odpowiednie dowody na to, że dana nauka jest prawdziwa bądź fałszywa. Tylko w ten sposób możemy dojść do przekonania o prawdziwości danej nauki lub nie. Musimy ją najpierw, żeby to osiągnąć, musimy ją zbadać, musimy ją poznać, chociażby taką naukę już wymienioną doktrynę o Trójcy. Czy jest ona? Czy Biblia naucza i podtrzymuje naukę o Trójcy, czy jej zaprzecza, czy uczy na przykład doktryny o jedności Boga. Żeby to zrozumieć, trzeba zbadać różne fragmenty słowa Bożego opisujące tą rzecz, a także niekiedy posłużyć się pewnymi wyjaśnieniami dodatkowymi przez sług Bożych, którzy na ten temat się wypowiadają, porównać je, porównać tą argumentację i ostatecznie dojść do przekonania, czy to jest prawda, czy to jest błąd. Tylko w ten sposób możemy zostać przekonani o prawdziwości bądź fałszywości jakiejkolwiek nauki. to, że te nauki, które no bardzo wąskim zakresie ogólnym zarysie, tylko je przedstawiłem, wymieniłem. Niektóre z nich, nie wszystkie. Jestem do nich całkowicie przekonany na podstawie osobistego również badania, studiowania słowa Bożego, porównywania różnej argumentacji na temat tych właśnie nauk, które tutaj wspólnie podjęliśmy. Owszem, kolejne części tego pytania było owszem, są oczywiście to są świeże wydarzenia, niedawne wydarzenia, również rozłamy w świeckim ruchu misypania. Tak rzeczywiście jest. Możemy powiedzieć, nikt nie jest w jakiś sposób zniewolony, przymuszony rozumieniem czy stosowaniem, czy praktykowaniem tego, co głoszone jest środkiem ruchu misyjnym epifania. Jeżeli ktoś się z tym nie zgadza, przeciwko temu występuje, buntuje się, w jakiś sposób przekonuje poprzez no taką czy inną argumentację, bardziej lub mniej może właśnie fałszywą czy nieprawdziwą, do inne osoby do podobnego rozumienia i czyni to no może odejść. Nie możemy i nie mamy prawa nikogo zatrzymać na siłę. W jaki sposób? Każdy ma wolną wolę. Jeżeli chce odejść pewne zasady, może organizacyjne, może pewne zarządzenia, które są respektowane czy jakby stosowane w świeckim ruchu misyjnym Epifania, nie odpowiadają mu na prawo odejść. I tak się właśnie stało w odniesieniu do wydarzeń, które niedawno właśnie także w świeckim ruchu misyjnymia miały miejsce. Kolejny pytanie. Powiedział pan, że w buddyźmie jako religii pogańskiej też jest trójca. Skąd pan wziął tą wiadomość? Może pan podać źródło tego twierdzenia? Musiałbym sięgnąć, no wspomóc siebie, się tu w tym odpowiedzi na to pytanie takim pewnym materiałem. Nie mam go pod ręką, tak powiem potocznie. Yyy yyy w takim razie może umówmy umówię się w ten sposób, że co do tej określonej religii, czyli buddyzmu, yyy podam właśnie tą informację na maila yyy pytającemu yyy i również podam pewną y pewne może również dodatkowe informacje wyjaśniające, że tak rzeczywiście jest. Yyy ale także na obecną chwilę no zostawię to pytanie. Nie mam jakby dostępnych informacji, które mogłyby tutaj udzielić odpowiedzi pytającemu. Kolejne pytanie. Witam. Nie jestem członkiem grupy Epifanii, ale chcę potwierdzić prawdziwość wypowiedzi prowadzącego. Nie było nic powiedziane, co by się nie zgadzało z wykładnią Pisma Świętego, które też czytam i rozważam. Dziękuję i pozdrawiam z Austrii. Andrzej, bardzo się cieszę. Dziękuję za tą ocenę, tą opinię. brata Andrzeja. No tak, mogę się zwrócić, bo jeżeli czyta, rozważa słowo Boże, czyli z tego wynika jest zainteresowany naukami słowa Bożego, pozna, jeżeli potwierdza prawdziwość tego tematu, który i zarysów tego tematu, który wspólnie omawialiśmy ze słowem Bożym, znaczy, że wiele już z tego słowa Bożego poznał poprzez osobiste studiowanie. A więc cieszę się bardzo, że to właśnie czyni, bo rzeczywiście również o tym wspomnieliśmy o naszych rozważaniach. Słowo Boże studiujemy osobiście, indywidualnie, ale również grupowo. Spotykamy się, jeżeli mamy możliwość z innymi braćmi i siostrami wspólnie rozważamy pewne zarys słowa Bożego. I to jeszcze można powiedzieć jest jeszcze bardziej budującym i pomocnym sposobem. Bardzo dziękuję za tą ocenę i pozdrawiam brata Andrzeja z Austrii. Kolejne pytanie. Witam. Czy jesteście ugrupowaniem religijnym, organizacją religijną? A jeżeli nie, to jak to jest, że macie statut urzędników, członków i inne wyznaczniki bycia organizacji? Co do tego pytania też już uczyniłem wyjaśnienia w początkowej części nas mojego wystąpienia, a mianowicie kiedy wskazałem w jaki sposób i dlaczego doszło do rejestracji, czyli prawnego zarejestrowania świeckiego ruchu misyjnego wypyfania w różnych krajach, tam gdzie jego działalność była wykonywana. Innego rodzaju przepisy prawne w tej kwestii obowiązują na przykład w obecnym czasie w Stanach Zjednoczonych. Innego rodzaju przepisy prawne obowiązują w Anglii. W niektórych krajach wiem, że taka taka rejestracja nie jest konieczna i świecki ruch misyjny nie jest zarejestrowany w takim znaczeniu, jak mówiliśmy, tak jak ta rejestracja została jest dokonana w Polsce. wymogi prawne polskiego, no rządu, który w tym czasie jakby był przedstawicielem władzy, wymagały, aby świecki ruch misyjny realizując swoją działalność został zarejestrowany, aby mógł prowadzić pracę wydawniczą, pracę callporterską, organizować publiczne wykłady czy jakąkolwiek inną działalność. musiał dokonać tej rejestracji, dlatego tak się stało, ale nie było to, jak właśnie podkreślałem, celem w samym sobie. To nie o to wcale chodziło, żeby się rejestrować. Jeżeli rejestracja nie byłaby potrzebna, konieczna w tym przypadku, to nie byłaby ona dokonana. Kolejne pytanie i ostatnie, jeżeli widzę dobrze na tej planszy, ale jeżeli będą jeszcze pytania, postaram kolejne, postaram się na nie odpowiedzieć. Pytanie jeszcze jedno tutaj z ekranu. Pytanie dotyczące kontaktu z poszczególnymi zborami. Aha, to jest informacja, przepraszam, podana przez nas, przez tutaj osobę, która obsługuje technicznie naszą transmisję. Chciałbym podać informację na zakończenie, że kolejna wideokonferencja z cyklu wykładów właśnie na stronie uwierzbogu.pl pl odbędzie się w sobotę 29 lutego, czyli za nieco ponad miesiąc i tytułem jaki będzie podejmowany przez mówcę będzie temat znaki czasu dowody zbliżającego się królestwa bożego na ziemi. Bardzo ciekawy temat, interesujący niewątpliwie temat, do którego serdecznie zapraszam, wysłuchania którego serdecznie zapraszam. znaki, o których już częściowo mówiliśmy, chociażby znaki, które wymienił Pan Jezus w 24 rozdziale Ewangelii Mateusza. Będą szczegółowie ta myśl, ten zarys słowa Bożego omówiony w kolejnym wykładzie 29 lutego, w sobotę. Serdecznie zapraszam wszystkich zainteresowanych i dziękuję obecnie za wysłuchanie tematu i za liczne pytania ze strony słuchaczy, których serdecznie pozdrawiam.