PAŃSTWO IZRAEL W 2026 ROKU. Czy wypełniają się proroctwa biblijne? | WEBINARIUM [#111]

Witam państwa bardzo serdecznie na naszym kolejnym comiesięcznym spotkaniu z cyklu Uwierz Bogu. Dziś od dawna już zapowiadany temat pod tytułem Państwo Izrael w 2026 roku. Czy wypełniają się proroctwa biblijne? Tak jak mamy to w zwyczaju, tak i dziś zapowiem, że nasze spotkanie składa się z dwóch głównych części. W pierwszej postaram się podzielić tematem, który przygotowałem, który był od pewnego czasu już zapowiadany. A w drugiej części będzie moment na odpowiadanie na pytania. Pytania, które być może zrodziły się już do tej pory albo zarodzą się w trakcie przedstawiania tego tematu. Na koniec zaś będzie rozstrzygnięcie zaległej zagadki, którą przedstawiliśmy na naszym portalu społecznościowym Facebook oraz zaprosimy państwa na kolejny webinar, który będzie miał miejsce dokładnie za miesiąc. O czym będzie dzisiejszy wykład? już sam tytuł sugeruje czego będzie dotyczył, ale z góry chcę zapowiedzieć, bo mam świadomość, że temat jest bardzo i aktualny i wzbudzający dużą ilość kontrowersji. Nie będzie w ogóle ocierał się jakąkolwiek politykę. Będzie dziś dużo o Biblii i bardzo dużo z Biblii, bo przede wszystkim czy głównie to ona będzie mówić. Ale ktoś może zarzucić nam, że Biblia w tym temacie może być stronnicza, bo przecież ona przysiągnięta jest judaizmem. w zdecydowanej większości została zapisana czy napisana przez Żydów. Chciałbym rozpocząć od pierwszego z cytatów, jakie na dziś przygotowałem. To jest fragment z drugiego listu apostoła Pawła do Tymoteusza trzeci rozdział, wersety od 15 do 17. Ten skrót, który przy tym zapisie się znajduje, KUL, oznacza, że będę korzystał z przekładu Biblii Lubelskiej, Katolicki Uniwersytet Lubelski. Apostoł Paweł napisał tak do Tymoteusza: "I ponieważ od dzieciństwa znasz Pisma Święte, które mogą cię pouczyć o zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie, wszystkie pismo od Boga natchnione jest, pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego dzieła." To prawda. Tekst ten napisał Żyd. bardzo dobrze znający prawo, stare prawo żydowskie, ale i co warte podkreślenia chrześcijanin, jeden z filarów kościoła chrześcijańskiego, bo to był apostoł, jeden z wielkich apostołów chrześcijańskich. Trudno właściwie jest dopatrywać się, tak jak zaznaczyłem to wcześniej, w pierwotnym kościele chrześcijańskim nieżydów. Właściwie z autorów Biblii jedynie Łukasz nie był Żydem. I Biblia tak naprawdę pomimo tego, że była napisana w zdecydowanej większości przez Żydów, mimo wszystko daje najlepszą, bo boską perspektywę na wszystko. A o Izraelu z natury rzeczy musi mówić i mówi bardzo dużo. Mówi po pierwsze o jego historii. Sami Żydzi traktują Stary Testament jako swoją księgę historyczną. My Polacy mamy swoich kronikarzy. Żydzi zaglądają do Starego Testamentu, tak tam doszukują się korzeni swojej historii. Ale to co dla nas dziś najważniejsze, Biblia w dużej swojej części, oczywiście w sposób proroczy mówi o przyszłości Izraela. Mówi oczywiście w księgach proroczych i do tego dziś będziemy sięgać. A wiele z tych proroctw, szanowni państwo, wypełniło się całkiem niedawno lub też wypełnia się na naszych oczach. A co do niektórych możemy powiedzieć, że jesteśmy wręcz przekonani, że żyjemy w przeddzień ich wykonania. Zacznę od pewnego poglądowego rysunku, od pewnego slajdu. Wyświetla się pewnie państwu teraz pewna mapka. To jest mapa oczywiście naszego globu. To jest rozciągnięty globus. Pewien taki rzut wszystkich krajów, wszystkich kontynentów. Czerwona strzałka, która wskazuje na obecne państwo Izrael. No trzeba by było zrobić powiększenie, choć byłoby to bardzo trudne, ale to jest tak naprawdę próba odwzorowania wielkości obecnego państwa Izrael na tle innych współczesnych krajów. Szanowni państwo, tak innym kolorem tam jest zaznaczone państwo Izrael, chociaż tego tak naprawdę nie widać, bo to jest zbyt małe państwo w skali świata. W skali świata mieszkający w Izraelu Żydzi to mniej więcej 1000 ludzkości. Na pewno jest ich tam mniej niż 10 milionów, a jeśli idzie o powierzchnię kraju, to jest nawet o jeden rząd wielkości jeszcze mniej. Jeśli idzie o zasoby naturalne, to praktycznie tam ich nie ma. Połowa kraju to pustynia, reszta to takie tereny półpustynne. Do tego, jak pewnie państwo widzicie, zaznaczone jest to kolorem zielonym. Otoczeni są przez swoich zaciekłych wrogów. Na zielono zaznaczone są kraje muzułmańskie i w większości muzułmanie to są tacy ludzie, którzy chcieliby Izrael i Żydów wymazać w ogóle z mapy świata. Tak na marginesie mówiąc, to nie jest tematem naszego wykładu. Arabowie wcale nie są odlegli, jeśli idzie o pokrewieństwo krwi od swoich współbraci czy kuzynów Izraelitów, bo oni są tak naprawdę kuzynami. A mimo to od dziesiątek lat, a właściwie od blisko 80 lat, odkąd państwo Izrael się odrodziło, oczy całego świata skierowane są właśnie na ten malutki skrawek naszej planety. Wszyscy oczywiście oceniają to, co się tam teraz dzieje przez pryzmat tego, co przekazują nam współczesne media. Wielu też stara się przepowiadać scenariusze na najbliższą przyszłość. Nie tylko fanatycy religijni z tej lub innej opcji, ale też i poważni politycy starają się snuć jakieś wizje tego, co czeka Izrael w najbliższej przyszłości. i to całkiem poważni politycy, co do których nie możemy nawet przypuszczać, że są jakimiś fanatykami religijnymi. Chciałbym podać pewien zdumiewający przykład. To, co państwo teraz widzą, ten slajd, który się pewnie teraz państwu wyświetlił, to jest cytat z pewnej wypowiedzi sekretarza w administracji prezydenta Nixona, później chyba jeszcze u prezydenta Forda. Sekretarz nazywał się Henry Kissinger i on w 2012 roku powiedział, że jeszcze tylko 10 lat i już nie będzie Izraela. Henry Kissinger umarł w 2023 roku, czyli całkiem niedawno, a Izrael jest i to chyba jeszcze znacznie mocniejszy, jeśli idzie przynajmniej o potencjał militarny niż w 2012 roku. I choć niektórzy mówią, że był takim przeszczepem, sztucznym tworem, z góry skażany na porażkę, w dalszym ciągu istnieje i ma się dobrze, chociaż nie żyje spokojnie. Szanowni państwo, już sam fakt, że oni jako kraj, jako państwo odrodzili się po blisko 2000 lat, że się odrodzili po tak długiej przerwie, pomimo tego, że byli rozgonieni wręcz nawet po całym świecie, daje chyba wiele do myślenia. Przecież zanim wrócili do swojej ziemi po takiej długiej przerwie, byli przez 2000 lat smagani przez los, prześladowani i takich wichrów historii nie przetrwał żaden inny wielki naród, żadna inna wielka cywilizacja, bo przecież mieliśmy w historii wielkie cywilizacje starożytne, takie jak Babilonia, byli przecież Astekowie czy inni inkowie ludzie znani z kart historii. Ich dawno nie ma, a Izraelici czy Żydzi w dalszym ciągu są. Pewien władca europejski, historycznie znany, zapytał jednego ze swoich poddanych o to, żeby podał jakiś konkretny dowód na istnienie Boga. I wtedy ten jeden z mędrców z poddanych tego władcy, to był konkretnie władca Fryderyk Wielki, powiedział jeden z mędrców swojemu władcy, że najlepszym dowodem na istnienie Boga są Żydzi. Tak Żydzi wasza wysokość, bo oni są tak jak ten płonący krzak na pustyni, w którym Bóg okazał się Mojżeszowi. Niby płoną, ale cały czas trwają. I tak właśnie jest z tym narodem. On płonie, ale cały czas trwa. A my spróbujemy w tym rozważaniu dowiedzieć się, dlaczego właśnie tak jest. Musimy sięgnąć do historii, cofnąć się w czasie mniej więcej 4000 lat, bo historia prawa do tej ziemi, o którą teraz toczą się te spory, jest mniej więcej tak stara. Księga Rodzaju, Księga Początków, 12 rozdział, werset siódmy. Wtedy ukazał się Abrahamowi Jahwe i powiedział: "Dam tę ziemię twemu potomstwu". I zbudował ołtarz dla Jahwe, który mu się ukazał. Tak jak powiedziałem, historia prawa do tej ziemi ma swoje początki mniej więcej 4000 lat temu. Patriarcha Abraham, co ciekawe wspólny przodek zarówno dla Żydów, jak i do muzułmanów, dostał od Boga pewną obietnicę, jeszcze nie ziemię wprost, ale obietnicę, że jego potomstwo kiedyś w przyszłości dostanie tę ziemię. On jej wtedy za swojego życia nie dostał, ale to była pierwsza zapowiedź. Precyzyjniejsza zapowiedź czy konkretyzacja tej obietnicy pojawia się w Biblii nieco dalej w 15 rozdziale Księgi Rodzaju werset 16. Twoi potomkowie czwartego pokolenia powrócą się tu dopiero, ponieważ w tym czasie dopełni się nieprawość amorytów. Bóg zapowiadając niewolę Izraelitów w Egipcie dla potomków Abrahama, czyli docelowo dla Żydów, dla potomków Jakuba, dla wnuka, zapowiedział również cudowne wyzwolenie i powrót wcześniej do wcześniej obiecanej ziemi. Ta ziemia Kanaan, była oczywiście wcześniej zamieszkiana przez pewne ludy, które tam żyły już od pokoleń, ale sam Bóg podał przyczynę, dla której to właśnie Izrael miał tam zamieszkać. A tą przyczyną była deprawacja tamtych ludzi, którzy wcześniej tam mieszkali. I choć to nie jest główny temat naszego spotkania, ale muszę przy tej okazji poczynić pewne wyjaśnienia, ponieważ temat jest dość kontrowersyjny. Ja wierzę, że Bóg pomimo tego, że w sposób szczególny czuwa poprzez swoją opatrzność nad swoim ludem, to jednak w pewien ogólny sposób czuwa nad wszystkimi ludźmi, które którzy w jakimś tam stopniu, oczywiście niektórzy bardzo w sposób odległy, są mimo wszystko wytworem jego rąk i są jego dziećmi. Inie taka bardzo ogólna opieka Boga nad narodami. Taka ogólna opatrzność, tak to można nazwać, która powoduje, że Bóg czuwa nad tym, żeby pewne narody z powodu tego, że popadły w grzech, w deprawację, nie zdeprawowały się aż tak bardzo, żeby nie w ten sposób nie przekreślić sobie szansę na to, aby kiedyś w przyszłości uzyskać zbawienie. Jeszcze raz powtarzam, to nie jest główny temat naszego spotkania, ale bardzo wyraźną nauką Biblii i Starego i Nowego Testamentu jest to, że Bóg przewidział w swoim planie tysiącletnie królestwo na naprawę wszystkich ludzi, szczególnie tych, którzy teraz jeszcze w tym życiu się do niego nie zbliżyli. I wierzę, że będzie kiedyś tak w przyszłości, że nie tylko ci, którzy wtedy tam żyli w tej ziemi obiecanej, którzy byli wytracani przez Izraelitów, którzy tam mieli zamieszkać, ale inne również narody podziękują kiedyś Panu Bogu za tego właśnie rodzaju interwencje. Okaże się to dla nich wielkim błogosławieństwem. Od tego czasu, od tej zapowiedzi minęły lata, lata niewoli, którą Izraelici spędzali w Egipcie. doszło do cudownego wyzwolenia i Żydzi zaczęli zbliżać się do Ziemi Obiecanej. Księga powtórzonego prawa tym razem, czyli piąta księga Mojżeszowa 34 rozdział. Mojżesz wstąpił ze stepów Moab na górę Nebo na szczyt Pisga i pokazał mu Jahwe całą ziemię Gileat aż do Dan. Całą ziemię Neftalego, całą ziemię Efraima, Manassesa i całą ziemię Judy aż po morze zachodnie Negeb i okrąg doliny Jerycha, miasta Palmż do Soaru. I powiedział Jahwedoni: Oto ziemia, którą przysiągłem Abrahamowi, Izaakowi, Jakubowi w tych słowach. dam ją potomstwu temu. Minął zapowiedziany czas i od tego czasu rzeczywiście rozpoczęło się zamieszkiwanie potomków Abrahama, potomków Izaaka i Jakuba, który później był nazwany przez Boga Izraelem właśnie w tej obiecanej ziemi. Do tego czasu Izraelici oczywiście byli w sposób szczególny przez Boga do tego przygotowywani. Jednym z elementów tego przygotowania było to, że Bóg zawarł z nimi specjalne przymierze. Dał im do tego specjalne prawo, ale to przymierze było przymierzem warunkowym. Zawierało pewne błogosławieństwa, potencjalne nagrody, ale również i kary. I o konieczności przestrzegania tego przymierza Bóg co jakiś czas swojemu ludowi oczywiście przypominał. W Księdze Kapłańskiej w 26 rozdziale wersety od trzeciego do siódmego jedno z takich przypomnień jest przytoczone. Jeśli postępować będziecie według moich przykazań, jeśli zachowywać będziecie moje nakazy wykonując je, dam wam deszcz w swoim czasie, a ziemia przyniesie wam plon, a drzewo polne swój owoc, czas mucenia sięgać będzie czasu winobrania, a czas winobrania trwać będzie aż do czasu siewu i będziecie spożywać chleb do sytości. Będziecie mieszkać bezpiecznie w swoim kraju. Kraj pozostawi w pokoju i będziecie się kłaść do snu bez jakiejkolwiek obawy. Przepędzę z kraju niebezpieczne zwierzęta, a miecz nie wejdzie do waszego kraju. Będziecie przepędzać waszych nieprzyjaciół i upadną od miecza waszego. Przymierze prawa czy przymierze mojżeszowe, nazwane od imienia Mojżesza, wodza Izraela, było czymś wyjątkowym, było czymś niezwykłym. pozwoliło Izraelitom, pozwoliło Żydom w sposób szczególnie wyróżnić się na tle okolicznych narodów. W tych przepisach poza samymi ceremoniami religijnymi, opisami składania ofiar pewnych kultów religijnych, można było znaleźć niesamowite przepisy, które o wieki wyprzedzały ówczesną wiedzę. na przykład na temat higieny. Przepisy dotyczące higieny, moralności były czymś, co spowodowały, że za ten naród został zakonserwowany i wybił się na różne sposoby podczas sobie współczesnych. A echa tego pobrzmiewają do dziś. Mam zapisanych kilka takich ciekawostek, a jedną z nich jest to, że jak to policzyli niektórzy, osoby pochodzenia żydowskiego, to mniej więcej między 20 a 23% wszystkich laureatów nagrody Nobla, choć Żydów jako takich jest mniej niż 2%. Proszę, niech państwo zwrócą na to uwagę. takie postacie jak na przykład Albert Einstein, no przecież wybitny fizyk, według niektórych najwybitniejszy umysł, jeśli idzie o świat nauki do tej pory, to był człowiek, który miał pochodzenie żydowskie. On z tego powodu musiał uciekać z hitlerowskich Niemiec do Ameryki. Ale jednak tak jak powiedziałem, Bóg poza błogosławieństwami, które w Biblii były zapowiedziane, zapowiedział też potencjalne kary za niewierność. I tu przykład takich kar. Księga kapłańska 26 rozdział od 27. Meg mego mego mego mego mego mego mego mego mego. Nie będziecie mnie słuchać w swoim postępowaniu sprzeciwiając mi się, to ja wystąpię z gniewem przeciwko wam. Zniszczę wasze miasta, zburzę wasze święte miejsce. Nie przyjmę więcej wdzięcznej wolności waszej. Ja sam zniszczę ziemię tak, że zdumieją się nad nią wasi wrogowie, mieszkając w niej. A was rozrzucę między narodami i dobędę na was miecza. Ziemia wasza będzie opustoszała, a miasta wasze będą zburzone. I historia Izraela niestety potwierdza, że Bóg był wierny wszystkim swoim zapowiedziom, we wszystkim tym, co powiedział. był wierny przymierzu, którym się zobowiązał, bo to przymierze było warunkowe. Przymierze warunkowe, czyli takie, że bez względu, nie bez względu na to, co by się nie stało, ale pod warunkiem, że coś się stanie, Bóg będzie udzielał bądź to błogosławieństw, bądź też będzie udzielał takich kar. I tak jak pokazuje historia, Bóg zsyłał różnego rodzaju poza oczywiście nagrodami również i chłosty na swój lud, bo Bóg nie jest ślepym takim ojcem, który nie zważa na upadki swojego dziecka, tylko jest dobrym, kochającym ojcem, który chce dobra swojego ludu. I te chłosty były coraz to mocniejsze, coraz to mocniejsze, aż w końcu po 16 wiekach posłał do nich swojego syna. To był ostatni z tych wielkich wysiłków skierowanych do Izraela. Teraz już Nowy Testament, Ewangelia według świętego Mateusza 15 rozdział. On, czyli Jezus odpowiadając rzekł: "Jestem posłany tylko do zaginionych owiec domu Izraela". I bardzo podobny tekst Ewangelia Mateusza 10 rozdział piąty i szósty werset. Tych 12 posłał Jezus, rozkazując im powiedział: Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do miasta Samarytan. Udajcie się raczej do owiec zaginionych z domu Izraela. Te dwa teksty są takim bezpośrednim podkreśleniem tej tezy i wskazują na to bardzo wyraźnie. Tu nie ma żadnego pola manewru, nie ma żadnych wątpliwości, że misja Pana Jezusa, Zbawiciela świata, na początku była skierowana tylko i wyłącznie do Izraela. To była taka ostatnia próba ze strony Boga obudzenia swojego ludu, swojego wybranego narodu. Jak to się skończyło? Oczywiście znamy z kartego testamentu. [parsknięcie] Zna to każdy, kto otarł się o tekst Ewangelii. I teraz bardzo trudne już wersety z Nowego Testamentu, wersety ewangeliczne. Ewangelia Jana pierwszy rozdział werset 11. Przyszło do swojej własności słowo, czyli Pan Jezus. lecz swoi go nie przyjęli. Mateusz 27 rozdział. Lud odpowiadając powiedział: "Jego krew na nas i na nasze dzieci". Ewangelia Mateusza 23 rozdział. Oto wasz dom was wasz pusty zostaje. Ten pierwszy z tekstów z Ewangelii Jana opisuje bardzo smutną i brutalną prawdę o wyniku misji Pana Jezusa, który przyszedł do swoich, ale w swoich wysiłkach czy w swojej misji został kompletnie niezrozumiany. A w osobach przywódców wybranego narodu, czyli Izraela, został nieprzyjęty. I to słowo nieprzyjęty to jest taki trochę eufemizm, bo tak naprawdę został skazany na zabicie. Ten lud z Ewangelii Mateusza z 27 rozdziału, można się zastanawiać, dlaczego tak zrobił, ale podpisał się pod tym wyrokiem śmierci, ściągając na siebie i na swoje potomstwo wielkie przekleństwa. To co bardzo zastanawiające i trochę smutne szanowni państwo, ale muszę się tą refleksją z państwem podzielić i to jest taka dla mnie bardzo smutna prawda, że przynajmniej w naszym kraju albo w tym otoczeniu, w którym ja na co dzień się obracam, jest to najczęściej przytaczany tekst przez chrześcijan, których pytam o to, żeby powiedzieli, co Biblia mówi o Żydach. Czyli to, że to przekleństwo, które jest zapisane w Ewangelii Mateusza, jego krew na nas i na nasze dzieci, że to jest ten tekst, który się na dzisiaj odnosi do Żydów. Owszem, on się odnosi do Żydów, ale to nie jest oczywiście jedyny tekst. I w końcu ten trzeci z cytatów. Oto wasz dom zostaje wam pusty. To jest tak naprawdę podsumowanie całej misji Pana Jezusa. Nie tylko misji Pana Jezusa, ale takiego wielkiego, długiego okresu szczególnych błogosławieństw. błogosławieństw, jakimi sam Bóg, ojciec mieszkający w niebie wyróżniał ten naród przez blisko 2000 lat. Od czasu, kiedy powstał Izrael, a gdzieby być precyzyjnym, powstanie narodu izraelskiego możemy datować od momentu, kiedy protoplasta tego narodu, wnuk Abrahama, czyli Jakub, błogosławił 12 swoim synom. I na tym fundamencie 12 pokoleń powstało 12 pokoleń Izraela aż do odrzucenia Mesjasza, czyli do tego momentu z Ewangelii Mateusza 23 rozdziału trwały cały czas błogosławieństwa. Nawet jeśli zdarzały się jakieś kary, to tylko po to, żeby obudzić ten lud. Bóg im błogosławił, błogosławił aż do momentu, kiedy Pan Jezus wyraźnie powiedział: "Ten dom zostaje, nie zostanie, jak oddają to niektóre przekłady, ale zostaje właśnie teraz w tym momencie przez to, co zrobiliście, zostaje właśnie pusty. Koniec czasu wielkich błogosławieństw, koniec szczególnej łaski". I nieco później po wypowiedzeniu tych słów oczywiście Pan Jezus został zabici, zabity, Jerozolima została zniszczona, a Żydzi przepędzeni po całym świecie. Ich historia stała się tak naprawdę jedną wielką tragedią i byli tym krzakiem, o którym już nieco wcześniej powiedziałem, który zaczął płonąć i choć płonął, to przez blisko 2000 lat nie mógł się spalić. I oni przetrwali i ich wrogowie do dzisiaj ich przetrwanie i to, że oni się nie rozeszli po wszystkich narodach i nie rozpłynęli i nie zaginęli jako cywilizacja, jako kultura, jako naród. Niektórzy przypisują ich przebiegłości, chytrości, zaś na przykład odrodzenie państwa Izrael zaraz po II wojnie światowej jakiemuś cudownemu zbiegowi przypadków, który będzie trwał co najwyżej kilkanaście, kilkadziesiąt lat i ma to być co najwyżej tylko tymczasowe. A wielu chrześcijan, tych, którzy czytają Biblię i starają się ją czytać ze zrozumieniem, wszędzie tam, gdzie dostrzegają w Starym Testamencie zapisy błogosławieństw, przyszłych błogosławieństw dla Izraela. Wielu chrześcijan dostrzega tam błogosławieństwa przyszłe błogosławieństwa dla Izraela duchowego, czyli dla chrześcijaństwa. A kiedy Biblia mówi o przyszłych karach dla Izraela, no to odnoszą to do Izraela według ciała, czyli do tych potomków Jakuba. Tak to jest do dzisiaj postrzegane. I szanowni państwo, komu w tym wszystkim wierzyć? My za każdym razem powtarzać będziemy, że wierzyć należy tylko Bogu. Dlatego taki tytuł naszego serwisu: Uwierz Bogu. Jak zawsze warto wierzyć Panu Bogu. I teraz sięgniemy już do bezpośrednich wskazówek słowa Bożego, które wprost się do tego odnoszą. Ich jest oczywiście bardzo dużo. My dotkniemy tylko tych nielicznych. Powoływałem się dzisiaj na apostoła Pawła. Jeszcze raz do tego wrócę, bo on ma jak gdyby podwójny autorytet. sam był żydem, bardzo dobrze wykształconym w prawie Mojżesza, w tym starym zakonie żydowskim, a jednocześnie był jednym z filarów kościoła chrześcijańskiego. Więc i dla jednych, i dla drugich powinien być autorytetem. Mam nadzieję, że jest dla chrześcijan do dzisiaj autorytetem. Jest przecież autorem wielu ksiąg Nowego testamentu. Wiele listów jest właśnie jego autorstwa. W liście do Rzymian w 11 rozdziale wersety pierwsze i drugi apostoł Paweł mówi tak: "Pytam więc, czy Bóg odrzucił swój lud?" Bynajmniej, czyli wcale, że nie. Przecież i ja jestem Izraelitą z potomstwa Abrahama, z pokolenia Beniamina. Nie odrzucił Bóg swojego ludu, który uprzednio sobie upatrzył. 11 rozdział listu do Rzymian. I chciałbym, szanowni państwo, bardzo mocno to podkreślić. Każdy kto ma Biblię kto sobie zapisze nie mówi o Izraelu według ducha czyli o duchowym Izraelu czyli o chrześcijanach tylko mówi o żydach według ciała wprost apostoł o tym tutaj mówi tym cielesnym Izraelu nieduchowym i jeszcze wersety od 25 do 26 ażebyście nie mieli zbyt wysokiego o sobie mniemania i mówi to do Rzymian czyli do pogan w znaczeniu nieżydów do chrześcijan, którzy gdzieś tam wśród Rzymian się pojawili Chcę wam bracia odsłonić tę tajemnicę. Zatwardziałość przyszła na część Izraela, tak naprawdę na zdecydowaną większość, no ale przyszła aż do czasu, gdy poganie w pełni wejdą. To jest dość tajemnicze stwierdzenie, zaraz do niego nawiążę. I w ten sposób, czyli po tym Agwejdą, cały Izrael zostanie zbawiony. Czyli zatwardziałość, takie zaciemnienie, odrzucenie przez Boga, różnego rodzaju problemy, niezrozumienie jest tylko czasowe do pewnego momentu, który tutaj został określony mianem, aż poganie w pełni wejdą. Czyli nie na zawsze miał być Izrael odrzucony. Owszem, został przyszła zatwardziałość na część zdecydowaną większość Izraela. Chociaż przypomnę, apostołowie, filary chrześcijaństwa to przecież byli Żydzi. Więc nie na wszystkich Żydów przyszło za to zatwardzenie czy zatwardziałość, zaślepienie. No ale w rzeczywistości na zdecydowaną większość. Tak. Jeszcze będziemy przez chwilę kontynuować tą ten wątek, bo jeszcze musimy sięgnąć do listu do Rzymian 11 rozdziału. Tym razem wersety 28 i 29. Co do Ewangelii są oni nieprzyjaciółmi Bożymi, bo rzeczywiście tak było. Oni się nawet Ewangelii sprzeciwiali. Dla waszego dobra, dla pogan. Dlatego Bóg otworzył ten przywilej zbliżenia się do niego. Dla pogan w znacznie nie Żydów. Lecz co do wybrania, no przecież byli Żydzi narodem wybranym. Co do wybrania są umiłowanymi już wtedy. Jeszcze są. pomimo tego, że jako naród byli odrzuceni, jeszcze są umiłowanymi ze względu na praojców. I to jest taki jeden z fragmentów, który chciałbym tutaj bardzo mocno podkreślić. Nie dlatego, że są święci, że są doskonali i wspaniali i się niesamowicie dobrze z punktu widzenia Bożego zachowują, ale są wybranymi, umiłowanymi ze względu na praojców, ze względu na Abrahama, Izaaka, Jakuba. Z tego powodu dalej takimi są. I co jeszcze tutaj na koniec mówi apostoł Paweł? Nieodwołalne są bowiem dary i powołania Boże. I nawet to, że oni później stali się takimi, no z punktu widzenia Bożego bardzo daleko od niego oddalonymi, to mimo tego dalej takimi są, bo nieodwołalne są bowiem dary i powołania Boże. Ale wróćmy do tej enigmatycznej przesłanki z wersetu 26 o tej zatwardziałości, która do pewnego czasu miała przyjść do Izraela. Ale żeby to wytłumaczyć, chciałbym się cofnąć do jednego z proroctw, bo powiedziałem, że Stary Testament mówił o historii Izraela, nieco o teraźniejszości, a także odnosił się do przyszłości. Jeremiasz 16 rozdział, werset 18. Odpłacę im, tu jest mowa o Żydach, przede wszystkim w dwójnasób, za nieprawości ich grzech, za to, że zbezcześcili moją ziemię trupami swoich bałwanów i napełnili swoimi obrzydliwościami moje dziedzictwo. To słowo dwójnasób, ja je specjalnie podkreśliłem, jest tutaj nieco zagadkowe i niektórzy tłumacze Biblii mają z nim problem. Co ciekawe, to tłumaczenie Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oddaje dość dobrze, nawet bardzo dobrze bym powiedział, bo wiele polskich przekładów oddaje to słowo jako podwójnie, czyli za to co mi zrobili oddam im podwójnie. Czyli oni mi zrobili coś, daję im to samo tylko dwa razy. A konkretnie nie o to tutaj w tym wyrażeniu chodzi. Podwójnie to znaczy co? Jak ktoś czcił, nie wiem, bałwana przez 5 lat, to Bóg ma go karać przez 10 lat? kompletnie nie o to chodzi. Słowo dwójnasób, które tutaj znajdujemy w Biblii, na którą się teraz powołuję, pochodzi od hebrajskiego słowa misznech, które nie znaczy podwójnie, nie do końca znaczy, chociaż czasami można takie oddać, ale przede wszystkim oznacza ono takie odbicie czy skalkowanie czegoś, czy powtórzenie czegoś. Jest na przykład piąta księga mojżeszowa, która po hebrajsku nazywa się Misznech Torach. Księga powtórzonego prawa, czyli nie dwa razy więcej prawa, tylko powtórzenie tego samego, co było wcześniej. Nie chodzi o to, że tego prawa w piątej księdze Mojżeszowej jest dwa razy więcej niż na przykład w drugiej, tylko jest ono powtórzone. Zresztą 10 przykazań jest w rzeczywistości tam powtórzone. I o co tutaj w tym wszystkim chodzi? że miało być coś misznech czy też odbite czy skalowane. Wręcz tak to można też po polsku oddać. Posłużę się taką grafiką. Z jednej strony widać datę 1813 roku przed naszą erą, ten moment, o którym już wcześniej powiedziałem, taki jak gdyby pewien historyczny, taki symboliczny moment, od którego można by datować rozpoczęcie historii Izraela. Czy kiedy Jakub nałożył swojej śmierci błogosławi swoim 12 synom. Dlatego często Izrael nazwany jest 12 pokoleniami. Ja wiem, że bardzo trudno. Niektórzy się nie zgadzają z tym momentem, ale on wydaje się być jak najbardziej właściwym. Takim momentem, kiedy Izrael jako taki powstał. Nie mieli jeszcze wtedy swojej ziemi, ale powstał wtedy Izrael. I dokładnie przez 1845 lat Bóg im błogosławił aż do momentu, kiedy Pan Jezus wypowiedział te słowa, na które wcześniej już się powołaliśmy. Oto teraz wasz dom pusty zostaje. I dokładnie tyle samo czasu, 1845 lat później trwała boska niełaska. Albo to coś, co zostało nazwane przez apostoła Pawła zatwardzeniem czy zaciemnieniem Izraela, kiedy Izrael sam oczywiście w swojej niewiedzy był jak najbardziej zaciemniony, ale był bardzo mocno oddalony od boskie łaski. Bóg jak gdyby, no na pewno nie tylko jak gdyby nie interesował się Izraelem w takim znaczeniu, że w sposób szczególny im nie błogosławił, a nawet dopuścił do tego, że przeszli przez wiele, czasem bardzo ciężkich zawieruch w dziejach różnych krajów. I dopiero w 1878 roku, bo tak było miało miejsce takie zdarzenie, chociaż niektóre mniejsze miały miejsce już wcześniej, niektóre nieco później, ale takie bardzo mocne. Na kongresie berlińskim w tamtym roku rozpoczęło się coś takiego, co doprowadziło do odbudowania państwa izraelskiego. Był taki człowiek, nazywał się Beniamin Izraeli, podniósł kwestię powrotu Izraelitów do swojego kraju. Tak wtedy się stało. To wtedy jeszcze oczywiście nie było mowy o jakimś powrocie narodowym. Daleko było jeszcze tej ziemi wtedy do tej krainy sprzed lat, kiedy to była ziemia mlekiem i miodem płynąca. Ale wtedy zaczęły się pewne takie bardzo poważne ruchy, które doprowadziły za kilkadziesiąt lat do tego, że Izrael został do swojej ziemi z powrotem przywrócony. Jak to wyglądało przed tą odnową, przed przywróceniem Izraela czy odnowieniem państwa Izrael w swojej wcześniej przez Boga obiecanej ziemi? ilustruje ta grafika po lewej strony. Po lewej stronie są pewne sprawozdania ludzi z 18, z XIX wieku, jak tam wtedy wyglądało. A po prawej sprawozdanie z Księgi Jeremiasza, właściwie nie sprawozdanie, tylko proroctwo na ten czas, na tym miejscu, o którym mówicie, jest to pustkowie bez ludzi i bez trzody. Tak w rzeczywistości wtedy tamto wyglądało. Dokładnie te opisy zgadzają się z tym proroctwem. Jeremiasz 16 rozdział wersety 15 i 16. Lecz jako żyje Pan, który wyprowadził synów izraelskich ziemi północnej, że ze wszystkich ziem, do których ich wygnał, i sprowadzę ich z powrotem do ich ziemi, którą dałem ich ojcom. I teraz bardzo ważne słowa, które wydają się być tylko jakimś takim poetyckim wyrażeniem, ale mają w sobie dużą głębię. Oto ja poślę po wielu rybaków, mówi Pan i ci ich wyłowią. Potem pośle po wielu myśliwych i ci ich upolują na każdej górze i na każdym pogórku i rozpadlinach skalnych. Tu zapowiedziany jest pewnego rodzaju, właściwie zapowiedziane są pewnego rodzaju działania Boga, które będą miały, mówię z perspektywy pisania tego proroctwa, bo to są rzeczy, które już wypełniły się na naszych oczach, chociaż do nie końca jeszcze do dziś się wypełniają, które będą miały na celu ponowne zgromadzenie Izraela w tamtym miejscu, które wcześniej obiecał ich Bóg. Mowa jest tutaj przede wszystkim o rybakach, a także i o myśliwych. rybach to jest ten, który łowi ryby w sposób taki może nieinwazyjny, niebrutalny i jak wierzę, bo przekonuje mnie do tego historia, którą znam z ksiąg historycznych, z kart historii, są to działania właśnie takich ludzi jak Beniamin Izraeli, ale nie tylko, bo różnego rodzaju syjoniści, ci polityczni, ci religijni doprowadzili do tego, że pewna część Żydów zainteresowała się powrotem do swojej ziemi. Natomiast później jest też mowa w tym proroctwie o myśliwych. Myśliwi to są ci, którzy polują na swoją zwierzynę, jednocześnie zadając im ból, często je krzywdząc. I ci myśliwi to byli wszyscy ci, którzy doprowadzili różnego rodzaju przemocą, często bardzo brutalną, mordami do tego, że Izraelici przestali czuć się bezpieczni w krajach, do których zostali wygonieni i postanowili pod wpływem często strachu, żeby wrócić z powrotem do wcześniej obiecanej przez Boga ziemi, do Kanaanu. Z tamtych czasów, kiedy działali ci myśliwi, a także z wcześniejszych, znane było takie powiedzenie, właściwie przywitanie czy też pożegnanie, pozdrowienie. Do zobaczenia za rok w Jerozolimie, bo Żydzi cały czas żyli tą nadzieją, że kiedyś tam wrócą. I zaczęły, szanowni państwo, dziać się cuda. Nie o wszystkich chcę w szczegółach mówić, ale jeszcze przed 48 rokiem, w 1917 roku, dzięki takiemu generałowi, który miał takie imię, które doprowadziło do tego, że Arabowie, którzy bronili wtedy Jerozolimy przed wojskami angielskimi, poddali się bez wystrzału, Jerozolima została przejęta z rąk Turków praktycznie bez żadnej inwazji, bez żadnej agresji. W 48 roku państwo Izrael odrodziło się na nowo. Ogłoszona została deklaracja niepodległości, co oczywiście spowodowało, że natychmiast pięć różnych armii zaatakowało Izrael. Później w 56 roku kolejna jakaś tam wojna też wygrana bardzo szybko przez Izraelitów. I choć tak jak mówię tych cudów, takich znaków było bardzo wiele, to to na co chciałem jeszcze zwrócić uwagę to rok 67, wojna sześciodniowa. A dlatego jest tutaj w sposób szczególny zaznaczony ten fakt na tej grafice, dlatego że po 25 wiekach w pełni wtedy Jerozolima wróciła w ręce Żydów. Oni po 25 wiekach byli prawowitymi według oczywiście prawa politycznego, wtedy władcami Jerozolimy. Tych cudów, tak jak powiedziałem, byłoby tutaj do wymienia znacznie znacznie więcej. I ja wiem, że w historii wielu narodów zdarzały się takie jakieś przełomowe bitwy, ale chcę powiedzieć, że tutaj jest ich skumulowanych w niewielkim okresie czasu bardzo dużo, co dla mnie, przynajmniej dla wielu innych badaczy historii i Biblii, jest jednym z dowodów na to, że musiał w tym wszystkim ingerować najwyższy Bóg. Zapraszam do kolejnego slajdu, bo tutaj chciałem zwrócić uwagę na pewne proroctwo z księgi Zachariasza z 14 rozdziału werset 14. Juda też zacznie walczyć przeciwko Jerozolimie. To jest takie proroctwo, które przez wiele wieków przez nikogo nie było rozumiane. No bo jak to Juda, jedno z pokoleń może walczyć przeciwko Jerozolimie? Jakaś wojna samobójcza czy bratobójcza? Oczywiście, że nie. To było, to była zapowiedź tego, że kiedyś w przyszłości Juda, czyli Żydzi, będą walczyli przeciwko Jerozolimie, czyli przeciwko tym, którzy będą okupantami Jerozolimy. I wypełniło się to właśnie w 1967 roku, kiedy Izraelici w całości już objęli władzę nad Jerozolimą. To jest niesamowicie celny opis tego, co się stało w roku 1967 roku. Jeszcze kolejne takie sp, tak jak mówię, mam ich bardzo dużo tu przygotowanych. Nie do wszystkich jestem w stanie nawiązać. Ta grafika, która wyświetla się teraz odwołuje się do 37 rozdziału księgi proroka Ezechiela, który niestety błędnie przez wielu chrześcijan, szczególnie z kręgów protestanckich, rozumiany jest ten rozdział jako opis zmartwychwstania w przyszłości. Tymczasem zdecydowanie tego on nie dotyczy. To jest symboliczny opis odradzania się państwa Izrael. Późniejsze rozdziały 38, 39 opisują fakty, które mają nastąpić po odrodzeniu. Zaraz też do tego będę nawiązywał, ale ten opis Dolina Suchych Kości to jest właśnie opis tego, co się w krótkim czasie na tamtych ziemiach miało stać. odrodzenie języka, rekultywacja ziemi, bo to nie była kraina mlekiem i miodem płynąca w czasie, kiedy Żydzi zaczęli się tam na przełomie XIX wieku osiedlać. Wystrzał demografii do góry bardzo, bardzo duży. No i odbudowa niesamowitych pięknych miast, które dzisiaj są metropoliami. A jako jeden z nocznych świadków byłem w tamtym miejscu. Mogę to zdecydowanie potwierdzić. I te cuda trwały, trwają do dzisiaj. wierzę, że jeszcze będą trwały, to jednak najbliższa przyszłość i to w tym momencie tego naszego wykładu, muszę w sposób szczególny zaakcentować, wcale nie wygląda dla Izraela tak przyjemnie i tak łatwo. Dziś jeszcze wydaje się, szczególnie jak patrzymy na to co się dzieje na Bliskim Wschodzie, na te sojusze militarne pomiędzy Izraelem a Stanami Zjednoczonymi, że oni mają niesamowitą przewagę nad okalającymi krajami muzułmańskimi, arabskimi, że przy wsparciu USA mogą zrobić bardzo wiele. Jednak z proc biblijnych zdaje się wynikać, że całkiem niedługo Izraelici jako tacy, mówię o tych, którzy właśnie tam mieszkają, muszą jeszcze bardzo wiele przejść i to srogich doświadczeń. I teraz do tych proroct chciałbym nawiązać. Księga proroka Jeremiasza 30 rozdział werset sió. Zaprawdę bardzo wielki jest ten dzień i nie ma sobie równego. Nadchodzi czas udręki dla Jakuba, ale będzie on zeń uwolniony. Kara 1845 lat za to, co wcześniej Bóg im błogosławił, tego zatwardzenia i karania, ona się już skończyła. Co wcale nie znaczy, że Izraelici jako naród, jako społeczność oczyścili się z tych wszystkich innych naleciałości, w jakie obrośli, niestety, które są skutkiem grzechu, którym wszyscy, którymi podlegamy. I Bóg patrząc na dzisiejszy Izrael, na swój lud, widzi, że oni się od niego mimo wszystko bardzo daleko oddalili. I choć Izrael jest i będę to podkreślał co chwila w dalszym ciągu narodem wybranym i trwa jego przywracanie do łaski, to oni nie są w jakiś sposób szczególnie święci. Wcale takimi nie są. To jednak ze względu na obietnice, które Bóg dał ich ojcom, Bóg w sposób szczególny nad nimi czuwa i chce doprowadzić do tego, żeby oni się ze swoich naleciałości, ze wszystkich swoich przywar i wszystkich swoich wad, których bez wątpienia mają, bardzo wiele oczyścili. i przygotował do tego coś, co Biblia nazywa uciskiem, czyli ciężkimi doświadczeniami, które są najlepszym elementem do oczyszczania, a przede wszystkim do przywrócenia wiary nie w karabiny, nie w dolary, nie w sojusze, ale wiary w moc najwyższego Boga. Szczegóły tego ucisku są opisane, wcześniej to zaznaczyłem w kolejnych rozdziałach księgi proroka Ezechiela po 37 jest 38, 39. Można sobie przeczytać. To te opisy są dość mocno symboliczne, ale nawet jeśli się nie zna wytłumaczenia tych symboli, które tam są zawarte, to ducha tego proroctwa można jak gdyby odczuć. Na pewno będzie bardzo dramatycznie, to jednak o naturze tego wszystkiego można wprost z Biblii wnioskować, a ten ucisk jako taki jest im niesamowicie potrzebny. Dlaczego? by przestali, tak jak powiedziałem, wierzyć w siebie, wierzyć w sojusze, wierzyć w dolary i we wszystkie te inne rzeczy. I przede wszystkim też po to, żeby mogło wypełnić się pewne inne proroctwo ze Starego Testamentu, z proroka Zachariasza, z 12 rozdziału. Lecz na dom Dawida i na mieszkańców Jerozolimy wyleję od mojego ducha miłosierdzia i modlitwy. I będą patrzeć na tego, którego sami przebodli. To jest proroctwo o Żydach. Będą patrzeć na tego, którego samo sami przebodli. I z powodu niego będą ubolewać tak, jak ubolewa się po śmierci jedynego syna i opłakiwać go będą głośniej niż opłakuje się pierworodnego. Poza lekcją pokory, tak jak powiedziałem, której na dziś na pewno Izraelitom brakuje, potrzebują jeszcze pewnej nauki i pewnego zrozumienia. Potrzebują ujrzeć, często Biblia używa tego terminu w znaczeniu zrozumieć, czyli przekonać się o czymś. ujrzeć, czyli zrozumieć, że ten, którego odrzucili 2000 lat temu, jeszcze powiedzieli, że krew jego na nas i na dzieci naszej jest właśnie tym, którego się spodziewali i niektórzy z nich do dzisiaj się spodziewają. I tak jak mówi proroctwo, oni rzeczywiście tak zrobią, zrozumieją i szczerze będą tego żałować. A jeśli już będą żałować, to już będzie bardzo blisko do tego, żeby zbliżyć się do Boga. od żalu i powiązanej z żalem pokuty do tego, żeby być blisko Boga jest już naprawdę bardzo, bardzo niewiele. A dlaczego? Bo tym naszym kochającym Bogu, którego my jako chrześcijanie znamy głównie tylko z Nowego Testamentu, też w sposób piękny mówił Stary Testament. I chciałem się tutaj powołać na proroctwo Izajasza 57 rozdział, bo ono pokazuje jakim od zawsze był ten nasz wspólny Bóg, Bóg Żydów i Bóg chrześcijan. Tak mówi ten, który jest wzniosły, wysoki, którego tron jest wieczny, a imię jego jest święte. Na wysokościach wśród świętości zamieszkuję, jednak jestem wraz z poniżonym i zgnębionym na duchu, by ożywić ducha poniżonych, by ożywić serce zgnębionych. Bo nie na wieki będę wiódł spór, ani prowadził, ani na zawsze nie będę też płonął gniewem. Bóg chrześcijan, tak jak powiedziałem, jest dokładnie tym samym Bogiem, co Bóg Izraela. I on widząc kogoś zdolnego do pokuty, często przyprowadzanego do tej pokuty poprzez różne ciężkie doświadczenia, zawsze kogoś takiego przygarnie. Jako ten dobry, kochający ojciec, którego my chrześcijanie znamy przede wszystkim z podobieństwa o synu marnotrawnym. On taki jest również wobec swojego wybranego narodu, narodu izraelskiego, którego wybrał i w dalszym ciągu za takiego uważa. Jeszcze raz to podkreślam, nie ze względu na ich obecną świętość, ale ze względu na ich praojców. Uważa ich za naród wybrany. Dobry ojciec przygarnia i takiego syna. i przygarnie bardzo blisko i to już niedługo. Ale jeszcze na zakończenie kilka wniosków, co do których myślę, że warto je sobie przynajmniej na koniec utrwalić. Izrael był i jest narodem wybranym, chociaż dzisiaj nie wyglądają na takich w swoim postępowaniu. Ale tak mówi Biblia, tak mówi jeden z filarów chrześcijaństwa, apostoł Paweł. Po latach karania bez wątpienia wraca do niego boska łaska, czego dowodem są te błogosławieństwa, z jakimi się spotykają. To są błogosławieństwa na niesamowitą skalę i nie mają odzwierciedlenia w żadnych historii żadnego innego narodu, który do tej pory naszą planetę w historii zamieszkiwał. Tak jak powiedziałem, nie wynika to z powodu ich jakiejś szczególnej pobożności, chociaż wśród nich niektórzy są pobożni, choć na temat poziomu tej pobożności i mądrości tej pobożności, można by tutaj prowadzić oczywiście dysputy. Przed nimi bez wątpienia jeszcze trudne czasy. Czas kumulacji ich niepokojów, kumulacji ucisku, bo o tym też mówi Biblia. I przed nimi wielkie narodowe nawrócenie. Oni muszą ujrzeć, czyli zrozumieć kogo w osobach swoich przodków 2000 lat temu zabili. Oni to ujrzą, zrozumieją to i zapłaczą, czyli przyjmą do serca i będą tego żałować. I szanowni państwo, to tyle, jeśli idzie o tę część, w której starałem się na tyle, na ile potrafię przybliżyć ten temat. Państwo Izrael w 2026 roku, szczególnie z punktu widzenia boskich proroctw. Mam świadomość, że to było tylko dotknięcie czy zasygnalizowanie tematu. Tak jak wczoraj spodziewam się, że w trakcie przedstawiania mogły zrodzić jakieś pytania i teraz już bardzo serdecznie zapraszam do tego, żeby te pytania wpisywać na czat. A ja teraz spojrzę, czy w ogóle takowe się pojawiły. Ja przyznam szczerze, że ich nie widzę. Będę musiał prosić tutaj o przestawienie monitora, bo one mi się wyświetlają na zewnętrznym monitorze i bym prosił tutaj kolegę, który jest moim operatorem, żeby mi o właśnie to pokazał, bo ja tego nie widzę. Za chwileczkę będę to wszystko widział. Tak jest. I teraz już wszystko widzę. Czy są, czym są samospełniające się przepowiednie i dlaczego w przepowiadanie przyszłości na zło wcielone? Wszystko wpływa na wszystko i czym wszystko, czym jest. Życzę powodzenia w taplaniu się w iluzji. No pytanie no jest jakie jest, każdy widzi. W każdym razie nie ma czegoś takiego jak samospełniające się przepowiednie. Jeśli idzie o te przepowiednie, które czy też proroctwa co do przyszłości, które zawarł Bóg, one nie są takimi przepowiedniami, które wskazywałyby na coś takiego, co niektórzy nazywają przeznaczeniem. To chciałbym tu przy tej okazji podkreślić. To nie jest na przykład tak, że pewne rzeczy dzieją się bez względu na to, czego byśmy w życiu nie dokonali, bo Bóg to wcześniej przewidział. Wcale to tak nie wygląda. Bóg rzeczywiście przewidział pewne rzeczy, jak na przykład nie subordynacje Izraela, te wszystkie jego dzieje, te wszystkie potknięcia, a także później końcowy finał. Ale to nie dlatego tak się stało, że Bóg to wcześniej zapisał i to zrobił, tylko dlatego, że Bóg jako dobry ojciec i ten, który ma wszelką niezbędną wiedzę, potrafił to przewidzieć. To jest tak jak z naszymi małymi dziećmi. Jestem ojcem 15nastolatki, która kiedyś była rocznym dzieckiem, później dwulatkiem i uczyła się chodzić. Ja doskonale wiedziałem, że wtedy kiedy zacznie uczyć się chodzić, nieraz upadnie. I wcześniej o tym wiedziałem, ale ona nie dlatego upadała, że ja to przewidziałem i mówiłem o tym ze swoją żoną, ale dlatego, że miałem tę wiedzę, bo wszyscy rodzice coś takiego posiadają i rzeczywiście to się sprawdziło. Oczywiście to moje przepowiadanie przyszłości co do mojej córki było w bardzo wąskim zakresie i to każdy rodzic coś takiego posiada. Ale Bóg jako potężna istota, ktoś kto ma wszechwiedzę i wszechmoc, opiera się na wszechwiedzy, która zakłada w sobie coś takiego jak nieograniczony dostęp do wszelakiej informacji, nieograniczoną możliwość przetwarzania tych wszystkich informacji i nieograniczoną możliwość magazynowania i wyciągania wnosków tej informacji. Potrafi po prostu w tym nieskończonie wielkim układzie równań mieć wszystkie niewiadome i on potrafi to wszystko przewidzieć. I to przepowiadanie przyszłości, które zapisane jest w Biblii, wynika z boskiej mądrości i na nim się możemy opierać. Praktycznie żadno z proroctw, które jest w Biblii zapisane, nie chybiło. Owszem, niektórzy badacze proroctw potrafili się potknąć źle je interpretując, przypisując znaczenie czemuś innemu albo na przykład źle umiejscawiając je w czasie. Natomiast żadno z nich do tej pory nie chybiło. Co do tego nie mam żadnej wątpliwości. I tu dla kontrastu mógłbym przedstawić proroctwa takich ludzi jak nie wiem Nostradamus czy Sybilla. tam badacze wskazywali, przynajmniej ja jestem 53latkiem, za czasów mojego życia już było ileś tam dat różnych, które wskazywały na jakieś tam konkretne wydarzenia, które miały się wydarzyć i każde z nich do tej pory praktycznie chybiło. Te proroctwa czy ta przyszłość, o której my mówimy, opiera się na boskich proroctwach i co do nich mamy zaufanie, że one z pewnością się wypełniają. Jak ujawnić wydarzenia w Izraelu? jeden nie mówi o tym, że idzie karanie lub wypływa poza swoje granice, rozpychając się, że wsparcie w USA. No szanowni państwo, no pytanie jest takie dosyć ogólne, ale ono nawiązuje do tego, o czym wcześniej już powiedziałem. Na dziś jest tak, jeszcze na dziś jest tak, chociaż rozmawiałem tu przed rozpoczęciem naszej transmisji z kolegą, który jest realizatorem tej transmisji, że ten sojusz pomiędzy współczesnymi Izraelitami, mówię tutaj szczególnie o tymi, o tych władzach politycznych, a władzami Ameryki, zdaje się już być taki troszeczkę nadwątlony. Do dziś jeszcze jest tak, że Izelejci czują się pewnie. być może jeszcze dojdzie do takiego momentu, który Biblia zdaje się zapowiadać, że Izrael poczuje się, że mieszka tam bezpiecznie, czyli że czuje się tam niezniszczalny już nie do ruszenia i wtedy nastąpi kumulacja tego ucisku. I rzeczywiście tak takiego momentu jeszcze się spodziewamy, ale nie mam najmniejszych wątpliwości, że Izrael spotka karanie i to będzie karanie nie tylko w takim wymiarze przemyśleń umysłowych czy jakichś takich refleksji. Owszem, one będą miały miejsce, ale one wynikać będą, bo to proroctwo Ezechiela 38, 39 rozdział wprost zapowiadają z militarnej inwazji i agresji państw, które otaczają Izraela. Praktycznie to się dzieje jeszcze na naszych oczach, tylko to jest powstrzymywane przez tych zewnętrznych sojuszników, przede wszystkim przez Stany Zjednoczone. Ich potęga jeszcze na dzisiaj to powstrzymuje. Spodziewamy się, że ten sojusz zostanie na tyle nadwątlony, że Izraelici zostaną pozostawieni sami sobie. Stąd właśnie takie wnioski, którymi w czasie tego wykładu się z państwem dzieliłem. Nie widzę w tej chwili żadnych dodatkowych pytań, dlatego chciałbym się jeszcze podzielić takimi rzeczami, które mam przygotowane jak gdyby na koniec tego spotkania. Pierwsza z nich to zagadka, którą zawsze na naszym profilu na Facebooku umieszczamy. Treść zagadki: Jaka kraina zgodnie z Biblią znajdowała się na wschód od ogrodu Eden? Oczywiście odpowiedź jest w pierwszej księdze mojżeszowej w czwartym rozdziale w wersecie 16. Wtedy odszedł Kain sprzed oblicza Pana i zamieszkał w ziemi Nod na wschód od Edenu. Oczywiście gratulujemy wszystkim tym, którzy podali tę odpowiedź w komentarzach. Chodzi o ziemię not. Warto śledzić i dzielić się swoją wiedzą. Jak najbardziej to pierwsza rzecz, którą się chciałem podzielić. Kolejna informacja to to, że następne webinarium odbędzie się również w niedzielę 12 lipca. A tematem będą imiona. Imiona, ich znaczenie i co możemy się z nich dowiedzieć. Dzisiaj w języku polskim w słowie imię odnosi się zwykle do nazwy, że ja się nazywam Wojtek, kolega Krzysztof czy kolega Adam. Kiedyś słowo imię miało znacznie większe znaczenie w starożytności. To jest na pewno bardzo ciekawy temat. Bardzo serdecznie wszystkich zapraszam, żeby zapisali sobie w kalendarzach 12 lipca. I to co na koniec jeszcze zwykle robimy, to chciałbym przede wszystkim zachęcić wszystkich państwa do tego, żeby korzystać z naszych bezpłatnych materiałów, a więc archiwum bardzo już bogatego wykładów w serwisie na YouTubie Uwierz Bogu. Na naszej stronie uwierzbogu.pl oczywiście znajdują się wszystkie odnośniki. Zachęcam również do tego, żeby subskrybować, a także propagować w sieci wśród swoich znajomych te treści. Są one bardzo ważne, bardzo pomagają zdobywać wiedzę, a także przetrwać w tych trudnych czasach, w których teraz żyjemy. I kolejna rzecz, z pewnym wyprzedzeniem zdradzę, że już całkiem niedługo szata graficzna naszej strony, uwierz Bogu, zmieni się i jak wierzymy na lepsze. Dlatego zaglądajcie tam państwo, dzielcie się tymi wszystkimi rzeczami i niech one będą dla naszego zbudowania, a przede wszystkim na chwałę dla Najwyższego Boga. Jeszcze raz bardzo dziękuję. Wszystkiego dobrego. Do zobaczenia. M.