IZRAEL - NARÓD WYBRANY? | WEBINAR [#84]

Dzień dobry. Witam serdecznie wszystkich naszych słuchaczy na naszym kanale youtubowym Uwierz Bogu i po raz kolejny myślę zajmiemy się ciekawym tematem. Temat dzisiejszy to czy Izrael jest narodem wybranym. I tak jak w zapowiedzi mówiliśmy, nie będziemy tutaj poruszać żadnych kwestii politycznych, żadnych kwestii biznesowych, ale oczywiście jak mamy to w zwyczaju, nasze twierdzenia, nasze nauczanie będziemy opierać na Biblii jako świętej księdze, tej, której Bóg dał człowiekowi jako swoje własne boskie objawienie. Możemy od razu sięgnąć do Biblii i zacytować dwa wersety ze Starego Testamentu i dwa wersety z Nowego Testamentu, które nam dotyczą tematu Izraela. Przejdźmy do drugiej księgi mojżeszowej albo jak to nazywamy też księgi Eksodus, księgi Wyjścia 19 rozdział, a werset piąty. Księga Eksodus 195 mówi tutaj takie słowa mamy zapisane. Przetoż teraz jeśli słuchając posłuszni będziecie głosu memu i strzeć będziecie przymierza meg będziecie mi własnością nad wszystkie narody chociaż moja jest wszystka ziemia. A więc Bóg tu sam mówi, że jeżeli naród izraelski będzie przestrzegał przykazań, które mu dał, to będzie jego własnością nad wszystkie inne narody. Zobaczmy jeszcze, co mówi księga piąta Mojżeszowa, siódmy rozdział, werset szósty. A więc księga powtórzonego prawa 76. 76 mówi takie słowa: "Albowiem ty, lud święty Panu Bogu twemu, ciebie obrał Pan Bóg twój, abyś był mu osobliwym ludem ze wszystkich narodów, które są na ziemi. Osobliwym, szczególnym, można powiedzieć, wybranym, odłączonym od innych narodów". A więc te dwa wersety mówią o tym, że to właśnie naród izraelski jest takim narodem. Możemy oczywiście jeszcze odnieść się do zapisów Nowego testamentu. A więc przejmy, przejdźmy do Ewangelii Jana, pierwszy rozdział, werset 11. Ewangelia Jana 1 11 mówi nam takie słowa o o Jezusie. Do swej własności przyszedł, ale go właśnie jego nie przyjęli. Do swej własności przyszedł. Co to znaczy? no przyszedł do narodu izraelskiego, do tych właśnie Żydów, ale go ci właśni nie przyjęli. No więc to też wskazuje na pewną właśnie szczególną rolę narodu izraelskiego jako własna, można powiedzieć jakby Jezus własną przeszedł do tego narodu. I jeszcze może jeden werset, który no nie tak wprost mówi, ale też ciekawe myśli apostoła Pawła w liście apostoł w liście do Rzymian pierwszym rozdziale a wersecie 16. Rzymian 116. Albowiem nie wstydzę się za Ewangelię Chrystusową, ponieważ jest mocą Bożą ku zbawieniu każdemu wierzącemu, Żydowi naprzód, potem i Greczynowi. A więc i tutaj apostoł wyraźnie oddziela naród izraelski jako wyższy od, no ten tu przysłowiowy Greczyn, ale chodzi tu o pogan, nie żydów. Tak więc tych wersetów można znaleźć więcej. Ja tylko wybrałem cztery. Dwa ze Starego Testamentu, dwa z Nowego Testamentu, ale już widzimy, że Biblia mówi wyraźnie, że naród izraelski jest narodem wybranym przez samego Boga Jahwe. No czyli można powiedzieć nasze rozważania zakończone. Odpowiedzieliśmy na pytanie, że tak, ale oczywiście tak nie będzie. Postanowiłem przyjąć taką oto formę, że zakładamy tą tezę, że tak jest i postaramy się to udowodnić najlepiej chyba na podstawie historii tego narodu, bo każdy z nas może sprawdzić, czy takie wydarzenia miały miejsce. Historia tego narodu to jest blisko 3500 lat, a więc naprawdę bardzo długa historia i same dowody historyczne oraz zapisy biblijne pewnych proroctw myślę, że potwierdzą nam to, co założyliśmy na początku, że jest to naród wybrany. Kiedy możemy mówić o początku tego narodu? No pewnie moglibyśmy sięgnąć głęboko aż do czasów Abrahama, ale myślę, że Abraham to zbyt ogólne pojęcie. Jest to chyba ojciec wszystkich wierzących. Dlatego lepiej będzie sięgnąć do wnuka Abrahama, do Jakuba. Zobaczmy, że imię Jakub zostało jemu zmienione na właśnie, no zobaczmy na jakie. Przejdźmy do pierwszej księgi mojżeszowej, a więc księgi Genezis. Pierwsza Mojżeszowa 3228. Pierwsza Mojżeszowa 32 28. I rzekł: "Nie będzie nazwane więcej imię twoje Jakub, ale Izrael, boś sobie mężnie poczynał z Bogiem i z ludźmi i przemogłeś". Tutaj zauważamy, że zostaje zmienione imienia, imię Jakuba na Izrael. To znaczy używane były te dwa imiona. Albo Jakub, albo Izrael zamiennie, ale sam fakt już zaznaczenia tego imienia w Biblii przy Jakubie jest bardzo ważny. I teraz co dzieje się dalej? Jakub 17 lat ostatniego swojego życia spędza w Egipcie. Możemy to zobaczyć na slajdzie. Miejsce, kiedy on miejsce, gdzie zamieszkiwał w tym Egipcie. Tam z powodu głodu cała rodzina Jakuba, wszyscy jego synowie się przenoszą i 17 ostatnich lat swojego życia spędza Jakub w Egipcie. I teraz dochodzi do ciekawej sytuacji. Gdy zbliża się jego śmierć, zwołuje wszystkich swoich synów i udziela im wszystkim błogosławieństwa, po kolei wszystkim 12 synom. Jest to o tyle szczególne, że do tej pory, gdybyśmy spojrzeli od czasów Abrahama, to zawsze błogosławiony był jeden z synów. Abraham błogosławił Izaakowi, Izaak błogosławił Jakubowi. Natomiast tutaj Jakub nie wybiera żadnego ze swoich synów, tylko błogosławi im wszystkim, wszystkim 12. Możemy jeszcze powiedzieć ważną rzecz, że ci synowie to już nie byli takie, to nie były młodzieniaszki, tylko to już byli, to były osoby pewnie, które miały swoje dzieci, a nawet można zaryzykować, że miały swoich wnuków, może nawet prawnuków. A więc była to już całkiem spora rzesza ludzi i to błogosławieństwo spływające na 12 synów tak naprawdę spływa na cały ten naród już nazwany narodem izraelskim. Jakub umiera w 1813 roku przed naszą erą i od tego czasu możemy powiedzieć, że Bóg kontaktuje się już nie przez jednostki, przez patriarchów, jak nazywaliśmy, ale kontaktuje się, ma społeczność ze swoim narodem, narodem izraelskim. Historia tego narodu jest niezwykle ciekawa, bo możemy powiedzieć, że ten początek rozpoczyna się w Egipcie i na początku traktowani tam byli jako goście, jako powiedzmy równorzędni obywatele, ale z czasem naród ten staje się niewolnikami. Kolejny czy kolejni faraonowie zauważyli, że przecież taki oto naród, który rozwija się powiedzmy w ich państwie, bardzo łatwo można wykorzystać jako siłę niewolniczą do pracy. Tak więc zaczęli oni cierpieć pod butem tyranii egipskiej. Była to bardzo silne prześladowania, bo doszło nawet do tego, że dzieci płci męskiej, a więc niemowlęta płci męskiej były wrzucane do Nilu, były zabijane. A więc te prześladowania, można powiedzieć spotkały ich od samego początku ich istnienia. Ale Bóg nie pozwolił zbyt długo, by wołania tego narodu ukrzywdzonego trwały i powołuje swojego sługę Mojżesza. Mojżesz jako właśnie ten to specjalne narzędzie, tu oczywiście pewnie można by wiele szczegółów mówić, ale najważniejsze w historii narodu jest to, że doprowadza do tego, że opuszczają oni w cudowny sposób. Po 10 plagach opuszczają niewolę egipską i wychodzą na wolność. Około 2 miliony ludzi opuszcza Egipt i wyrusza w drogę do Ziemi Obiecanej. Jednak po drodze do Ziemi Obiecanej docierają oni do góry Synaj. I te słowa, które odczytaliśmy na początku, gdzie Bóg mówi, że będziecie mi narodem wybranym, to są właśnie wydarzenia opisane przy górze Synaj. Tam Bóg zawiera przymierze z tym narodem. Nie było żadnego przymusu. Bóg nie zmusił ich do tego, ale oni sami zechcieli, można powiedzieć, zawrzeć z Bogiem przymierze. I na tym drugim slajdzie, który możemy zauważyć, widzimy drogę tego narodu od wyjścia z Egiptu przez górę Synaj aż w kierunku ziemi obiecanej, tej ziemi, którą nazywałemy w Biblii Hanaanem. My teraz używamy często nazwy Palestyna, ale chodzi właśnie o tę ziemię. Ale zobaczmy, że przy tej górze Synaj ma też ciekawe wydarzenie. Mianowicie oni już okazują nieposłuszeństwo przez ulanie złotego cielca i kłanianie się jemu. Zobaczmy jak ciekawie Biblia nazywa, jak Bóg nazywa ten naród. W drugiej Mojżeszowej 329. Druga księga Mojżeszowa, więc księga wyjścia 32 rozdział werset 9. Druga Mojżeszowa 329. Czytamy takie słowa: "Rzekł zaś Pan do Mojżesza: Widziałem lud ten, a oto jest lud twardego karku." A więc lud twardego karku, czyli ludzie uparci, ludzie, którzy może nie do końca chcą się dać łatwo pouczyć i poprowadzić, tak zostali już nazwani przez Boga. I ta historia ich marszu w kierunku Ziemi Obiecanej to pokazywała. Wielokrotnie się buntowali, wielokrotnie się sprzeciwiali. Właściwie to nawet nie chcieli wchodzić do tej do tej ziemi. I Bóg zarządził ich wędrówkę przez blisko 40 lat po puszczy, po pustyni, aby ci nieposłuszni wyginęli. Można nawet powiedzieć, że było to pewnego rodzaju oczyszczenie, pierwsze oczyszczenie tego narodu z tych jednostek nieposłusznych Bogu. Ostatecznie docierają oni do ziemi obiecanej, podbijają ją, staje się ona ich własnością. Możemy nawet na podstawie chronologii biblijnej wyliczyć, że miało to miejsce w październiku roku 1569 przed naszą erą. A więc dawne czasy widzimy opisane w Biblii jako dla nas pewnego rodzaju nauka. Osiedlają się w tej ziemi, nazywamy okres ich pierwszego pobytu tam okresem sędziów. A więc Bóg wyznaczył pewne jednostki, które reprezentowały go przed tym narodem. Później ten naród zaprnął mieć królów. Bóg się na to zgodził. A więc drugi, kolejny ważny okres ich pobytu w ziemi hananejskiej to okres królów. Te dwa okresy trwały blisko 950, ponad 950 lat. Tutaj już nie wchodząc w szczegóły. A więc zobaczmy. Bardzo długi okres czasu, możemy tak porównać go z historią Polski, to niewiele mniej niż historia naszego narodu, gdzie tak dumnie podkreślamy naszą historyczną narodowość, naszą właśnie historię. A więc oni tam tylko w okresie sędziów i królów mieszkali ponad 950 lat. No ale tak jak powiedzieliśmy, był to naród, który no był narodem twardego karku, był często nieposłuszny i dochodzi do tego, że dostają się ostatecznie do niewoli babilońskiej. też na slajdzie możemy zauważyć takie tam daty ważne. A więc 607 rok przed naszą erą, ostatni król izraelski Sedekiasz zostaje obalony. Naród zostaje przeniesiony do Babilonu, do tej niewoli babilońskiej. To też ciekawa sytuacja, że następuje takie wysiedlenie tego narodu, narodu. Ale po 70 latach, gdy Babilon upadł i Cyrus jako władca Medopersji pozwala im wrócić, to po tych 70 latach, w 537 roku przed naszą erą Izraelici wracają do y Ziemi obiecanej. Tam na takiej mapie można też zobaczyć właśnie yyy gdzie ta niewola babilońska była, jaka to jest daleka droga. z Palestyny do niewoli izraelskiej, niewoli babilońskiej i potem zauważmy powrót tego narodu. Jest to o tyle ważne i podkreślam tę sytuację, że to też jest niebywała sytuacja i sprawa, że cały praktycznie naród, no może nie tak, nie cały, duża część jego została w Babilonie, zasymilowała się tam. Było im tam dobrze. Dobrze się może poczuli, wzięli sobie żony, zamieszkali. Nie chciało się im już wracać do Hananu z powrotem. Ale przedstawiciele każdego pokolenia wrócili. Z każdego pokolenia ktoś wrócił do ziemi kananejskiej. Tam odbudowują świątynię, tam odbudowują mury jerozolimskie i mieszkają. Ale tu też znowu chcę podkreślić bardzo ważny fakt w tej historii, że ten naród już nie ma swojego państwa. Przez cały czas znajdują się pod okupacją kolejnych narodów. A więc byli to Babilończycy, potem Medopersja, potem Grecja, ostatecznie Rzym. No i właśnie też na tej mapie jednej widać Imperium Rzymskie z z wydzieloną prowincją właśnie Palestyny czy Judei, która była pod kontrolą Rzymu. Rzym możemy powiedzieć imperium uniwersalne, naprawdę wspaniałe, często porównywane, że najbardziej najlepiej zorganizowane. To powiedzenie Duralex Sedlex, a więc twarde prawo, ale prawo. Rzymianie bardzo mocno respektowali, przestrzegali, podbijając inne narody, szczególnie jeżeli chodzi o płacenie podatków. Byli w tym naprawdę bardzo dobrze zorganizowani. Zorganizowani. Ale trzeba też powiedzieć, że ponieważ wydaje mi się tak na 100% był to naród wybrany, jak mówimy i mieli pewnego rodzaju swobodę ze strony Rzymian, mianowicie mogli zbudować wspaniałą świątynię. Yyy, Rzymianie pozwolili im, aby Herodowie sprawowali tam władzę na pewną formę autonomii, niezależności. Yyy, świątynia została zbudowana do niespotykanych rozmiarów. Była o wiele większa od świątyni Salomona. Żydzi byli bardzo dumni z tej y świątyni. A więc Rzymianie pomimo, tak jak powiedzieliśmy, tego twardego buta swojego pozwolili Żydom na dosyć dużą miarę swobody. Choć wiemy, że Żydzi bardzo często byli i tak niezadowoleni z tej okupacji rzymskiej. Dlaczego okupacja rzymska, powiedzmy, jest też taka ważna? No bo w tym czasie przychodzi do nich Mesjasz. Przychodzi nasz Pan jako człowiek do tego narodu i jak czytaliśmy już, no ten naród go nie rozpoznał, nie uznał go jako swojego Mesjasza. I zobaczmy, że nasz Pan wypowiada bardzo ważne kwestie dotyczące tego narodu. Odczytajmy sobie Ewangelię Mateusza 23 rozdział. Mateusz 23 37 i 38. Mateusz Ewangelia Mateusza 23 37 i 38. Jeruzalem, Jeruzalem, które zabijasz proroki i które kamienujesz te, które do ciebie byli posłani. Ilekroć chciałem zgromadzić dzieci twoje, tak jako zgromadza kokosz kurczęta swoje pod skrzydła, ale nie chcieliście. Oto wam dom wasz pusty zostanie. Mocne słowa. Oto wam dom wasz pusty zostanie. Ale myślę, że jeszcze mocniejsze i dobitniejsze słowa zapisane są w Ewangelii Łukasza 19 rozdziale wersety 43 i 44. Ewangelia Łukasza 193 i 44. Albowiem przyjdą na cię dni, gdy cię otoczą nieprzyjaciele twoi wałem i oblegną cię i ścisną cię zewsząd i zrównają cię z ziemią i dzieci twoje w tobie i nie zostawią w tobie kamienia na kamieniu, dlatego żeś nie poznało czasu nawiedzenia swego. Nie zostanie tu kamień na kamieniu. Żydzi, którzy tak bardzo byli dumni ze swojej świątyni, wręcz chwalili się uczniom i naszemu Panu. Jezus mówi ich słowa, które bardzo musiały ich zaboleć. Nie zostanie tu kamień na kamieniu. Wydawałoby się to trochę może śmieszne zapowiedź takiego dla Żydów nic nieznaczącego proroka, ale zobaczmy, co stało się w bardzo krótkiej przyszłości. Żydzi, no tu pewnie też można by bardzo dużo mówić, ale buntowali się przeciwko Rzymianom. W 66 roku wybucha powstanie, które stopniowo zaczyna być tłumione. W końcu armia pod wodzą generała Tytusa wyrusza i na slajdzie też to widać, jak Jerozolima jest oblegana i w 70 roku ostatecznie zostaje zniszczona. Stopniowo Rzymianie dobierali się, tak można powiedzieć, do Jerozolimy. Jeden mur, drugi mur, ostatecznie wzgórze świątynne, gdzie ostatni obrońcy tam się schronili, bezlitośnie zostali przez Rzymian wymordowani. Flawiusz podaje, że w wyniku oblążenia Jerozolimy zginęło 1,1 miliona ludzi. 1,1 miliona ludzi. Jeżeli wyobrazimy sobie, że dzisiaj nie wiem, Warszawa ma około 3 miliony ludzi, a weźmiemy jakie to były czasy wtedy, jakie było zaludnienie, to naprawdę była wielka masakra, jaka się wydarzyła w Jerozolimie. Rzymianie byli bardzo zdeterminowani. Ostatecznie nawet takie małe twierdze jak Masada, która w 73 roku została podbita, spowodowały, że ten naród został wygnany z ziemi swojej, z Palestyny, z ziemi kananejskiej, z tej obiecanej im ziemi zostali wygnani. Natomiast chciałbym tu jeszcze raz podkreślić, że czas ich mieszkania do tego czasu przyjścia, do tego yyy podbicia Jerozolimy to było blisko 1600 lat, kiedy oni tam mieszkali w tej ziemi. 1600 lat pobytu w ziemi yyy obiecanej w Palestynie. No ale jednak nadszedł z powodu tego, że nie poznali naszego Pana, że go odrzucili. zostali stamtąd wypędzeni, rozproszeni na cały świat, na Europę, Afrykę, Azję, tylko praktycznie nie tam. Można powiedzieć, że mieli pewnie trochę szczęścia, bo trafiali na tereny, które zamieszkałe były przez chrześcijan, a więc religię, która była pełna miłości, zrozumienia. No oczywiście tutaj mówię to trochę ironicznie, a nawet bardzo ironicznie, ponieważ tak nie było. Chrześcijanie od samego początku bardzo, mówiąc delikatnie, dokuczali Żydom za to oczywiście, że zabili naszego Pana. Już jeden z pierwszych filozofów chrześcijańskich, myślicieli chrześcijańskich, Justyn Męczennik powiedział, że Żydzi za to co zrobili nie podlegają pod żadne przymierze, a w związku z tym ich miejsce jest w piekle. Zobaczmy, skoro nauczyciele religijni już od samego początku wtłaczali chrześcijanom takie słowa, to nie dziwimy się, że wierni realizowali i wprowadzali w czyn to, co oni mówili. Żydzi praktycznie nigdzie nie mogli nabyć ziemi, nigdzie nie mogli w krajach chrześcijańskich sprawować żadnych urzędów. rozprzestrzeniane były czy rozpropakowane były pewne dzisiaj powiedzielibyśmy irracjonalne przesądy dotyczące tego, że Żydzi z krwi dzieci robią mace. To dzisiaj się może nam wydawać śmieszne, ale na slajdzie możemy zauważyć obraz, który znajduje się dzisiaj w kościele w Kazimierzu Górnym, w Kazimierzu nad Wisłą. Na tym obrazie widać właśnie jak to Żydzi zwabiają małe dzieci do beczki z gwoździami. Z ta beczk z tej beczki toczona jest krew i z tej krwi robiona jest maca. Tam również jest taka rycina niemiecka wskazująca właśnie na to jak to Żydzi dokonywali właśnie pewnych operacji na ciele człowieka i również czy to organy czy krew brali dla różnych takich niecnych no powodów wytwarzania macy. Dzisiaj może się to naprawdę nam wydawać nam już śmieszne, ale akurat ostatnio też słuchałem taki program, że w 1946 roku po II wojnie światowej w Polsce dokonano jednego z pogromów Żydów właśnie dlatego, że jakaś dziewczynka zaginęła i uznano, że Żydzi wzięli ją, jej krew na to, by wyprodukować czy czy wytworzyć macę. A więc widzimy straszne przesądy, które towarzyły towarzyszyły w chrześcijaństwie Żydom. No i jeszcze jedna rzecz też takie myślę ciemna plama. 1516 rok Wenecja i powstanie pierwszego getta dla Żydów. A więc to też wymysł chrześcijański. Pierwsze getto rok 1516 tak naprawdę zostaje zamknięte dopiero w połowie XIX wieku po 250 latach funkcjonowania. coś powiedzielibyśmy dzisiaj niesamowitego. A więc widzimy, że nie mieli oni łatwo w tym czasie, kiedy byli rozproszeni. Czy zatem nie ma w Biblii i nie było dla tego narodu nadziei? No mogłoby się tak wydawać, skoro chrześcijaństwo ogłosiło, że ich miejsce jest w piekle. Ale zobaczmy, co mówi Biblia. Rozczytajmy sobie dwa wspaniałe ustępy ustępy z Księgi Izajasza 11 rozdziału werset 11 i 12. Księga Izajasza 11 rozdział werset 11 i 12. Stanie się też dnia onego, iż Pan powtórę rękę swą przyłoży. Tu podkreślam słowo powtórę, bo ponieważ pamiętamy już, że oni wcześniej wychodzili z niewoli babilońskiej, było już tak raz, że wychodzili do swojej ziemi. A teraz zobaczmy. Izajasz mówi, że powtórę rękę swoją przyłoży, aby posiad aby posiadł ostatek ludu swego, który pozostanie od Asyryjczyków. I tu wymienia różne krainy. I werset 12. I podniesie chorągiew między poganami, a zgromadzi wygnanych z Izraela, a rozproszonych z Judy zbierze ze czterech stron ziemi. Zaczyj mówiąc czterech stron świata. Ze wszystkich stron przyjdzie taki czas, że Izraelici wrócą i co więcej podniesie chorągiew między poganami. Podniesienie chorągwi to jest pewien symbol niezależności, państwowości, tak powiedzielibyśmy, między poganami. No chyba każdy już to rozumie, do czego zmierzamy. Ale żeby nie być gołosłownym, czy żeby nie opierać się tylko na jednym ustępie, przejdźmy do księgi Jeremiasza. Proroctwo Jeremiasza 32 rozdział wersety 37 i 38. Jeremiasz 32 37 i 38. Oto ja zgromadzę ich ze wszystkich ziem, do których im wygnał, w popliwości mojej i w gniewie moim i w zapalczywości wielkiej. I przywiodę ich zaś. Zobaczmy tu kolejny jest nacisk. zaś, czyli po raz drugi na to miejsce i uczyni, aby bezpiecznie mieszkali i będą ludem moim, a ja będę bogiem ich. A więc Bóg wyraźnie w tych dwóch proroctwach zapowiada, że zgromadzi ponownie ten naród tam w tej ziemi, z której zostali wypędzeni przez Rzymian. No jak to się stanie? Moglibyśmy powiedzieć, no Bóg ma wielką moc. mógłby w cudowny sposób, nie wiem, pozbierać, wyszukać Żydów i przenieść ich do ziemi obiecanej. No ale oczywiście wiemy, że Bóg w ten sposób nie będzie działać, ale mamy znowu w prostwie Jeremiasza zapisany sposób, w jaki oni wrócą do tej ziemi. Proroctwo Jeremiasza 16 rozdział i wersety od 14 do 16. Jeremiasz 16 rozdział wersety od 14 do 16. Przeż idą dni, mówi Pan, że nie rzeką więcej, jako żyje Pan, który wywiódł synów izraelskich z ziemi egipskiej, ale jako żyje Pan, który wywiódł synów izraelskich z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, do których ich był wygnał, gdy ich zobaczmy, zasie, czyli znowu przywiodę do ziemi, którą dał ojcom ich. Oto ja poślę wielu rybitwów, mówi Pan, aby ich łowili, a potem poślę wielu łowców, aby ich łapali na wszelkiej górze i na wszelkim pagórku i w dziurach skalnych. A więc Bóg mówi, że dam im tę ziemię i oni tam przyjdą z powrotem, ale nie w taki cudowny sposób, ale zostaną wysłani rybacy czy rybitwi i łowcy, można powiedzieć inaczej myśliwi. To są dwa sposoby, w jaki oni będą wracać do tej ziemi. I tu znowu można by bardzo dużo mówić. Ja myślę, że to oddzielny temat musiałby być, ale zobaczmy ogólnie mówiąc, czym są rybacy? Rybacy to są takie osoby, które mają przynętę przyjemną dla ryb, które łowią i w ten sposób no łapią je, tak można powiedzieć, no w celu zjedzenia. Ale tutaj oczywiście chodzi o coś innego, że ci rybacy będą mieć przyjemne takie przynęty, zachęty do tego, by oni wracali do ziemi obiecanej. Co to były za przynęty takie przyjemne? Rok 1878. Kongres Narodów w Berlinie. Ja wiem, że gdy wejdziemy na Wikipedii, zaczniemy czytać o tym kongresie, to ten kongres faktycznie był powołany po to, by załatwić sprawy dotyczące Bałkanów, nie chcą, nie wchodząc już w żadne szczegóły. Ale jednak dla nas, w naszym rozważaniu, zapadła tam bardzo ważna decyzja. Premier Wielkiej Brytanii, jakim był Beniamin Izraeli. Premier Wielkiej Brytanii wtedy to tak jakby dzisiaj tak mniej więcej prezydent Stanów Zjednoczonych. W tamtym czasie Wielka Brytania to potęga. I on właśnie wtedy na tym kongresie powiedział, że byłoby bardzo ważną rzeczą dla wszystkich narodów, aby Żydzi wrócili do Palestyny. Taka niby niewinna uwaga, ale pamiętajmy na Kongresie Narodów poczyniona, że byłoby to bardzo ważną rzeczą, żeby oni wracali. Jest to pewnego rodzaju zachęta, powiedzielibyśmy: "No tak". Kolejnie, powstają ruchy syjonistyczne, które również można powiedzieć na bazie tej deklaracji w jakiś sposób twierdzą i zachęcają Izraelitów do powrotu do Palestyny. różni, można powiedzieć, nauczyciele chrześcijańscy, którzy również podkreślali i widzieli to, że jest to naród wybrany i że ich miejsce jest właśnie tam, a nie gdzie indziej. Wydawać by się mogło, no to bardzo przyjemnie, mamy takie oto zachęty, ale jest jeden, czy był wtedy jeden wielki problem. Turcja, która 400 lat sprawowała kontrolę nad Palestyną, jak wiemy, nie była zbyt przychylna, żeby Żydzi wracali. Ale znowu tutaj można by pewnie się rozwodzić. Historycy czasem są się zastanawiają, dlaczego Turcy przystąpili do izej wojny światowej i to jeszcze po stronie Niemiec, Austro-Węgier. Przegrali wojnę, a więc tam pojawiły się wojska angielskie i doszło do tego, że w 1917 roku w grudniu Jerozolima zostaje zdobyta przez Anglików też w cudowny sposób. A w 1920 roku właśnie Liga Narodów dała pod kontrolę Palestynom, Brytyjczykom. Coś niesamowitego. To pozwoliło Żydom wracać tam, bo Anglicy byli przychylni tym powrotom, przynajmniej na początku, powiedzmy. Ale sytuacja zupełnie się odmieniła. Po 400 latach panowania rządzenia Turków, nagle na właściwie 28 lat kontrolę nad Palestyną zaczęły sprawować Anglia. Niesamowita rzecz. A więc łowcy zadziałali. Czy ten efekt przyniósł oczekiwany rezultat? W 1928 roku w Palestynie mieszkało 170 000 Żydów. Dużo? Wydaje się, że nie. Raczej nie. To jest jak jedno takiej średniej wielkości miasto. Trudno mówić o państwie. Czyli widać, że rybacy tym delikatną zachętą nie zmusili czy nie przyczynili się do tego, by Żydzi wracali do Palestyny. Kto to zrobił bardziej? Łowcy. No właśnie. Kim byli łowcy? Łowcy, którzy mieli ich łapać, jak widzimy, na wszelkiej górze, na pagórkach, w rozpadlinach. No to są ci, którzy ich prześladowali. Tu znowu pewnie można mówić o prześladowaniach Żydów na terenie Rosji carskiej. Prawa majowe, w Mołdawii pogromy Żydów. Ale dla nas chyba najbardziej takim ewidentnym, dotkliwym tym, co my tu pamiętamy dobrze już w naszej historii, nasi dziadkowie, pradziadkowie, to holokaust. i to co działo się w czasie II wojny światowej, prześladowania tego narodu na skalę niewyobrażalną. Ale zobaczmy, że te właśnie prześladowania spowodowały wśród narodów takie poczucie krzywdy, że należy naprawdę tym Żydom wynagrodzić w poważny sposób to, co oni przeżyli. Zobaczmy, dochodzi do tego, że 14 maja 1948 roku powstaje państwo Izrael. To jest coś niesamowitego, gdyby się tak zastanowić z punktu widzenia historii. Ludzie, którzy zostali wygonieni stamtąd w 70 czy 73 roku, wracają w roku 1948 i tworzą swoje państwo. Państwo, którego nie było od 607 roku przed naszą erą. Więc naprawdę rzecz niesamowita. No ale co więcej, co dzieje się? Czy teraz ta deklaracja Izraela, że powstaje takie państwo, spotkała się z przyjaznym przyjęciem sąsiadów? No możemy znowu na tym slajdzie zobaczyć, że praktycznie cały świat arabski zaznaczony tam na zielono na tej mapie świata od razu sprzeciwił się temu powstaniu tego państwa. Wybucha wojna. Pierwsza wojna wojna wyzwoleńcza, kolejna wojna taka duża to wojna sześciodniowa. Potem wojna Jomkipur. Tych wojen było bardzo wiele, ale zobaczmy, że wszystkie te wojny tak naprawdę wzmacniały to państwo i że kontrola nad tym terenem przechodziła coraz bardziej w ich ręce. Jest to też coś niesamowitego. Ja tylko mogę przypomnieć taką historię, jak mój dziadek wspominał, który żył właśnie w czasie wojny sześciodniowej. I on pamięta jakoś tak dobrze ten dzień, bo zawsze podkreśla podkreślał fakt właśnie tego, że Izrael to naród wybrany. Rozmawiał z kolegami w pracy i jeden z tych kolegów powiedział, jak się wojna rozpoczęła i co panie Galus? Tak się nazywał mój dziadek. Co panie Galus? Arabowie przykryją ich czapką i wrzucą do Morza Śródziemnego. Za s dni praktycznie nie było armii egipskiej. Ja tylko jedna statystyka, którą tutaj mam. Zginęło w tej wojnie 20 000 żołnierzy arabskich, a około 800 izraelskich. Więc to jest coś niesamowitego. Na naszych oczach działy się cuda potwierdzające, że jest to naród wybrany. I teraz możemy odczytać jeden werset biblijny bardzo mocny, który wskazuje nam na to, że gdyby narody zrozumiały to, co się tam dzieje, to właściwie można powiedzieć, byłby spokój. Ale chyba nie rozumieją tego, co jest w Biblii napisane. W księdze Amosa 9 rozdział werset 14 i 15. Amos 9 14 i 15. I nawrócę zaś z więzienia lud mój izraelski. A więc znowu Bóg wspomina, że wrócą i pobudują miasta spustoszone, a mieszkać w nich będą. Sadzić też będą winnice i wino z nich pić będą. Sadów też naszczepią i owoc ich jeść będą. A tak ich wszczepie, zobaczmy jakie mocne słowo. Tak ich wszczepie w ziemię ich, że nie będą więcej wykorzenieni z ziemi swojej, którą im dał. Mówi Pan Bóg twój, wszczepie ich i nie będą więcej wykorzenieni. A więc choćby wszystkie kraje arabskie, chrześcijańskie i inne chciały ten naród stamtąd wygonić, to się nie da, ponieważ Bóg powiedział, że jak oni już tam będą, to wszczepi ich w tej do tej ziemi. Jaka jest przyszłość tego narodu? Bo to też było zapowiedziane, że powiemy sobie chociaż kilka słów o przyszłości. Oczywiście trudno jest mówić o przyszłości, być tutaj jakimś wielkim prorokiem to nie to nie moja rola, bo ja będę tylko czytał to, co Biblia mówi na ten temat. Ale rozumiemy, że naród ten na razie ufa sobie, ufa swoją gospodarkę, ufa w to, że ma sojusz z Ameryką, ufa w swoją broń, ale jak widzimy, przyjdzie taki czas jeszcze tam, że zostaną oni srogo doświadczeni. Przejdźmy do proroctwa Zachariasza 14 rozdziału. Zachariasz 14 rozdział wersety od pierwszego do trzeciego. Zachariasz 14 od 1 do 3. Oto przychodzi dzień Pański, a rozdzielone będą korzyści twoje w pośrodku ciebie. Bo zgromadzę wszystkie narody przeciwko Jerozolemowi na wojnę, a miasto wzięte będzie i domy rozchwycone będą i niewiasty pogwałcone będą. A gdy pójdzie część miasta w pojmanie, ostatek ludu nie będzie wygładzony z miasta. A więc chociaż będzie można powiedzieć blisko, chociaż zostaną doprowadzeni do tego, że znowu praktycznie zostaną wyniszczeni, to zobaczmy, co mówi werset trzeci. Bo wyjdzie Pan i będzie walczył przeciwko onym narodom jako zwyk wojować w dzień potykania. I dalej czwarty. Jeszcze staną nogi Boga na górze oliwnej, bo oczywiście mówi tu jego jako nogi Boga na górze oliwnej. To pokazuje, że podkreślamy raz jeszcze na razie naród ten w dużej mierze nie ma zaufania w Bogu, tylko w innych rzeczach. Ale przyjdzie taki czas, że gdy przyjdą na nich bardzo trudne chwile i doświadczenia, to Bóg będzie walczył za nich, uratuje ich, tak jak powiedzieliśmy, nie będą z tej ziemi wykorzenieni. I co wtedy się stanie? No to już przeczytamy ostatnie może wersety. A więc jeszcze proroctwo Jeremiasza odczytajmy, żeby już nie przedłużać tego tematu, ale myślę, że ciekawe co są to myśli. Proroctwo Jeremiasza 31 rozdział i werset 31 do 33, żeby już tak te myśli były może bardziej kompletne. 31 do 33. Oto idą dni, mówi Pan, które uczynię z domem izraelskim i z domem judzkim przymierze nowe, a więc będzie nowe przymierze zawarte z narodem izraelskim. I zobaczmy jak pięknie Biblia tłumaczy, żeby nie było wątpliwości. Nie takie przymierze, jakie uczyniłem z ojcami ich w dzień, którego ich ujął za rękę ich, abym przywiózł z ziemi egipskiej, albowiem oni, przymierze moje wzruszyli, chociażem ja był małżonkiem ich, mówi Pan. A więc zobaczmy wyraźnie mówi: "Nie to przymierze przygórze Synaj, nie o to mi chodzi. Nowe przymierze. Jakie? Ale to jest przymierze, które postanowię z domem izraelskim po tych dniach." Mówi Pan. Dam zakon mój do wnętrzności ich, a na sercu ich napiszę go i będę bogiem ich, a oni będą ludem moim. Zobaczmy. Piękna zapowiedź. Nie chcemy już powtarzać, ale te same myśli cytuje apostoł Paweł w liście do Żydów. Dokładnie te cytaty z proroctwa Jeremiasza w ósmym rozdziale on podaje. I ostatni już werset. Co wtedy się stanie, jak to przymierze zostanie zawarte? Pamiętajmy z narodem izraelskim, z żadnym innym narodem. Zachariasz 8:22 mówi nam, co wtedy się stanie, no dla nas, powiedzmy, nie żydów. Zachariasz 8 22. A tak wiele ludów i narodów niezliczonych przyjdzie szukać Pana zastępów w Jerozolimie i błagać oblicze pańskie. A więc wtedy, kiedy Bóg ponownie ustanowi to przymierze nowe z Izraelem, kiedy Izrael nie będzie już ufał w broń, w pieniądze, tylko będzie ufał Bogu i staną się faktycznie ich ludem, to wszystkie inne narody, widząc to będą przychodzić i będą również udzielane im błogosławieństwa. A więc ta łaska, to nowe przymierze będzie spływało na wszystkie narody na całej ziemi. Tak więc widzimy, że ta przyszłość jest wspaniała i dla tego narodu, i dla całej ludzkości. Chociaż oczywiście, jak widzimy, po drodze będzie jeszcze trochę musiało się wydarzyć rzeczy, które skłonią serca tych ludzi i wszystkich ludzi do Boga. Z mojej strony to tyle. Oczywiście tutaj zerkamy na podgląd, czy są jakieś pytania do tematu. I tutaj mamy takim takie pytanie. Widzę [Muzyka] prośba, tak to jest to pytanie. Zaraz o przeczytanie Mateusz. Nie, to chyba nie. Przepraszam, źle mi się otworzyło. O, na niżej. Tak, tak. Czy to nie jest tak, że cielesny Izrael został odrzucony i Świadkowie Jehowy uważają, że są teraz tymi jedynymi teraz? A że świadkowie uważają? No tak jak tak jak myślę przedstawiłem w tym temacie, tak wydaje mi się, że to zrobiłem, ale być może niezbyt wyraźnie. Faktycznie z chwilą uśmiercenia Jezusa Żydzi zostali odrzuceni. To podkreślaliśmy. Zostali odrzuceni, rozproszeni po całej świecie. [Muzyka] Ale też co podkreślamy, Bóg nie dokonał tego na zawsze. To odrzucenie, tak jak moglibyśmy powiedzieć, był czas łaski dla Izraela, ale z powodu tego odrzucenia był też czas niełaski. Ale podkreślamy nie na zawsze, tylko na ten pewien czas. I też tutaj na YouTubie, gdybyśmy odnaleźli wykłady dotyczące na naszym kanale w której obecności naszego Pana, to tam podkreślaliśmy, że właśnie jednym ze znaków obecności drugiej naszego Pana będzie to, że Izrael będzie przywrócony do łaski. Zobaczmy, to wszystko ze sobą pięknie się splata, uzupełnia. A więc nasz Pan jest obecny po raz drugi jako duchowa istota. Kończy się okres niełaski. rozpoczyna się okres łaski dla narodu wybranego. A to, że Świadkowie Jehowy uważają, że są tymi jedynymi teraz, no to mogę powiedzieć tyle, że to jest jakby ich problem, bo to nie jest nigdzie zapisana mądrość biblijna, ale są to ludzkie pomysły. A widzimy, że Biblia mówi, że narodem wybranym jest naród izraelski oraz oczywiście tych, których nazywamy duchowym Izraelem. To też by trzeba temat rozwinąć. duchowy Izrael, czyli wszyscy ci, wszyscy ci, którzy dzisiaj wierzą w Jezusa, poświęcają się Bogu, to jest duchowy Izrael, ale nie należy on do żadnej ludzkiej organizacji, tylko do wszystkich wiernych chrześcijan, który którzy naśladują Jezusa. To jest duchowy Izrael. Ale ponieważ temat nasz dzisiaj dotyczył cielesnego Izraela, no to z punktu widzenia powiedzmy cielesnego Izrael jest tym narodem wybranym. I teraz pytanie kolejne. Jak to jest, że naród, który tyle razy zgrzeszył przeciwko Bogu, a najbardziej odrzucając Jezusa, w dalszym ciągu ma uznanie w oczach Bożych? No właśnie myślę, że to jest wielka boska miłość, że tak jak relacje myślę ojca i syna, wiele razy jest tak, że dziecko jest nieposłuszne swoim rodzicom. wiele razy występuje, robi coś złego, ale rodzice jednak wybaczają swoim dzieciom, ale nie unikają też karania. A więc karanie przyszło bardzo dotkliwe. Ja myślę, że ten naród był bardzo chyba jak żaden inny karany przez Boga, ale nie karany po to, żeby go zatracić, podeptać, zniszczyć ostatecznie, tylko po to, żeby jednak przez to karanie oni nauczyli się, że Bóg jest z nimi. Oni nauczą się również tym, że Bóg, tak jak powiedzieliśmy, stanie do walki. A więc z jednej strony karanie, a z drugiej ostateczne to, że Bóg stanie przy nich, ostatecznie doprowadzi ich do Boga. Ale czy chrześcijanie też nie mogliby sobie niczego złego zarzucić? Ile razy narody chrześcijańskie w imię Boga dokonywały bardzo złych rzeczy? Mordów, czasem wytępienia całych narodów. Wystarczy spojrzeć na to, co wydarzyło się choćby w Amerykach, gdzie w imię krzyża no zostały wytępione, praktycznie wytrzebione całe narody. Bóg również przebaczy tym narodom chrześcijańskim. Pewnie będziemy musieli, tak jak powiedzieliśmy chrześcijaństwo odnieść karę w czasie ucisku. Żydzi odnieśli swoje kary, ale Bóg ostatecznie przebaczy i da wszystkim ludziom szansę. Tak więc myślę sobie, że to jest wielka boska miłość, ale ta miłość nie jest taką ślepą miłością, tylko zawsze idzie kara w celu edukacji, wyciągnienia, wyciągnięcia do dobrego. Czy jeszcze jakieś pytanie? Widzę, że już nie ma pytań, więc cieszę się bardzo, że ten temat mógł być tutaj przedstawiony. Oczywiście gdyby były jeszcze jakieś pytania, to zachęcamy drogą mailową. Kontakt jest podany, można takie pytania wstawiać. Ja chciałbym jeszcze zapowiedzieć kolejną wideokonferencję, która odbędzie się 28 kwietnia pod tytułem Ponowne Narodzenie. Jak, kiedy i dla kogo. I ostatnia jeszcze rzecz, zagadka. Tu bym zapomniał, ale obsługa tutaj mi podpowiedziała. Zagadka. Było pytanie na Facebooku o treści takiej: Jakie miasto w Biblii nazwane jest miastem Palm? I takim miastem jest miasto Jerycho. Możemy to odczytać w drugiej księdze Kronik 28:15 i w piątej księdze Mojżeszowej 343, że właśnie miastem Palm jest miasto Jerycho. Gratulujemy wszystkim tym, którzy wiedzieli. Ja powiem szczerze osobiście nie wiedziałem. dowiedziałem się dzisiaj, ale może byli tacy, którzy faktycznie są tak dobrze znają Biblię, że to akurat wiedzieli. Dziękuję bardzo wszystkim za wysłuchanie. Raz jeszcze przypominam, do zobaczenia 28 kwietnia i czekamy na wszystkich chętnych do wysłuchania. Do zobaczenia.