IMIONA - ICH ZNACZENIE I CO MOŻEMY Z NICH SIĘ DOWIEDZIEĆ | WEBINARIUM [#112]

Dzień dobry państwu. Serdecznie witam na naszym kolejnym comiesięcznym spotkaniu z cyklu Uwierz Bogu. Dziś zapowiadanym tematem będą imiona. Ale zanim przejdziemy do tematu to tak jak mamy w zwyczaju, taki dzisiaj zapowiem, że nasze spotkanie będzie składać się z dwóch części. W pierwszej części postaram się przedstawić przygotowany temat, a w drugiej będzie czas na odpowiedzi na pytania, które być może pojawią się podczas słuchania webinarium. Na koniec udzielimy odpowiedzi na zagadkę, która była przedstawiana na naszym koncie na portalu społecznościowym Facebook oraz zaprosimy państwa na kolejne webinarium, które będzie za miesiąc. O czym będzie dzisiejszy wykład? Już sam tytuł sugerował, że będziemy chcieli zastanowić się nad imionami. No ale oczywiście nie nad wszystkimi imionami, tylko z racji tego, że nasze spotkania są określone tematycznie wokół Biblii, a więc będą to imiona biblijne. Temat jest i tak bardzo obszerny, dlatego zdołam poruszyć tylko kilka imion, ale zacznę od samego początku. Skąd wziął się ten temat? Otóż w 1989 roku, kawał czasu temu, prawda? 1989 rok. Wtedy byłem w Pradze w Czechach. Tam na moście Karola spotkałem dwie dziewczyny, które były z Izraela i one po odbyciu obowiązkowej służby wojskowej pojechały na wycieczkę do Indii i wracając stamtąd przyjechały do Czechosłowacji. Tak wtedy jeszcze nazywał się ten kraj. No i gdy rozmawialiśmy, to one zapytały się mnie o imię. Odpowiedziałem, że mam na imię Adam. Pamiętam ich zdziwienie. One były zdziwione, że ktoś nosi imię Adam. Zapamiętałem tę ich reakcję. Spowodowało to, że poczytałem na temat własnego imienia i dowiedziałem się, że w tradycji żydowskiej zazwyczaj w ogóle nie nadaje się tego imienia. Można powiedzieć, że ono jest zarezerwowane dla jednej osoby, mianowicie dla naszego praojca Adama. We współczesnym Izraelu to imię Adam występuje niezwykle rzadko. Bardzo rzadko ktoś jest o tym imieniu. W języku hebrajskim imię Adam tak naprawdę w ogóle nie uchodzi za imię. Słowo Adam jest rzeczownikiem pospolitym oznaczającym po prostu człowiek. Wyjaśnię to dokładniej. [odchrząknięcie] Rzeczownik pospolito to taki wyraz, który określa ogólną klasę osób, zwierząt, rzeczy, miejsc lub pojęć. Zapisuje się go zawsze małą literą, w przeciwieństwie do rzeczowników własnych. I teraz mamy hebrajski rzeczownik pospolity Adam, pisany małą literą i on tłumaczony jest na język polski jako człowiek. I dokładnie w ten sam sposób to słowo jest użyte w Biblii i tak samo jest używane we współczesnym języku hebrajskim. Dodajmy, że słowo Adam oznacza człowiek zarówno jako indywidualna ludzka jednostka, jak i cała ludzka zbiorowość. Można by więc to słowo przetłumaczyć jako jeden człowiek albo wielu ludzi, a nawet cała ludzkość. Zobaczcie jak to wpływa na zrozumienie tekstu biblijnego. I weźmy sobie nasz podstawowy werset. Pierwsza księga mojżeszowa 127. Jestem przekonany, że państwo dobrze znacie ten werset. Pierwsza księga Mojżeszowa 127. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz. Na obraz Boży go stworzył. Stworzył mężczyznę i niewiastę. I w oryginalnym tekście hebrajskim mamy po prostu napisane: "Stworzył Bóg Adama. Stworzył więc Bóg Adama, czyli stworzył więc Bóg człowieka". I oczywiście można potraktować to dużo szerzej i powiedzieć: "Bóg stworzył całą ludzkość". Jest to prawda, ponieważ gdy Bóg stworzył Adama i Ewę, a więc mężczyznę i kobietę, pierwszych naszych prarodziców, to dał im ten przywilej rozmnażania się. rozrodzania się i oni spowodowali, że cała ludzkość przyszła na świat, prawda? Więc możemy powiedzieć, gdzie z bioder pierwszego człowieka Adama wyszedł cały rodzaj ludzki. W ten sposób, w sposób pośredni wszyscy ludzie zostali stworzeni przez Boga. Mimo że w rzeczywistości On, najwyższy Bóg, stworzył pierwszego człowieka, mężczyznę i pierwszą kobietę. Ale właśnie to słowo Adam oznacza jednego człowieka pierwszego, ale równocześnie i oznacza wszystkich ludzi. Gdy [wciągnięcie powietrza] tak przyjrzymy się imieniu Adam, to jeszcze więcej rzeczy ciekawych możemy w nim dostrzec. I zobaczmy. Po pierwsze, hebrajskie słowo Adam wywodzi się od innego słowa Adama. Adam wywodzi się od hebrajskiego słowa Adama. A to słowo Adama jest tłumaczone na polski jako ziemia lub po prostu gleba. I teraz zobaczmy werset też na pewno bardzo dobrze wam znany. Pierwsza księga mojżeszowa drugi rozdział werset siódmy. Pierwsza Mojżeszowa 27. Wtedy to Pan Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia, wskutek czego stał się człowiek istotą żywą. Jest tutaj bardzo ciekawa gra słów. która praktycznie jest niemożliwa do oddania w języku polskim, ponieważ trzeba by te słowa przetłumaczyć w taki sposób: Bóg ulepił ziemianina z prochu ziemi. Trochę to dziwnie brzmi, prawda? No i właśnie dlatego tłumacze na język polski, żeby to oddać w taki sposób zrozumiały dla polskiego czytelnika oddali: Bóg ulepił człowieka z prochu ziemi. Chociaż tak naprawdę gdyby tak oddać idealnie dosłownie to powinno być Bóg ulepił ziemianina z prochu ziemi. Język hebrajski jest niezwykle piękny. Każde słowo posiada wiele znaczeń i myślę, że umiejętność czytania Biblii w języku oryginalnym jest czymś wspaniałym, czymś cudownym. Ale my zobaczmy jeszcze jedną rzecz ciekawą ukrytą w słowie Adam. To słowo Adam jest powiązane z innym hebrajskim słowem dam. Adam powiązane jest ze słowem dam. I to słowo dam tłumaczone jest na język polski jako krew. Ciekawe, prawda? Człowiek związany z krwią. Chciałbym zacytować taki werset, mianowicie trzecia księga Mojżeszowa 17 rozdział, a werset 11. Trzecia Mojżeszowa 17 rozdział wiersz 11. Ale tylko pierwsze słowa tego wersetu zacytuję, bo one są dla nas ważne i cytuję je. Bo życie ciała jest we krwi. Życie ciała jest we krwi. Pismo wyraźnie oświadcza, że życie człowieka jest we krwi. Wynika to z tego, że krew wypełnia człowieka. Krew w organizmie ludzkim transportuje tlen i wszystkie potrzebne związki, dostarczając je do każdej komórki naszego ciała. I na przykład gdy w wyniku jakiegoś wypadku ta krew wypłynie z człowieka, ona się wyleje, czyli dojdzie do krwotoku, wówczas co się dzieje? Człowiek umiera, prawda? No jest tak. Czyli gdy krew zostaje przelana, wówczas człowiek umiera. Dlatego niezbędne jest, aby krew pozostawała w człowieku, aby go wypełniała, bo krew to życie. Widzimy więc bardzo silny związek słowa Adam ze słowem dam, bo człowiek jest wypełniony cząstkami krwi. I teraz dodam taką ciekawostkę jeszcze, bo rzeczą niezwykłą, niezwykle szlachetną jest sytuacja, w której człowiek oddaje życie za człowieka, czyli człowiek przelewa własną krew za drugiego człowieka. To można powiedzieć jest największy dowód miłości, największy dowód przyjaźni. Ktoś przelewa własną krew za drugiego człowieka. I teraz chciałem powiedzieć coś, co [odchrząknięcie] może niektórych z państwa zaskoczyć. Otóż Jezus Chrystus sam o sobie wielokrotnie mówił, że jest synem człowieczym. A po hebrajsku zwrot syn człowieczy brzmi Ben Adam. Ben Adam. W ten sposób Jezus Chrystus wskazał na samego siebie jako drugiego Adama. Mówiąc o sobie Ben Adam powiedział: "Jestem synem człowieczym, bo Adam to człowiek. Ben imię syn, a więc syn człowieka, syn człowieczy. Pierwszy Adam został stworzony przez Boga jako doskonały człowiek i w wyniku grzechu nieposłuszeństwa ten pierwszy człowiek upadł. A w konsekwencji przekleństwo śmierci adamowej spadło na cały rodzaj ludzki, na nas wszystkich. I Bóg dał nam, ludziom, swojego syna Jezusa Chrystusa. I on stał się drugim Adamem, czyli był doskonałym człowiekiem, który dobrowolnie ofiarował się na śmierć za pierwszego Adama i cały rodzaj ludzki będący w jego biodrach. W ten sposób Jezus zapłacił cenę okupu za pierwszego Adama, za nas wszystkich ludzi. Jezus przelał swą krew, abyśmy my mogli być odkupieni, abyśmy zostali zbawieni. Widzimy więc pierwszego Adama i widzimy drugiego Adama. Ten drugi Adam to Jezus. W ten sposób pojawiło nam się drugie biblijne imię, o którym dzisiaj będziemy chcieli coś więcej powiedzieć. Mianowicie jest to imię Jezus. Muszę łyka wody zrobić. Przepraszam. No i zacznijmy teraz od wersetu Ewangelii Mateusza, pierwszy rozdział werset 21. Ewangelia Mateusza 121. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. Anioł Pański przychodzi do Józefa i bardzo wyraźnie mu mówi: "Dziecko, które urodzi Maria, temu dziecku dasz na imię Jezus". Jest tak, prawda? Ewangelia Mateusza 12:21. W tym wersecie pojawia się niezwykła rzecz. Mianowicie anioł wiąże imię Jezus z misją, jaką ten człowiek, gdy dorośnie, wykona. No tak jest. Zobaczcie sami. Ewangelia Mateusza 1:21. Mamy to zdanie i pierwsza część zdania jest poleceniem dotyczącym nadania imienia. Gdy porodzi, nadasz imię Jezus. Jest polecenie dotyczące nadania imienia. A druga część tego zdania wskazuje na misję Jezusa. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów. Czyli jest misja, którą wykona Jezus. I obie części zdania są połączone z spójnikiem, który tutaj jest tłumaczony na język polski. Albowiem lub bowiem. W naszym przypadku jest przetłumaczone na bowiem. Porodzi syna, któremu nadasz imię Jezus. On bowiem widzimy ten spójnik łączący dwie części zdania. On bowiem zbawi swój lud od jego grzechu. Jest to więc zdanie polecające nadać dziecku imię Jezus, bowiem on zbawi ludzi. Jest tu jak gdyby jakiś związek pokazany pomiędzy imieniem Jezus a misją zbawienia ludzkości. Jednak na podstawie tego wersetu nic więcej na ten temat nie możemy powiedzieć. I rzeczą zrozumiałą jest dla analitycznego umysłu szukać, dociekać, dlaczego anioł Pański zrobił taki związek, imię Jezus związane z misją zbawienia ludzkości. A więc szukając odpowiedzi na nasze pytanie sięgamy do języka oryginalnego. Jak państwo dobrze wiecie Nowy Testament był spisany języku greckim, a dokładnie to była powszechna jego odmiana zwana kojne. W czasach spisywania Nowego Testamentu był to najbardziej powszechnie używany język w ówczesnym świecie. No i gdy patrzymy na oryginalny tekst grecki to widzimy w pierwszym pierwszej części tego zdania widzimy imię po grecku napisane Jezus. A w drugiej części tego zdania widzimy greckie słowo sodzo przetłumaczone na polski jako zbawienie. No i mamy te dwa słowa: Jezus i sodzą. I tak naprawdę w języku greckim nie możemy znaleźć żadnego związku przyczynowoskutkowego między tymi dwoma słowami, niczego, co by tłumaczyło, dlaczego Jezus miał stać się zbawicielem rodzaju ludzkiego. I wyjaśnienie tej zagadki można znaleźć dopiero w języku hebrajskim. No i zadacie państwo pytanie, dlaczego ja omawiając Nowy Testament sięgam do języka hebrajskiego? No sięgam dlatego, że ponieważ Jezus był Żydem i on posługiwał się językiem hebrajskim. I okazuje się, że imię Jezus w oryginalnym hebrajskim brzmieniu to Jehoszua. Jehoszua. I imię Jehoszuo składa się z dwóch części. Pierwsza część to Jehoo, a druga część tego imienia to Szua. Jeho Szua, dwie części składowe imienia. [odchrząknięcie] Co one oznaczają? Pierwszy człon imienia Jehoszua, czyli słowo Jeho, to jest skrót od imienia Boga Najwyższego. Jak wiemy, imię Boga Najwyższego Jahwe i skróty są różne, między innymi Jah i Jeho. A więc ten pierwszy człon odnosi się do najwyższego Boga Jahwe. A druga część składowa imienia Jehoszua, te słowo Szua, ono pochodzi od czasownika Jasza. które jest tłumaczone na polski jako zbawić, wybawić. No i teraz możemy połączyć te dwa słowa sobą. Mamy imię Jehoszua i próbujemy je przetłumaczyć na język polski i otrzymujemy: Jahwe jest zbawieniem lub Jahwe zbawia lub też Jahwe jest zbawicielem. Jahwe jest zbawieniem, Jahwe zbawia lub Jahwe jest zbawicielem. W ten sposób imię Jezus wskazało na najwyższego Boga, który jest autorem planu zbawienia rodzaju ludzkiego. To Bóg jest rzeczywistym pierwotnym zbawicielem ludzkości, gdyż Jezus będąc jego posłusznym synem wiernie wykonał plan przygotowany przez swego ojca. Taka jego była misja. Z taką misją Jezus przyszedł na ziemię. On miał wykonać plan przygotowany przez Ojca, plan Boży. A tym planem było zapłacić cenę okupu i zbawić rodzaj ludzki. A więc hebrajskie imię Jehoszua wyraźnie na to wskazuje, że Bóg Jahwe jest zbawicielem ludzi. >> [odchrząknięcie] >> A polska forma imienia Jehoszua wywodzi się od formy greckiej, łacińskiej. Tak naprawdę to większość imion polski pochodzi od form greckich lub łacińskich. Tak samo właśnie jest z imieniem polskim Jezus. Ono wywodzi z formy, ono pochodzi z formy greckiej i łacińskiej Jezus. I z tego jest polskie Jezus. I my używamy właśnie i znamy tą formę polską Jezus. Ale pamiętajmy, że w oryginale hebrajskim to Jehoszua. I teraz taki bardzo ważny werset. Myślę, że przez nas bardzo, bardzo przez nas wszystkich bardzo dobrze znany, czyli Dzieje Apostolskie 412. Dzieje Apostolskie 412. I nie ma w żadnym innym zbawieniu, gdyż nie dano ludziom pod niebem żadnego innego imienia, przez które moglibyśmy być zbawieni. I tutaj chodzi o to jedno imię. Jezus. Jezus, a po hebrajsku Jehoszua. To jest jedno i to samo imię. Dodam jeszcze, że Jehoszua ma skróconą formę Joszua. I bardzo ważne jest, aby tą literkę A na końcu podkreślać. Joszua. Nie będę tu teraz rozszerzać tego tematu, ale środowiska żydowskie, które są wrogie względem Jezusa, one właśnie tą literkę A usuwają i wtedy nabiera to zupełnie innego znaczenia. Ale nie będziemy o tym dzisiaj mówić. My skupiamy się na dobrych znaczeniach, a więc polskie imię Jezus ma odpowiednik hebrajski Jehoszua i skrócona forma Jeszua. I my teraz rozumiejąc tą ciekawą grę słów będących składowymi hebrajskiego imienia Jehoszua, patrzymy w sposób bardziej rozumny na dzieło odkupienia rodzaju ludzkiego przez ofiarę złożoną na krzyżu przez Jezusa. Ten czyn Jezusa, on kieruje nasz wzrok do Boga i pobudza w nas uczucia wdzięczności do Boga, że on przygotował tak wspaniały plan dla naszego najwyższego dobra, plan zbawienia rodzaju ludzkiego. Przypomnę, imię Jezus oznacza Bóg Jahwe jest zbawieniem. Powiem jeszcze kilka ciekawych rzeczy o imieniu Jezus. Imię to w polskiej kulturze w ogóle nie jest nadawane dzieciom. Jest ono kulturowo zastrzeżone dla naszego Pana, dla Zbawiciela. Jednak gdy spojrzymy na kraje z kultury hiszpańskiej, to tam imię Jezus jest bardzo popularne. Również w kulturze hebrajskiej ono bardzo powszechnie występuje. Oczywiście w jego hebrajskim odpowiedniku Jehaszua. I podam tylko jeden przykład ze Starego Testamentu. Pamiętacie kim był Jozue? Na pewno pamiętacie, to był następca Mojżesza, który wprowadził naród żydowski do Kanaanu, prawda? Pamiętamy Jozue, następca Mojżesza. On poprowadził naród żydowski i podbita została ziemia Kanaanu. Ziemia Izraela stała się domem zamieszkania dla narodu żydowskiego. I w polskich tłumaczeniach Biblii powszechnie występuje to imię Jozue. Ale imię Jozue to jest kolejna grecka forma hebrajskiego imienia Jehoszua. Jesteście tym zaskoczeni? Myślę, że nie. Myślę, że większość z was o tym wiedziała. Popatrzcie jak to jest ciekawie zrobione. Oryginalne imię Jehoszua, które jest tłumaczone na język polski jako Jezus. Tutaj tłumacze mieli problem i nie chcieli zrobić Jehoszua, Jezusa, który jest następcą Mojżesza. I co zrobili? imię Jozue, ale my musimy o tym pamiętać, że Jozue w oryginale hebrajskim to Jehoszua. To jest dokładnie ta sama forma imienia, którą nosił Jezus Chrystus. Wyciągamy z tego wniosek, że imię Jehoszua naprawdę bardzo często występuje w kulturze hebrajskiej, w kulturze żydowskiej. Jehoszua lub Jeszua. Dodam jeszcze, że w kulturze żydowskiej przykłada się dużą uwagę do znaczenia imion, co nie jest znane wśród narodów pogańskich. Używam zwrot narody pogańskie w ten w tym znaczeniu, że Biblia jest w bardzo wielu aspektach izraelocentryczna, czyli naród żydowski jest narodem wybranym przez Boga i wszystkie inne narody poza narodem żydowskim to narody pogańskie. Tak do tego Biblia podchodzi. A więc wniosek z tego, naród polski to jeden z narodów pogańskich i język polski, którym się posługują Polacy, to też jest język pogański. I teraz jak patrzymy na chrześcijaństwo, to do chrześcijaństwa przyszli zarówno Żydzi, jak i poganie, bo bardzo wielu Żydów stało się chrześcijanami, a także i bardzo wiele narodów pogańskich, wielu pogan przyjęło Jezusa Chrystusa za swojego Zbawiciela. I dlatego chrześcijanie to zarówno Żydzi, jak i poganie, którzy wierzą w Jezusa Chrystusa. Jeżeli w kulturze żydowskiej przykłada się dużą uwagę do znaczenia imion, to wśród [odchrząknięcie] pogan bardzo rzadko na to się zwraca uwagę. skupia się uwagę na to, aby imię dziecka podobało się rodzicom, aby się podobało dziadkom i stosuje się różne imiona. W niektórych narodach stosuje się taką metodę, że na przykład bierze się imię dziadka i wnukowi się daje to imię, aby ono było zachowane w rodzinie. Są takie zwyczaje, ale w niektórych rodzinach daje się imię dzieciom z tego powodu, że rodzicom to imię się podobało z jakiegoś powodu, fonetycznie bardzo ładnie brzmiało. Albo ma to imię związek uczuciowy z osobą, którą się lubi, albo na przykład jakiś ulubiony aktor w filmie lub serialu i potem ktoś daje własnemu dziecku takie imię. No tak występuje to bardzo często w narodach pogańskich, ale w kulturze żydowskiej imię zawsze miało bardzo no ważne znaczenie było imienia. Dam taki przykład. Najlepszy przykład to jest danie przykładu samego siebie, bo wtedy nikogo się nie uraz nie urazi. Tak pan sprawił, że ja mam dwóch synów bliźniaków. Urodzili się oni w odstępie jednej minuty jeden od drugiego. No bliźniacy, ale jeden się urodził wcześniej, a drugi się urodził później. Jeden jest pierworodny, a drugi nie jest pierworodny, mimo że jest tylko jedna minuta różnicy między nimi. I ten, który urodził się jako pierwszy, otrzymał na imię Mateusz. A Mateusz po polsku ma znaczenie dar Boży. Dar Boży, dar od Boga. I otrzymał on takie imię dlatego, że to był dar od Boga jaki otrzymaliśmy i my zawsze byliśmy z żoną bardzo wdzięczni Bogu za ten dar. A drugi syn, ponieważ urodził się jedną minutę później, tak malutko, prawda, więc otrzymał na imię mój umiłowany Dawid. Dawid oznacza mój umiłowany, żeby zawsze wiedział, że jest naszym umiłowanym, że go tak samo kochamy, bo ich obydwóch tak samo kochamy. Więc widzicie państwo, że imiona mają swoje bardzo duże znaczenie i w niektórych kulturach, w niektórych rodzinach przywiązuje się bardzo duże znaczenie do imion, jakie się daje własnym dzieciom. >> [odchrząknięcie] >> Dodam jeszcze jedną bardzo ważną rzecz. Mianowicie, jeżeli Żydzi przywiązywali wagę do imion, to w Biblii znaczenie imion jest jeszcze większe, jeszcze ważniejsze, ponieważ imiona postaci biblijnych posiadały bardzo duże znaczenie w odniesieniu do charakteru dzieł, urzędów, doświadczeń i typicznych pokrowieństw tych osób z innymi osobami, z jakimiś rzeczami lub z innymi jakimiś wydarzeniami historycznymi. Więc w Biblii imiona są niezwykle ważne. I dodam jeszcze, że w kulturze żydowskiej imiona bardzo często określają cechy osobowości człowieka i są często formą życzeń skierowanych od rodziców do ich dzieci. Tak jest kochani. >> [odchrząknięcie] >> W Biblii, w Biblii każde słowo było i nadal jest bardzo ważne. Biblia to słowo Boże, słowo wypowiedziane przez Boga i zapisane przez ludzkie narzędzia dla naszej nauki. To jest słowo pochodzące od Boga, słowo Boże. W ten sposób możemy przejść do trzeciego imienia, które będę chciał dzisiaj omówić. mianowicie zastanowimy się nad imieniem Boga. Kwestia imienia Boga była przez bardzo długi czas wielką tajemnicą dla ludzi. Ale zobaczmy taki bardzo ważny werset. Piąta księga Mojżeszowa 29 rozdział i werset 29. Piąta Mojżeszowa 2929. Rzeczy ukryte należą do Pana Boga naszego, a rzeczy objawione do nas i do naszych synów na wieki, abyśmy wykonali wszystkie słowa tego prawa. [parsknięcie] Czyli Bóg tutaj wyraźnie mówi, że rzeczy zakryte są zakryte, należą do Boga, ale są rzeczy objawione. I gdy Bóg objawia te rzeczy, wtedy one są objawione nam ludziom. I okazuje się, że Bóg objawił. Bóg objawił swoje imię i mamy je zapisane w słowie Bożym. [odchrząknięcie] Posłużę się teraz przekładem Biblii. Biblia tysiąclecia. Drugie wydanie Poznań 1971 rok ze słowem wstępnym napisanym przez kardynała Stefana Wyszyńskiego. I otworzę drugą księgę mojżeszową. Druga księga mojżeszowa trzeci rozdział wersety od 12 do 15. Powtórzę. druga Mojżeszowa, trzeci rozdział wersety od 12 do 15. Czytam: "A on powiedział: "Ja będę z tobą. Znakiem zaś dla ciebie, że ja cię posłałem, będzie to, że po wyprowadzeniu tego ludu z Egiptu oddacie cześć Bogu na tej górze. Mojżesz zaś rzekł Bogu: Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mę. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest jego imię, to cóż im mam powiedzieć? Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: Jestem, który jestem. I dodał: Tak powiesz synom Izraela: Jestem. Posłał mnie do was. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz Izraelitom: Jahwe, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia. Chciałbym, abyśmy teraz zwrócili naszą uwagę na werset 14. Bóg mówi tam Mojżeszowi: Jestem, który jestem. W oryginale hebrajskim w tekście jest napisane Echiach, aszer echiach. Ja pokażę to dokładnie. Nie wiem czy to będzie wyraźnie widoczne. Werset 14. Echiach, aszer echiach. Tutaj jest ten zwrot. echiach aszer echiach i on oznacza na język polski można te słowa przetłumaczyć jestem który jestem albo jestem jaki jestem lub jestem tym kim jestem występują tutaj w tym zwrocie dwa hebrajskie słowa echiach i aszer pierwsze słowo to echiach oznaczające być lub stać się może być to tłumaczone także jako jestem A drugim słowem jest aszer. To jest zaimek oznaczający, który. Tak więc widzimy, że ten zwrot echiach, aser echiach najlepiej przetłumaczyć jestem, który jestem. Tak Bóg tłumaczy swoje imię Mojżeszowi. A następnie w tym samym wersecie 14 dodaje: Tak powiesz synom Izraela: Jestem. Posłał mnie do was. I tutaj mamy również użyty ten sam czasownik echiach oznaczający być lub stać się jest nam przetłumaczone na polski jako jestem. Wydaje się więc, że Bóg mówi Mojżeszowi: "Ja po prostu jestem. Jestem po prostu jestem". Być może Mojżesz był tym zaskoczony. On nie spodziewał się takiego imienia Boga. zapewne spodziewał się imienia własnego, takiego jak posiada każdy z ludzi. A imię jestem, który jestem określało istotę nieokreśloną, niemożliwą do opisania niepojętą wyższą. Ten zwrot pobudzał do myślenia, taki zwrot filozoficzny. Jestem, który jestem. Dokładnie takim jest Bóg. Niezgłębiony, niepojęty dla nas ludzi. On przewyższa wszystko, co my potrafimy sobie na jego temat powiedzieć, co potrafimy sobie wyobrazić. Taki jest Bóg, o tyle on jest wyższy od nas. I teraz chciałbym, abyśmy popatrzyli na werset 15. Druga Mojżeszowa, trzeci rozdziału, werset 15. Mówił dalej Bóg do Mojżesza: Tak powiesz Izraelitom: Jahwe, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba, posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia. W tym wersecie Bóg przedstawia się jako Jahwe. Nie jest to typowe imię. Tak naprawdę był to nowoutworzony wyraz hebrajski, którego etymologia łączy się z rdzeniem czasownika Echiach, czyli być. Nie jest to jednak żadna ze znanych form tego słowa. Znawcy języka hebrajskiego wskazują, że może to być bardzo specyficzne połączenie trzech podstawowych postaci tego czasownika. Był, jest i będzie. Bo on zawsze był, jest i zawsze będzie. Taki jest nasz Bóg Stwórca bez początku i bez końca, wieczny. On był, jest i będzie bez początku i bez końca. Tak więc to nowe słowo tworzyło bardzo interesującą grę słów, która jednak w niczym nie przypomina jakiejkolwiek regularnej odmiany hebrajskich słów. Wydaje się, że był to świadomy zamysł Boga. To jest właśnie imię Boga. Powiedzmy teraz kilka słów o zapisie tego imienia, a następnie zastanówmy się nad jego poprawnym odczytaniem. Myślę, że większość z nas dobrze wie, że alfabet hebrajski składa się tylko ze współgłosek. Tak więc w hebrajskim [odchrząknięcie] [kaszel] w hebrajskim zapisie są tu cztery współgłoski. Wypowiem je teraz po hebrajsku. J Hw, a po polsku J H. Jhw. Można je powiedzieć tak bezgłośnie. J w H. J H. J w H. Te cztery święte litery imienia Bożego. One w połączeniu z sobą, w tym właśnie połączeniu J, ch, w Ch. One występują w hebrajskim Starym Testamencie. 6828 razy. Niezwykle duża ilość. W czasach chrześcijańskich to imię zaczęto nazywać tetragramem. [odchrząknięcie] Termin ten pochodzi z języka greckiego. Słowo tetragramaton jest złożone z dwóch słów. Pierwsze słowo to tetra, czyli cztery, a drugie słowo to grama, czyli litera. Widzimy więc, że grecki termin tetragram to po prostu cztery litery. Te konkretne cztery litery J, H, WH i H. Zajmiemy się teraz wymową tych czterech współgłosek. No i tu jest problem, bo [odchrząknięcie] musimy powiedzieć, że tak naprawdę nie wiemy jaka jest oryginalna wymowa imienia Boga i jak ją wymawiano oryginalnie w czasach starożytnych. Ma to związek z tym, że Żydzi bardzo rygorystycznie przestrzegali trzeciego przykazania. Jest ono zapisane w drugiej mojżeszowej 20 rozdziale, a wierszu siódmym. Nie będziesz wzywał imienia Pana Boga twego do trzych rzeczy, gdyż Pan nie pozostawi bezkarnie tego, który wzywa jego imienia do trzych rzeczy. Tak więc Żydzi starali się unikać niepotrzebnego używania imienia pańskiego. I my możemy powiedzieć, że są zapiski żydowskich komentarzy dotyczące czasów po niewoli babilońskiej. I my dobrze, dobrze wiemy, że Żydzi po wybudowaniu świątyni w Jerozolimie, świątynia wybudowana przez króla Salomona, ona została zburzona przez nabohudonozora i wtedy Żydzi zostali wyprowadzeni w niewolę babilońską. Resztka wróciła do z niewoli babilońskiej do ziemi Izraela i świątynia została odbudowana. I ta świątynia to jest ta świątynia, którą potem król Herod tak pięknie rozbudował i w króżgankach Salomona między innymi chodził Jezus. To jest ta druga świątynia. I w tej drugiej świątyni z tych czasów po niewoli babilońskiej wiemy, że arcykapłan, najwyższy kapłan podczas święta Junkipur, to po polsku dzień pojednania, 10 dzień miesiąca Tisri. Właśnie w ten dzień pojednania najwyższy kapłan wewnątrz świątyni wypowiadał święte imię Boga 10 razy. Wiemy również, że gdy składane były ofiary w świątyni, to każdego dnia kapłani wypowiadali błogosławieństwo kapłańskie dla wiernych. Birkat kochani, tak się nazywa to błogosławieństwo kapłańskie dla wiernych. I podczas tego Birkat Kochaim zawsze wypowiadano imię Boga najwyższego. No ale z upływem czasu pojawiło się takie przekonanie, że ludzie się coraz bardziej deprawują. Żydzi widzieli to, że każde kolejne pokolenie jest coraz bardziej zdeprawowane i z tego powodu kapłani nie chcieli wypowiadać tego świętego imienia, udostępniać je osobom, które są zdeprawowane i z tego powodu kapłani zaczęli mówić to imię Boże coraz ciszej, coraz bardziej niewyraźnie. A potem nawet doszło do tego, że chór lewitów w momencie, gdy miało być wypowiadane imię Boga, śpiewał, intonował pieśń i w ogóle nie było słychać tego imienia Bożego. Później doszło do tego, że zaprzestano wymawiać nawet w modlitwach imienia Bożego. A przy odczytywaniu tekstu biblijnego w miejscu, gdzie występował tetragram Jhw, to Żydzi wypowiadali słowo Adonaj Pan. Adonaj Pan. Z tego powodu w tłumaczeniach Biblii hebrajskiej na te języki pogańskie przyjęto ten zwrot pan zamiast imienia Bożego. I w większości przegadów na język polski właśnie jest napisane pan tam gdzie jest jchw. Żydzi jeszcze inne zwroty używali do zastąpienia imienia pańskiego. To Elohim, Bóg, szadaj, wszechmocny. W potocznej mowie używają hashem, czyli przedrostek h wskazujące na konkretnie to. A szem to imię. Haszem to imię. No i Żydzi posunęli się nawet do tego, że gdy na przykład możecie państwo napotkać gdzieś na tekst religijny napisany w jakimś języku pogańskim, na przykład w angielskim, rzadziej w polskim takie teksty można spotkać i tam jest tekst napisane przez Żydów w języku angielskim i napisane jest Bóg, to zamiast napisać Bóg to bardzo często zobaczycie, że jest b kreska G. Do tego stopnia ukrywają imię Boga. przed niegodnymi poganami, że nawet nie piszą Bóg, tylko B kreska G. Nie oceniając tej sprawy, możemy tylko powiedzieć, że doprowadziło to do sytuacji, w której nikt nie wiedział jak poprawnie wymawiać imię Boga, jak poprawnie odczytywać tetagram JHWh. Szanowni państwo, większość współczesnych uczonych opowiada się za wymową tego świętego imienia Jahwe. Chociaż druga forma, Jehowa również posiada wielu zwolenników i jest ona dopuszczalna. Nie będę już poszerzać tej sprawy, gdyż po prostu nie mamy na to czasu. Jest jednak czas w dyspozycji każdego z nas, aby samemu o tym więcej poczytać, prawda? I zachęcam, aby każdy z państwa, kto jest zainteresowany, poczytał na ten temat więcej. Szanowni państwo, zbliżając się do końca dzisiejszego webinarium, mam nadzieję, że ten temat pozwolił nam dowiedzieć się dużo nowych rzeczy na temat tych trzech imion. Adam. Adam to po prostu człowiek. Jezus to w oryginale hebrajskim Jehoszua i oznacza Bóg jest zbawieniem. Bóg jest zbawicielem, tym który przygotował plan zbawienia dla człowieka. A święte imię Boga Jahwe oznacza: "Jestem, który jestem". ze wskazaniem, że Bóg zawsze był, jest i będzie bez początku i bez końca wieczny. Życzę wielu błogosławieństw z rozważania tego tematu i zachęcam do czytania, studiowania, rozważania i rozmyślania nad słowem Bożym. W ten sposób zakończyliśmy naszą dzisiejszą pierwszą część webinarium. Mam świadomość, że było to tylko dotknięcie tematyki imion biblijnych. Myślę jednak, że w trakcie słuchania mogły pojawić się jakieś pytania. I teraz popatrzę na czat, czy jakieś pytania się pojawiły. Pytanie: Z jakiego słownika pan czerpał tłumaczenie imienia Adam? [odchrząknięcie] Oparłem głównie się na książce, która jest z wydawnictwa M. Kraków 2015 rok. Pan Marcin Majewski napisał tajemnice bibl biblijnych imion i autor tutaj nie powołuje się na żaden zewnętrzny słownik podaje interpretację opartą na analizie oryginalnych tekstów hebrajskich dlatego Adam to człowiek pytanie drugie czyli jak to jest Mateusz jest darem od Boga urodził się minutę wcześniej A Dawid nie jest już darem od Boga, bo urodził się minutę później. Przecież obydwoje są darem od Boga. Po co tak dzielić braci? No tak, yyy, widzę, że to jest pytanie dotyczące bardzo osobistych spraw moich rodzin, mojej rodziny, ale poruszyłem ten temat, ale mogę powiedzieć tak, że nasze dzieci miłujemy tak samo, wdzięczni Bogu za nich jesteśmy. Bogu tak samo, tak, tak samo bardzo mocno. I każdy z nich musiał mieć inne imię. Z tego powodu jeden otrzymał na imię Mateusz, a drugi otrzymał na imię Dawid, bo każdy musiał mieć inne imię. nie mogłem dać na imię jednemu Mateusz i drugiemu też Mateusz. Byłoby to bardzo niewygodne dla nas rodziców, prawda? A więc tak to było. No i patrzę, czy są jeszcze jakieś inne pytania. Jeszcze patrzę, tu widzę, że mam osoby, które współpracują, podsyłają mi te pytania. Mój syn ma na imię Noe. Takie Bóg mi wskazał. No tak, ale na razie jeszcze nie mam pytania całego. Jeszcze chwilkę poczekam, może się pokażę. >> [parsknięcie] >> Czyli to jest tylko komentarz, a nie jest pytanie. Okej, dziękuję bardzo. [odchrząknięcie][kaszel] Jeszcze chwilkę poczekam, może się jakieś pytanie pojawi. W międzyczasie tylko mogę poprosić, abyście państwo w komentarzach napisali, czy podobało wam się dzisiejsze webinarium. Napiszcie. Yyy, jeżeli wam się podobało, to możecie napisać, jakie jeszcze inne imiona biblijne [odchrząknięcie] byście chcieli, aby zostały wytłumaczone. Jeżeli podoba, będzie wam się podobało i będzie to widać, to może stanie się to jakąś inspiracją, zachętą, by przygotować kolejne webinarium na temat imion biblijnych i opowiemy o kolejnych imionach, ale dlatego zachęcam, żebyście napisali, czy wam się to podobało. [odchrząknięcie] No i więcej imion nie ma, nie widzę. Dlatego przejdę do odpowiedzi na zagadkę, którą zawsze umieszczamy na naszym profilu na Facebook na Facebooku. Treść zagadki. Kogo Pan Jezus nazwał lisem? Kogo Pan Jezus nazwał lisem? Pan Jezus nazwał tak Heroda. Dokładnie Heroda Antypasa. Jest o tym mowa w Ewangelii Łukasza 13 rozdział wersety 31 i 32. Odczytam te wersety. Ewangelia Łukasza 13 rozdział [odchrząknięcie] wersety 31 i 32. W tym dniu przyszli niektórzy z faryzeuszy i powiedzieli mu: "Komu? Jezusowi: "Wyjdź i odejdź stąd, bo Herod chce cię zabić". I powiedział im: "Idźcie i powiedzcie temu Lisowi". A więc Jezus mówi do faryzeuszy: "Idźcie do Heroda i powiedzcie temu lisowi: Oto wypędzam demony i uzdrawiam dziś i jutro, a trzeciego dnia zakończę". Tak więc widzimy, że Jezus nazwał Heroda lisem. No i gratuluję wszystkim tym, którzy podali odpowiedź poprawną w komentarzach. Warto poszerzać swoją wiedzę biblijną, warto czytać Biblię. Zachęcam, aby najwięcej dowiadywać się z różnych zagadnień biblijnych. No i kolejna informacja, którą jestem zobowiązany do podania, ta informacja dotyczy następnego webinarium. Następne webinarium odbędzie się w sobotę 22 sierpnia, czyli za miesiąc, sobota 22 sierpnia o godzinie 18:00. A tematem będzie pożądanie narodów. Ciekawy temat, prawda? Pożądanie narodów. Czego narody pożądają z punktu widzenia biblijnego? Kogo, czego narody pożądają, na co czekają? Na to pytanie, odpowiedź do poznamy właśnie za miesiąc. Zapraszam, aby wszyscy, którzy są tym zainteresowani zapisali sobie w swoich kalendarzach. Sobota, 22 sierpnia godzina 18:00. Pożądanie narodów. Kończąc, chciałbym zachęcić wszystkich państwa do tego, żeby korzystać z naszych bezpłatnych materiałów, a więc z obszernego archiwum w serwisie uwierz Bogu na YouTubie. Na naszej stronie internetowej uwierzbogu.pl znajdą państwo odnośniki do tych wykładów. Zachęcam również do tego, żeby subskrybować nasze kanały, a także propagować w internecie wśród swoich znajomych te treści. Są one bardzo ważne. One bardzo pomagają nam w zrozumieniu słowa Bożego. Są także pociechą w tych trudnych czasach, w których teraz żyjemy. Dlatego zaglądajcie do naszego serwisu i oby publikowane przez nas treści okazały się dla nas wszystkich zbudowaniem, wzmocnieniem i zachętą, a równocześnie, aby oddały chwałę najwyższemu Bogu. Jeszcze raz bardzo dziękuję za wysłuchanie dzisiejszego webinarium. i do zobaczenia.