DEKALOG DROGOWSKAZEM WCZORAJ I DZIŚ | WEBINAR [#82]

Witam serdecznie wszystkie osoby, które dzisiejszy sobotni wieczór zechciały poświęcić na słuchanie tekstów pochodzących ze słowa Bożego. Serdecznie im wszystkim za to dziękuję. Mam na imię Michał i od ponad 40 lat staram się w miarę systematycznie studiować Pismo Święte. Ten okres studiów, tak to nazwijmy, dał mi nowe spojrzenie na otaczającą nas rzeczywistość i to hasło przyświecające naszemu programowi Uwierz Bogu dla mnie nabiera nowej wartości. Ale pozostawmy sprawy bieżące na boku. Zajmijmy się zaproponowanym wcześnie tematem, a brzmi on: Dekalog drogowskazem wczoraj i dziś. Dekalog drogowskazem wczoraj i dziś. Tak się składa, że te dwa słowa, dekalog i drogowskaz, jedno z nich jest bardzo znane, bo jako osoby piesze bądź osoby zmotoryzowane wszyscy wiemy, co to jest drogowskaz, do czego on nam służy, co w sobie zawiera. Także tego nie musimy tłumaczyć. Zajmijmy się pierwszym słowem dekalog. Pochodzi ono z języka greckiego i oznacza w oryginale dekalogos. Gdybyśmy to chcieli rozdzielić to powstają dwa wyrazy. Dka 10, logos słowo. Czyli w dosłownym brzmieniu byłoby to 10 słów. Ale Pismo Święte ma to do siebie, że znaczenie wyrażenia słowo rozumiemy zupełnie inaczej niż na co dzień, bo nam najczęściej słowo kojarzy się z jakimś krótkim komunikatem, z krótkim hasłem. A jeśli chodzi o Pismo Święte, nie zawsze tak jest, bo to słowo oznacza zupełnie co innego. I na przykład gdybyśmy wzięli do ręki samą księgę Pisma Świętego, którą nazywamy słowem Bożym, to okazałoby się, że w zależności od wydania są to nieraz bardzo grube tomy, więc hasło, słowo jako komunikat już by tu nie miało znaczenia. I teraz jak należy to rozumieć ten przekaz słowa jako komunikat, jako nakaz, jako rozkaz. My na użytek dzisiejszego programu przyjmijmy, że słowo to będzie przykazanie. Czyli dekarok oznaczałoby wtedy 10 przykazań. Tu chciałbym podkreślić, że będziemy rozmawiać o 10 Bożych przykazaniach. Dlaczego podkreślam Bożych przykazaniach? Bo źródłem tych przykazań jest sam Stwórca Bóg. Teraz spróbujmy sobie uchwycić kontekst tego, o czym będziemy dzisiaj rozmawiać. Dla naszych drogich słuchaczy, którzy chociaż raz mieli Pismo Święte w ręce i interesowali się tak chociażby pobieżnie historią narodu izraelskiego, nie będzie żadnego programu z rozpoznaniem czasu i miejsca tych wydarzeń, o których będziemy mówić. Należy wspomnieć, że Biblia wyraźnie opisuje w jaki sposób naród izraelski znalazł się w Egipcie. Wyraźnie jest napisane, że było to za sprawą jednego z synów Jakuba, sprzedanego przez jego braci do Egiptu. Chodzi o Józefa. Wiemy, że najpierw yyy przez jednego z faraonów byli oni tam mile widziani jako 70osobowa rodzina. Następnie zmieniali się władcy Egiptu i zmieniało się podejście do tego narodu, który w bardzo szybkim tempie zaczął rosnąć w liczbę. I doszło do tego, że po kilkuset latach naród izraelski z gości ziemi egipskiej stał się niewolnikami narodu egipskiego. Bóg widział to, pamiętał o swoim narodzie i postanowił w pewnym momencie, że z tej niewoli jego wybrany naród zostanie uwolniony. Wszyscy znamy te opisy, jak to za sprawą Mojżesza jako narzędzia pańskiego i jego brata Aarona Bóg wyprowadził naród izraelski z Egiptu. Ale nie obyło się to bez przeszkód, bo trzeba było do tego aż 10 plak, w tym jednej najbardziej przykrej dla Egipcjan śmierci pierworodnych, zarówno wśród osób, jak i wśród zwierząt. Ta plaga ominęła naród izraelski dlatego, że Bóg dał pewne przykazania, pewne wskazania narodowi. w jaki sposób ma się od tego uchronić. Wiemy, że to cudowne wyjście narodu z Egiptu obyło się w atmosferze pośpiechu, w atmosferze takiego strachu wśród Egipcjan. I Bóg pozwolił na to, że naród izraelski wykorzystał to i jak jest napisane w jednym z wydań Biblii, złupił naród egipski z ich kosztowności. wypożyczył niby naczynia wykonane z metali szlachetnych, które jak wiemy później w dalszej wędrówce ludu izraelskiego bardzo się przydały. Po cudownym wyjściu, bo tylko można tak określić jako cudowne wyjście z Egiptu, naród izraelski udał się w wędrówkę do ziemi obiecanej, ale nie obyło się bez przeszkód, bo kolejną przeszkodą w tej wędrówce stało się Morze Czerwone. I tu znów Bóg okazał swoją potęgę, swoją moc swemu wybranemu narodowi. Za sprawą Mojżesza, któremu nakazane było uderzyć laską w fale morskie. Wody w cudowny sposób się rozstąpiły. Naród izraelski suchą nogą przekroczył teren morza czerwonego i gdy już był na drugim brzegu, na własne oczy widział jak dogania ich armia egipska na czele z samym faraonem. Wtedy znowu na rozkaz Boży, Mojżesz uderzył fale morskie laską. Fale zaczęły się łączyć w ogromną masę wody i Izrael na własne oczy widział jak ginie ich główny prześladowca faraon wraz z całą swoją armią. To były przykłady mocy Bożej. Dochodzimy do momentu, że w trzecim miesiącu swojej wędrówki naród izraelski dochodzi do góry Synaj. I tutaj znowu poprzez Mojżesza otrzymuje kolejne polecenie dla narodu izraelskiego. Mojżesz po rozmowie z Bogiem nakazał narodowi trzydniowe przygotowanie się do szczególnej uroczystości, która była przed tym narodem. Biblia dokładnie opisuje, co mieli zrobić mężczyźni, że uprać swoje szaty, że przez trzy dni nie przystępować do swoich żon. Czyli wymagana była od nich czystość zarówno fizyczna, jak i czystość moralna. A swoją uwagę mieli skierować na sprawy, które miał ich przekazać Bóg. W tym momencie była to jeszcze dla nich zagadka, co to takiego będzie, co im ten potężny stwórca, ich opiekun ma do przekazania. Nadszedł ten obiecany trzeci dzień. Naród otrzymał polecenie zgromadzenia się wokół góry Synaj z zastrzeżeniem, że do pewnego miejsca można się zbliżyć, ale przekroczenie tej ustalonej przez Boga granicy groziło utratą życia. I w takiej atmosferze, takiej podniosłości zaczyna się ten moment, kiedy Bóg ma przekazać swemu narodowi bardzo ważny przekaz. A odbywa się to w atmosferze takiej, że góra zaczyna dymić, góra zaczyna drżeć, z góry słychać doniosły głos trąby i w tym zgiełku rozlega się w pewnym momencie głos Boży. Mamy to opisane w drugiej księdze mojżeszowej w 20 rozdziale i w wierszach od 1 do 17. Pozwolę sobie odczytać teraz te słowa. I mówił Bóg wszystkie te słowa, a rzekł: Jan jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. Nie będziesz miał bogów innych przede mną. Nie będziesz miał bogów innych przede mną. Kolejne. Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy tych, które są na niebie wzgórę i które na ziemi nisko i które są w wodach nisko. Nie będziesz im się kłaniał, ani im będzie służył. Bo ja, Pan Bóg twój, zawistny w miłości, nawiedzający nieprawości ojców nad syny, w trzecim i czwartym pokoleniu tych, którzy mnie nienawidzą, a czyniący miłosierdzie nad tysiącami tych, którzy mnie miłują i strzegą przykazania mego. Kolejne. Nie bierz imienia Pana Boga twego na daremno, bo się Pan mścić będzie nad tym, który imię jego na daremno bierze. Pamiętaj na dzień odpocznienia, abyś go święcił. S dni robić będziesz i wykonasz wszystkę robotę twoją. Ale dnia siódmego odpocznienie jest Pana Boga twego. Nie będziesz czynił żadnej roboty weń ty i syn twój i córka twoja i sługa twój i służebnica twoja, bydle twoje i gość twój, który jest w bramach twoich. Bo przez sześ dni stworzył Pan Bóg niebo i ziemię i cokolwiek w nich jest. i odpoczął dnia siódmego. Przetoż błogosławił Pan dzień odpocznienia i poświęcił go. I tutaj zrobimy sobie małą przerwę i powiemy, że te przykazania, które zostały odczytane dotyczą najogólniej mówiąc relacji człowiek Bóg albo odwrotnie Bóg człowiek. Bóg stawia pewne wymagania człowiekowi. W jaki sposób ma się odnosić do swego stwórcy, co jest jego obowiązkiem, a czego mu nie wolno czynić. Przechodzimy do kolejnych przykazań. Czij ojca i matkę twoją, aby przedłużone były dni Twoje na ziemi, którą Pan Bóg twój da tobie. I to jest pierwsze przykazanie z obietnicą. Bóg obiecał, że za cześć dla ojca i matki dni tego, który to robi będą przedłużone. Kolejne przykazania. Nie będziesz zabijał, nie będziesz cudzołożył, nie będziesz kradł, nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu świadectwa fałszywego. Nie będziesz pożądał domu bliźniego twego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani sługi jego, ani dziewki jego, ani wołu jego, ani osła jego, ani żadnej rzeczy bliźniego twego. I te przykazania, które przed chwilą odczytałem, dotyczą wzajemnych relacji na linii człowiek, człowiek. Tu Bóg określa jakie ma być wzajemne odnoszenie się człowieka względem drugiego człowieka. I teraz jaka była reakcja ludu? No przede wszystkim chyba był ogromny strach, bo te akustyczne doznania, trzę tej góry, głos trąby i ten doniosły głos Boga zrobiły na pewno na wszystkich ogromne wrażenie. do tego stopnia, że zwracali się Izraelici do Mojżesza, mówiąc, że mów ty do nas, ażeby Bóg do nas nie mówił, bo boimy się, że pomrzemy. I na koniec chyba największe wrażenie zrobiło to, co Bóg odezwał się po zakończeniu przekazywania tych 10 pytań, a są tam takie słowa w Biblii wymieniane. byście widzieli, żeem z nieba do was mówił. To są słowa samego Boga, który potwierdził to, że mówił bezpośrednio do narodu izraelskiego. I teraz w tytule naszej dzisiejszej audycji zawarliśmy, że dekalog jest to drogowskaz. Tak jak mówiłem, wszyscy wiemy co to jest drogowskaz, ale teraz zapytajmy samych siebie, a dokąd ten drogowskaz przekazany przez Boga ma nas zaprowadzić? Tu odpowiedź nasuwa się bardzo prosta. Na pewno przestrzeganie tego wszystkiego, co Bóg zapowiedział i czego miał wymagać od narodu izraelskiego, miało ich zaprowadzić do stanu doskonałości. Ale teraz pytanie, czy doprowadziło kogokolwiek do stanu doskonałości? Odpowiedź też jest prosta. Nikogo oprócz Jezusa 10 przykazań nie doprowadziło do doskonałości zgodnie z tym co mamy napisane, ponieważ nie masz ani jednego doskonałego. Nikt poza Jezusem nie był doskonały. Do Jezusa jeszcze wrócimy. A teraz czy naród izraelski przestrzegał? No były momenty, że przestrzegał i wtedy doznawał wielu błogosławieństw od Boga. Ale były takie momenty, że cały naród błądził. Na przykład kiedy znajdowali się w niewoli u jakiegoś państwa, które ich podbiło, to co robili? No przejmowali, można powiedzieć, zwyczaje religijne danego okupanta, nazwijmy to, i zaczęli chwalić obcych bogów. Czyli tu przekraczali prawo, nie będziesz miał bogów innych przede mną. Za to przeważnie spotykała ich kara. Albo natychmiast, albo po pewnym czasie odłożona. Ale takim pojedynczym klasycznym przykładem nieprzestrzegania 10 przykazań można powiedzieć jest sztandarowa postać biblijna jaką był król Dawid. Król Dawid określany jako wielki mąż Boży i którego Bóg wyróżniał na tle innych ludzi. I coś takiego się zdarzyło. A no król jako bardzo bogaty miał dostateczną ilość żon i nałożnic, ale w pewnych chwilach słabości postanowił tę liczbę jeszcze powiększyć. Podobała mu się pewna niewiasta imieniem. Tu różne imiona występują w zależności od przekładu. Betzaba, Betseba. Przyjmijmy, że Betrzeba, która była żoną jednego z wodzów wojsk izraelskich, Uriasza. Tu Dawid, nie zważając na to, że była to mężatka, przyjął ją na swój dwór. Tym samym zlekceważył jej męża Uriasza. I co? żeby nie było tego za mało, to jeszcze wydał rozkaz dowódcom wojskowym, ażeby jej męża umieścić na takim odcinku frontu, żeby zaistniało wielkie prawdopodobieństwo, że Uriasarz straci tam życie. I teraz gdybyśmy spojrzeli na 10 przykazań, to odpowiedzielibyśmy sobie: "A ile tych przykazań złamał Dawid? który chyba w tym momencie był nieświadomy tego, że w ogóle postępuje źle. On szedł, można powiedzieć, za instynktem w danym momencie. Może sam by nawet nie doszedł do takiego wniosku, że zgrzeszył, gdyby nie jego prorok i doradca, mentor Natan, który w bardzo, ale to bardzo delikatny sposób postanowił zwrócić uwagę swemu królowi na niewłaściwe postępowanie. mianowicie powiedział mu taką krótką opowiastkę o bardzo bogatym człowieku, który miał duże stado owiec, który urządzał przyjęcie, ale na to przyjęcie postanowił zabrać biednemu, który miał jedną owieczkę, żeby ją przygotować jako jadło na to przyjęcie. Król Dawid po usłyszeniu tej przepowieści powiedział: "Ten człowiek jest winien śmierci, nie zdając sobie sprawy z tego, że mówił o sobie". Wtedy prorok Natan mówi: "Tym człowiekiem bogatym jesteś ty". I powiedział mu wszystko, co Dawid w danym momencie zrobił źle. Dawid na pewno sobie zdał sprawę, że przekroczył przykazanie. Nie pożądaj żony bliźniego swego, nie cudzołóż i nie zabijaj. Ktoś powie: "No ale Dawid nie zabił". Tak, bezpośrednio tego nie uczynił, ale poprzez swój rozkaz wysłania Uriasza na najcięższy odcinek frontu, przyczynił się do śmierci tego człowieka. Czyli można powiedzieć, że miał na sumieniu przykazanie również nie zabijaj. I to by były takie najbardziej jaskrawe przykłady nieprzestrzegania 10 przykazań przez pojedynczych Izraelitów bądź przez cały naród. Yyy, ale tak jak mówiłem, ten drogowskaz, który dany był narodowi izraelskiemu przy górze Synaj, trwał aż do Jezusa. Ktoś powie: "No jak to 10 przykazań przy górze Synaj, a kiedy Jezus? Ile tysięcy lat minęło?" To ma ścisły związek, jedno wydarzenie z drugim. Bo kiedy czytamy w Nowym Testamencie o misji Jezusa na ziemi, o jego 3 i półletnim nauczaniu, to dowiadujemy się, że Jezus bardzo często otrzymywał pytania jak postępować, ażeby osiągnąć królestwo Boże, o którym Jezus ciągle nauczał. To co Jezus wtedy odpowiadał? Przestrzegaj przykazań. A na pytanie, które zaczął zawsze wymieniać kolejne przykazania. Kiedy to było tak, że na przykład młodzieniec mówi: "Ale ja od młodości to przestrzegam, to idź, sprzedaj swoją majętność i rozdaj ubogim". Okazuje się, że to już było za dużo dla młodzieńca, który pytał. Ale Jezus był też kuszony na tle ważności poszczególnych przykazań. I na pytanie takie kuszące, naprawdę kuszące nauczycielu, które z przykazań jest najważniejsze? Pytający na pewno spodziewali się, że Jezus się zaplącze w odpowiedzi, że zacznie kręcić i ku swojemu zdumieniu usłyszeli odpowiedź, która do dziś wydaje nam się doskonała, do dziś wydaje nam się nie do zaprzeczenia, a brzmiała ona w ten sposób. Na pytanie nauczycielu, które pytanie jest najważniejsze? Jezus ze stoickim spokojem odparł: "Tak, będziesz miłował Pana Boga twego ze wszystkiej myśli twojej, ze wszystkiej duszy twojej, ze wszystkiego serca twego. To jest pierwsze, najważniejsze przykazanie, a drugie jemu podobne. Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego." Co tu w tym dostrzegamy w tej odpowiedzi? To co powiedzieliśmy sobie na początku, że pierwsze przykazania dotyczą relacji Bóg człowiek. I tu Pan Jezus powiedział wyraźnie o miłości do Boga jako pierwszym obowiązkiem człowieka, a następne przykazania określały relacje człowiek człowiek. I tu jest mowa w tym drugim, drugiej części. Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego. I teraz pytanie, czy Pan Jezus chociaż raz zanegował któw pytanie, przykazanie, czy powiedział, że na przykład dane przykazanie przez mego ojca jest w tej chwili nieaktualne, albo ono już jest nieważne. Nie. Pan Jezus podkreślał ważność wszystkich pytań i dawał do zrozumienia, że wszystkie przykazania są bardzo ważne. Można powiedzieć, Pan Jezus rozpoczął tylko nową epokę. nie zabronił Izraelitom przestrzegać 10 przykazań, ale dla swoich naśladowców, których my teraz nazywamy chrześcijanami, te 10 pytań zaw 10 przekazań zawarł w dwóch. o miłości do Boga i miłości do bliźniego. I teraz pytanie kolejne. Czy w takiej formie ten dekalog, czyli ten drogowskaz dotrwał do czasów dzisiejszych? No to znów wrócimy do naszej smutnej rzeczywistości. Jadąc czy idąc dostrzegamy drogowskazy, które są bardzo wyraźne, które dają się łatwo odczytać, ale czasami trafi nam się taki drogoskaz, na którym widzimy jakieś plamy, jakieś zamalowania, jakieś przemalowania, jakieś dopiski. I co przy takim drogowska? stajemy wtedy przeważnie zdezorientowani. Nie wiemy co robić, czy iść dalej za tym drogowskazem, czy go zignorować. Powiecie drodzy słuchacze, że w życiu to jest możliwe, ale jeśli chodzi o drogowskaz słowa Bożego, to raczej jest niemożliwe. No to na to pytanie, czy jest to możliwe w stosunku do słowa Bożego, pozwólcie mili słuchacze, że odczytam wam teraz 10 przykazań. Pierwsze, nie będziesz miał bogów cudzych przede mną. Drugie, nie będziesz brał imienia Pana Boga swego na daremnie. Trzecie, pamiętaj, abyś dzień święty święcił. Czwarte, czcij ojca i matkę swoją. Piąte, nie zabijaj. Szóste, [parsknięcie] nie cudzołóż. Siódme, nie kradnij. Ósme. Nie mów fałszywego świadectwa przeciw bliźniemu swemu. Dziewiąte, nie pożądaj żony bliźniego swego i 10te, ani żadnej rzeczy, która jego jest, ani żadnej rzeczy, która jego jest. Zapytacie drodzy słuchacze, skąd ja to wziąłem. Odpowiedź jest krótka. z katechizmu Kościoła katolickiego i jako zadanie domowe mam dla was, mili słuchacze, takie ćwiczenie. Weźmiecie sobie na spokojnie, odczytacie 10 Bożych przykazań, które są opisane w 20 rozdziale drugiej księgi mojżeszowej. Porównacie z tymi, zobaczycie co tu zostało, nazwijmy to, zamalowane, a co zostało przemalowane. Wnioski wyciągniecie sobie sami. Ja nie podejmuję się do tego żadnego komentarza. Cóż nam pozostaje? No pozostaje nam teraz wybór. Słyszeliśmy dwie wersje dekalogu, który wybrać. Dla mnie nie ma to żadnego problemu. Przy tym drugim odczytanym widać ingerencję ręki ludzkiej, czyli kogoś niedoskonałego. Więc automatycznie to odrzucam, a pozostaję przy wersji, która jest opisana w drugiej księdze Mojżeszowej 20 rozdziale, a autorem której jest sam Bóg. I tej wersji będę się kurczowo trzymał, ale widzę w tym momencie pojawia się pytanie, a brzmi ono tak: Prowadzący nalega, aby trzymać się oryginału pochodzącego z drugiej księgi mojżeszowej, a przypuszczalnie jeśli chodzi o dzień święty, świętuje niedzielę. Odpowiem tak, nawet nie przypuszczalnie, tylko na pewno staram się świętować niedzielę. Odpowiem krótko. Dlaczego przykazanie Boże mówiło o dniu, który nazywamy w różnych przekładach sabat, szabat szabat. Chodzi o naszą dzisiejszą sobotę. Ale teraz pytanie, do kogo te 10 przykazań było skierowane? I tutaj chciałbym podpowiedzieć naszym drogim słuchaczom. wcześniejszą audycję, w której mój przyjaciel, brat w panu Paweł [parsknięcie] dokładnie tłumaczył, dlaczego chrześcijanie czczą obecnie jako dzień święty, niedzielę. On tam dokładnie to w całej audycji tłumaczy. To jest dość długa yyy audycja, a jej głównym yyy motywem, głównym wnioskiem jest to, że 10 przykazań zostało skierowane do narodu izraelskiego. My jako chrześcijanie czcimy niedzielę i teraz powiem od siebie dlaczego. Jest w kilku miejscach w opisie Nowego Testamentu takie stwierdzenie: "A pierwszego dnia po sabie niewiasty udały się do grobu i zastały odwalony kamień." Jest to oczywiście opis grobu, który był w Ogrójcu, w którym pochowany po zdjęciu z krzyża był nasz Pan Jezus Chrystus. A pierwszego dnia po sabacie, jakiż to dzień mamy pierwszego dnia po sabacie jest to oczywiście niedziela. Ktoś powie: "No i co z tego? Dlaczego tak to podkreślacie?" A no podkreślamy z jednego bardzo ważnego punktu widzenia. Wyobraźmy sobie sytuację, że Jezus po zdjęciu krzyża zostaje złożony w grobie, kamień zostanie zakryty wejście i w tym grobie Jezus już pozostaje na stałe. Co by się wtedy stało z planem Bożym? Znowu ktoś powie: "Z jakim planem Bożym?" A no z takim, że człowiek niedoskonały chcąc coś zrobić najpierw planuje. To chyba nie przypuszczamy, że Bóg to co wszystko dotychczas uczynił i co jeszcze ma uczynić, że nie miał wcześniej zaplanowane. Plan Boży z chwilą pozostawania Jezusa w grobie byłby już nieaktualny. Jezus został zmartwychwstał w niedzielę. W języku naszych wschodnich sąsiadów ten dzień nazywa się waskresienie, czyli zmartwychwstanie. I co to zmieniło w planie Bożym? A no to zmieniło, że plan Boży może być kontynuowany tak jak jest to zapisane w Piśmie Świętym, że Jezus po wykonaniu swojej ziemskiej misji tutaj na ziemi, po złożeniu okupowej śmierci za Adama, a w nim za cały rodzaj ludzki, będzie miał następne zadania. Po wstąpieniu powtórnym do nieba obiecał, że ja za wrócę do was. I wierzymy, że to już się dokonało, że chociaż różne grupy religijne w dalszym ciągu czekają na wtóre przyjście naszego Pana, my wierzymy, że on już wrócił. Wrócił w formie jako istota duchowa, istota niewidzialna. A wydarzenia, które się obecnie w całym świecie rozgrywają, świadczą tylko o tym, że Pan Jezus przejął już misję zmiany porządku całego świata. I wkrótce rozlegnie się ten głos, który w Ewangelii Jana jest napisany w ten sposób, że a przyjdzie moment, że wszyscy co są w grobach usłyszą głos pański i wyjdą z grobów. Wierzymy, że to jest już niedaleko nas. Nam pozostaje tylko nadzieja, że to wszystko, co jest w Piśmie Świętym zapisane, to się spełni. Tak była moja odpowiedź. Dlaczego święcimy niedzielę? Ponieważ nie widzę innych pytań, wobec tego przystąpimy do zakończenia naszej audycji. Winien jestem naszym słuchaczom kilka komunikatów. I tak w pierwszym rzędzie chciałbym zachęcić do częstego odwiedzania strony Uwierz Bogu. Znajdziemy tam różne informacje dotyczące literatury wydanej przez nasz ruch, a dotyczącej tematyki religijnej. Jest tam między innymi taka pozycja boski plan wieków. Są podane warunki nabycia tej pozycji, bądź to gratis, bądź za niewielką opłatą. Szczegóły znajdziecie drodzy słuchacze właśnie na tej stronie uwierz Bogu. Poza tym chciałbym podać rozwiązanie zagadki biblijnej, która pojawiła się na Facebooku 23 stycznia, a jej treść brzmiała: Jak miał na imię teść Mojżesza? I tutaj odsyłałbym tych wszystkich, którzy dotychczas nie odnaleźli odpowiedzi na to pytanie, do drugiej księgi mojżeszowej, do drugiego rozdziału, wiersze 1821 lub w tym samej księdze trzeci rozdział wiersz pierwszy. Tam są podane różne imiona Reuel, Rakuel i Jetro. najczęściej powtarza się słowo jetro. I teraz tylko znawcy religii mają problem, bo mają różne poglądy na to, czy jetro to jest rzeczywiście imię, czy tytuł grzecznościowy, który dosłownie oznacza ekscelencję. ponieważ bardzo często, najczęściej to imię Jetro powtarza się w Biblii, w różnych wersjach, w różnych przekładach, przyjmujemy to jako prawidłową odpowiedź na pytanie, jak miał na imię teść Mojżesza. Właśnie miał na imię Jetro. I tym wszystkim, którzy udzielili takiej odpowiedzi serdecznie gratulujemy i zapraszamy do śledzenia strony, na której będą się ukazywać kolejne zagadki religijne, bo to na pewno duża frajda, jeśli będziemy mogli przy okazji skorzystać z zapisów Pisma Świętego. zawsze posiądziemy jakieś nowe informacje, nowe wiadomości, przez co nasze horyzonty myślowe na pewno się rozszerzą. I teraz zapowiedź następnej audycji z cyklu Uwierz Bogu, która odbędzie się w lutym. Jest ona przewidziana na niedzielę 18 lutego na godzinę 18:00. Powtarzam, niedziela 18 luty, godzina 18:00. A ja ze swej strony chciałem jeszcze raz dzisiaj wszystkim tym, którzy przyłączyli się do audycji Uwierz Bogu podziękować za udział, za to, że zechcieliście poświęcić swój cenny czas na słuchanie tych moich nieudolnych wywodów. Yyy, trzymajmy się 10 przykazań lub dwóch, które streścił Jezus. Pan Bóg znacje i jeżeli dostrzeże, że nasze usiłowania, nasze serca zmierzają ku przestrzeganiu tych przykazań, na pewno będzie nam błogosławił. I tymi życzeniami błogosławieństwa Bożego żegnam wszystkim i dziękuję za uwagę.