DARY DUCHA ŚWIĘTEGO W PRZESZŁOŚCI I OBECNIE | WEBINAR [#70]

Witam serdecznie wszystkich słuchaczy dzisiejszego webinarium. Bardzo się cieszę, że znaleźliście czas, żeby wspólnie rozważyć jeden z ważnych tematów słowa Bożego. Nazywam się Paweł Piętka i mam przyjemność dzisiaj przedstawić wam temat dary ducha w przeszłości i obecnie. Ogólnie można powiedzieć, że dary Ducha Świętego, w ogóle temat Ducha Świętego w Słowie Bożym jest ogólnie niezrozumiałym przez wielu chrześcijan. I również w tym dary Ducha Świętego jako temat wynikający i objęty właśnie tą tematyką Ducha Świętego także przez wiele osób nie jest dobrze rozumiany. To jest moja ocena. I z tego też powodu, z uwagi na to, że na temat tych myśli słowa Bożego dotyczących Ducha Świętego istnieje wiele różnych poglądów, kontrowersji, sprzecznych ze sobą poglądów, podjąłem ten temat, abyśmy wspólnie go rozważyli. Wierzę, że to jest ważny temat słowa Bożego, interesujący. Ja go tak odbieram. Myślę, że również podobnie oceniacie ten temat i dlatego dzisiejsze webinarium będzie poświęcone tematowi Ducha Świętego w znaczeniu darów Ducha Świętego w przeszłości działających i obecnie czy one również działają. Tak jak w zapowiedzi podałem, uporządkujemy nasz temat i według w kolejności według trzech takich głównych pytań, głównych myśli postaram się tą tematykę przedstawić. Mianowicie pierwsze z pytań, na które postaram się udzielić odpowiedzi to czym były dary Ducha Świętego dla pierwotnego kościoła? Drugie pytanie, na które również będę chciał podać stosowne odpowiedzi słowa Bożego, to czy Pan Bóg nadal udziela darów ducha świętego wierzącym. I na zakończenie podejmiemy próbę taką porównania dwóch pojęć. Mianowicie i zadamy pytanie, jaka jest różnica pomiędzy darami Ducha Świętego a owocami Ducha. problem z właściwym zrozumieniem, czym są dary Ducha Świętego i również dlaczego Pan Bóg udzielił tych darów Kościołowi pierwotnemu i czy te dary ducha działają aż do obecnego czasu wynika przede wszystkim ze zbyt zawężonego rozumienia tematu Ducha Świętego. Zazwyczaj temat darów Ducha Świętego jest wyłącznie kojarzony ze szczególnymi zdolnościami, jakie Pan Bóg udzielił pierwotnemu kościołowi, takimi jak na przykład uzdrawianie, dokonywanie różnych cudów również między innymi, co mamy zresztą świadectwa słowa Bożego, zarówno w Nowym Testamencie, na początku, szczególnie rozwoju tego kościoła, wskrzeszanie zmarłych, czy także mówienie obcymi językami przez osoby, które wcześniej tych języków się nie uczyły. Także tłumaczenie tych obcych języków, prorokowanie w znaczeniu nauczania, a także otrzymywania i wyjaśniania różnych objawień udzielonych właśnie przez Boga niektórym osobom mocą swego świętego ducha. A więc najpierw zwrócimy uwagę, że temat Ducha Świętego występuje w Słowie Bożym w znacznie szerszym znaczeniu niż tylko te wymienione przed chwilą dary, jakie były udzielone. Oczywiście tak się z tym się zgadzamy kościołowi pierwotnemu. jednym ogólnie w Słowie Bożym w Biblii występuje 12 różnych znaczeń Ducha Świętego i niektóre z nich, o których krótko tutaj je wymienię, nie wszystkie oczywiście, ale te, które związane są z naszym tematem. Niektóre znaczenia Ducha Świętego są bezpośrednio związane właśnie z tematyką darów Ducha Świętego. Jednym z takich znaczeń Ducha Świętego jest niewidzialna moc, jakiej Bóg używał na przykład, kiedy stwarzał ziemię. Na początku Biblii, czyli pierwsza księga Starego Testamentu, księga Genezis lub jak niektórzy wolą używać tej nazwy pierwsza księga Mojżeszowa. W pierwszym rozdziale i drugim wersecie już na samym początku mamy informację, że ziemia była niekształtna i próżna i ciemność była nad przepaścią, a Duch Boży unaszał się nad wodami. Duch Boży. Jak rozumiemy właśnie to pojęcie Ducha Bożego, który unaszał się nad wodami? Tu jest opisany proces stwarzania Ziemi. I duch Boży, określenie Duch Boży odnosi się do mocy Bożej, jaką Bóg się posługiwał stwarzając, kształtując naszą ziemię. Innym z bardzo ważnych znaczeń Ducha Świętego, które również występuje w Biblii, to mianowicie usposobienie, czyli pewien zestaw pewnych cech odnoszących się do danej jednostki, danej osoby, do której ogólnie słowo Boże przywiązuje bardzo duże znaczenie. Jednym z takich wersetów, w którym apostoł Paweł wymienia właśnie Ducha Bożego, ducha świętego w znaczeniu usposobienia. To jest drugi list do Tymoteusza, pierwszy rozdział i siódmy werset. Odczytajmy drugi do Tymoteusza 17. Albowiem nie dał nam Bóg ducha bojaźni, ale mocy i miłości i zdrowego zmysłu albo zdrowego rozsądku. To jest również bardzo znaczenie słowa duch, jak zauważamy zauważymy z naszego tematu, również bezpośrednio związane z tematyką darów Ducha Świętego. Ale również inne znaczenia można wspomnieć znaczenia duch, Duch Święty w Słowie Bożym. Mianowicie kiedy Pan Bóg stwarzał człowieka, mamy to zapisane w pierwszej księdze Mojżeszowej drugim rozdziale w wersecie siódmym. Tam mamy powiedziane, że kiedy ukształtował ciało człowieka, następnie tchnął w nozdza jego dech albo ducha życia, iskrę życia i stał się człowiek istotą czującą, czyli istotą reagującą na bodźce, tak? Odbierającą bodźce i już procesy życiowe oczywiście w tym ożywionym w ten sposób ciele miały miejsce. Jeszcze może jedno znaczenie słowa duch, które również wiąże się z naszym tematem darów ducha. Słowo duch w Biblii użyte jest znaczeniu również nauki, doktryny, prawdy, słowa Bożego. To znaczenie również jest istotne, znaczenie słowa ducha świętego w naszych rozważaniach. W odniesieniu do pierwszego pytania, które postawimy i na które będziemy chcieli udzielić odpowiedzi, to jest czym były dary Ducha Świętego dla pierwotnego Kościoła? I teraz to pytanie możemy jeszcze rozbić na takie cząstkowe pytania. Najpierw, co to jest dar Ducha Świętego? Kto go otrzymał i w jakim celu? Dar Ducha Świętego jest to szczególna nadprzyrodzona zdolność albo moc. Wpływ Boży, jakiego Bóg udzielił. I tu jest ważna myśl. Komu? Wierzącym. Co ważniejsze, poświęconym Bogu osobom pierwotnego kościoła. W jakim celu Bóg tego dokonał? Świadectwa Biblii wyraźnie wskazują, że po pierwsze udzielenie darów Ducha Świętego pierwotnemu Kościołowi miało na celu umocnienie wiary tych jednostek, które były już wierzącymi, oddanymi, poświęconymi Bogu. Po drugie, była to manifestacja mocy Bożej względem niewierzących. również Panu udzielił, Bóg udzielił darów Ducha Świętego w celu udzielenia pewnego potwierdzenia, pewnej rekomendacji, że słudzy, którym tych darów udzielił, są jego reprezentantami i jego sługami. To był dobitny dowód, że właśnie osoby, które te dary Ducha Świętego posiadały, działały w imieniu Boga i co więcej z upoważnienia Bożego. I także kolejny jeszcze powód, dla którego Bóg bardzo ważny z punktu widzenia celów Bożych yyy mianowicie yyy tym celem było to, aby poselstwo Ewangelii, czyli tej radosnej nowiny, która została rozpoczęta, której ogłaszanie rozpoczął nasz Pan Jezus Chrystus, wskazujący na to, że zbliżyło się królestwo Boże, a to zbliżenie się tego królestwa Bożego związane było z jego pierwszym przyjściem, z jego właśnie pierwszym adwentem i również dziełami, które dokonywał z woli Boga, aby to poselstwo tej radosnej nowiny było rozpowszechnione wśród narodów, nie tylko wśród obywateli Izraela, ale także wśród na przykład narodów ościennych czy nawet jeszcze dalej, także tych narodów czy mniejszości narodowych, które zamieszkiwały Palestynę, w tym także Izrael, aby oni Czyli ci słudzy przez Boga powołani, wybrani z jego upoważnienia ogłaszający tą wielką radosną nowinę, mogli poselstwo Ewangelii przekazywać właśnie innym, obcym, tak? Czyli nie Żydom. Przypominamy sobie, że apostołowie, ale także i uczniowie Pana byli przede wszystkim prostymi, niewykształconymi ludźmi. Tak, Bóg nie powołał wielkich czy możnych tego świata. w celu szerzenia poselstwa Ewangelii. Dlaczego? Dlatego, że kryterium wyboru lub powołania powołania kościoła wiernych jednostek kościoła pierwotnego nie było wykształcenie, nie były nawet zdolności tej osoby, nie było jej stanowisko, nie była jej majętność, ale przede wszystkim cechy usposobienia serca, umysłu serca i woli. Szczerość. Tak, to było jedno z podstawowych kryterium. jakie Bóg używał w celu właśnie udzielenia tego przywileju ogłaszania poselstwa Ewangelii, powołania do pierwotnego kościoła tym właśnie osobom, które przede wszystkim posiadały właściwy stan serca. I z tego powodu apostołowie powołani przez Pana, wiemy 12 apostołów właśnie nie byli wykształconymi ludźmi. Poza tym ostatnim, który w miejsce Judasza, jak wiemy, który stracił swój urząd apostolski, powołany na jego miejsce, rzeczywiście posiadał znaczne wielkie, jak na tamte czasy wykształcenie świeckie, ale to jest pewien pewien wyjątek. Pan Jezus, tak jak już powiedzieliśmy, nie udzielił tych darów, darów Ducha Świętego przypadkowym osobom, ale powołanym, wybranym i wiernym. Kiedy Pan Jezus poniósł śmierć męczeńską, następnie wiemy, że zmartwychwstał, ale przed swoim zmartwychwstaniem jeszcze przebywał w atmosferze ziemi przez 40 dni. i kilkunastokrotnie przynajmniej ukazywał się uczniom, również kobietom Marii, Marcie, innym w celu również zademonstrowania lub przekazania pewnych ważnych informacji. I mianowicie jedne jedno z ostatnich ukazań Pana, które mamy opisane w Ewangelii Łukasza 24 rozdziale 49 wersecie. Pan Jezus podał uczniom informację, aby oczekiwali po jego w niebowstąpieniu w Jeruzalem na ten moment, kiedy otrzymają albo inaczej mówiąc będą przyobleczeni mocą z wysokości. Mamy to zapisane w Ewangelii Łukasza 24 rozdziale 49 wersecie. Może odczytajmy ten werset. Łukasza 24 rozdział 49 wiersz. A oto ja poślę na was obietnicę Ojca mego, a wy zostaniecie w mieście Jeruzalemie, dokąd nie będziecie przyobleczeni mocą z wysokości. To była obietnica i polecenie, jakie Pan dał uczniom, aby oczekiwali na ten moment, tak? Czyli żeby nie opuszczali miasta Jeruzalem, aż to się wypełni, aż to się stanie. Będą przyobleczeni mocą z wysokości. Jak powiedzieliśmy, warunkiem koniecznym do otrzymania takiego daru, co wynika, że ta informacja z faktu, że ta informacja była podanym najwierniejszym, tak 11 apostołom w pierwszej kolejności, a następnie oczywiście ta informacja została przez nich przekazana innym uczniom, aby oczekiwali na ten moment, kiedy wypełni się ta zapowiedź Pana, a mianowicie kiedy ten dar Ducha Świętego zostanie im udzielony. A więc były to osoby przede wszystkim wierzące, które dokonały już pewnego procesu również oczyszczenia siebie samego. Tak. A więc to, co już mówiliśmy w jednym webinarium na temat biblijnej pokuty, przyjęcia daru usprawiedliwienia, czyli oni uwierzyli w Jezusa jako odkupiciela, jako zbawcę, jako przyszłego króla i także poświęcili się jemu, oddali, przyjęli wolę Bożą jako swoje. I to ta zapowiedź, którą Pan podał, wypełniła się w dzień Pięćdziesiątnicy, czyli w 50 dzień po zmartwychwstaniu Pana. Ten fakt jest odnotowany w Dziejach Apostolskich w drugim rozdziale. Tam od wersetu, no już pierwszego mamy ten opis zamieszczony, czyli po raz pierwszy Duch Święty został wylany na pierwotny kościół. względem należy podkreślić tylko Żydów po raz pierwszy tylko Żydzi byli obdarzeni tym przywilejem i na nich tylko ten Duch Święty został wylany w Dziejach Apostolskich w drugim rozdziale może odczytajmy te wersety, aby przypomnieć ten fragment słowa Bożego. Dziej Apostolski drugi rozdział wiersze od 1 do 4. A gdy przyszedł dzień 50 byli wszyscy jednomyślnie pospołu. Wtedy się stał z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wiatru gwałtownego i napełnił wszystek dom. Kędy siedzieli i ukazały się im rozdzielone języki na kształt ognia, który usiadł na każdym z nich. I napełnieni są wszyscy Duchem Świętym, a poczęli mówić innymi językami, jako im duch dawał wymawiać. To jest właśnie ten fragment słowa Bożego potwierdzający, że po raz pierwszy na kościół pierwotny wylany był Duch Święty w dzień i to na Żydów na razie w dzień Pięćdziesiątnicy. Ale wiemy również z opisu biblijnego, że łaska Boża i to jest oczywiście ta wola boża w odniesieniu do narodów pogańskich została objawiona apostołom. szczególnie tutaj w tym celu apostołowi Piotrowi, mianowicie aby przekonać go, gdyż on był zawsze ta myśl o tym, że właśnie naród żydowski jestem wybranym szczególnym przez Boga powołanym narodem i że do nich przyszedł Zbawiciel i im była ogłaszana nowina o zbliżającym się królestwie. miał pewną tutaj trudność w zrozumieniu, że łaska boża mogłaby skierować być skierowana do kogokolwiek z pogan, ale zrozumiał tą rzecz i został do nie przekonany po widzeniu, po pewnej wizji, jaką otrzymał od Pana, kiedy będąc na dachu, gorliwie się modląc, ujrzał wielkie prześcieradu napełnione zwierzętami nieczystymi i po trzykroć usłyszał głos z nieba. mówiący rześ to znaczy zabijaj i jedz apostoł zbraniał się przed tym mówiąc żadną miarą panie gdyżem nigdy nieczystego nie jadł a więc po trzykroć to polecenie zostało wydane. I apostoł Piotr zrozumiał, że od tego momentu i wolą Bożą jest, aby on to również zrozumiał i to ogłaszał, że łaska boża została skierowana do narodów pogańskich. I kiedy to się wypełniło, kiedy ta rzecz już była ogłaszana przez apostołów, mamy wzmiankę w Dziejach Apostolskich drugi rozdziale 38 wierszu, kiedy apostoł Piotr właśnie w tym wielkim no ważnym przemówieniu po tym wydarzeniu, które o którym powyżej powiedzieliśmy, mianowicie wylania Ducha Świętego na Kościół pierwotny po raz pierwszy w dzień Pięćtnicy, powiedział takie słowa. Dzieje Apostolski drugi rozdział 38 werset. Wtedy Piotr rzekł do nich: Pokutujcie, a ochrzcij się każdy z was w imieniu Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów, a weźmiecie dar Ducha Świętego. Zwróćmy uwagę na warunki, jakie musiały zostać spełnione przez każdą z osób, na którą ten duch ewentualnie mógłby być wylany, która mogłaby otrzymać dary Ducha Świętego. Po pierwsze, apostoł w tym zdaniu, które odczytaliśmy, powiedział: "Pokutujcie". A więc proces oczyszczania był konieczny, niezbędny do tego, aby taka osoba, będąc odpowiednio przez Boga przygotowana, mogła następnie otrzymać dar Ducha Świętego. Ale to nie było wystarczający warunek. Dalej: "A ochrzci się każdy z was w imieniu Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów". Czyli mowa jest o deklaracji świadomej, deklaracji przyjęcia woli Bożej, przyjęcia Jezusa Chrystusa jako Zbawiciela. I dopiero wtedy taka osoba tak przygotowana, spełniająca te warunki, mogła otrzymać lub wziąć dar Ducha Świętego. To wynika bezpośrednio z tej wypowiedzi apostoła Pawła. A więc zauważamy, że Pan Bóg udzielił daru Ducha Świętego jedynie swoim wybranym, powołanym, wiernym, posłusznym, respektującym jego prawo i służącym mu z pokorą i czcią. To były warunki niezbędne do tego, aby ktokolwiek mógł otrzymać dar ducha świętego. Jeżeli ktoś tych warunków nie spełniał, nie było możliwą rzeczą, aby na taką osobę Pan Bóg wylał Ducha Świętego, gdyż takie osoby z punktu widzenia powołania czy otrzymania takich darów, no nie uczyniłyby właściwego, właściwej właściwego użytku z otrzymanych darów. A więc nie wykonywałyby woli Bożej względem korzystania z tych darów. I taki warunek właśnie o ty mówiący o tym, kto mógł otrzymać dar ducha świętego. Również inne świadectwo słowa Bożego możemy podać. Mianowicie Dzieje Apostolskie piąty rozdział 32 wiersz. Dzieje Apostolskie 5:32. A my jesteśmy świadkami jego w tym, co mówimy. Także i Duch Święty, którego dał Bóg tym, którzy są mu posłuszni. Dar Ducha Świętego mógł otrzymać, mogła otrzymać tylko ta osoba, która była Bogu posłuszna, a więc która poznała Boga, poznała drogę zbawienia, była wierną, zrozumiała zasady i warunki, jakich Bóg wymaga i okazała posłuszeństwo. To rzeczywiście spełnienie tych warunków przesądzało o tym, na kogo Bóg takiego daru Ducha Świętego, na kogo ten dar Ducha Świętego był wylany, do czego te dary Ducha Świętego nie były przeznaczone, a więc co wykluczało, jaka postawa wykluczała otrzymanie przez kogokolwiek takich darów Ducha Świętego? Zwróćmy uwagę na pewną historię, jaką mamy zapisaną w Nowym Testamencie w Dziejach Apostolskich ósmym rozdziale wersetach od 14 do 18. Dzieje Apostolskie 8 rozdział 14 do 18. A usłyszawszy apostołowie, którzy byli w Jerozolemie, iż Samaria przyjęła słowo Boże, posłali do nich Piotra i Jana, którzy tam przyszedwszy modlili się za nimi, aby przyjęli Ducha Świętego. Albowiem jeszcze był na żadnego z nich nie stąpił, ale tylko pochrzczeni byli w imię Pana Jezusowe. Wtedy na nie wkładali ręce, a oni przyjmowali Ducha Świętego. I teraz właśnie ciekawa yyy informacja dotycząca yyy jednej osoby zainteresowanej otrzymaniem takich takiego daru Ducha Świętego. 18 wiersz. A ujrzawszy Szymon, że przez wkładanie rąk apostolskich były był dawany Duch Święty, przyniósł im pieniądze. Czyli chciał ta osoba chciała, aby przez przyniesienie czy obdarowanie apostołów jakąś określoną sumę pieniędzy otrzymać taki dar. Czy tak się stało? Czy to było możliwe? No mamy następnie w dalszym opisie odpowiedź apostoła Piotra właśnie na tą propozycję. Odczytajmy 20 i 21 wiersz. I rzekł mu Piotr: "Pieniądze twoje niech z tobą będą na zginienie, żeś mnieł, żeby dar Boży miał być za pieniądze nabywany. Nie masz w tej rzeczy cząstki ani losu, gdyż serce twoje nie jest proste przed obliczem Bożym. Nie jest proste, nie jest szczere przed obliczem Bożym. Oczywiście w żaden sposób to nie mogła, prośba Szymona nie mogła zostać spełnioną. Była to osoba nie spełniająca żadnego z tych kryteriów, o których wcześniej mówiliśmy. Nie znająca Boga, nieznająca jego prawa, nie oczyszczona przez właściwie przeżytą pokutę, nie poddająca swojego serca Panu, nie okazująca posłuszeństwa Bogu, nie znająca przede wszystkim Boga. Ta rzecz nie mogła się stać. I prawdopodobnie teoretycznie zakładając, gdyby prośba Szymona została spełniona, to niewątpliwie te dary Ducha Świętego użyłby on w złym, niewłaściwym, samolubnym celu. A tak nie mogło być. To nie mogło się wydarzyć. Co więcej, bardzo istotną informacją odnośnie darów Ducha Świętego jest to, że te dary ducha były okazywane w różnym zakresie, różnym osobom. Na przykład do cudownego uleczania niektórych osób dotkniętych jakimiś dolegliwościami, niemocą. Yyy, czasami były to również y przypadki, kiedy te osoby były uwalniane od złego wpływu, złych istot duchowych. Tak, w ten sposób uleczenie również następowało. Yyy, były przypadki, kiedy yyy również w odniesieniu do yyy yyy osób, które yyy były w wielkiej potrzebie. Tak na przykład znamy z opisu Ewangelii sytuację, kiedy nasz Pan kiedy ujrzał tłum Izraela zgromadzony, aby słuchać jego nauk, który był głodny, spragniony, tak nakarmił go, a używając w ten sposób nadprzyrodzonej mocy. Czyli użył tej mocy, daru Ducha Świętego, którą również sam posiadał w celu nakarmienia tłumu, składającego się, jak podaje Ewangelia, z 5000 tylko mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci. A więc cudownie rozmnażając chleb i ryby, nakarmił tak wielkie zgromadzenie, tak wielki tłum. To był cud. Tak, to był to było użycie tej mocy, którą Pan Jezus posiadał, ale dla innych, dla korzyści innych, nie dla samego siebie. Znamy inną sytuację. Kiedy Pan był głodny, to nie kazał kamieniom zamieniać się w chleb, aby zaspokoić swój głód, ale jak podają podaje Ewangelia raczej wysłał swoich ucznioski, aby zakupili żywności. Czyli jaki z tego wypływa wniosek? że osoby, którym ten dar Ducha Świętego był udzielony, nie korzystały z tego daru dla zaspokojenia swoich własnych potrzeb. Tego nie mogły czynić. Ten dar Ducha Świętego używany był dla potrzeb innych i potrzeby innych mogły być w ten sposób zaspokajane, ale nie ich własne. Przykłady, nie będziemy ich tutaj wszystkich przytaczać. Jest ich wiele. W odniesieniu także do apostołów. Oni nigdy nie używali tej mocy, którą otrzymali dla zaspokojenia swoich swoich potrzeb. Tak czynił nasz Pan i tak czynili również jego naśladowcy, którzy którzy ten dar Ducha Świętego otrzymali. Jakie rodzaje darów były udzielone pierwotnemu kościołowi? Niektóre z nich wymieniliśmy na początku, ale to nie są wszystkie. Wymieniliśmy tylko te dary Ducha Świętego, które są no najbardziej takie spektakularne, tak jak właśnie mówienie obcymi językami, uzdrawianie chorych, czynienie różnych cudów, nawet wskrzeszanie zmarłych, bo mamy przypadki również, że apostoł Piotr czy apostoł Paweł w pewnych okolicznościach dokonali tego cudu, wzbudzając do życia osoby, które zmarły w pewnym również ściśle określonym celu. A więc to jest właśnie przykład korzystania z tych darów w tym zakresie, ale to nie są wszystkie dary Ducha Świętego. Zwróćmy uwagę, co mówi na ten temat opis, jaki mamy zamieszczony w pierwszym liście do Koryntian 12 rozdziale w wersetach od 4 do 11. Apostoł Piotr wymienia tam szereg darów Ducha Świętego, w tym także dary mówienia językami czy czynienia cudów, ale one wymienione są na samym końcu tego opisu. Na początku wymienia dary Ducha Świętego, ale innego rodzaju, które z punktu widzenia słowa Bożego i myśli słowa Bożego miały o wiele większe znaczenie niż dary uzdrawiania, dary czynienia cudów czy wszeszenia zmarłych. Odczytajmy ten opis i zwróćmy na tą uwagę, tą kolejność, jaką podaje apostoł wymieniając różne dary ducha. Na początku wskazując na te dary ducha, które były najważniejsze z boskiego punktu widzenia, z punktu widzenia boskich celów, dla których te dary były udzielane. Pierwszy list do Koryntian, 12 rozdział, wiersze od 4 do 11. A różne są dary, ale tenże duch. I różne są posługi, ale tenże Pan. I różne są sprawy, ale tenże Bóg, który sprawuje wszystko we wszystkich. A każdemu bywa dane objawienie ducha ku pożytkowi. I teraz od tego momentu zwróćmy szczególnie uwagę. Albowiem jednemu przez ducha bywa dana mowa mądrości. Co to znaczy mowa mądrości? dar wyrozumienia głębokich myśli słowa Bożego i zdolność przekazywania tych głębokich myśli słowa Bożego. To jest dar Ducha Świętego wymieniony na samym początku tego opisu. A drugiemu mowa umiejętności przez tegoż ducha, przez tego samego ducha. Co to znaczy mowa umiejętności? dar jasnego wyjaśniania, przedstawiania różnych zarysów słowa Bożego, także głębokich, trudnych do zrozumienia przez niektóre osoby. Dar jasnego przedstawiania myśli, głębokich myśli słowa Bożego, to jest dar ducha wymieniony w tym opisie przez apostoła. Wiersz dziewiąty. A drugiemu, drugiemu wiara w tymże duchu. Może ktoś być tutaj zaskoczony tym, jak to wiara jest darem ducha. Tak, wiara jest darem Ducha Świętego i jest bardzo ważnym darem Ducha Świętego, ważniejszym niż to, co na początku wymieniliśmy, czyli na przykład dar mówienia obcymi językami, uleczania czy inne temu podobne zdolności. I dopiero teraz na końcu apostoł wymienia inne dary Ducha Świętego, o których mówiliśmy. A drugiemu dar uzdrawiania w tymże duchu, a drugiemu czynienia cudów, a drugiemu proroctwo, a drugiemu rozeznanie duchów. Rozeznanie duchów, żeby ta myśl była również dobrze zrozumiana, odnosi się do myśli słowa Bożego, rozeznania duchów. Jednym ze znaczeń słowa duch, o czym na wstępie powiedziałem, są nauki, doktryny słowa Bożego, których rozeznanie, czyli czyli umiejętność jakby właściwego oddzielenia jednych myśli od drugich, właściwego ich rozpoznania i również następnie właściwego przedstawiania, była właśnie również darem ducha niezwiązanym bezpośrednio z tymi, no tak jak powiedzieliśmy na początku, spektakularnymi darami ducha, tak jak jak mówienie obcymi językami, czynnienie cudów, to był również bardzo ważny dar ducha. I dalej w 10 wierszu apostoł wymienia kolejne jeszcze, a drugiemu rozmaite języki, a drugiemu wykładanie języków, czyli tłumaczenie tych obcych języków. I 11. A to wszystko sprawuje jeden, a tenże duch. Czyli wszystkie te dary tu wymienione pochodzą z tego samego ducha. To jest ta sama boska moc, boskie zdolności, boski wpływ, jaki został udzielony tym osobom przez Boga powołanym, wybranym, przeznaczonym do tego celu, aby we właściwy sposób używając tych darów służyły Bogu, służyły jego celom, dla których te dary były wylane na kościół pierwotny. Czyli wszystkie one, jak apostoł w tym 11 wierszu stwierdza, pochodzą z tego jednego samego ducha, udzielając osobna każdemu jako chce. A więc te dary były udzielane w różnym stopniu różnym osobom. Nie wszyscy posiadali wszystkie te wymienione dary. Niektóre z nich, może tylko na przykład jeden z nich lub dwa. I o tym decydował Bóg. komu, w jakim stopniu, w jakiej mierze udzielić tego daru Ducha Świętego. A zatem tak jak powiedzieliśmy, celem udzielania darów Ducha Świętego, łącznie z tymi na początku wymienionymi, czyli mowa mądrości, umiejętność zrozumienia, dar zrozumienia głębokich myśli słowa Bożego, dar jasnego przedstawiania, jasnego nauczania, rozeznawania duchów, tak? czyli odróżniania yyy jednych nauk od drugich i rozumienia tak w sposób zgodny, harmonijny. To był również dar Ducha Świętego. One tak jak powiedzieliśmy, służyły tym czterem głównym celom, dla których wylane były na kościół pierwotny. A więc umocnienie wiary Kościoła, tych jednostek, które stanowiły pierwotny kościół. To było dla nich też demonstracja boskiej mocy, która służyła podtrzymania ich wiary, ale także zademonstrowanie wiary boskiej mocy względem niewierzących i także pokazanie, udowodnienie, udzielenie pewnych, pewnego pełnomocnictwa, rekomendacji, że ci słudzy, którzy te dary posiadali są reprezentantami Bożymi, służą w imieniu Bożym. To był pewien znak rozpoznawczy. I także żeby poselstwo Ewangelii tej radosnej nowiny było ogłaszane innym narodom. Chociażby w tym celu służył dar mówienia obcymi językami. Po to on został wylany, udzielony kościołowi pierwotnemu, aby poselstwo Ewangelii mogło z powodzeniem być ogłaszane również narodom pogańskim. W odniesieniu do kolejnego pytania, które jeszcze uszczegławia nam tutaj te myśli, mianowicie kiedy Duch został Święty wylany, już o tym pierwszym momencie wylania Ducha Świętego, czyli dniu Pięćnicy, krótko powiedzieliśmy i również pytanie, w jaki sposób udzielane były dary Ducha Świętego? Przez kogo i w jaki sposób? Biblia, czyli Nowy Testament konkretnie mówiąc, opisuje dwa momenty, w których Duch Święty był wylany. O tym już krótko powiedzieliśmy. Dzieje Apostolskie drugi rozdział pierwszy 1 do 4. Duch Święty wylany na apostołów, uczni zgromadzonych jednomyślnie razem w mieście Jeruzalem, którzy byli Żydami i po raz drugi dary Ducha Świętego zostały wylane na pogan. Pierwszym z pogan, który przyjął poselstwo Ewangelii, przyjął Jezusa, uwierzył w Jezusa jako swojego zbawiciela, to był Korneliusz, Rzymianin. Był to pierwszy prozelita, który przyszedł do poznania słowa Bożego i zbawienia, jakie było ogłaszane przez apostołów. Ale zanim to się zdarzyło, to mamy opis podany, jakim on był w cechach swojego charakteru, w cechach swojego usposobienia, jaki tryb życia prowadził. A więc jego jałmużny, tak tam nawet wymienione jest dokładnie powód, dla którego Bóg wysłuchał również jego modlitw. A więc modlitwy zasyłane do Boga, jałmużny, jakie czynił ludowi, czyli okazywanie ducha miłosierdzia, ducha współczucia względem tych, którzy byli w potrzebie. Jego uczciwe podejście do tych spraw, tak, spraw religijnych, wielki szacunek i cześć, jaką okazywał w ten sposób dla Boga. To były powód, to były, były przyczyny, to były powód, dla którego właśnie Korneliusz i jego domownicy zostali ubłogosławieni tym, że i oni również po tym, jak okazali swoje poświęcenie Bogu, w tym celu został do nich wysłany apostoł Piotr. Następnie na nich również został wylane, zostały dary Ducha Świętego. To mamy zapisane w 10 rozdziale rozdziale dzie apostolskich w wersetach od 44 do 47. Dzieje Apostolskie 10 rozdział wiersze od 44 do 47. To jest yyy yyy fragment dotyczący działania apostoła Piotra, który mówił o Zbawicielu w odniesieniu do pogan. Odczytajmy te myśli. A gdy jeszcze Piotr mówił te słowa, przypadł Duch Święty na wszystkie słuchające tych słów. I zdumieli się oni, którzy byli z z obrzezania wierzący, którzy byli z Piotrem przyszli, że i na pogany dar Ducha Świętego jest wylany. albowiem słyszeli je mówiące językami rozlicznymi i wielbiące Boga. I następnie apostoł Piotr w 47 i zali kto może zabronić wody, żeby ci nie byli pochrzczeni, którzy wzięli Ducha Świętego jako i my i zostali ochrzczeni w imieniu Jezusa Chrystusa. I ten właśnie fragment dotyczący tego ważnego wydarzenia, jakim było wyelanie Ducha Świętego na dom Korneliusza również mamy opisane w Słowie Bożym, kiedy w tym celu został właśnie posłany apostoł Piotr, poinformowany przez proroka o tym, aby udał się do domu Korneliusza. i tam, aby przedstawił im poselstwo Ewangelii, naukę o Zbawicielu. I wtedy oni, kiedy uwierzyli, przyjęli, zostali również przez niego ochrzczeni. To byli pierwsi z pogan, na których Duch Święty został wylany. A więc te dwa i tylko te dwa przypadki wylania Ducha Świętego mamy opisane w Nowym Testamencie i również ważną rzeczą z tym związaną jest to, że duch lub dary Ducha Świętego udzielane były tylko poprzez włożenie rąk apostołów przez nikogo innego. dary Ducha Świętego udzielane były tylko przez włożenie rąk apostołów. I na ten temat mamy wyraźne świadectwa biblijne, że tylko ci mogli otrzymać dary Ducha Świętego, na których apostołowie wkładali swoje ręce. I w ten sposób dary Ducha Świętego mocą Bożą mogły być przekazywane tym osobom. Opis, który to potwierdza, jeden z opisów to są Dzieje Apostolskie 8 rozdział wiersze od 14 do 18. Dzieje Apostolskie 8 rozdział 14 do 18. A usłyszawszy apostołowie, którzy byli w Jerozolimie i Samaria przyjęła słowo Boże, posłali do nich Piotra i Jana, którzy tam przyszedwszy modlili się za nimi, aby przyjęli Ducha Świętego. I wiersz 17 szczególnie to nas interesuje. Wtedy na nie wkładali ręce, a oni przyjmowali Ducha Świętego. W Nowym Testamencie nie mamy w żadnym miejscu myśli, wzmianki, informacji o tym, że przez kogokolwiek innego poza apostołami, przez włożenie rąk dary Ducha Świętego były przekazywane innym osobom. To jest świadectwo, które nas utwierdza w przekonaniu, że dary Ducha Świętego były potrzebne, były niezbędne dla rozwoju pierwotnego kościoła, ale one, kiedy cel został spełniony, dla których one były udzielone temu pierwotnemu kościołowi, przestały działać. Więcej takie dary Ducha Świętego nie były przekazywane. To jest właśnie dowód wskazujący i potwierdzony przez również niektóre fragmenty słowa Bożego, że dary Ducha Świętego miały w pewnym momencie, w pewnym czasie ustać. I to ten fragment słowa bożego odczytamy i krótko oczywiście ten tą myśl wyjaśnimy. Są to słowa apostoła Pawła z pierwszego listu do Koryntian 13 rozdział i ósmy wiersz. Pierwszy list do Koryntian 13 rozdział i ósmy werset, gdzie apostoł Paweł pisze: "Miłość nigdy nie ustaje, bo choć są proroctwa, te zniszczeją, dosłownie dokładniej mówiąc, przestaną być używane jako jeden z darów ducha świętego, choć języki te ustaną". Kolejny dar Ducha Świętego, jaki miał przestać funkcjonować, o czym pisze apostoł. I tutaj ważną może takim szczegółem jest znaczenie tego słowa ustaną. W języku greckim jest uwany użyty czasownik kartageo, który oznacza dosłownie stać się całkowitym, całkowicie bezużytecznym, niepotrzebnym, skończyć się. A więc języki ustaną w znaczeniu takim, że stały się już bezużyteczne. Nie potrzeba było dłużej, aby dar Ducha Świętego w postaci mówienia obcymi językami był wylewany. One spełniły swoje zadanie i przestały działać, przestały funkcjonować. O tym właśnie pisze apostoł w tym ósmym wersecie. I dalej choć umiejętność w niwecz się obróci. A więc następny dar Ducha Świętego jako dar mocy Bożej do rozpoznawania umiejętność rozpoznawania różnych nauk, różnych myśli słowa Bożego, wniwecz się obróci w takim znaczeniu, że przestanie być wynikiem działania darów Ducha Świętego. nie będzie już więcej jednym z darów Ducha Świętego udzielanym w ten sposób, jak to było czynione wobec pierwotnego kościoła. W odniesieniu do kolejnego, może jeszcze dalszego opisu, to są ważne świadectwa, które podaje apostoł w odniesieniu do ustania darów Ducha Świętego i pokazania przyczyny, dla którego dla której te dary Ducha Świętego przestały działać, przestały funkcjonować. I wyjaśnia on to w wierszach kolejnych, mianowicie dziewiątym aż nawet do 12. Odczytajmy kolejne wersety. Pierwszy list do Koryntian 13 rozdział 9. Albowiem po części znamy i po części prorokujemy. Dlaczego takiego tutaj sformułowania apostoł użył? dla po części tylko znamy, po części prorokujemy. A więc on podaje argument, że objawienie Boże zostało udzielone pierwotnemu kościołowi tylko w pewnej części. W jakiej części? O co chodzi? O jakie objawienie Boże chodzi? Mianowicie wiemy, że objawieniem Bożym jest Biblia, słowo Boże, składające się z dwóch części, starego i nowego testamentu. I tu w szczególności Stary Testament oczywiście znany był i dostępny dla apostołów. Oni z niego korzystali, na niego, na myśli i proroctwa Starego Testamentu się powoływali. Ale kiedy pisał apostoł te słowa, mianowicie kiedy pisał list do Koryntian, dostępne były tylko dwie Ewangelie. Skompletowane były spisane, mianowicie Ewangelia Mateusza i Ewangelia Marka. Pozostała część Nowego Testamentu nie była jeszcze skompletowana, nie była spisana. To się stało dopiero pod koniec i wieku. A więc po 95 roku naszej ery została napisana ostatnia z ksiąg Nowego testamentu, księga objawienia. I dlatego apostoł o tym pisze, że teraz na po części, czyli mamy tylko pewną do dyspozycji pewną część Bożego objawienia. Nie znamy tej jeszcze drugiej części, innej części, która nie była skompletowana. I o tym pisze apostoł Biblii, części Biblii, szczególnie nowego testamentu, która nie była jeszcze spisana, nie była udostępniona naśladowcą Pana. I dalej w 10 wierszu, a gdy przyjdzie to, co jest doskonałego, czyli zupełnego, wtedy to, co jest po części zniszczyje, a więc kiedy wypełni się ten i nastanie ten czas, kiedy Biblia zostanie skompletowana we wszystkich swoich księgach, księgach Nowego Testamentu i będą one dostępne dla ludu Bożego, wtedy ten właśnie czas się zakończy. i dary Ducha Świętego nie będą już potrzebne w takim znaczeniu, w jakim były potrzebne dla rozwoju pierwotnego kościoła. I ten wiersz 10 właśnie to udowadnia. Następnie apostoł Paweł podaje na to jeszcze się powołamy w odpowied odpowiadając na ostatnie z pytań w odniesieniu do tematu darów ducha i owoców ducha czym one są, czym się różnią. Następnie podaję jeszcze odczytajmy wiersz 11 nawet do 13. Póki był dziecięciem, mówiłem jako dziecię, rozumiałem jako dziecię, rozmyślałem jako dziecię. Lecz gdym się stał mężem, zaniechałem rzeczy dziecinnych. Dary Ducha Świętego apostoł odnosi do początkowego rozwoju kościoła pierwotnego, okresu jeszcze niedojrzałego, początkowego. I dlatego apostoł udowadnia, że nie jest istotą rzeczy posiadanie darów Ducha Świętego w znaczeniu mówienia obcymi językami czy dokonywania cudów, ale istnieje coś bardziej znacznie ważnego z punktu widzenia powołania, dla którego Bóg udzielał właśnie zrozumienia słowa Bożego. I o tym pisze właśnie w tym fragmencie, ostatnich wersetach 13 rozdziału pierwszego do Koryntian. Albowiem teraz werset 12. Albowiem teraz widzimy przez wierciadło i niby w zagadce, ale na on czas twarzą w twarz teraz poznaję po części, ale na on czas poznam jako nie poznany jest. Teraz widzimy jakoby w zagadce z uwagi na to, że Biblia nie została jeszcze skompletowana, nie wszystko zostało objawione, pewne rzeczy były zakryte, pewne rzeczy były jeszcze nie podane, niezrozumiałe. Ale apostoł następnie wskazuje: "Teraz poznaję po części, ale na on czas poznam, jako jestem poznany. Poznam w pełni. A to się wypełniło. To się stało, kiedy objawienie Boże zostało skompletowane. I następnie apostoł w tym 13 wierszu zamykającym pierwszy list do Koryntian 13 rozdział pokazuje co jest istotą rzeczy, co jest najważniejsze z punktu widzenia celu, dla którego Bóg powoływał jednostki pierwotnego kościoła, ale później również innych. 13 werset. A teraz zostaje wiara, nadzieja i miłość. te trzy rzeczy, lecz z nich największa jest miłość. To jest istota rzeczy. rozwój miłości, rozwój wiary, rozwój nadziei. To był główny cel powołania Kościoła. To było to, co oni mieli rozwijać, nad czym mieli pracować, w czym mieli dojrzewać jako tych właśnie owocach ducha, aby właśnie być przygotowanym do celów, dla których Bóg ich powołał. To jest właśnie powód, dla którego te dary Ducha Świętego były udzielane. Nie były one celem samym w sobie. Nie chodziło o to, aby mówić obcymi językami czy dokonywać cudów, ale aby używać tych darów dla korzyści, pomocy, przekonania innych o tym, że Bóg działa, że Bóg jest z apostołami, że Bóg jest z uczniami, że oni są jego sługami i że to co oni głoszą jest zgodne z boską wolą. Oni są boskimi rzecznikami, boskimi przedstawicielami. To było ważne dla nich samych, ale było również ważne dla niewierzących względem tych, którym o których, którym te nauki słowa Bożego przedstawiali, aby oni byli przygotowani je przyjąć. One były w tym celu dane, udzielone Kościołowi pierwotnemu, ale nie były celem w samym sobie. One miały ostatecznie wypracować i umożliwić wypracowanie owoców Ducha Świętego jako znacznie ważniejszych elementów w ich chrześcijańskim życiu niż te, które były związane z tymi darami Ducha Świętego, o których mówiliśmy w znaczeniu czynienia cudów czy mówienia obcymi językami. I w tym fragmencie, tak jak czytaliśmy w 11 wierszu 12 i 13, apostoł dokonuje takiego porównania, czyni pewien kontrast wskazując na to, co jest najważniejsze, co jest istotą rzeczy i odróżniając te dwa zagadnienie, dary Ducha Świętego i owoce Ducha Świętego. Powiedzieliśmy, że dary Ducha Świętego odnosiły się do początkowego okresu rozwoju z kościoła. I apostoł z tego opisu zrozumieliśmy, sam mówi o tym, naucza, że to był okres początkowy, okres dzieciństwa kościoła, okres jeszcze niedojrzały. I dojrzałość Kościoła nie miała być zbudowana na darach ducha, które oczywiście były manifestacją mocy mocy Bożej, ale przejściową manifestacją mocy Bożej. Ale dojrzałość kościoła miała być zbutowana na owocach ducha. Których, które najważniejsze z nich tutaj w tym 13 wersecie apostoł wymienia? Wiara, nadzieja i miłość. Te trzy rzeczy to jest istota rzeczy. To kościół miał pielęgnować, rozwijać. Na tym punkcie był doświadczany, na tym punkcie był próbowany i pod opatrznością bożą był w stanie tak wzbijać się. i rozwijać te owoce ducha aż do ich pełnej dojrzałości, aż osiągnęli kres właśnie w rozwoju owoców ducha. To był powód, dla którego Bóg udzielił Ducha Świętego i darów Ducha Świętego pierwotnemu Kościołowi. I obecnie również możemy zadać pytanie, czy dary Ducha Świętego, to co także wynika z jednego z pytań, które były przedstawione na początku, czy dary Ducha Świętego obecnie działają, obecnie funkcjonują? Otóż odpowiadamy, że nie. Obecnie Bóg nie udziela darów Ducha Świętego wierzącym z tego powodu, że nie ma już potrzeby dla osiągnięcia boskich celów wobec wobec obecnie poświęconych Bogu jednostek udzielania im darów Ducha Świętego z tego powodu, o którym już powiedzieliśmy. Objawienie Boże, słowo Boże zostało skompletowane w dwóch częściach. I to co pisał apostoł, o czym czytaliśmy, że języki miały ustać, tak? Proroctwa miały być zniszczone w tym znaczeniu, przestały funkcjonować. umiejętność miała w niwecz się obrócić, a więc nie była już ona więcej więcej przedmiotem udzielania jako dar Ducha Świętego, bo słowo Boże, Biblia została skompletowana, a tam były podane wszelkie myśli, instrukcje potrzebne, niezbędne dla tych, którzy stali się stają się obecnie także naśladowcami Pana i z nich czerpiemy wszelką pomoc, wszelką naukę. wszelką instrukcję do tego, co mamy czynić, jak nad czym mamy pracować, co mamy rozwijać, aby osiągnąć kres swojego powołania, cel swojego powołania. To jest właśnie rozwijanie owoców Ducha Świętego. To jest istota rzeczy, obecnego czasu powołania ludu Bożego. I z tego też powodu udzielamy negatywnej odpowiedzi. Pan Bóg obecnie nie udziela już darów Ducha Świętego o tym obecnie, którzy wierzą, którzy się poświęcają Bogu. One zanikły wraz ze śmiercią apostołów. Co więcej, mogła być oczywiście sytuacja, że ostatni z żyjących apostołów, na przykład apostoł Jan, który zmarł około i wieku naszej ery, jeżeli on położył ręce jeszcze na kogoś, na daną osobę, udzielił jej darów Ducha Świętego, ona otrzymała w ten sposób darów, dar Ducha Świętego. To były ostatnie jednostki, które jeszcze z których które jeszcze korzystały z tego, z tej manifestacji mocy Bożej, jaką było właśnie, jakim były dary Ducha Świętego. I możemy z całą pewnością powiedzieć, że z końcem II wieku te dary ustały. nie było już więcej przekazywania darów Ducha Świętego z powodu tego, że apostołowie już nie żyli, a ci, którzy otrzymali przez włożenie rąk ze strony apostołów, także zakończyli swoje życie. więcej dary Ducha Świętego nie były przekazywane. Kończąc nasze rozważania, chciałem w ten sposób tutaj taki ogólny sposób nie wchodziliśmy w szczegóły dotyczące poszczególnych darów Ducha Świętego. Nie było na to czasu za nie mieliśmy jakby możliwości, aby to zmieścić w czasie dzisiejszego webinarium. Dlatego postarałem się udzielić odpowiedzi na te trzy główne pytania, jakie postawione były na samym początku dzisiejszego webinarium, a mianowicie pierwsze pytanie dotyczące tego, czym były dary Ducha Świętego dla pierwotnego kościoła. Drugie pytanie. Czy Pan Bóg nadal udziela darów Ducha Świętego wierzącym? I jaka jest różnica pomiędzy darami Ducha Świętego a owocami Ducha? Przejdę obecnie do pytań, które tutaj już są. Będę starał się odpowiadać według kolejności ich postawienia. Tu jest tak jedno w zasadzie. Aha, to jest bardziej uwaga niż może pytanie. Zastanawiają mnie ludzie, którzy w publicznym nauczaniu korzystają z archaicznych przekładów Biblii. Przecież momentami młod młodszym ciężko to zrozumieć. Uwspółcześniona Biblia gdańska jest gorsza niż Biblia gdańska. No nie. No nie jest gorsza. Oczywiście, że tak. No tu może powiem, to jest w odniesieniu kwestia pewnego przyzwyczajenia. Tak, przez wiele lat korzystam z Biblii gdańskiej. Uważam ją za bardzo dobry przekład słowa Bożego. Nie oznacza tu, że są pewne również, można otwarcie powiedzieć także błędy w tym przykładzie, ale tu nie o to chodzi. Wiele myśli jest dobrze przetłumaczonych i jest to powód, dla którego posługuję się Biblią gdańską. No w tym przypadku rzeczywiście słuchacz miał rację, że uwspółcześniona Biblia gdańska mogłaby być no lepszym przykładem, aby ci, którzy są stanowią młodsze pokolenie, żeby mogli może lepiej zrozumieć niektóre fragmenty, które były tu cytowane. Dobrze. na przyszłość, jeżeli jeszcze będę miał taką możliwość przedstawienia wam jakiegoś tematu, będę starał się tutaj tą prośbę uwzględnić, czy sugestie raczej uwzględnić, aby korzystać z nowocześniejszych przykładów. Kolejna pytanie, tak? Dobry wieczór. Chciałbym się zapytać, czy w dzisiejszych czasach można otrzymać Ducha Świętego, wychodząc z różnych denominacji, przykładowo Świadków Jehowy i zostać jakimś sposobem oświeconym Duchem Świętym. należałoby tutaj rozgraniczyć, bo tu właśnie pytający w pytaniu użył tego określenia, które jest właśnie ważne w odniesieniu do obecnie poświęconych Bogu osób, mianowicie oświecenie Duchem Świętym. Czym innego są dary Ducha Świętego, a czym innego oczywiście jest oświecenie Duchem Świętym. Tak jak to słowo oświecenie możemy no zdefiniować, to jest umiejętność albo zdolność zrozumienia czegoś. Tak być oświeconym, to znaczy posiąść pewne światło, pewną pomoc otrzymaną od Boga w tym przypadku. Oświecenie Duchem Świętym w lepszym zrozumieniu, w lepszej ocenie różnych zagadnień słowa Bożego. To jest oświecenie Duchem Świętym. Tu z pytania również wynika to, że jest jakby sugestia w odniesieniu do tego, że przynależność do jakiejkolwiek denominacji mogłaby przesądzać o tym, że ktoś jest oświecony, może zostać oświecony Duchem Świętym lub nie. Otóż nie. Trzeba to wyraźnie powiedzieć, że oświecenie Duchem Świętym nie jest związane z przynależnością do jakiejkolwiek denominacji religijnej. obecnego czasu. Wiemy jak bardzo zróżnicowane religijnie jest całe chrześcijaństwo, jak wiele mamy różnych denominacji, kościołów, wyznań i kryterium, jakie Bóg używa do powoływania kogokolwiek nie jest kryterium przynależności do jakiejkolwiek denominacji. Możemy powiedzieć otwarcie, że na pewno w każdej z denominacji chrześcijańskich, jakie istnieją, są osoby wierzące, usprawiedliwione z wiary i poświęcone Bogu. I one na tej podstawie poświęcenia Bogu, oddania, poddania swojej woli, swoich uczuć, myśli pod wolę Bożą są oświecone duchem i mogą korzystać z tego i z tej pomocy wpływu Ducha Świętego na ich usposobienie. Tak. I jest to wielką pomocą w lepszym wyrozumiewaniu różnych zagadnień słowa Bożego. To nie jest związane z żadną denominacją. Opuszczenie denominacji Świadków Jehowy i na przykład znalezienie się w innej denominacji, w innym kościele chrześcijańskim, wcale tu niczego nie uniemożliwia. Ta osoba, jeżeli jest była osobą poświęconą, należała do organizacji Świadków Jehowych, jeżeli opuszcza z jakichś powodów tą organizację, staje się członkiem innej denominacji chrześcijańskiej, wcale nie odbierane jest to jej oświecenie duchem, bo kryterium jest utrzymanie jej ducha poświęcenia Bogu, usprawiedliwienia z wiary i poświęcenia Bogu. Jeżeli jest dalej osobą poświęconą Bogu, to oświecenie ducha duchem jest jej przywilejem w dalszym ciągu. Tak. No chciałbym, nie wiem czy Myślę, że o to właśnie chodziło tej osobie możemy podkreślić. Bóg nie patrzy na to, gdzie ta osoba się znajduje, w jakim kościele, w jakim wyznaniu, tylko kim ona jest, jakie jest jej stanowisko względem Boga. Jaka jest jej ocena Boga, słowa Bożego. Na ile ona jest posłuszna Bogu i zasadom słowa Bożego, na tyle Bóg obdarza ją właśnie tym oświeceniem. I to jest to jedyne właściwe, prawdziwe kryterium, według którego Bóg ocenia każdego z nas. Widzę, że nie ma już więcej pytań, czyli w zasadzie jedno pytanie, bo pierwsze było pewną podpowiedzią. Dziękuję tej osobie, która to zaproponowała. Tak, no myślę, że lepszą rzeczą może rzeczywiście będzie korzystanie z bardziej uwspółcześnionych tłumaczeń Biblii. Bardzo dziękuję za wasze uczestnictwo w dzisiejszym webinarium. y myślę, że te fragmenty słowa Bożego, które tu wspólnie rozważyliśmy, były pomocą dla was również w zrozumieniu tego tematu. Czym były dary Ducha Świętego dla Kościoła pierwotnego, dlaczego Bóg udzielał tych darów Kościołowi pierwotnemu i dlaczego one przestały funkcjonować, przestały działać. Życzę błogosławieństwa Bożego z tych wspólnych dzisiejszych rozważań. I mam przyjemność zaprosić was na kolejne webinarium, które tak jak cyklicznie co miesiąc odbywa się i również w przyszłym miesiącu, dokładnie 25 lutego w sobotę o godzinie 18:00 omówiony zostanie temat Królestwo Boże w niebie czy na ziemi 25 luty, sobota, godzina 18:00. temat webinarium Królestwo Boże w niebie czy na ziemi, na które wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszam. Tak jak została wprowadzona pewna pewne urozmaicenie do naszych wspólnych rozważań, mianowicie od pewnego czasu w każdy wtorek poprzedzający webinarium jest podana pewne pytanie biblijne w formie właśnie takiej no zagadki możemy nazwać to i mieliście czas do dzisiejszego webinarium aby udzielić odpowiedzi na postawione pytanie. Ono związane jest z dzisiejszym tematem. Pytanie było brzmiało: W jakich krainach Duch Święty zabronił apostołowi Pawłowi głosić słowa Bożego? W jakich krainach Duch Święty zabronił apostołowi Pawłowi głosić słowa Bożego? Czy ktoś z was chciałby udzielić odpowiedzi na tak postawione pytanie? Gdzie apostołowi Pan Bóg zabronił głosić słowa Bożego? Czy ktoś mógłby odpowiedzieć na to pytanie? Jest przygotowany? Nie widzę tu, aby odpowiedzi ktoś chciał udzielić. Myślę, że może jeszcze jakaś chwila zastanowienia. No ja w takim razie może zacytuję ten fragment słowa Bożego, w którym jest udzielona odpowiedź na to pytanie. To jest związane z jedną z podróży misyjnych apostoła Pawła, który właśnie miał pragnienie udać się do pewnej pewnych krain. Ale mamy powiedziane, że Bóg przez Ducha Świętego swój wpływ zabronił mu. Tak apostoł zrozumiał, że nie było wolą Bożą, żeby w te rejony udał się. I mamy to zapisane w Dziejach Apostolskich 16 rozdziale szóstym i siódmym wierszu. Dzieje Apostolskie 16 rozdział siódmy i ósmy werset. Przyszedszy może od szóstego wtedy przyszedszy Frygię i Galatką krainę zawściągnieni będąc od Ducha Świętego, aby nie opowiadali słowa Bożego w Azji. To jest jakby pierwszy pierwsza kraina, czyli Azja. Chodzi o Azję Mniejszą oczywiście tam gdzie apostoł w czasie tej podróży podróży miał zamiar udać się. A więc to był oni byli zawściągnięci przez Ducha Świętego, aby tego nie udali się w tamtym w tamten rejon. I później wiersz siódmy, przyszedszy do mizji kusili się iść do bityni. Czyli mieli pragnienie, tak życzenie iść do bityni. To jest druga kraina wymieniona w tym wersecie, ale im duch Jezusowy nie dopuścił. Czyli również Bóg przez Ducha Świętego swój wpływ dał do zrozumienia. apostołowi i jego towarzyszom, żeby w ten rejon do tej krainy się nie udawali. Bityynia, jeżeli chodzi o geograficzne położenie tej krainy w czasach Nowego Testamentu, to jest rejon na południowy rejon nad morzem położony nad Morzem Czarnym, czyli tak jakbyśmy powiedzieli północny północny skraj Azji Mniejszej. obecnie północna Turcja, tak? Czyli ten rejon położony nad morzem, bezpośrednio nad Morzem Czarnym, to była Bityynia. Tam apostoł miał pragnienie udać się z poselstwem Ewangelii, ale został powstrzymany przez Ducha Bożego. Tu mamy nawet wyraźnie. Im duch Jezusowy nie dopuścił, tak? Nie pozwolił na to, aby udali się w tamtym kierunku, ale udali się do Europy. Kierunek Macedonia. Tak, ja mogę odczytać jeszcze dla uzupełnienia yyy jak została wola boża apostołowi Pawłowi objawiona w tej sprawie od yyy 9 do 11. Dzieje Apostolskie 16 rozdział od 9 do 11. I ukazało się Pawłowi w nocy widzenie. Mąż niejaki Macedończyk stał prosząc go prosząc go i mówiąc: Przepraw się do Macedonii, a ratuj nas. Ojrzawszy to widzenie, zarazem staraliśmy się o to, jakobyśmy się puścili, czyli tak poszli do Macedonii, będąc tego pewni, iż nas Pan powołał, abyśmy im kazali Ewangelię. I udawszy się te dyroady, podróżowaliśmy do samotracji, a nazajutrz do Neapolu, czyli ten kierunek Macedonia, tak? macedończyk, który ukazał się w widzeniu apostołowi Pawłowi. Tak było to jasny dowód, zrozumienie dla apostoła, gdzie miał udać się z poselstwem Ewangelii do Macedonii. Tereny Europy i później wiemy, że również z Macedonii na południe do Grecji udał się, a powstał. Tam były, powstały na tym terenie pierwsze zbory ludu Bożego. Jeszcze jest pytanie, odczytam. Jak mamy patrzeć na nowoczesne mówienie językami w niektórych grupach chrześcijańskich? Od kogo oni ducha otrzymali? Bo jest tylko dwóch panów. Tak, no bardzo interesujące pytanie. Bo rzeczywiście udzieliliśmy odpowiedzi, że obecnie dary Ducha Świętego nie funkcjonują. Bóg nie udziela darów Ducha Świętego w obecnym czasie takimi takich darów między innymi jak właśnie mówienie obcymi językami czy dokonywanie jakichś cudów i sprawa nowoczesnego mówienia językami. A przecież niektóre grupy religijne, nie będę tutaj wymieniał ich z nazwy, uważają i zresztą uważają, że takie dary Ducha Świętego otrzymali od Boga. posługują się rzekomo tymi obcymi językami, mówią tymi obcymi językami i uważają, że to jest właśnie świadectwo ducha, czyli że jest to dowodem, że Bóg w ten sposób daje świadectwo, że ich powołał, tak? Stanowią właśnie ten, no jego lud. Tak rzeczywiście jest, tak rzeczywiście się dzieje, ale udzieliliśmy odpowiedzi na podstawie odczytanych fragmentów, że obecnie dary ducha nie funkcjonują. I tutaj w pytaniu osoba pytająca wskazuje, jeżeli takie dary Ducha Świętego obecnie występują i niektórzy uważają, że je otrzymują w obecnym czasie, od kogo one pochodzą? Jeżeli nie pochodzą od Boga, czego jesteśmy pewni, bo dary Ducha Świętego obecnie nie funkcjonują, to mogą one pochodzić i niewątpliwie pochodzą z innego źródła, ale nie dobrego źródła. Wiemy, że takich darów ducha w pewnym stopniu może udzielać również ktoś inny, ten, który jest przeciwnikiem Bożym dla realizowania swoich własnych celów, na przykład wprowadzania w błąd, oszukiwania tych, którzy widzą takie rzekome świadectwa działania Ducha Świętego, jak na przykład mówienie obcymi językami, współczesnymi językami, nowoczesne, nowoczesne mówienie językami. O tak. czyli mówienie językami w nowoczesnym wydaniu jako rzekomym darem ducha. Wierzę, że druga drugi wariant jest prawdziwy w tym przypadku. Jestem o tym przekonany. I skoro takie pytanie zostało postawione, dzisiejszy czas webinarium nie pozwolił na to, żebym żebyśmy w szczegóły weszli, tak omówili na przykład jeden z darów ducha świętego i udowodnili, potwierdzili, czy on obecnie funkcjonuje z woli Boga, czy też nie. Czy Bóg komukolwiek udziela takiego daru Ducha Świętego, czy nie. Jeżeli wolą słuchaczy byłoby, to można poświęcić jedno z z webinariów szczegółowemu omówieniu takiego właśnie rzekomego daru mówienia językami w nowoczesnym wydaniu. Czy jest to dar Ducha Świętego, czy nie, ale na to musiałoby być poświęcone oddzielne webinarium, abyśmy mogli szczegółowo ten temat omówić. Jeżeli to będzie życzeniem słuchaczy, to oczywiście możemy to zrobić, ale prosiłbym, jeżeli jest możliwe, o wyrażenie swojego zdania na ten temat. Czy jest takie życzenie, aby taki temat był podjęty? Kolejne pytanie, jeszcze jedno pojawiło się. Czy po zmartwychwstaniu ludzie będą otrzymywali dary Ducha Świętego? Yyy, czyli mówimy już o innym czasie, nieobecnym, ale przyszłym, kiedy będzie miało miejsce zmartwychwstanie, yyy, można powiedzieć dokładniej, wzbudzanie z grobu ludzkości, która obecnie znajduje się w stanie śmierci. Tak. Yyy, ten czas opisuje Biblia w różnych proroctwach, że przez Jezusa Chrystusa i to co on uczynił na rzecz ludzkości, a mianowicie spłacając dług boskiej sprawiedliwości, uwolni w przyszłości rodzinę ludzką z więzienia śmierci, pozwoli wyjść im z symbolicznego więzienia na na wolność, uwolni ich z więzienia śmierci. to nastąpi. O tym mówi wiele proroctw biblijnych i pytanie, czy oni otrzymają, czy otrzymają dary Ducha Świętego? Otóż nie. Dary Ducha Świętego, powiedzieliśmy zostały ten rozdział, okres czasu, w którym one działały, w którym Bóg je udzielał, zakończył się definitywnie. Tego czasu nie ma obecnie i nie będzie także w przyszłości. nie będzie potrzeba potrzeby udzielania tego daru tego tych darów ducha w takim znaczeniu jakim były one udzielone pierwotnemu kościołowi. Oświecenie z Duchem Świętym jak najbardziej tak. Wszelka pomoc jaką ludzkość otrzyma. Ludzkość która wzbudzona z więzienia śmierci będzie od początku. No niewiele osób od zera będą zaczynały swój postęp w kierunku rozwoju duchowego, w kierunku rozwoju łask Ducha od zera. Wszelka pomoc będzie tym osobom udzielana. W tym celu Pan Jezus przyszedł po raz drugi na ziemię, także uwielbiony kościół. Mowa jest o tym także, że książęta, czyli szczególna grupa ludu Bożego, poświęconych Bogu osób, zostanie wzbudzona z grobu na samym początku, kiedy rozpocznie się ten czas, kiedy rozpocznie się widzialna faza królestwa. Oni wzbudzeni na początku jako przygotowywani przygotowani nauczyciele przez nich, przez Jezusa, który im będzie udzielał boskich objawień. te objawienia, zrozumienie różnych zarysów słowa Bożego będzie udzielane całej ludzkości przez tych symbolicznych książąt ziemi. To objawienie Boże będzie głoszone i objaśniane na różny sposób. Wszelkie możliwe sposoby, jakimi będzie mógł dysponować człowiek w tym celu będą użyte, aby dotrzeć do każdego z tym przekazem. Ale to nie będzie miało żadnego związku z darami Ducha Świętego. To będzie miało związek z ewangelizacją prowadzącą prowadzoną na światową skalę i w zależności od postępu danej osoby, przyjmowania różnych nauk słowa Bożego, prowadzenia przez Boga, przez Ducha Bożego, który będzie udzielany w znaczeniu oświecenia. Tak. To co było w pytaniu, taka osoba, która okaże swoje poświęcenie Bogu, otrzyma oświecenie duchem, które pozwoli jej lepiej, szybciej zrozumieć różne wymogi doskonałego Bożego prawa i jemu się podporządkować. To będzie oczywiście udzielane oświecenie Duchem Świętym, ale nie dary Ducha Świętego. One były dane raz na początku rozwoju kościoła. Ten okres stał trwał stosunkowo krótko. On się zakończył i więcej takie dary Ducha Świętego nie będą udzielane. Już więcej nie widzę pytań, czyli w takim razie zakończymy już nasze dzisiejsze webinarium. Bardzo się cieszę z tego, że ten temat jest dla was również interesujący, że słuchaliście go wnikliwie. Dziękuję za tą uwagę, która była na samym początku. Będę używał bardziej nowoczesnych tłumaczeń Biblii, aby być lepiej zrozumiałym. Bardzo się cieszę za wasz udział, za wasz poświęcony czas. Myślę, że ten czas nie był stracony, że mogliśmy ten w krótkości, oczywiście w ogólnym zarysie ten ważny słowa, temat słowa bożego, no i chyba interesujący wspólnie rozważyć. Życzę wam błogosławieństwa Bożego z tych wspólnych rozważań i zapraszam na kolejne webinarium. Przypomnę, odbędzie się ono 25 lutego, w sobotę o godzinie 18:00 i omówiony zostanie temat Królestwo Boże w niebie czy na ziemi. Serdecznie zapraszam na kolejne webinarium i dziękuję za uwagę.