Czym naprawdę są herezje według Biblii? Prawda, której nie usłyszysz w kościołach
Słuchaj jako podcast
Pobierz MP3Czym naprawdę są herezje według Biblii?
Słowo herezja brzmi poważnie – kojarzy się z kościelnymi sporami, potępieniami i historycznymi rozłamami. Ale czy wiesz, co tak naprawdę oznacza to pojęcie w Piśmie Świętym? Odpowiedź może Cię zaskoczyć i skłonić do refleksji nad współczesnym chrześcijaństwem.
Greckie korzenie słowa
Greckie słowo hairesis, od którego pochodzi „herezja", niesie dwa znaczenia: odszczepieństwo oraz stronnictwo. W Nowym Testamencie termin ten był używany całkowicie neutralnie na określenie faryzeuszy czy saduceuszy. Dopiero w kontekście chrześcijańskim – u świętego Pawła i świętego Piotra – nabrał zdecydowanie negatywnego zabarwienia.
Dlaczego Paweł zaliczył herezję do grzechów ciała?
W Liście do Galatów (rozdział 5) apostoł Paweł wymienia herezję obok cudzołóstwa czy zabójstwa. To nieprzypadkowe zestawienie. Fałszywe nauki psują obraz Boga i degradują charakter chrześcijan. To właśnie błędne doktryny – jak nauka o wiecznych torturach w piekle – pozwalały w przeszłości jednym chrześcijanom prześladować drugich bez wyrzutów sumienia.
Przykłady biblijnych odstępstw
Webinarium wskazuje konkretne nauki, które Pismo Święte uznałoby za odszczepieństwo:
- Przymusowy celibat – choć Biblia mówi, że biskup ma być mężem jednej żony
- Tytuły duchowne – podczas gdy Jezus przestrzegał przed nazywaniem kogokolwiek ojcem na ziemi
- Pośrednicy między ludźmi a Bogiem – mimo że Pismo wskazuje jedynego pośrednika: Jezusa Chrystusa
- Nauka o wiecznych mękach – podczas gdy Biblia porównuje śmierć do snu przed zmartwychwstaniem
Współczesne herezje
Nie mniej niebezpieczne są poglądy obecne dziś w internecie i środowiskach biblijnych – twierdzenie, że Jezus się mylił, np. co do autorstwa Pięcioksięgu czy historyczności potopu. Przyjęcie takiego stanowiska prowadzi prostą drogą do odrzucenia autorytetu całego Pisma Świętego.
Jak się bronić przed błędem?
Odpowiedź jest prosta, choć wymaga konsekwencji: powrót do Pisma Świętego. Słowa z 2 Tymoteusza 3:16 – Całe Pismo natchnione przez Boga jest pożyteczne do nauki – przypominają, że Biblia jest fundamentem wiary, źródłem poznania prawdziwego Boga i gwarancją wewnętrznego pokoju.
Obejrzyj to webinarium, jeśli chcesz zrozumieć, które nauki są zgodne z Biblią – a które stanowią odstępstwo od jej przekazu.
[muzyka] Szanowni państwo, przyjrzyjmy się ponownie listowi świętego Pawła do Galasjan rozdział piąty, gdzie święty Paweł wymienia kilkanaście przykładów złego postępowania. definiując je jako uczynki ciała, czyli rzeczy, których chrześcijanie nie chcą czynić. Wśród tak oczywistych grzechów jak rozpusta, cudzo czy zabójstwa wymienia też pod koniec wersetu 20 herezję. Co to są herezje? W ogólnej świadomości społecznej są to fałszywe nauki lub też odstępstwa od jakiejś dominującej w danym kraju religii. A skoro dominującej, to domyślnie często uznawanej jako prawdziwej. Ale czy tak to przedstawia Pismo Święte? Żeby odpowiedzieć na to pytanie, tak naprawdę należałoby prześledzić wszystkie dziewięć miejsc Nowego Testamentu, w którym to słowo, słowo herezje występuje. Ja ograniczę się do wielkiego słownika grecko-polskiego Nowego Testamentu, wydane przez oficynę wydawniczą Vokatio, gdzie greckiemu słowu herezję nadane są dwa polskie znaczenia. odszczepieństwo oraz stronnictwo. Tym słowem w Nowym Testamencie określani bywali faryzeusze, sadyseusze. I w tym przypadku nie ma to żadnego negatywnego kontekstu, negatywnego zabarwienia. Po prostu było określeniem pewnego faktu, pewnego stronnictwa. A jeżeli chodzi o zastosowanie tego słowa przez świętego Pawła i później Piotra do chrześcijan, to jest tutaj już zdecydowanie negatywne zabrwienie, czyli odszczepieństwo. Dlaczego? Ponieważ święty Paweł mówi, że herezji chrześcijanie powinni unikać. Czym jest takie podszczepieństwo? To jest coś nowego. Coś nowego w stosunku do istniejącej idei. A jaka to idea? To nauka przekazana nam przez Pana Jezusa i przez jego apostołów. Święty Paweł mówi w Dziejach Apostolskich takie słowa: "Nie uchylałem się bowiem od zwiastowania wam całej rady Bożej". Dlatego też późniejsze nauki soborów czy synodów, często wypaczające naukę biblijną są błędne. Są tam odstępstwa, czyli herezję. Bo na przykład jeżeli słowo Boże mówi: "Biskup ma być mężem jednej żony, to przymusowy, a nie dobrowolny celibat jest harezją." Jeżeli słowo Boże mówi: "Nikogo na ziemi nie nazywajcie ojcem waszym, jeden bowiem jest wasz ojciec, który jest w niebie, to trzymajmy się tego." Jeżeli Pismo Święte mówi, że jest jeden pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Jezus Chrystus, to jaki jest sens mówić, że istnieje całe mnóstwo świętych, którzy pośredniczą między nami grzesznymi a Bogiem? Pismo Święte mówi, że karą za grzech jest śmierć. Śmierć przyrównana jest do stanu snu, z której będzie pobudka w zmartwychwstaniu. To jaki jest sens mówić o tym, że jest są wieczne męki, że człowiek jest zmęczony po śmierci. Tak naprawdę tą naukę też należałoby uznać za herezję. Herezje kojarzą się głównie z naukami, czyli z doktrynami, ale to nie przypadek. że to słowo herezję zostało przez świętego Pawła umieszczone razem z grzechami takimi jak cudzołóstwo czy zabójstwo. ponieważ złe nauki psują obraz Boga oraz potrafią też degradować charaktery chrześcijan, bo to dlatego kiedyś jedni chrześcijanie mordowali drugich, nie czując przy tym żadnych wyrzutów, wyrzutów sumienia, ponieważ tłumaczyli to sobie, że skoro Bóg po śmierci torturuje ludzie w wiecznym piekle, to dlaczego oni nie mogą teraz zdawać tymczasowo tortur? przecież robią to samo co Pan Bóg. Są niestety też współczesne herezje. Zaliczyłbym do nich pogląd obecnie dosyć mocno eksponowany w środowiskach biblijnych w Internecie. Pogląd mówi, że Pan Jezus się mylił. Na przykład gdy Pan Jezus powiedział, że Mojżesz jest autorem pięcioksięgu, to nie mówił prawdy. Albo jeżeli mówił o potopie, który przyszedł na ziemię jako coś realnego, historycznego, czy o postaci Noego, to też się mylił. Szanowni państwo, jeżeli przyjmiemy taki pogląd jako prawdziwy, to to jest prosta droga do tego, aby zupełnie odrzucić autorytet Pisma Świętego, a nawet stracić wiarę. Jaka jest rada? Jakie jest lekarstwo, gdy spotykamy się z takimi naukami? Proponuję udać się do Pisma Świętego, znów do apostoła Pawła, który w liście do Tymoteusza drugim napisał tak: "Całe pismo natchnione przez Boga jest pożyteczne do nauki, do strofowania, do poprawiania, do wychowywania sprawiedliwości". Zaufanie do Biblii, do Pisma Świętego jako do słowa natchnionego, słowa, które Pan Bóg nam daje do studiowania, do przyjmowania jest kluczowe. Nauka Pisma Świętego jest bardzo logiczna, a Bóg, który jest nam przedstawiony, jest Bogiem pełny miłości, sprawiedliwości, Bogiem, który troszczy się o dobro człowieka. Wierzymy, że przyjdzie królestwo Boże na ziemię, o której Pismo Święte słowami modlitwy pańskiej i Pana Jezusa kazało nam się modlić i spodziewać. Efektem poznania Biblii jest poznanie Boga, Boga prawdziwego, Boga pełnego miłości, który ma plan zbawienia dla człowieka ześrodkowany w Jezusie Chrystusie. A poznawanie tego planu rodzi pokój wewnętrzny, czego wszystkim państwu serdecznie życzę.
