CZŁOWIEK I NIEŚMIERTELNOŚĆ | WEBINARIUM [#100]

Witam kochani po raz kolejny na webinarium poświęconym tematowi człowiek i nieśmiertelność. Mam przywilej po dłuższej przerwie znowu się z wami spotkać i jestem zaszczycony, że możemy również i dzisiaj porozmawiać o Panu Bogu przede wszystkim, o jego planie, czy też wycinku jego planu dotyczącym człowieka i nieśmiertelności. Na samym początku chciałbym takie pytanie postawić dla was, do was, bo to zestawienie tych dwóch słów, człowiek i nieśmiertelność, delikatnie mówiąc, jest prowokacyjne troszeczkę z naszej strony, tak byśmy to nazwali. I czy można postawić znak równości między tymi dwoma słowami? Człowiek i nieśmiertelność. Zastanówcie się. A być może mam nadzieję, że te kilka słów, jakie tutaj przedstawimy z Pisma Świętego na jego podstawie da wam również odpowiedź albo wam pomoże w tej odpowiedzi. W ludziach generalnie jest takie uczucie czy też taka nadzieja, która nawet wśród niewierzących [Muzyka] prowadzi do tego, że przy końcówce swojego życia, szczególnie może przy końcówce swojego życia, kiedy osiągamy taki wiek już dosyć dojrzały, mocno dojrzały, zastanawiamy się, co z nami będzie po śmierci. Większość z nas ma taką nadzieję, że śmierć nie jest końcem, że śmierć jest tylko pewnym etapem i wtedy zaczynamy się zastanawiać, czy po śmierci będzie dla nas coś dobrego przewidzianego, czy może wręcz przeciwnie. Myślę, że dużo osób nad tym się zastanawia, a szczególnie w kontekście swojego życia tutaj na Ziemi zastanawia się, czy zasługują na to, żeby po śmierci zdobyć życie wieczne w szczęśliwości, czy też być może w jakichś złych warunkach. Przejdźmy teraz na samym początku do tego, co Biblia przede wszystkim mówi o człowieku, bo tak jak jest w naszym temacie podstawową sprawą, to jest człowiek. Psalmista Dawid w Psalmie 8 mówi tutaj o człowieku pewne rzeczy, które musimy zacytować i musimy coś na ten temat szerzej powiedzieć. Psalm 8 od wersetu trzeciego czytamy takie słowa psalmisty Dawida. Gdy przypatruje się twoim niebiosom, dziełu twoich palców, księżycowi i gwiazdom, które utwierdziłeś, wtedy mówię: Czymże jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo Syn Człowieczy, że troszczysz się o niego? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów. Chwałą i czcią ukoronowałeś go. Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk. Wszystko poddałeś pod jego stopy. Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne, ptactwo niebieskie i ryby morskie i wszystko, co przemierza szlaki móz. O Panie nasz, Panie, jak sławne jest twoje imię na całej ziemi. Myślę, że to są bardzo piękne słowa psalmisty Dawida o człowieku. I możemy się już teraz zastanowić tak przez chwilę nad tym, czy rzeczywiście obecnie w tym stanie, w jakim znajdują się ludzie od niemal wieków, to czy ten opis pasuje właśnie do obecnego stanu ludzi? Myślę, że nie. Odpowiedź brzmi nie. Nie pasuje. W takim razie o czym myślał Dawid, kiedy mówił w ten sposób o człowieku? Dawid w tych wersetach mówił o Adamie, o naszym praojcu, o pierwszym człowieku, który został stworzony przez Boga. I tutaj znowu musimy sięgnąć do pewnych wersetów Pisma Świętego, czyli do Księgi Mojżeszowej pierwszej i do pierwszego rozdziału. I czytamy pewne słowa tutaj, które są zanotowane przez Mojżesza. Pierwsza Księga Rodzaju, pierwszy rozdział, wersety od 26 do 31. Najpierw odczytamy może wszystkie te wersety, a później zastanowimy się nad pewnymi szczegółami. Potem Bóg powiedział: "Uczyńmy człowieka na nasz obraz według naszego podobieństwa. Niech panuje nad rybami morskimi i ptactwem niebieskim, nad bydłem i całą ziemią oraz nad wszelkimi zwierzętami pełzającymi, które pełzają po ziemi. Stworzył więc Bóg człowieka na swój obraz, na obraz Boga stworzył stworzył ich mężczyzną i kobietą. I błogosławił im Bóg i powiedział do nich: "Bądźcie płodni i rozmnażajcie się, napełniajcie ziemię i czyńcie ją sobie poddaną. Panujcie nad rybami morskimi i nad ptactwem niebieskim i nad wszelkimi zwierzętami, które poruszają się po ziemi." I myślę, że tu znajdujemy już wiele wspólnych części i wyrażeń z tym, co czytaliśmy u psalmisty Dawida w Psalmie ósmym. od wersetu trzeciego. Co tutaj takiego ważnego chce nam powiedzieć Pan Bóg? Choć widzimy, że z jednej strony nie mamy tu za wiele szczegółów pokazanych czy opisanych, jeżeli chodzi o stworzenie pierwszego człowieka doskonałego, jakim był Adam, to jednak są tu pewne ważne informacje nam pozostawione jako ludziom. Pierwsza rzecz to Bóg powiedział: "Uczyńmy". Jest tutaj użyta liczba mnoga i chwilę chciałbym nad tym też również się zastanowić i powiedzieć, że niektórzy wyciągają błędne wnioski, że oczywiście Bóg tutaj przez słowo uczyńmy jest przedstawiony jako Bóg w Trójcy. My uważamy, że to oczywiście jest nieprawda. Bóg nie jest tu przedstawiony w Trójcy. Zatem dlaczego jest użyta liczba mnoga? Odpowiedź jest bardzo prosta. Bóg, Bóg Jahwe, Bóg Jhw zwraca się do swojego syna pierworodnego Logosa i mówi: "Uczyńmy człowieka na nasz obraz". Czym jest ten obraz, kochani? To jest kolejna sprawa. Czym jest obraz Boga? Mówi na nasz obraz. Czy tu chodzi o fizyczne podobieństwo w stosunku do Boga? Nie, nie może chodzić o fizyczne podobieństwo do Boga. Dlaczego? Chociażby dlatego, że w Ewangelii Jana czytamy w piątym rozdziale w wersecie 37 następującą informację. Ewangelia Jana pią rozdział werset 37. A ojciec, który mnie posłał, on świadczył o mnie. Nigdy nie słyszeliście jego głosu, ani nie widzieliście jego postaci. Czyli jaki jest logiczny wniosek z tego? W porównaniu z tym, co tu czytamy w wersecie 26, uczyńmy na nasz obraz, że gdybyśmy byli rzeczywiście fizycznym podobieństwem Boga, takim jakim on jest, my ludzie, no to każdy między sobą z ludzi patrząc na siebie widziałby również, że tak prawdopodobnie na pewno wygląda Bóg w niebie. Oczywiście jest to absurd. Wiemy, że Bóg jest istotą duchową. posiada ciało duchowe i nie może być mowy o tym, żebyśmy w ten sposób mogli rozumieć te wers ten werset i te słowa na nasz obraz. Więc jeżeli tak nie mamy tego rozumieć, to o co chodzi Panu Bogu w tym stwierdzeniu, że mamy uczynić człowieka na nasz obraz. Chodzi o charakter, kochani, o charakter, a dokładnie o pewne części charakteru umysłu człowieka, które są właśnie stworzone, ukształtowane na taki wzór, jaki posiada Bóg w swoim charakterze. Charakter możemy zdecydowanie odróżnić od ciała człowieka, jego umysł. Zresztą nie mamy tutaj też czasu na to, ale Pismo Święte mówi o czymś takim, że Bóg zachowa tożsamość każdego z nas, z ludzi, jego charakter taki, jaki tutaj na ziemi żeśmy wypracowali w ciągu swojego życia i ten charakter zostanie nam przywrócony przy wzbudzeniu zmarłych. Czyli widzimy, że jest to rzecz oddzielna od ciała, ponieważ my nie wstaniemy w tych dokładnie samych ciałach w przyszłości, w królestwie, bo to co poszło do grobu, to co idzie do grobu w sensie co składamy do grobu, to ciało nieżyjące, ono się rozkłada na czynniki pierwsze w ziemi i to już Pan Bóg nie wzbudzi dokładnie tego samego ciała, tylko nowe. Zresztą możemy udowodnić, że jeżeli chodzi o obraz, to Biblia używa różnych przykładów, które mówią o tym obrazie właśnie jako charakterze. Apostoł Paweł w pierwszym liście do Koryntian mówi tak w 11 rozdziale, a wersecie siódmym, pierwszy list do Koryntian 11 a7. Mężczyzna zaś nie powinien nakrywać głowy, gdyż jest obrazem i chwałą Boga. Kobieta zaś jest chwałą mężczyzny. I znów tutaj chodzi o ten sam obraz, co w pierwszej księdze mojżowej w pierwszym rozdziale w wersecie 26, czyli o obraz w podobieństwie charakteru, a nie, że mężczyzna jako taki fizycznie jest podobieństwem Boga. No bo co to oznacza, że kobieta już nie tak? Kobieta nie może być wtedy obrazem Boga, jeżeli byśmy to rozumieli, że tu chodzi o obraz fizyczny. Dalej możemy przeczytać list do Rzymian jeszcze ósmy rozdział werset 29. Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi. Tak, tu znowu jest mowa o obrazie, ale ten obraz znowu dotyka sfery charakteru. My wszyscy dzisiaj, jeżeli mamy taką możliwość poznania Boga, poznania jego zamierzeń w stosunku do nas, że poznaliśmy jak dobry jest Bóg i poznaliśmy jak dobry jest jego syn, który nas odkupił ze śmierci i dał nam możliwość jego poznania, jesteśmy zobowiązani do tego, żeby nasze charaktery dzisiaj odnawiać na podobieństwo i na wzór Jezusa Chrystusa. A wszyscy ludzie w tysiącleciu również będą musieli swoje charaktery doskonalić, aby ostatecznie mogli uzyskać życie wieczne. I wtedy uzyskają obraz Boży. Taki obraz Boży pierwotny, jaki był w doskonałym Adamie. Dalej czytamy w wersecie 26 pierwszej księgi mojżeszowej pierwszego rozdziału. Według naszego podobieństwa Bóg mówi, czyli nie dość, że na nasz obraz nasz dobry Bóg z logosem stwarzał Adama, to jeszcze powiedział, że na nasze podobieństwo. Ale dalsze słowa jakby już wyjaśniają, wydaje się, o co chodzi w tym podobieństwie. Chodzi o panowanie nad ziemią. Tak jak Bóg panuje we wszechświecie, tak jak Bóg panował we wszechświecie z Logosem, ze swoim synem, kiedy wypowiadał te słowa, był królem wszechświata i jest dalej królem tego wszechświata. Tak również człowiek w takim znaczeniu miał być królem ziemi. Wszystkie zwierzęta miały mu być poddane. Ziemia, którą miał się zajmować również w pewien sposób miała mu być poddana. i miał tą ziemią się opiekować. Obecnie widzimy, że tego zupełnie nie ma. Bóg, przepraszam, człowiek w jakimś stopniu ma wpływ na ziemię, no ale nie taki, jaki by mógł mieć jako doskonały człowiek. Nie znamy wszystkich praw natury, jakie rządzą ziemią. Nie jesteśmy w stanie, myślę, to jest najprostszy przykład, przewidzieć pogody, pewnych innych zachowań czy nawet ostrzec dzisiaj ludzi przed tym, że nastąpi jakiś kataklizm. Widzimy, że człowiek nie ma takich zdolności, a doskonały człowiek miał mieć możliwość zupełnego panowania nad zwierzętami czy też nad ziemią. Co Bóg zresztą tutaj użył w tym stwierdzeniu na nasze podobieństwo. Tak. Przejdźmy teraz jeszcze krótko do rozdziału drugiego pierwszej księgi mojżeszowej, gdzie jest powiedziane przez Pana Boga, w jaki sposób człowiek został ostatecznie stworzony. I czytamy w drugim rozdziale pierwszej księgi mojżeszowej od wersetu sió. Wtedy Pan Bóg ukształtował człowieka. Jahwe Bóg ukształtował człowieka. Oczywiście rozumiemy, że przy współpracy ze swoim synem ukształtował z prochu ziemi i tchnął w jego nozdrza tchnienie życia i stał się człowiek duszą żywą albo inaczej duszą żyjącą. Później Adam oczywiście został umiejscowiony, tak możemy powiedzieć, w ogrodzie Eden, gdzie przez pewien czas przebywał sam. znamy, myślę, tą historię biblijną, która tutaj w tych pierwszych rozdziałach jest zapisana, ale Adam był niezadowolony, tak można powiedzieć, chociaż nie wiem do końca, czy to jest dobre słowo, że był niezadowolony. nie był spełniony, ponieważ nie mógł znaleźć żadnego towarzysza, żadne zwierzę, chociaż nad nimi panował i żył w doskonałej harmonii z nimi, to jednak żadne z tych zwierząt było dla niego dobrym towarzystwem, nie było dla niego pomocą, nie było kogoś takiego, który był z nim równy, na równym poziomie jako doskonały człowiek, ponieważ zwierzęta były niższe od człowieka i zawsze będą niższe od człowieka. i nigdy człowiekowi zwierzęta nie będą dorównywały. Dlatego Pan Bóg przepuścił na Adama sen. Adam zasnął i jak wiemy z jego żebra, z jego boku ukształtował Ewę. I wtedy Adam odrzekł, że rzeczywiście to jest kość z moich kości i ciało z mego ciała. I widział, że Ewa, jego towarzyszka jest dla niego równym, byśmy powiedzieli, partnerem, równym człowiekiem, w którym znalazł towarzystwo. Tutaj też nie mamy czasu na omawianie pewnych szczegółów yyy dotyczących tego, w jaki sposób Pan Bóg rozdzielił pewne cechy Adama i dał je Ewie, a inne cechy pozostały w Adamie. Dla nas jest ważne to, że doskonała pierwsza ludzka para, jakim był Adam i Ewa, została umieszczona w raju na ziemi. I zamierzeniem Bożym było, aby ta para ludzka rozmnażała się, napełniała ziemię i mieszkała wiecznie na tej ziemi. Takie było boskie zamierzenie. Co do tego, że Pan Bóg nie mógł inaczej postąpić jak stworzyć ich doskonałych, to Biblia też daje jednoznaczne świadectwo. To tylko jeden werset chciałbym odczytać. Piąta księga Mojżeszowa, 32 rozdział i werset czwarty. Piąta Mojżeszowa 32 rozdział werset czwarty. On jest skałą, a jego dzieło jest doskonałe, bo wszystkie jego drogi są sprawiedliwe. Jest Bogiem prawdziwym i bez nieprawości. Sprawiedliwy i prawy. To są słowa wypowiedziane o naszym Bogu. Jedne z wielu wskazujące na to, że Bóg nie może być źródłem czegokolwiek niedoskonałego, czegokolwiek złego i tak dalej, i tak dalej. Co się dalej wydarzyło z Adamem i Zwą? aby mó mogli w dalszym ciągu żyć wiecznie, musieli udowodnić Panu Bogu, że są godni tego życia wiecznego. Czyli Pan Bóg poddał ich próbie. To była stosunkowo prosta próba, by się wydawało. Próba posłuszeństwa. I tylko tyle. Pan Bóg wykorzystał do tego drzewo, drzewo owocowe i powiedział, że z tego drzewa nie wolno wam jeść owoców, a z innych możecie korzystać. No i wiemy jak to się skończyło. Ewa została zwiedziona przez węża, którego wykorzystał szatan Lucyfer wcześniej Boży przeciwnik, który stał się szatanem, ponieważ zapragnął być wywyższonym do takiej rangi, jakiej nie powinien, do równym bycia Bogu. Zwiódł Ewę. Tak. I Ewa ściągnęła na siebie śmierć, bo wyrokiem za nieposłuszeństwo była śmierć. Jak czytamy w pierwszej księdze mojżeszowej, że jeżeli nie posłuchasz tego, co ci powiedziałem, że z tego drzewa nie wolno ci jeść, tak Pan Bóg powiedział do Adama, śmiercią umrzesz. Adam został poinformowany, co go czeka. Adam widząc, że Ewa zgrzeszyła, ja bardzo skrótowo o tym opowiadam oczywiście, postanowił podzielić jej los i też zgrzeszył, bo wiedział, że już straci tą Ewę, którą niedawno pozyskał jako swoją towarzyszkę i poświęcił, tak możemy powiedzieć, swoje życie wieczne, które mógłby posiadać, gdyby nie poszedł za Ewą. I właśnie poszedł niestety za Ewą i zjadł ten owoc, stał się nieposłusznym i Bóg wypędził ich z raju i jak wiemy umierali przez pewien czas swojego życia i byli podlegli pewnym przekleństwom, które Pan Bóg tutaj dodatkowo jeszcze zawarł, jak wiemy, kiedy ich wypędził z raju, że ziemia będzie im rodziła oset, krzewy, że w poze w pocie oblicza będą musieli pracować, żeby zdobyć pożywienie, a Ewa miała rodzić dzieci w bólach, co zresztą do dzisiaj zdecydowana większość kobiet odczuwa, kiedy rodzi swoje dzieci. Tak bardzo w krótki sposób możemy przedstawić sprawę człowieka, którego widzimy, że Pan Bóg stworzył doskonałego, ale on tej doskonałości swojej nie utrzymał, ponieważ nie przeszedł próby posłuszeństwa i zgrzeszył. Stracił możliwość życia wiecznego. Podkreślamy tutaj, że karą, jaka była wymierzona dla Adama, była kara śmierci, odcięcie od życia. a nie było nią życie w jakimś innym stanie, na przykład stanie wiecznych mąk w tak zwanym piekle czy też w innym wymiarze. Zresztą możemy przeczytać również u Ezechiela bardzo znamienne słowa. Tak. W 18 wersecie, przepraszam, 18 rozdziale, w wersecie czwartym. Ezechiel 18 rozdział werset cwarty. Oto wszystkie dusze są moje. Tak dusza ojca jak i dusza syna jest moja. Dusza, która grzeszy, ona umrze. Tu specjalnie cytuję w tym momencie ten werset, ponieważ czas nieubłagalnie mija. A być może pojawią się właśnie takie myśli, że Adam umarł, ale dusza jego nieśmiertelna, która była w nim, przeżyła. Otóż nie. Duszą był Adam jako całość i Ewa jako całość. Nie było w nich nic specjalnego, nic mistycznego, co byśmy mogli nazwać duszą. duszą oni byli jako doskonali ludzie, co zresztą Ezechiel to potwierdza w tym wersecie czwartym 18 rozdziału. Zatem tutaj zmierzamy już do tego, że była możliwość, żeby Adam żył wiecznie na ziemi, ale to zostało przez niego utracone. Na wszystkich spadła kara śmierci. Wszyscy ludzie, którzy po Adamie i Ewie zaczęli się rodzić, rodzili się z wyrokiem śmierci, jaki został na nich sprawiedliwie nałożony przez ich ojca Adama. I to oczywiście potwierdza nam, kochani, apostoł Paweł w liście do do Rzymian, tak, gdzie możemy przeczytać w piątym rozdziale. Może tu odczytam kilka wersetów. Kilka słów czytamy od wersetu 12, piąty rozdział listu do Rzymian. Dlatego tak jak przez jednego człowieka grzech wszedł na świat, a przez grzech śmierć, tak też na wszystkich ludzi przeszła śmierć, ponieważ wszyscy zgrzeszyli. Werset 17. Jeśli bowiem z powodu przestępstwa jednego śmierć zaczęła królować przez jednego, tym bardziej ci, którzy przyjmują obfitość tej łaski i dar sprawiedliwości będą królować w życiu przez jednego Jezusa Chrystusa. Tak więc jak przez przestępstwo jednego na wszystkich ludzi spadł wyrok ku potępieniu, tak też przez sprawiedliwość jednego na wszystkich ludzi spłynął dar ku usprawiedliwieniu dającemu życie. Jak bowiem przez nieposłuszeństwo jednego człowieka wielu stało się grzesznikami. Wszyscy stali się grzesznikami. Tak przez posłuszeństwo jednego wielu, czyli wszyscy będą mieli możliwość stania się sprawiedliwymi. I tutaj już widzimy, że w tych wersetach apostoł Paweł wspomina o naszym Panu Jezusie Chrystusie, który tak naprawdę jest głównym elementem boskiego planu, przez którego ludzkość, która znalazła się w stanie śmierci, na których został nałożony wyrok śmierci, ma szansę na zdobycie życia wiecznego. Czytamy, myślę, że też dosyć znamienne słowa. Nie jestem tutaj w stanie więcej przeczytać wam, ponieważ nie mam na to czasu. Ale w pierwszym liście do Tymoteusza chciałbym odczytać bardzo znamienne słowa w drugim rozdziale od wersetu trzeciego. Pierwszy list do Tymoteusza, drugi rozdział, werset trzeci, czwarty i piąty. Jest to bowiem rzecz dobra i miła w oczach Boga, naszego Zbawiciela, który chce, aby wszyscy ludzie byli zbawieni i doszli do poznania prawdy. Bóg chce. Nie myślmy, że jeżeli Bóg chce, to nie jest w stanie tego zrobić. Nam się może wydawać na razie to, co obserwujemy na świecie, z czym mamy do czynienia, że Bóg jakby nie kontrolował w ogóle sytuacji albo w ogóle go by nie było. Niektórzy dochodzą do takich wniosków. Ale spokojnie, u Pana Boga jeden dzień to jest 1000 lat. Tak mówi Pismo Święte. Więc nasze krótkie życie trwające jak dobrze jest 70, a jeszcze lepiej 80 lat, to jest nic w porównaniu z wiecznością, w jakiej z jaką do czynienia ma nasz dobry Bóg, czy też jego syn. Werset piąty. Jest bowiem jeden bowiem jest Bóg, jeden też pośrednik między Bogiem a ludźmi, człowiek Chrystus Jezus, który dał samego siebie na okup za wszystkich. Za wszystkich, na świadectwo we właściwym czasie. Zobaczmy list do Hebrajczyków, do Żydów w drugim rozdziale. Dlaczego go cytujemy tutaj teraz? Bo tu jest mowa znowu o naszym Panu. Ale te wersety mówiące o naszym Panu to są te same wersety, które były cytowane na początku, a które mówił o nich Dawid, o człowieku. List do Hebrajczyków drugi rozdział od wersetu szóstego. Ktoś to gdzieś stwierdził, gdy powiedział. Myślimy, że apostoł Paweł nie wiedział. Bardzo ciekawe stwierdzenie, kto to powiedział. Apostoł Paweł doskonale wiedział, kto to powiedział. Czym jest człowiek, że o nim pamiętasz, albo Syn Człowieczy, że troszczysz się o niego? Uczyniłeś go niewiele mniejszym od aniołów. Chwałą i czcią ukoronowałeś go i ustanowiłeś go nad uczynkami twoich rąk. Wszystko poddałeś pod jego stopy. A skoro poddał mu wszystko, nie pozostawił niczego, co by nie było poddane. Lecz teraz apostoł Paweł dodaje od siebie, oczywiście od siebie, ale rozumiemy, że z natchnienia Bożego. Lecz teraz jeszcze nie widzimy, aby wszystko było mu poddane człowiekowi, ponieważ jest niedoskonały. Ale co dalej pisze apostoł Paweł? Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszym od aniołów. Po co nasz Pan się stał niewiele mniejszym od aniołów? Tak samo niewiele mniejszym od aniołów, jakim był Adam doskonały w raju. Po to, żeby móc złożyć okup za tego Adama, za doskonałego Adama, który stracił życie przez nieposłuszeństwo i w konsekwencji za każdego człowieka, aby w przyszłości miał szansę na zbawienie. Pierwszy list do Tymoteusza, czwarty rozdział werset 10 i 11. Dlatego pracujemy i jesteśmy leni, że pokładamy nadzieję w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi. No ale ten werset się nie kończy na tych słowach, zwłaszcza wierzących. Jest mnóstwo ludzi, którzy mówią: "Tylko wierzący, tylko ci, którzy dzisiaj uwierzą w naszego Pana Jezusa Chrystusa, będą mieli szansę uzyskać życie wieczne. Wszyscy inni, którzy dzisiaj nie uwierzą, umrą. Wiecznie umrą. Nie ma dla nich żadnej szansy. To jest nieprawda. Żaden werset Pisma Świętego nie może stać w sprzeczności z innymi wersetami. Apostoł Paweł mówi dalej: "To nakazuj i tego nauczaj. To nakazuj i tego nauczaj, że Bóg jest zbawicielem wszystkich ludzi, zwłaszcza wierzących. Wszystkim, którzy są tak odważni, żeby powiedzieć, że dzisiaj jest ten czas na przyjęcie naszego Pana jako Zbawiciela i poddanie się jemu, zapraszam, niech pojadą, kiedyś mówiłem do Korei Północnej, a dzisiaj niech pojadą do Afganistanu. W Afganistanie jest tak zwany taliban. Można sobie sprawdzić, co to jest taliban w internecie. I wtedy powiedzieć tym ludziom, którzy żyją zgodnie z Talibanem, że to dzisiaj jest ten czas, żeby uwierzyli w Jezusa Chrystusa. Myślę, że wyciągniecie właściwe wnioski, że musi przyjść inny czas, który będzie odpowiedni, że ci ludzie będą mieli szansę na usłyszenie Ewangelii dobrej nowiny. Więc widzimy, że jest szansa na życie wieczne dla każdego człowieka. Ale czy życie wieczne, kochani, oznacza nieśmiertelność dla człowieka? Czy to jest znak równości, tak jak zapytałem się na początku? Nie. A jaki jest dowód, że tak nie jest? No taki jest dowód na to, że Adam został stworzony doskonałym, ale śmiertelnym, ponieważ gdyby taki nie był, to Pan Bóg nie mógłby na niego wypowiedzieć wyroku śmierci. Słowo nieśmiertelność czy nieśmiertelny to jest taki stan, w którym nie może zaistnieć śmierć. Nie można takiej jednostki zniszczyć. Nie można takiej jednostki, takiego człowieka, jeżeli miał być by nieśmiertelny, anioła, bo wierzymy, że aniołowie również są śmiertelni. Też by nie można było zniszczyć. Wyobraźmy sobie szatana, któremu Bóg by dał nieśmiertelność i by wiecznie musiał tolerować takiego przeciwnika. Wiecznie na wieki. Mało tego, to nigdy nie może go zniszczyć. Bzdura. Poza tym apostoł Paweł pisze wyraźnie na podstawie natchnienia Bożego. W drugim liście, drugim rozdziale, przepraszam, listu do Hebrajczyków w wersecie 14. Ponieważ zaś dzieci są uczestnikami ciała i krwi, on także stał się ich uczestnikiem. To jest mowa o naszym Panu jako o tym, który no musiał stać się równoważną ceną za Adama, czyli stać się doskonałym człowiekiem, żeby złożyć okup, aby przez śmierć, ofiarniczą śmierć nasz Pan musiał uczynić z siebie ofiarniczą śmierć, umrzeć ofiarniczą śmiercią. Musiał to zrobić. aby zniszczyć tego, jak pisze apostoł Paweł, to jest diabła, który miał władzę nad śmiercią. Ale zwróćmy uwagę, aby zniszczyć go. Zniszczyć, aby go nie było już więcej. Jeżeli byłby nieśmiertelny, byłoby to niemożliwe. Nieśmiertelność to stan, który jest cechą tylko istot. jednych jedynych, to znaczy jakich? Boskich. W pierwszym liście do Tymoteusza czytamy takie oto słowa w szóstym rozdziale w wersecie 16. Pierwszy do Tymoteusza 6:16. jedyny mający nieśmiertelność i mieszkający w światłości niedostępnej, którego żaden z ludzi nie widział ani widzieć nie może. Jemu niech będzie cześć i moc wieczna. Amen. No i większość mówi tak: "Tu jest mowa o Bogu w Trójcy, jedyny w Trójcy mający nieśmiertelność." A ja powiem, że nie. Ja powiem, że tu jest mowa o Synu Jezusie Chrystusie, który został nagrodzony za to, co wykonał zgodnie z boskim zamierzeniem i planem, czyli poświęcił swoje życie na rzecz Adama i całego rodzaju ludzkiego. I przez to Bóg go wywyższył, jak czytamy, wielce go wywyższył do natury boskiej. W liście do Filipian w drugim rozdziale czytamy takie słowo. List do Filipian. Apostoł Paweł znowu od wersetu dziewiątego. Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię, aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi, pod ziemią. Jeżeli jest mowa o wywyższeniu naszego Pana, a wcześniej był takim samym Bogiem, to to jest bez sensu. Ale ktoś powie: "Jaki masz jeszcze, bracie, dowód, że tu jest tylko mowa o tym naszym Panu w wersecie 16. Jedyny mający nieśmiertelność." Przecież Bóg, ojciec też ma nieśmiertelność. Tak, ale Bóg jest wyjątkiem ponad wszystkimi, nawet ponad swoim synem. Co możemy udowodnić? I apostoł Paweł mówi o tym. Na podobnej zasadzie apostoł Paweł się wypowiada w pierwszym liście do Koryntian w 15 rozdziale wersecie 27. Pierwszy do Koryntian 1527. Wszystko bowiem poddał pod stopy jego, czyli komu? Kto komu poddał? Co poddał? Wszystko Bóg poddał swojemu synowi. Obecnie, ale jeszcze tym bardziej w przyszłości, kiedy nasz Pan będzie z Kościołem realizował wzbudzenie wszystkich ludzi z grobu i przyprowadzenie ich do doskonałości, to będzie to realizowanie tego wszystkiego poddaństwa. Ale co dalej czytamy? A gdy mówi, że wszystko jest mu poddane, jasne jest, że oprócz tego, który wszystko mu poddał, czyli wyraźnie mamy powiedziane przez apostoła Pawła, że wszystko jest poddane naszemu Panu, Kościołowi, szczególnie w tamtym czasie, w przyszłości, ale oprócz Boga. Bóg jest zawsze ponad tym wszystkim i on jest wyjątkiem i o nim nie trzeba wspominać. również nie trzeba było o nim wspominać, że on ma nieśmiertelność, bo to jest logiczne i to było logiczne dla apostoła Pawła. Jest jeszcze jedna klasa, o której nie mam czasu tak dużo powiedzieć, ale która z ludzkości miała szansę na to, żeby jednak dostąpić wielkiego wywyższenia razem z naszym Panem Jezusem Chrystusem i uzyskać życie wieczne na poziomie boskim, a tym samym otrzymać nieśmiertelność. To tak zwana klasa kościoła, maluczkiego statka. Jest napisane w drugim liście Piotra, kochani, takie stwierdzenie. Przeczytajmy drugi list Piotra pierwszy rozdział werset czwarty. Drugi list Piotra pierwszy rozdział werset czwarty. Przez to zostały nam dane bardzo wielkie i cenne obietnice, aby abyście przez nie stali się uczestnikami boskiej natury, uniknąwszy zepsucia, które wskutek pożądliwości jest na świecie. Czyli to nie była oferta skierowana, przepraszam za takie stwierdzenie oferta ale myślę, że w tym miejscu to dobrze pokazuje, że tylko nielicznym ludziom Bóg zaoferował możliwość zdobycia boskiej natury. Dlaczego? dlatego że niewielu było w stanie sprostać tak ogromnym wymaganiom, jakie Bóg stawia tym, którzy mają być obdarzeni boską naturą. Skąd to wiemy? Wiemy to na podstawie naszego Pana, jego poświęconego życia, które tu przez 3 i pół roku realizował na ziemi. Wyobraźmy sobie, że ci, którzy chcieli zdobyć boską naturę, musieli kroczyć praktycznie krok w krok w swoim życiu, postępowaniu tak jak nasz Pan. Wyobraźmy sobie te doświadczenia, które przechodził nasz Pan, a które mieli przechodzić niedoskonali ludzie. którzy uwierzyli w niego, byli jemu posłuszni do krańcowości, aby oddać swoje życie w służbie dla niego. Pismo Święte, zresztą nasz Pan mówi o nich nie bez powodu, że jest ich mało. Chciałbym tutaj zacytować jeden werset, który to podkreśla. Tak, gdzieś on mi tutaj uciekł. A jest Ewangelia Łukasza 1232. To są słowa naszego Pana. Można się zastanowić, dlaczego on użył takiego sformułowania. Ewangelia Łukasza 1232. Nie bój się małatrzutko. Nie bój się małatrzutko. Gdyż upodobało się waszemu ojcu dać wam królestwo. Innymi słowy to co powiedział Piotr dać wam boską naturę. Wywyższyć was do takiego stanu, do jakiego został wywyższony nasz Pan Jezus Chrystus, czyli do nieśmiertelności, do stanu, w którym nie może zaistnieć śmierć. Nigdy więcej nie zaistnieje śmierć, ponieważ mają, posiadają życie sami w sobie. O nich też jest powiedziane jako o czystej pannie. Drugi do Koryntów 11 rozdział werset drugi. Oblubienica Chrystusowa, objawienie, księga objawienia 22 rozdział werset 17. To są wszystko określenia dotyczące tej specjalnej klasy, która uzyskała życie wieczne na boskim poziomie. uzyskując tym samym nieśmiertelność. Zatem nie jestem w stanie tutaj, kochani powiedzieć więcej, ponieważ czas nieubłagalnie już dobiegł końca. Jest 18:40 i można by na ten temat jeszcze mówić bardzo, bardzo długo, ale to nie w tym rzecz. Ja chciałem tylko zasygnalizować pewne sprawy wypływające z Pisma Świętego, a być może wy jeszcze znajdziecie w innych tematach tego webinarium, tych webinariów, które pojawiają się na uwierz Bogu, które już są zapisane, które możemy sobie odtworzyć. Więcej dodatkowych myśli w tych tematach, bo one wzajemnie się przenikają i uzupełniają. Także ja was do tego zachęcam. Y na tym kończę kochani. Myślę, że nadzieja dla nas jako ludzi jest wspaniała. To jest życie wieczne tutaj na ziemi, w doskonałych warunkach, na tej pięknej ziemi, która zostanie jeszcze odrestaurowana, udoskonalona i nawet być może sobie nie zdajemy sprawę, jak ona być może być jeszcze piękniejsza, jeszcze wspanialsza niż jest teraz. I Bóg to rzeczywiście dla nas przewidział jako dla ludzi. Ale wcześniej musimy doświadczyć czym jest grzech, czym jest zło, czym jest niedoskonałość, czym jest śmierć, czym jest ból, czym są choroby, czym są inne dolegliwości, abyśmy w przyszłości, kiedy się zetkniemy z dobrem, mogli wybrać ostatecznie, czy chcemy żyć wiecznie, bo Bóg nie da nikomu życia wiecznego bez ostatecznej próby, ani też nikogo nie będzie zmuszał do tego, żeby koniecznie doprowadzić do życia wiecznego. Teraz tylko sprawdźmy, czy są dodatkowe pytania. Nie ma. Tutaj mam też taki sygnał. Jeszcze jest jedna sprawa. Chciałbym was zaprosić na kolejne webinarium, które się odbędzie 23 sierpnia w sobotę też o godzinie 18:00. I to będzie temat czy Bóg jest sprawiedliwy, czy jest miłością. Powtarzam, czy Bóg jest sprawiedliwy, czy jest miłością. Myślę, że to też będzie bardzo ciekawy temat, który w jakiś sposób będzie nawiązywał na pewno do boskiego charakteru, do tego jakim jest Bóg, a jakim go przedstawiają niektórzy. I życzę wszystkim błogosławieństwa Bożego z tych słów, jakie tutaj mam nadzieję, że zostały dobrze wypowiedziane i do zobaczenia na kolejnych webinariach.