Bóg nasz jeden jest | WIDEOKONFERENCJA [#44]

Witam serdecznie. Mam nadzieję, że jestem słyszany. Korzystanie z z tej formy kontaktu jest dość trudne, bo państwo widzicie mnie, ja nie mam za bardzo kontaktu z wami. Mam jednak nadzieję, że choćby jedna, dwie osoby są przy komputerach razem z nami teraz i słuchają dzisiejszy. Witam serdecznie wszystkich. Myślę, że niektórzy z państwa już nie pierwszy raz korzystają z platformy Uwierz Bogu, na której można wysłuchać wiele bardzo interesujących wykładów dotyczących tematyki słowa Bożego. W dniu dzisiejszym pragnąłbym, abyśmy wspólnie zastanowili się na nad chyba jedną z najważniejszych doktryn biblijnych, mianowicie nad tematyką Boga, bo my mamy jednego Boga. My wierzymy w Boga, któryzą istotą w całym wszechświecie. Jest on stwórcą wszystkiego, co było, co jest i co będzie. I można powiedzieć tak jak apostoł Paweł w liście do Żydów w trzecim rozdziale w wersecie czwartym, że każdy dom bywa budowany od kogoś, ale który wszystkie rzeczy zbudował, Bóg jest. I gdy my patrzymy tak na cały wszechświat w skali makro, jak i w tej skali mikro spojrzymy na budowę roślin, a nawet na budowę ludzkiego ciała, to dostrzegamy niezwykł niezwykle skomplikowane mechanizmy, doskonale z sobą współpracujące. To wszystko przekonuje nas, że ktoś inteligentny musiał to wszystko stworzyć. tym kimś dla nas jest Bóg, Bóg wszechmogący, Bóg Stwórca. Oczywiście są tacy, którzy albo będąc osobami niewierzącymi, albo będąc agnostykami, powątpiewają w egzystencję Boga. I możemy powiedzieć za psalmistom z psalmu 14 werset drugi. Głupi rzekł w sercu swoim: Nie masz Boga. popsowali się, obrzydliwymi się stali zabawach swoich. Nie masz kto by czynił dobrze. I rzeczywiście tak jest, że społeczeństwa, które tracą wiarę w Boga psują się i coraz bardziej się deprawują. Stają się one obrzydliwymi. A o ludziach, którzy nie wierzą w Boga, można powiedzieć z litością i współczuciem, że są głupimi. Tak mówi Księga Psalmów. My dzisiaj spróbujemy zastanowić się nad tematykę, nad tematyką Boga. Często używamy ten termin Bóg, ale czy zastanawialiśmy się kiedyś co ten termin oznacza? Bo okazuje się, że polskie słowo Bóg jest tłumaczeniem kilku słów hebrajskich, bo Biblia, my szczerze wiemy o tym bardzo dobrze, była napisana w języku hebrajskim i w języku greckim. Jej Stary Testament w języku hebrajskim napisany używa czterech słów: El, Elach, Elohim oraz Adonai. I te cztery słowa zostały na język polski. w polskich tłumaczeniach Pisma Świętego przetłumaczone na słowo Bóg. To słowo Bóg oznacza kogoś potężnego, aczkolwiek nie zawsze wszechmocnego. I w Biblii, w polskim powszechnym przekładzie słowo Bóg odnosi się do osób albo istot, które są potężne, możne, wielkie. I co ciekawe, myślę, że dla niektórych z naszych słuchaczy może to być nawet zaskoczeniem, bo okazuje się, że Biblia czasami używa słowa Bóg względem nie tylko naszego niebiańskiego ojca, ale również względem Jezusa Chrystusa, a także względem aniołów, a nawet wobec ludzi. [odchrząknięcie] Zobaczmy kilka przykładów, które bardzo dobrze zilustrują nam ten temat. Po pierwsze zobaczmy sobie przykład użycia hebrajskiego słowa Elohim tłumaczonego na język polski jako Bóg i użycie tego słowa Elohim względem najwyższego wszechmocnego Boga. I tu możemy wziąć sobie za przykład piątą księgę mojżeszową 10 rozdział werset 17. Piąta księga Mojżeszowa 10 rozdział werset 17. Albowiem Pan, Bóg wasz, jest Bogiem bogów i panem panów. Bóg wielki, możny i straszny, który nie ma względu na osoby, a nie przyjmuje darów. Mamy tutaj użyte słowo Elohim, odnos odniesieniu do najwyższego Boga, który jest potężną, wielką istotą. Ale słowo hebrajskie Elohim użyte jest także względem aniołów, bo aniołowie są wielkimi potężnymi istotami duchowymi, mają wielkie moce. I zobaczmy sobie dwa przykłady. Pierwszy przykład będzie pochodzić z pierwszej księgi mojżeszowej 32 rozdział werset 30. Pierwsza księga mojżeszowa 32 rozdział werset 30. Wtedy nazwał Jakub i miał miejsca Onego Fanuel, mówiąc: "I żeby widział Boga twarzą w twarz, a zachowana jest dusza moja". Historia [śmiech] poprzedzająca ten werset pokazuje nam Jakuba, który mocował się z aniołem Pańskim przez noc. Jakub dobrze wiedział, że to był anioł Pański. I w tym wersecie 30 mówi: "Iżmemy widział Boga twarzą w twarz. W oryginale hebrajskim jest tutaj użyte słowo Elohim. A więc Jakub powiedział: "Widziałem potężną duchową istotę, wielką, możną. Widziałem tą istotę twarzą w twarz, a zachowana jest dusza moja." A więc użycie słowa Elohim tłumaczonego na język polski jako Bóg i użycie tego słowa względem aniołów. I drugi podobny przykład pochodzi z Księgi Sędziów 13 rozdział wersety 21 i 22. Powtórzę. Księga Sędziów 13 rozdział wersety 21 i 22. A potem nie ukazał się więcej anioł pański Manuemu, ani żonie jego. I poznał Manu to był anioł Pański. I rzekł Manuełe do żony swojej: "Koniecznie pomrzemy, bośmy Boga widzieli." Widzimy, że Manue zdaje sobie sprawę, że widzi anioła pańskiego, a jednak mówi do żony swojej: "Koniecznie pomrzemy, bośmy Boga widzieli". Sprawa tego wersetu staje się zrozumiała, gdy sięgniemy do języka hebrajskiego i zobaczymy, że w miejscu, gdzie w języku polskim jest użyte słowo Bóg, w oryginale jest użyte słowo hebrajskie Elohim, oznaczające potężną istotę. Bo faktycznie anioł pański, którego widział Manu był potężną, możną, wielką duchową istotą. Elohim tłumaczony na język polski Bóg. Więc widzimy dwa przykłady użycia słowa Bóg w Biblii względem aniołów. Spróbujmy teraz przeanalizować temat użycia słowa Bóg wobec ludzi. I pierwszy taki przykład to będzie użycie tego słowa względem pogańskich królów i władców. Bo w Biblii, w języku hebrajskim Elohim tłumaczone na język polski jako bogowie właśnie jest użyte wobec królów i władców pogańskich. Przykład taki mamy w proroctwie Jeremiasza w 16 rozdziale w wersecie 13. Proroctwo Jeremiasza 16 rozdział wiersz 13. Dlatego wyrzucę was z tej ziemi, do ziemi, któreście nie znali. Wy i ojcowie wasi, a tam służyć będziecie Bogom cudzym we dnie i w nocy, dokąd wam nie okażę miłosierdzia. Przyznam się, że ten werset osobiście przez długi czas nie rozumiałem, bo werset ten odnosi się do momentu w historii narodu Izraela, w którym oni z powodu niewierności wobec prawa Bożego zostali rozproszeni, więc musieli opuścić ziemię Izraela i udali się do krajów pogańskich, gdzie mieszkali. I kiedyś patrząc na ten werset myślałem, że Żydzi żyjąc w diasporze służyli Bogom cudzym. Ale szanowni państwo, ciężko jest sobie wyobrazić pobożnego Żyda klęczącego przed posążkiem jakimś, przed jakąś figurą albo klęczącego przed jakimś obrazem. To sprzeczne z prawem Mojżeszowym, to sprzeczne ze Starym Testamentem. To się kłóci. To rzecz niemożliwa. Więc, więc myśląc o Izraelu żyjącym w diasporze, znaczenie tego wersetu musiało być inne. I gdy spojrzymy na język hebrajski i zobaczymy, że w miejscu, gdzie użyte jest słowo w języku polskim Bóg, to w oryginale hebrajskim jest Elohim. Sprawa staje się jasna, bo Żydzi, gdy żyli w diasporze, w różnych pogańskich krajach, wśród tych pogańskich narodów, musieli służyć władcom pogańskim, królom, książętom, cudzym, obcym. A ci królowie i władcy pogańscy to wielcy, potężni ludzie i względem nich właśnie słowo Elohim w Biblii jest użyte. Więc mamy pierwszy przypadek użycia słowa Elohim. Bóg. względem ludzi, względem pogańskich królów i władców, wielkich świata tego. Ale gdy patrzymy na Stary Testament, to nie sposób dojrzeć osobę, o której Biblia mówi, że był to człowiek najbardziej pokorny ze wszystkich. Mówimy o Mojżeszu. I Biblia używa wobec Mojżesza również słowa Elohim tłumaczonego na język polski jako Bóg. gdyż Mojżesz był wielkim człowiekiem. Zobaczmy drugą księgę mojżeszową siódmy rozdział werset pierwszy. Druga księga Mojżeszowa, siódmy rozdział werset pierwszy. I rzekł Pan do Mojżesza: Oto postanowiłem cię za Boga faraonowi, a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim. Bóg postanowił Mojżesza jako swojego rzecznika, jako swojego przedstawiciela, aby udał się do króla egipskiego faraona, z poselstwem od Boga. A poselstwo to brzmiało: "Wypuść mój lud z niewoli". Mojżesz był bardzo pokorny. nie ufał swojej własnej siły. Mówił o sobie, że nie ma umiejętności wymowy. Wzbraniał się przed podjęciem tej służby. Więc Bóg wysłuchawszy modlitwę Mojżesza, dał mu jako pomoc Aarona, brata jego, który był rzecznikiem mówiącym w imieniu Mojżesza przed faraonem. Dlatego mamy napisane: "Oto postanowiłem cię za Boga faraonowi, a Aaron, brat twój, będzie prorokiem twoim". Dla nas najistotniejsze jest użycie tego słowa hebrajskiego Elohim tłumaczonego na język polski jako Bóg względem Mojżesza. Bo jeżeli Mojżesz był przedstawicielem Boga przed faraonem, to zajmował wielki, potężny urząd. Elohim był wielkim człowiekiem. Więc słowo Bóg użyte względem człowieka. Kolejny przykład widzieliśmy. Mojżesz i myślę, że wiemy z historii biblijnej prowadził naród Izraela z niewoli egipskiej aż do ziemi obiecanej, do Kanaanu. Podczas wędrówki, która trwała 40 lat, Mojżesz rozsądzał wszystkie trudne sprawy, które pojawiały się pomiędzy narodem Izraela. Ale to był duży naród. Spraw było wiele, a Mojżesz próbując samemu te wszystkie sprawy załatwiać, musiałby się chyba rozmnożyć, żeby to wszystko ogarnąć. Więc postanowieni zostali sędziowie, sędziowie nad Izraelem. I właśnie w Biblii słowo Elohim tłumaczone na język polski jako bogowie zostało użyte także w odniesieniu do sędziów Izraela. A to byli przecież ludzie, a Biblia nazywa ich Elohim, bogowie. Co ciekawe, tłumacze Pisma Świętego na język polski użyli w tych miejscach, które teraz będę przedstawiał, użyli słowo Elokim jako sędziowie. Pamiętajmy jednak, że w tych wersetach w oryginale występuje Elohim, bogowie. I dwa wersety, które nam zilustrują ten temat. To pierwszy werset. Druga księga mojżeszowa 21 rozdział werset szósty. Druga księga mojżeszowa 21 rozdział wiersz szósty. Pewnie przywiedzie go Pan jego do sędziów. Tutaj właśnie w oryginale występuje słowo Elohim. Bogowie, bo sędziowie Izraela zajmowali ważne urzędy. Byli wielkimi ważnymi ludźmi nad Izraelem. I dalszą część tego wersetu pomijamy. Dostrzegamy fakt, że słowo Elohim, Bóg użyte względem człowieka, względem sędziów. I drugi werset to dr mojżeszowa 22 rozdział wiersz 28. Druga Mojżeszowa 22 rozdział werset 28. Sędzią nie będziesz złorzeczył, a przełożonego ludu twego nie będziesz przeklinał. Tu gdzie występuje słowo sędziom, w oryginale hebrajskim jest Elohim, czyli Bóg. Bo tak jak mówiłem, sędziowie Izraela to byli ludzie zajmujący bardzo ważne urzędy. Oni byli wielcy, możni pomiędzy Izraelem. Więc ludzie nazywani są bogami. Przejdźmy teraz jeszcze do historii związanej z wyjściem narodu Izraela z Egiptu. I tam jest werset drugiej księdze mojżeszowej 12 rozdział wiersz 12. Druga Mojżeszowa 12 rozdział wiersz 12 werset którym książęta Egiptu są nazwani bogami. Cytuję ten werset. Druga Mojżeszowa 1212. gdyż przejdę przez ziemię egipską tej nocy i zabiję wszelkie pierworodne w ziemi egipskiej od człowieka aż do bydlęcia i nad wszystkimi bogi egipskimi wykonam sądy. Ja Pan. Przyznam się, że to jest kolejny werset, który bardzo długo nie do końca rozumiałem, bo wyobrażałem sobie, że w tamtą pamiętną noc, a to było pierwsze obchodzenie święta Pesach, gdy anioł Pański podczas 10te plagi przechodził przez ziemię Egiptu, zabijając wszystkich pierworodnych z Egiptu. I czytając ten werset, że wykonane zostały sądy nad wszystkimi bogami egipskimi, wyobrażałem sobie, że ten anioł pański pobił wszystkich pogańskich bogów egipskich, ale przecież te posągi dalej trwały. Ci bogowie dalej dla Egipcjan w ich umysłach istnieli. Więc można by powiedzieć, że ty pogań ci pogańscy bożkowie dalej istnieli. Ale ten werset wyraźnie mówi, że tamtej nocy sądy zostały wykonane nad bogami egipskimi. Gdy na ten temat przyjrzymy się, spojrzymy w taki sposób, że tutaj jest użyte hebrajskie słowo Elohim, a więc ktoś potężny, wielki i widzimy, że to jest ktoś potężny i wielki z Egiptu, to sprawa staje się jasna. Gdy zrozumiemy, że tutaj chodzi o książąt Egiptu, oni byli wielkimi panami, książętami egipskimi i to właśnie nad nimi zostały wykonane sądy w tą pamiętną noc, bo przecież wszyscy pierworodni z tych rodzin poumierali. Sądy zostały wykonane. Nawet najbardziej harde serce, najbardziej twarde spośród tych książąt egipskich zostało w tej nocy pokruszone i z oczu łzy zaczęły spływać, bo przecież ich dzieci pierworodni pomarli. Sądy zostały wykonane nad wszystkimi bogami egipskimi. Widzimy więc kolejny przykład użycia słowa hebrajskiego Elohim tłumaczonego na polski jako bogowie. względem ludzi, względem książąt Egiptu. No i ostatni przykład, który bym chciał poruszyć, mianowicie werset Psalmu 82, Psalm 82, a wiersz szósty. Wiersz ten mówi: Jam rzekł: Bogowieście, a synami Najwyższego wy wszyscy jesteście. Ktoś kto by spojrzał na Pismo Święte na ten werset to mógłby pomyśleć, że ludzie są nazwani bogami. Bogowieście. Jednak gdy, a myślę, że tak właśnie jest, że większość naszych słuchaczy już od dłuższego czasu korzysta z platformy Uwierz Bogu i wysłuchało już wiele wykładów na temat słowa Bożego, a w związku z tym posiada już pewną dozę biblijnej. I myślę, że nie będzie dla państwa zaskoczeniem to, co teraz powiem, że ten psalm 82 rozróżnia istoty określane słowem Bóg. Bo gdy spojrzymy na werset pierwszy, tam mamy napisane: "Bóg stoi w zgromadzeniu Bożym, a pośród bogów sądzi i mówi." To tutaj mamy pierwsze słowo Bóg, ewidentnie odnoszące się do najwyższego Boga, Stwórcy wszechświata, jedynego, wszechmocnego, podczas gdy pozostałe użycia słowa Bóg odnoszą się do innych potężnych istot. Do kogo? do tych, którzy zostali usynowieni, do tych, którzy stali się członkami kościoła, do tych, którzy stali się ciałem Chrystusa, a głową ich jest Jezus. A więc mówimy o maluczkim statku, o kościele. I właśnie do nich odnosi się ten zwrot z wersetu szóstego. Bogowieście, macie naturę boską, a synami zostaliście usynowieni, a synami najwyższego wy wszyscy jesteście. Widzimy więc, szanowni państwo, że Biblia używa zwrotu Bóg względem najwyższego Boga, względem aniołów, ale także i względem ludzi. I słowo Bóg oznacza kogoś potężnego, możnego, wielką, możną, potężną istotę lub osobę. Wyciągnijmy wnioski z tego, bo przecież jeżeli jakąś partię materiału się przestudiuje, przeanalizuje, należy wyciągnąć wniosek. Najlepszym wnioskiem będzie werset słowa Bożego. I chciałbym zaproponować odczytanie wersetu z pierwszego listu Apostoła Pawła do Koryntian. Pierwszy list apostoła Pawła do Koryntian, ósmy rozdział i odczytam wersety piąty i szósty. Pierwszy Koryntian, ósmy rozdział, wersety piąty i szósty. Czytam. Bo choć są, którzy bogami nazywani bywają i na niebie, i na ziemi, jakoż jest wiele bogów i wiele panów, ale my mamy jednego Boga Ojca, z którego wszystko, a my w nim i jednego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego wszystko, a my przezeń. Apostoł Paweł to mówi. My mamy jednego Boga Ojca. Najwyższy Bóg jest o wiele potężniejszy od wszystkich innych wielkich i możnych władców we wszechświecie. On jest jedynym Bogiem ponad wszystkimi. Żaden inny nie jest tak potężny ani tak wielki. A wszyscy otrzymali swoją wielkość, jak i również swoją egzystencję od niego. I to właśnie na ten fakt uwagę Izraela zwrócił Mojżesz, mówiąc słowa: "Słuchajże Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jeden jest, bo On jest jeden." O Bogu można powiedzieć bardzo wiele rzeczy i najlepiej, żeby o Bogu mówiła Biblia, bo to jest słowo Boże, słowo, które Bóg wypowiedział. I w słowie Bożym zawarta jest wiedza zupełna, wystarczająca dla ludzi. I gdy otworzymy Dzieje Apostolskie, to w 17 rozdziale w werscie 29 znajdziemy bardzo interesujące myśli. Dzieje Apostolskie 17 rozdział wiersz 29. Będąc tedy rodziną Bożą nie mamy rozumieć, żeby złotu albo srebru albo kamieniowi misterni rytemu, albo wymysłowi człowieczemu Bóg miał być podobny. Myślę, że osoby zejomione z Pismem Świętym znają liczne wersety Starego Testamentu odnoszące się do nieezwalania ludowi bożemu oddawania czci jakimkolwiek figurom, posążkom lub obrazom. I tutaj w Nowym Testamencie w Dziejach Apostolskich mamy powtórzone. Przecież Bóg nie jest podobny żadnemu wytworowi człowiecemu, żadnemu złotemu lub srebrnemu lub kamieniowi misternie rytemu. Żaden taki wytwór rąk ludzkich to przecież nie jest Bóg, bo Bóg jest żywy. A te kamienie, te figury mają oczy, lecz nie widzą. Mają uszy, lecz nie słyszą. Mają usta, lecz nie mogą powiedzieć. Mają ręce oraz nogi, lecz nie wstaną, nie poruszą się, nie zejdą. To są po prostu martwe wytwory rąk ludzkich. Widzę taka figurka spadnie na ziemię, się pokruszy, w proch się obróci. One są nic nie warte. Zobaczmy Ewangelię Jana czwarty rozdział wiersz 24. Ewangelia Jana czwarty rozdział werset 24. Bo i ojciec takowych szuka, którzy by go chwalili. Bóg jest duch, a ci, którzy go chwalą, powinni go chwalić w duchu i prawdzie. W tym wersecie chciałbym zwrócić państwa uwagę na stwierdzenie, że Bóg jest duchem. Bóg jest istotą duchową, potężną, niewidzialną dla ludzkich oczu istotą. On jest potężny, wielki. My go nie możemy dostrzec. Nasze oczy są bardzo ograniczone. Dostrzegamy tylko świat ziemskich istot. Nie potrafimy dostrzec ani aniołów, a tym bardziej nie jesteśmy w stanie dostrzec istot o naturze boskiej. A taką właśnie istotą jest Bóg, Bóg wszechmogący. Zobaczmy jeszcze Ewangelię Łukasza, 24 rozdział wiersz 39. Słowa naszego mistrza, naszego Pana Jezusa Chrystusa. On po zmartwychwstaniu mówi do swoich uczniów: "Oglądajcie ręce moje i nogi moje, że mi ja jest on. Dotykajcie się mnie, a obaczcie". I teraz te słowa, na które bym pragnął zwrócić państwa uwagę. Nasz Pan Jezus Chrystus mówi: "Bo duch nie ma ciała ani kości". Bo duch nie ma ciała ani kości. Widzimy więc, że istota duchowa, a taką jest Bóg, nie posiada ludzkich kości ani ciała. My możemy jednak powiedzieć na podstawie Pisma Świętego, że Bóg prawdopodobnie ma ciało, ale to ciało jest zupełnie inne od naszego ciała ziemskiego. Ewangelia Jana piąty rozdział wiersz 26 zawiera bardzo interesującą myśl. Zobaczmy. Ewangelia Jana piąty rozdział wiersz 26. Albowiem jako ojciec ma żywot sam w sobie, taki dał synowi, aby miał żywot w samym sobie. Ten werset wskazuje, sugeruje pewną myśl. Mianowicie, że ciało ludzkie Boga możliwe, że zbudowane jest, składa się z pierwiastka życia. Życie samo w sobie. To jest ciężkie do wytłumaczenia, trudne do wyobrażenia, ale jeżeli pomyślimy sobie, że ciało Boga składa się z pierwiastka życia, to wówczas staje się zrozumiałe, że on może stwarzać nieograniczoną ilość istot żyjących wszechświecie, udzielać im życia i nie odczuwać spadku ilości życia w samym sobie, bo on jest nieskończonym źródłem Myślę, że nie przypadkiem apostoł Paweł w pierwszym liście do Tymoteusza w pierwszym rozdziale w wersecie 17 powiedział te słowa. Pierwszy Tymoteusz pierwszy rozdział werset 17. Przetoż królowi wieków nieśmiertelnemu, niewidzialnemu samemu mądremu Bogu niech będzie cześć i chwała na wieki wieków. Amen. Bo naprawdę nasz Bóg, w którego my wierzymy, jest Bogiem nieśmiertelnym i niewidzialnym. Jest potężny. Nie ma innego tak wielkiego jak on. On jeden jest tak wielki. Myślę, że ważną rzeczą kolejną, na którą teraz warto zwrócić uwagę, to fakt, że wszystkie istoty wszechświecie istniejące posiadają jakieś imiona. Gdy stwarzane były zwierząta w ogrodzie Eden, one były przyprowadzane do Adama i Adam nazywał je. I jak rodzi się dziecko w rodzinie, również rodzice dają imię swemu dziecku. Należałoby więc spodziewać, należałoby się więc spodziewać, że Bóg także posiada imię. I rzeczywiście tak jest. Imię jego jest Jahwe. Co oznacza ten, który jest samoegzystujący, nieśmiertelny? Ten, który jest, on zawsze był, jest i zawsze będzie. Wszechmogący Bóg Jahwe. I zobaczmy werset z drugiej księgi mojżeszowej, szósty rozdział, wersety drugi i trzeci. Szanowni państwo, moja ulubiona Biblia, z której najczęściej korzystam, to Biblia Tysiąclecia. Wydanie drugie z roku 1971. Ono jest cudowne i wspaniałe. Jest ze słowem wstępnym napisanym przez księdza Stefana Kardynała Wyszyńskiego. I cenię to tłumaczenie z tego powodu, że wybitni bibliści, którzy włożyli wkład w tłumaczenie z hebrajskiego i greckiego księgu Pisma Świętego, zrozumieli, że imię Boga to Jahwe. I właśnie to imię w tym tłumaczeniu jest zachowane. Odczytam szanowni państwo drugą księgę Mojżeszowa szósty rozdział werset drugi i trzeci. Bóg rozmawiał z Mojżeszem i powiedział mu: Jam jest Jahwe. Ja objawiłem się Abrahamowi Izak wszechmocny, ale imienia mego Jahwe nie objawiłem im. Słowo Jahwe nie jest tak ogólnym określeniem jak słowo Bóg, prawda? Bo Jahwe to imię i tak jak każda inna nazwa własna nie powinno być tłumaczone. Z tym imieniem pojawił się bardzo poważny problem. mianowicie Żydzi, a przecież słowo Boże w Stary Testament był dany narodowi żydowskiemu, który przez Boga był wybrany. Więc Żydzi oddawali cześć najwyższemu Bogu i oni otrzymali objawienie dotyczące świętego imienia, że Bóg ma na imię Jahwe. I mieli powiedziane Żydzi, że imienia Pańskiego nie mają używać na daremno. Zastosowano to przykazanie [parsknięcie] z niezwykłą gorliwością. I tak się stało, że święte imię Boga używane było jeden raz w świątyni jerozolimskiej i to jeden raz w roku podczas święta pojedynania, podczas święta Jomkipur. Więc szanowni państwo, wyobraźcie sobie raz w roku i w jednym miejscu w świątyni jerozolimskiej arcykapłan wypowiadał święte imię Boga. Żydzi świątynię tylko jedną mieli w Jerozolimie, a domy modlitwy, synagogi nie były świątyniami. To były miejsca, w których się modlono, domy modlitwy, domy zgromadzeń, synagogi. I gdy w synagodze, w domu modlitwy odczytowano święte zwoje, to posługiwano się wskaźnikiem w kształcie palca, bo bano się, że odczytując święty tekst, można byłoby palcem wskazać na zapisane litery świętego imienia Boga. Więc takim wskaźnikiem się posługiwano. Ten wskaźnik nosił nazwę jab. I gdywaniu do tego świętego imienia w synagodze, to nie wypowiadano tego świętego imienia, lecz mówiono słowo Adonaj oznaczające Pan, mój Pan. Ale to mówiono słowo Adonaj w synagodze podczas modlitwy. A w życiu codziennym, gdy Żydzi wychodzili z synagogi i trafiali, wracali do swoich domów lub przebywali gdzieś w jakimś miejscu publicznym i spotykali się z innymi Żydami, to tam nie używali zwrotu Adonaj. Za święty to zwrot był do tak potocznego użycia. I wówczas w potocznej mowie używano zwrotu haszem. H przedrostek i szem oznaczający imię. Haszem to imię. I ten zwrot wskazuje [parsknięcie] na to jedno wyjątkowe imię i właściciela tego wyjątkowego imienia. Bo tylko jedna istota w całym wszechświecie nosiła to wyjątkowe imię Jahwe. To Bóg wszechmogący. Tylko on jeden. Więc w potocznej mowie Żydzi używali zwrotu haszem. A gdy kontakt mieli z poganami, mówili słowo Bóg w bardzo szerokim, ogólnym znaczeniu. Gdy ktoś z państwa miałby możliwość czytania religijnych opracowań żydowskich, to niektórzy mogą napotkać się także na takie zastosowanie, że w tekście religijnym żydowskim będzie pisało w miejscu, gdzie będzie pisało Bóg, B kreska G. Do tego stopnia niekiedy się nasi przyjaciele żydowscy powsuwają, że względem niegodnych, a takimi dla nich są poganie, nie używają nawet pełnego słowa Bóg, tylko B kreska G. Szanowni państwo, w 70 roku naszej ery świątynia jerozolimska została zburzona. Od tamtej pory już nie było miejsca, w którym podczas święta Jonkipur, dnia pojednania raz w roku wypowiadano to święte imię. Od tego czasu minęło prawie 2000 lat. J hw. Ciężko jest wypowiedzieć j w h. No ale jak poprawny sposób je odczytać? Zastanawiano się nad tym tematem. Jakie samogłoski dodać do współgłosek JHWh. Nasi przyjaciele z organizacji Świadków Jehowy przyjęli, że właściwą wymową jest Jehowa. Myślę, że jest to związane z tym, że w języku angielskim tak to jest wypowiadane i to też przeniosło się na język polski z języka angielskiego zapis Jehowach, a więc Jehowa. I tak się potocznie mówi. Jednak bibliści, ci bardzo wybitni, którzy na język polski Biblię tłumaczą, tak jak na przykład właśnie tłumacze rzymskokatolickiej Biblii Tysiąclecia. Ci bardzo wybitni bibliści, znawcy języka hebrajskiego i języka greckiego zrozumieli, doszli do wniosku, że właściwą wymową imienia pańskiego zapisanego w spółgłoskach JHWh jest Jahwe. I to jest właściwa wymowa. Szanowni państwo, gdy odczyta się wersety Pisma Świętego, w których występuje imię Pańskie i oczyta się te wersety właśnie zachowaniem wymowy poprawnej imienia Pańskiego, to te wersety nabierają zupełnie innego brzmienia, mają dużo większą moc. Zobaczmy. Odczytam kilka wersetów. Pierwszy werset to księga proroctwa Izajasza 42 rozdział werset 8. Proroctwo Izajasza 42 rozdział werset 8. Ja, któremu na imię jest Jahwe, chwały mojej nie odstąpię innemu, ani czci mojej bożkom. Bóg nikomu swojej chwały nie odstąpi. A jeszcze inny werset to Psalm 83 wiersz 19. Niechaj poznają ciebie i wiedzą, że tylko Ty, który sam i jeden masz Jahwe na imię, jesteś najwyższy na całej ziemi. On sam jeden ma Jahwe na imię i jest najwyższy nad całą ziemię. Szanowni państwo, ten temat jest niezwykle szeroki. Można byłoby mówić na temat Boga i ze dwie lub trzy godziny. Nasz czas dzisiejszego spotkania niezwykle jest krótki, a jeszcze chciałbym odpowiedzieć na państwa pytanie. Więc kończąc tą krótką przemowę, chciałbym postawić ostatnie pytanie, bo przecież zacytowałem wiele wersetów mówiących o Bogu i mówiłem, że jest to Bóg Abrahama, Izaaka i Jakuba. Mówiłem, że to jest Bóg Izraela i święte jest jego imię. Lecz przecież my nie jesteśmy Żydami, jesteśmy Polakami. Z punktu widzenia narodu żydowskiego poganami jesteśmy. Więc rodzi się pytanie, czy ten Bóg, o którym dzisiaj tak wiele mówiłem, jest także i Bogiem pogan? Czy jest naszym Bogiem, Bogiem Polaków? Myślę, że ten problem dostrzegł także apostoł Paweł, a przecież to właśnie on jako jeden z apostołów Chrystusowych wykonywał najszerszy zakres pracy wśród pogan. I w liście apostoła Pawła do Rzymian w trzecim rozdziale w wersecie 29 dostrzegamy zapisane właśnie to pytanie. List do Rzymian trzeci rozdział wiersz 29. Izali Bóg jest tylko Bogiem Żydów. I zali też nie pogan. Zaiste i pogan. No właśnie. I pogan. Czyli ten Bóg, o którym mówimy, jest także Bogiem pogan. Jest także i naszym Bogiem. Szanowni państwo, pragnąłbym zakończyć tą prelekcję myślą, którą chciałbym, żebyśmy zapamiętali. mianowicie, że Bóg jest jeden. Pytania pytanie z YouTubea. Boga utworzonego przede mną nie było, ani po mnie nie będzie. Ja Pan, tylko ja istnieję i poza mną nie ma żadnego zbawcy. A więc uważasz, że Bóg pomylił się wypowiadając te słowa? Boga utworzonego przede mną nie było, ani po mnie nie będzie. Ja Pan, tylko ja istnieję i poze mną nie ma żadnego Boga. Prawdopodobnie tutaj trudno jest domyśleć się o który werset. Dobrze by było, żeby autor pytania podał werset. Wtedy można byłoby się odnieść do tego. Ja w tej chwili tak na szybko nie jestem w stanie odnaleźć tego wersetu, na który się powołał nasz czytelnik. Więc poprosiłbym, żeby czytelnik to pytanie ponownie zapisał. Pytanie drugie też z YouTubea. Jezus odpowiedział: "Pierwsze jest: Słuchaj Izraelu, Pan Bóg nasz Pan jest jeden. Uważaj więc, uważasz więc, że i Jezus się pomylił. Według ciebie powinien powiedzieć, że Pan jest wieloma bogami." Tutaj słuchacz odnosi się do nowego testamentu i cytuje pierwsze przykazanie: "Słuchaj Izraelu, Pan Bóg nasz, Pan jest jeden." No przecież jest to bardzo logiczne, prawda? Czyli zwrócił uwagę na jednego Boga. Jezus tutaj się nic nie pomylił. Nie uważam. Uważam, że jest to poprawna myśl wyrażona przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, bo on zawsze oddawał cześć i modlił się do Boga. Zwracał swój wzrok do nieba i modlił się do Boga. I są liczne wersety Pisma Świętego odnoszące się właśnie do tej kwestii. Następne następne pytanie. Wspomniany werset z pierwszego Koryntian ósmy rozdział werset szósty nazywany jest przez niektórych teologów chrześcijańskim szma. Czy pan się z tym zgadza? Nie mogę nic do tego wypowiedzieć się. Pierwszy raz się z tym tematem spotykam. Zaraz sobie przypomnę ten werset. pierwszy Koryntian ósmy rozdział werset szósty. Myślę, że jest bardzo wielu teologów chrześcijańskich i oni wyrażają bardzo różne poglądy. Yyy, werset pierwszy Koryntian yyy ósmy rozdział werset szósty. Tak żeśmy musieli napomnieć Tytusa, aby jako przedtem począł, tak aby też dokonał u was tego dobrodziejstwa. No cóż, ten pierwszy Koryntian ósmy rozdział werset szósty. To widzę, że jest jakaś pomyłka w przypadku osoby, która zadawała to pytania. Na pewno ten werset, a to przeczytałem drugi Koryntian, już idę do pierwszego Koryntian. Przepraszam najmocniej. Pierwszy Koryntian 86. Ale my mamy jednego Boga Ojca, z którego wszystko, a my w nim i jednego Pana Jezusa Chrystusa, przez którego wszystko, a my przezeń. No myśl jest cudowna, myśl jest wspaniała. Myślę, że yyy jest to werset, który każdy powinien wyryć w swoim umyśle i w swoim sercu. Każdy z nas, ja osobiście tak czynię. Czy aż tak daleko można posunąć się, żeby uznać ten werset, że on jest takim zwrotem? Słuchajcie chrześcijanie. Jeżeli ktoś uważa, że tak, to bardzo proszę, przecież to jest wolna wola. Przechodzimy do następnego pytania. Pytanie z YouTubea. Jeśli ci bardzo wybitni bibliści mają rację w sprawie brzmienia imienia Boga, może ci sami wybitni bibliści mają rację co do Trójcy? Myślę, że to pytanie należy zwrócić do tych biblistów, skierować do tych biblistów. A temat Trójcy Świętej to myślę, że może kiedyś poruszymy na platformie Uwierz Bogu. My dzisiaj zwracamy uwagę na fakt, że Bóg jest jeden i że rzeczywiście jest to nauka biblijna. Ktoś oczywiście może powiedzieć, że jest inaczej, ale szanowni państwo, taka historia. Wyobraźmy sobie sytuację, że Mojżesz, a pamiętamy historię biblijną, że gdy on pasął stada swojego teścia Jetra na zboczach góry, pewnego razu dostrzegł krzew płonący, a ogień nie trawił tego krzewu. I teraz wyobraźmy sobie, szanowni państwo, że Mojżesz wraca do swojego domu, do żony. No i yyy dziecko wskakuje mu na kolana i on opowiada swojemu dziecku yyy tą całą historię. Yyy no i teraz otrzyma dziecka. To to dziecko mogłoby zadać pytanie: "Tato, opowiedz jeszcze raz. Opowiedz jeszcze raz i jeszcze raz". No więc Mojżesz opowiada tą historię ileś z kolei razy i mówi, że widział jeden grzew, jeden płonący krzew. No a ten chłopczyk słuchając opowieści swojego tatusia powiedziałby: "E, tam były trzy krzewy". No jeżeli dziecko wyobraża sobie, że były tam trzy krzewy, no to jest kwestia wyobraźni tego dziecka. Dziecko różne rzeczy sobie wyobraża. Różne bajki, różne baśnie, różne historie. Fakt, rzeczywistość, którą widział Mojżesz i która zapisana jest w słowie Bożym, a tak jest napisane. Był jeden krzew, który Mojżesz widział. I tak jak Biblia wyraźnie mówi, tak jest napisane. Jest jeden Bóg i tak jest napisane. Szanowni państwo, przejdźmy do następnego pytania. Co rozumie pan pod nazwą mała czutka? Świadkowie Jehowy również używają tego określenia. Jak to wygląda według pańskich przekonań lub też zrozumienia? Szanowni państwo, trzutka odnosi się do owiec. Owce pańskie od razu się nasuwa. Od razu się nasuwa charakterystyka owcy. A więc cicha. pokorna uległa. Cichość jest bardzo szczególną cechą, którą powinny posiadać owce pańskie, bo cichość jest łagodną uległością serca i umysłu, która daje się pouczyć i poprowadzić, pokierować. To jest cichość. Cichość w połączeniu z pokorą, a pokora jest właściwą samooceną w przypadku nas. ludzi niedoskonałych, zdeprawowanych jest niską samooceną. To cichość w połączeniu z pokorą są wspaniałymi charakterystykami, które umożliwiają yyy ludziom uczenie się, bo ktoś kto jest cichy i pokorny potrafi zrozumieć, że tak naprawdę mało wie. I wtedy umysł takiej osoby zaczyna chcieć się uczyć, słuchać, analizować. rozmyśliwać na temat rzeczy, które słyszy, badać te sprawy, a więc uczyć się. I owce pańskie mające charakterystykę właśnie cichości, uległości, pokory uczą się i słuchają głosu pasterza. A ten pasterz, którym w przypadku owczarni pańskiej tym pasterzem jest Jezus Chrystus, to jest dobry pasterz i on prowadzi owce swoje na paswiska zielone i prowadzi do czystej krystalicznej wody. To jest trzoda. Drugi zwrot mówi o maleńkości tej trzody. A więc bardzo maleńka grupa. My, szanowni państwo, używamy tego sformułowana sformułowania maluczkie statko odniesieniu do wieku Ewangelii. W tymto okresie począwszy od rozpoczęcia powoływania pierwszych uczniów przez naszego Pana Jezusa Chrystusa dokonywane było dzieło zapraszania jednostek, które mają oczy otwarte i uszy otwarte do słuchania. Te jednostki mogły usłyszeć zaproszenie zawarte w liście apostoła Pawła do Rzymian 12 rozdziale w wersecie pierwszym. I ci, którzy usłyszeli to poselstwo i którzy postępowali za mistrzem, za głosem tego wielkiego pasterza, zaczynali wierzyć, że Jezus Chrystus umarł również za nas, że okup, wartość ceny okupu, którą on złożył na krzyżu, na Golgocie jest zupełna, wystarczająca, spłacająca nasz dług, zadość czyniąca wymaganiom sprawiedliwości Bożej. I ci z wiary w Jezusa Chrystusa usprawiedliwieni byli z wiary i z wiary mieli pokój z Bogiem, ten wspaniały stan, pokój w umyśle i w sercu. I gdy dalej postępowali, poznając słowo prawdy, dokonywało się w nich oczyszczenie z z mas ciała i ducha. I te jednostki stopniowo dochodziły do zrozumienia, że usprawiedliwienie z wiary, które im było dane, łaską z góry będące, to usprawiedliwienie z wiary było im dane w celu, by poświęcili się Bogu na służbę. Bo przymierze Abrahamowe mówiło, że w nasieniu, przez nasienie Abrahamowe, będą udzielone błogosławieństwa wszystkim narodom ziemi. Apostoł Paweł wskazał, że nie jest tam użyta liczba pojedyncza, lecz liczba mnoga. Nasienie, liczba mnoga. To była tajemnica zakryta przez wieki, a która została odkryta na końcu wieku Ewangelii, że tym nasieniem jak gwiazdy niebieskie licznym ma być maluczkie statko, które w nagrodę za swoje posłuszeństwo otrzyma nagrodę wywyższenia do natury boskiej, niebiańskiej, do chwały, do czci i nieśmiertelności. I te jednostki, które podczas wieku Ewangelii poświęcały się Bogu na służbę, rezygnując dobrowolnie z wszystkich przywilejów, błogosławieństw, które miały być w przyszłości w tysiącleciu udzielane w restytucji całej rodzinie ludzkiej, oni dobrowolnie rezygnowali z tych wszystkich przywilejów, z tych wszystkich praw, z tych wszystkich błogosławieństw, po to, by podążać za swoim mistrzem. I oni podążali za mistrzem i w nagrodę za śmierć, bo umierali w tej służbie. Nagrodę otrzymywali w pierwszym zmartwychwstaniu. To była ta nagroda boska. I liczba ich jest pokazana też w słowie bożym. Liczba ich maluczkiego statka jest 144 000. Ktoś powie to dużo, lecz gdy porównamy z miliardami ludzi żyjących na Ziemi w historii, w przeszłości i obecnie, to okazuje się, że liczba ta rzeczywiście jest maluczkim statkiem. Tak niewielu było wiernych, tak niewielu osiągnęło tą najwyższą nagrodę. 144 000. I tak właśnie rozumiemy temat maluczkiego statka. Szanowni państwo, mamy jeszcze 8 minut. Spróbujmy jeszcze odpowiedzieć na kolejne pytanie. [parsknięcie] Imię Jezus posiada ukryte znaczenie. W jego wnętrzu kryje się imię oraz autorudet Jhwh. Nie musimy się martwić tym, jak wymawiać Jhw, ponieważ imię to zawiera się w imieniu Jezus. Parafrazując, powiedziałeś Jezus, powiedziałeś wszystko. Bardzo mądre słowa, bo imię Jezus jest grecką formą hebrajskiego słowa Jeszua. A hebrajskie słowo Jeszua oznacza Jahwe jest zbawicielem. A więc imię Jezus wskazuje na autora planu zbawienia, rodzaju ludzkiego. Piękne jest imię naszego Zbawiciela, naszego kopiciela. My je znamy w greckiej formie. Jezus po hebrajsku. Jeszua. Kolejne pytanie. Co jeśli w trzutce, która idzie do nieba, mąż jest uznany za godnego, a żona nie? I na przykład razem z dziećmi musi zostać na ziemi? Mówimy o przyszłym świecie. Czy to nie jest niepokojące? Czy może źle to rozumiem? Szanowni państwo, tak już jest, że w skończonym dziele Bożym każdy będzie zadowolony z stanu i miejsca, jakie otrzyma. Każdy jeden, bo każdy jeden otrzyma sprawiedliwą, doskonałą, cudowną, wspaniałą nagrodę. Każdy jeden. Maluczkie statko, najwyższą nagrodę. Stan natury boskiej. Wielka kompania będąc służebnicami, będąc w antytypicznej świątnicy przed tronem Boga Najwyższego, otrzyma niższą naturę, ale w naturze duchowej. To wspaniała natura. Kolejne klasy ludu Bożego. W Starym Testamencie rozwijana klasa starożytnogodnych. To ci prorocy, o których apostoł Paweł w liście do Żydów wspomina. A w okresie przejściowym między wiekiem Ewangelii a wiekiem tysiąclecia rozwijana klasa młodocianogodnych, która jest odpowiednikiem tej klasy starożytnej. Ten zwrot godni pokazuje, że naprawdę są godni w oczach Boga. A starożytni w starożytności młodociani współcześnie w tym okresie przejściowym rozwijani. Te dwie klasy w skończonym dziele, w przyszłości otrzymają też naturę duchową. antytypiczni lewici, którzy nie mieli dziedzictwa na ziemi. Patrząc dalej, dochodzimy do klasy restytucyjnej, czyli cała pozostała część ludzkości niewybrana przez Boga. Ta część ludzkości otrzyma wskrzeszenie zmarłych i przywilej korzystania z błogosławieństw przez tysiącletnie mesjańskie królestwo. Tysiącletnie królestwo, w którym będzie panować Mesjasz. Bo słowo Mesjasz hebrajskie jest odpowiednikiem greckiego słowa Chrystus. Bo gdy mówimy Jezus, to dopowiadamy Chrystus. A więc Jezus jest Mesjaszem. Jezus jest Chrystusem. To jest wskazanie, że my wierzymy, że Jeszua, ten Jezus jest właśnie zapowiedzianym przez proroków Chrystusem i on razem z Kościołem będzie udzielać, wylewać błogosławieństwa pochodzące od Boga na wszystkie rodzaje ziemi, rodziny ludzkości i cała ziemia będzie korzystać z tych błogosławieństw i w skończonym dziele ludzkość odzyska pierwotną doskonałość. Cała ziemia będzie odbudowana, odrestaurowana. Szanowni państwo, można powiedzieć dalej idąc, że nawet ci, którzy nie będą chcieli mieć miejsca w przyszłym przyszłych wiekach, ci, którzy powiedzą: "Nie chcemy prawości, nie chcemy niesprawiedliwości, chcemy tkwić w grzechu i błędzie, w samolubstwie, w różnych formach deprawacji, to ci ludzie, jak wiemy z Pisma Świętego, zostaną unicestwieni we w której śmierci. przestaną istnieć, znikną, przestaną egzystować, ale tak naprawdę to też będzie dobre dla nich, bo nie będą się więcej męczyć tym grzechem, więc nawet to jest dla nich aktem łaski. Podsumowując, w skończonym dziele Bóg dla każdej jednostki przewidział coś wspaniałego. Jeżeli my chcemy osiągnąć przyszłe wieki i cieszyć się harmonią z Bogiem, mieć z nim społeczność, to szanowni państwo, uczmy się ze słowa żywota. Uczmy się z tym świętej księgi. W tej księdze w Biblii są słowa pokazującą drogę, drogę prowadzącą do życia. Ja staram się tą drogą kroczyć i zachęcam, szanowni państwo, zachęcam was, byście poważnie traktowali Pismo Święte, byście je analizowali, studiowali, rozmyślali, co w połączeniu z czuwaniem i modlitwą i z procesami pokuty, przeobrażania się na podobieństwo Chrystusowe umożliwi każdemu z nas w to wierzę, umożliwi każdemu z nas osiągnięcie stanu, w którym z pańską pomocą zostaniemy uznani za godnych żywota wiecznego. Czas już nasz dobiega końca, więc szanowni państwo, chciałem zaprosić was na kolejne spotkanie. Ono odbędzie się 2 stycznia w przyszłym roku. 2 stycznia 2021 roku, w sobotę o godzinie 18:00 mój przyjaciel Janek Ryl będzie mówić na temat postanowień noworocznych. Po stary rok przemijać już będzie, dobiega kresu, więc zawsze każdy z nas robi pewnego rodzaju podsumowanie myśli. Jak w moim życiu ten rok upłynął. Ile udało mi się sukcesów odnieść, a ile porażek. Gdy takie podsumowanie w swoim życiu robimy, to wchodząc w nowy rok zazwyczaj robimy postanowienia i dobrze by było by w ten nowy rok 2021 rok wejść z dobrymi postanowieniami, z takimi postanowieniami kroczenia wąskrą ścieżką, kroczenia śladami naszego Pana Jezusa Chrystusa. I to będą te myśli wszystkie jeszcze inne, które właśnie mój przyjaciel jak myślę będzie starał się państwu przekazać. I serdecznie zapraszam was na to spotkanie następne. Za dzisiejsze bardzo dziękuję. Życzę wam wielu błogosławieństw Bożych płynący z tych naszych wspólnych rozważań i mam nadzieję, że to nie koniec naszych rozważań dotyczących istoty Boga, bo Bóg jest cudowny, wspaniały, można mu ufać i on jest jeden, nasz Ojciec, a imię jego jest święte, Jahwe. Jemu niech będzie wszelka cześć i chwała po wszystkie wieki wieków. Amen.