Słowo „wiara” nie jest jednoznaczne – zarówno w języku polskim, jak i w greckim, w którym napisano Nowy Testament. Znajdziemy tam słowo pistis, które zależnie od kontekstu ma trzy znaczenia: dwa oczywiste także dla nas i trzecie, które w języku polskim ma inny odpowiednik.
Wiara jako przedmiot wierzeń
Chodzi tu o to, w co się wierzy. Mówimy np., że ktoś jest wiary chrześcijańskiej, rzymskokatolickiej, prawosławnej czy „innej wiary”. O kimś, kto zmienił poglądy, powiemy, że zmienił wiarę. Spójrzmy, jak Biblia używa słowa pistis – „wiara” – w tym znaczeniu:
- List Judy 3 (UBG): „(...) uznałem za konieczne napisać do was i zachęcić do walki o wiarę raz przekazaną świętym”;
- 1 Tym. 4:1: „(...) w czasach ostatecznych niektórzy odstąpią od wiary, dając posłuch zwodniczym duchom i naukom demonów”.
W tych przykładowych wersetach słowo „wiara” oznacza nauki Pana Jezusa i apostołów, prawdę Słowa Bożego, a więc przedmiot wierzeń chrześcijan.
Wiara jako zaleta charakteru
Jest to cecha, która czyni człowieka wierzącym – inaczej mówiąc, zdolność do wierzenia. To najbardziej powszechne znaczenie: o człowieku wierzącym mówimy, że ma wiarę. Można mieć silną lub słabą wiarę, rozwijać ją lub utracić. Przykłady biblijne:
- 2 Pio. 1:5: „(...) dodajcie do waszej wiary cnotę, do cnoty poznanie”;
- Rzym. 4:20: „I nie zachwiał się z powodu niewiary w obietnicę Boga, ale umocnił się wiarą i oddał chwałę Bogu”.
Apostoł Piotr wymienia wiarę jako pierwszą zaletę, do której należy dodawać kolejne. Czytamy też, że „bez wiary nie można podobać się Bogu” (Hebr. 11:6), jest to więc nieodzowna cecha prawdziwego chrześcijanina.
Wiara jako wierność
Trzecim znaczeniem greckiego słowa pistis jest wierność. W języku polskim tym słowem określamy lojalność i oddanie, ale w Nowym Testamencie jest to ten sam wyraz co w dwóch poprzednich znaczeniach:
- Rzym. 3:3: „(...) Czyż ich niewiara zniweczy wiarę Boga?” – wierność Boga;
- Flm. 1:5: „Słysząc o twojej miłości i wierze, którą masz względem Pana Jezusa i względem wszystkich świętych” – wierność Filemona.
Przedmiot wiary, wiara i wierność
Kolejność przedstawionych znaczeń słowa „wiara” nie jest przypadkowa: najpierw trzeba mieć w co wierzyć, czyli mieć przedmiot wiary; następnie mieć w sobie wiarę jako cechę pozwalającą wierzyć; a w końcu być wiernym temu, w co się wierzy, aby mieć uznanie u Boga.
Do rozwoju wiary w każdym z trzech znaczeń zachęcamy pod hasłem „Uwierz Bogu!”.