Jedna z definicji człowieka, jaką znajdujemy w internecie, brzmi: „Człowiek, Homo sapiens, to jedyny współcześnie żyjący gatunek z rodzaju Homo, wyróżniający się cechami takimi jak wyprostowana postawa, dwunożność, rozwinięty mózg i zdolność do posługiwania się narzędziami i językiem”. Można powiedzieć, że zdecydowana większość ludzi wierzy, iż człowiek powstał w wyniku procesu ewolucji.
Co mówi Biblia o człowieku?
Piękną definicję człowieka podają słowa psalmisty:
„Uczyniłeś go bowiem niewiele mniejszym od aniołów, chwałą i czcią go ukoronowałeś. Dałeś mu panowanie nad dziełami twoich rąk, wszystko poddałeś pod jego stopy: Owce i wszelkie bydło, a także zwierzęta polne; Ptactwo niebieskie i ryby morskie, i wszystko, co przemierza szlaki mórz”
(Psalm 8:6-9)
Jest to opis doskonałego człowieka – stworzonego jako skończone dzieło Boga – co potwierdzają słowa Stwórcy, że to, co uczynił, było bardzo dobre (1 Moj. 1:31).
Księga Rodzaju uzupełnia ten opis:
„Stworzył tedy Pan Bóg człowieka [ciało] z prochu ziemi, i natchnął w oblicze jego dech żywota. I stał się człowiek duszą żyjącą”
(1 Moj. 2:7)
Mamy tu przedstawione dwie części składowe człowieka: (1) ciało oraz (2) zasadę życia. Z połączenia tych dwóch powstała trzecia – dusza żyjąca.
Ta żywa istota, Adam, została nazwana synem Bożym i otrzymała coś, co odróżniało ją również od aniołów. Na podobieństwo swojego niebiańskiego Ojca została nazwana królem ziemi, którą miała czynić sobie poddaną.
Czy Adam był nieśmiertelny i mógł żyć wiecznie?
Nie! Adam był śmiertelny, ale mimo to mógł żyć wiecznie – pod pewnym warunkiem:
„PAN Bóg wziął więc człowieka i umieścił go w ogrodzie Eden, aby go uprawiał i strzegł. I rozkazał PAN Bóg człowiekowi: Możesz jeść do woli z każdego drzewa ogrodu; Ale z drzewa poznania dobra i zła jeść nie będziesz, bo tego dnia, kiedy zjesz z niego, na pewno umrzesz”
(1 Moj. 2:15-17)
Pierwszy człowiek nie sprostał próbie posłuszeństwa i stracił wszystko, co posiadał – doskonałe ciało, doskonałe życie i prawo do doskonałego życia. Wygnany z raju, On i jego potomstwo do dziś doświadczają skutków jego upadku:
„W pocie czoła będziesz spożywał chleb, aż wrócisz do ziemi, gdyż z niej zostałeś wzięty. Bo jesteś prochem i w proch się obrócisz”
(1 Moj. 3:19)
Drugi Adam – Jezus Chrystus
Słowo Boże jest Księgą, która nie pozostawia w rozpaczy, lecz daje nadzieję i podaje rozwiązanie beznadziejnej sytuacji, w której znalazł się człowiek. Mówi mianowicie o drugim Adamie:
„Pierwszy człowiek Adam stał się istotą żywą, ostatni Adam stał się duchem ożywiającym”
(1 Kor. 15:45)
Tym drugim Adamem jest nasz Pan Jezus Chrystus:
„Jak bowiem w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy zostaną ożywieni”
(1 Kor. 15:22)
Ewangelia Jana mówi, że Bóg tak umiłował ludzi, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale mógł otrzymać życie wieczne (Jana 3:16). Apostoł Paweł dodaje zaś:
„Ale widzimy Jezusa, który stał się niewiele mniejszy od aniołów, ukoronowanego chwałą i czcią za cierpienia śmierci, aby z łaski Boga zakosztował śmierci za wszystkich”
(Hebr. 2:9)
Jezus umarł za wszystkich, a gdy przyjdzie Jego Królestwo, pomoże każdemu chętnemu odzyskać utracony stan pierwszego Adama – „niewiele mniejszego od aniołów, chwałą i czcią ukoronowanego”.