Nie jest łatwo dostrzec Boga w dzisiejszym świecie. Wiele osób neguje Jego istnienie, bo nie może pogodzić się ze złem i niesprawiedliwością, które dostrzegamy wszędzie wokół nas:
- „Jeśli jest Bóg, to gdzie był, kiedy Niemcy mordowali ludzi w obozach zagłady?”
- „Dlaczego niewinne małe dzieci rodzą się niepełnosprawne albo martwe?”
- „Czy gdyby istniał Bóg, nie należałoby oczekiwać, że nie będzie pozwalał na tego rodzaju cierpienia?”
Te i inne pytania dość często wybrzmiewają w uszach wierzących i są zarzutami, z którymi muszą się oni stale mierzyć w dyskusjach. Nie jest też tak, jak chcieliby niektórzy z nas, że takich pytań stawiać nie wolno, bo mogą uwłaczać Najwyższemu. Wszak zanim poznaliśmy Boga, i my nierzadko zmagaliśmy się z podobnymi wątpliwościami i rozważaliśmy podobne zagadnienia.
Bóg ma plan
Patrząc jednak na otaczający nas świat i oglądając na co dzień jego moralny brud i zepsucie w kontekście opisanych powyżej rozważań „Czy Bóg istnieje?”, należałoby przede wszystkim wziąć pod uwagę, że nie możemy oceniać czyjegoś kunsztu artystycznego, patrząc na niedokończony jeszcze obraz.
To, co widzimy wokół siebie, jest raczej bardzo odległym wyrazem tego, co Bóg zamierzył dla człowieka, gdy go stworzył, i co zamierza uczynić, gdy ten świat dobiegnie końca. Z Biblii wynika bowiem, że Bóg ma plan i skutecznie go realizuje. Biblia naucza o tym jasno:
„Mnie, zgoła najmniejszemu ze wszystkich świętych, została dana ta łaska: ogłosić poganom jako Dobrą Nowinę niezgłębione bogactwo Chrystusa i wydobyć na światło, czym jest wykonanie tajemniczego planu, ukrytego przed wiekami w Bogu, Stwórcy wszechrzeczy”
(Efez. 3:8-9 BT)
Co oznacza słowo οἰκονομία?
Słowo oddane jako „plan” to greckie οἰκονομία, użyte w tym samym liście także w rozdziale pierwszym, w wersecie dziesiątym (zob. przekład Biblii Poznańskiej). Według renomowanego dzieła A Greek-English Lexicon of the New Testament and other Early Christian Literature, Third Edition, słowo to oznacza m.in. „stan uporządkowania, porządek, plan” i wiąże się z odpowiedzialnym zarządzaniem.
Komentarz SIL Exegetical Summary Series oddaje to słowo podobnie – m.in. jako „plan”, „projekt”, „zarządzenie” oraz „dyspensacja” – i opatruje omawiany werset następującą adnotacją:
„Słowo to oznacza plan lub zarządzenie, którego autorem jest Bóg: aby wszyscy ludzie poznali tajemniczy plan Boga. To właśnie zostało przekazane Efezjanom. Przedmiotem oświecenia jest sposób, w jaki Bóg uporządkował i ułożył swoją teraz objawianą tajemnicę”.
Jak rozwija się Boży plan?
Biblia naucza więc, że Bóg ma uporządkowany plan. Być może pomyślisz z drwiącym uśmiechem: „Jakoś tego nie dostrzegam w tym nieuporządkowanym świecie”. Rozumiemy Cię – myślisz jednak tak właśnie dlatego, że oglądasz ów „niedokończony obraz”, o którym wspomnieliśmy na początku. Dla czytelników Biblii jest jasne, że rozwija się on stopniowo, progresywnie.
Po upadku człowieka Bóg rozpoczął swoje zbawcze działanie od ogólnej obietnicy, że kiedyś powstanie ktoś, kto zniszczy szatana (1Mojż. 3:15). Nośnikami tej obietnicy byli początkowo pojedynczy ludzie – patriarchowie, tacy jak Abraham. Potem rozwijała się ona w rodzinie Abrahama, w jego potomkach Izaaku i Jakubie. Rodzina rozrosła się w naród, gdy po wyjściu Izraelitów z Egiptu Bóg zawarł z Izraelem przymierze na górze Synaj.
Po przyjściu Pana Jezusa i Jego odkupieńczej śmierci obietnica dotyczyła już nie tylko jednego narodu, ale ludzi ze wszystkich narodów, którzy uwierzyli w Jezusa. Wreszcie, w nadchodzącym czasie Tysiąclecia panowania Chrystusa na ziemi, obejmie całą ludzkość.
Dopiero wówczas będziemy mogli dostrzec piękno malowanego obrazu. Teraz jest on jeszcze niedokończony.