Biblia uczy, że w czasie potopu upadli aniołowie zostali pozbawieni możliwości materializowania się. Od tamtego czasu starali się wpływać na ludzkość w inny sposób.
Niewielu chciałoby się z nimi kontaktować, gdyby znało ich prawdziwy charakter. Dlatego podają się za naszych zmarłych przyjaciół i krewnych. W ten sposób próbują porozumiewać się z żyjącymi za pośrednictwem „mediów” – zwiedzionych ludzi, którzy nieświadomie służą demonom.
Czarownicy i wróżbici
W dawnych czasach te „media” nazywano:
- czarownicami,
- czarodziejami,
- czarnoksiężnikami.
Mieli oni „ducha wieszczego”, czyli utrzymywali bliskie kontakty z duchami, które były nieposłuszne w czasach Noego.
„A gdy będą wam mówić: Radźcie się czarowników i wróżbitów, którzy szepcą i mruczą, powiedzcie: Czyż lud nie powinien radzić się swego Boga? Czy ma się radzić umarłych w sprawie żywych?”
(Izajasz 8:19)
Boże ostrzeżenie dla Izraela
Przed tymi złymi duchami i ich mediami Bóg ostrzegł Izrael. Nakazał, aby żadne takie media nie mieszkały w ziemi izraelskiej. Mogły działać wśród narodów, które nie znajdowały się pod Boskim nadzorem, lecz Saul – przedstawiciel Boga – otrzymał rozkaz uśmiercenia ich wszystkich:
„Gdy ty wejdziesz do kraju, który ci daje Pan, Bóg twój, nie ucz się popełniania tych samych obrzydliwości jak tamte narody. Nie znajdzie się pośród ciebie nikt, kto by przeprowadzał przez ogień swego syna lub córkę, uprawiał wróżby, gusła, przepowiednie i czary; nikt, kto by uprawiał zaklęcia, pytał duchów i widma, zwracał się do umarłych. Obrzydliwy jest bowiem dla Pana każdy, kto to czyni. Z powodu tych obrzydliwości wypędza ich Pan, Bóg twój, sprzed twego oblicza”
(5 Moj. 18:9-12)
Czarownica z Endor
Gdy król Saul utracił społeczność z Bogiem, zwrócił się o radę do czarownicy z Endor i poprosił ją, by „obudziła” zmarłego proroka Samuela. Historię tę opisuje 1 Księga Samuela w rozdziale 28.
Złe duchy bez trudu zmaterializowały się pod postacią proroka Samuela, a czarownica przekazała królowi fałszywe przesłanie. Samuel był bowiem martwy i nie mógł przekazywać ani otrzymywać wiadomości – „umarli o niczym nie wiedzą” (Kaz. Sal. 9:5).
Król Saul niczego nie widział – otrzymał jedynie odpowiedź od czarownicy, która twierdziła, że widziała i słyszała Samuela:
„Co widzisz? Kobieta odrzekła Saulowi: Widzę nadludzką istotę wychodzącą z ziemi. I rzekł do niej: Jaki wygląd jej? I rzekła: Starzec to, który wychodzi otulony w płaszcz. I poznał Saul, że to Samuel, i pochylił się twarzą ku ziemi, i oddał pokłon”
(w.13,14)
Tak zwiedziony Saul rzekł:
„Jestem w ciężkiej niedoli, Filistyńczycy wojują ze mną, a Bóg odstąpił ode mnie i już nie daje mi odpowiedzi ani przez proroków, ani przez sny; przywołałem więc ciebie, abyś mi oznajmił, co mam czynić”
(w.15)
Saul zginął z powodu niewierności
Złe duchy do pewnego stopnia mogą poznać przyszłość. W tamtych okolicznościach każdy mógł jednak przewidzieć, jaki los spotka Saula i jego armię. Saul zdawał sobie z tego sprawę – i to go zaniepokoiło i skłoniło, by mimo zakazu Boga szukać rady u czarownicy.
Nie do pomyślenia jest, by Bóg i Samuel, którzy wcześniej odmówili kontaktu z królem, nagle zmienili zdanie i pozwolili czarownicy – potępionej przez Prawo Boże – wpływać na bieg wydarzeń.
„Tak zginął Saul z powodu swojej niewierności, jakiej dopuścił się wobec Pana, wbrew słowu Pana, którego nie przestrzegał; zapytywał również o wyrocznię wieszczkę, a nie pytał o wyrocznię Pana; On więc pozbawił go życia”
(1 Kronik 10:13,14)
Z kim kontaktować się w sprawie przyszłości?
Ta starotestamentowa historia uczy nas, z kim powinniśmy kontaktować się w sprawie naszej przyszłości: nie ze światem umarłych, ale z prawdziwym Bogiem – w Jego Słowie.
„W sercu moim przechowuję słowo Twoje, abym nie zgrzeszył przeciwko Tobie”
(Psalm 119:11)