Dlaczego w czasie narodzenia wszyscy ludzie Go oczekiwali? Dlaczego Mesjasz był potrzebny i tak długo oczekiwany?
„Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan. A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie”
(Łuk. 2:11,12)
Dlaczego w czasie narodzenia wszyscy ludzie Go oczekiwali?
Co skłaniało Izraelitów do oczekiwania Jego narodzenia? Odpowiedzią jest pewna obietnica, którą Bóg złożył wiele wieków wcześniej i która miała się wypełnić. Jej główną treścią było narodzenie świętego dziecięcia, które miało przynieść błogosławieństwo, jakiego potrzebował świat – choć obietnica nie wyjaśniała, w jaki sposób.
Obietnica ta została dana Abrahamowi i brzmiała: „W tobie i nasieniu twoim błogosławione będą wszystkie narody ziemi”. Od tej chwili Abraham, a później cały Izrael oczekiwał narodzin dziecięcia, które miało sprowadzić obiecane błogosławieństwo. Miał to być Mesjasz.
Dlaczego Mesjasz był potrzebny i tak długo oczekiwany?
Przez nieposłuszeństwo naszych pierwszych rodziców „grzech wszedł na świat”. W ten sposób ściągnęli oni na siebie niełaskę Boga i wyrok śmierci. Wraz z tym wyrokiem spadły na nich różne cierpienia, bóle, smutki i utrapienia, a w końcu śmierć. Wszystko to było skutkiem grzechu.
Od tamtej pory ludzie instynktownie czuli, że potrzebują jakiegoś Wybawiciela, który mógłby ich wyzwolić z mocy grzechu i uwolnić od kary śmierci. Czekali z nadzieją, że Bóg ześle Zbawiciela.
Dlaczego to niemowlę miało być obiecanym Zbawicielem?
Czym Dziecię Betlejemskie różniło się od innych? Pismo Święte wyraźnie i stanowczo wyjaśnia, że nie zostało ono spłodzone przez ziemskiego ojca. Choć Maria była poślubiona Józefowi, dziecię nie było jego synem. Biblia uczy, że zostało poczęte w łonie Marii mocą Bożą, a w chwili jego narodzin Maria była Panną.
Gdyby Jezus nie był doskonały, nie mógłby być Zbawicielem świata. Musiał więc być – jak stwierdza apostoł – „święty, niewinny, niepokalany, odłączony od grzeszników” (Żyd. 7:26).
Śmierć krzyżowa i zmartwychwstanie
Jezus dorósł i w odpowiednim momencie dowiódł Swej wierności. „Postawą znaleziony jako człowiek, Sam się poniżył, będąc posłusznym (wiernym) aż do śmierci, a to śmierci krzyżowej” – śmierci najbardziej haniebnej.
Po Jego śmierci nastąpiło zmartwychwstanie, jak czytamy:
„Jego też wskrzesił Bóg trzeciego dnia”
(Dz.Ap.10:40)
„wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca”
(Filip. 2:8-11)
Pokój Boży w naszym życiu
Jeśli wierzymy w Betlejemskie Dziecię, już teraz możemy się wielce radować. Jeżeli wierzymy, że Zbawiciel przyszedł na świat dla nas, jeżeli Go wielbimy, oddaliśmy Mu serca i staramy się czynić Jego wolę, to pokój Boży będzie gościł w naszym życiu.
Błogosławieństwa restytucyjne
Pismo Święte daje też nadzieję całej ludzkości: we właściwym czasie na wszystkich spłyną Boże błogosławieństwa – błogosławieństwa restytucyjne, o których św. Piotr powiedział:
„Gdyby przyszły czasy ochłody od obliczności Pańskiej, a posłałby Onego, który wam opowiedziany jest, Jezusa Chrystusa. Który zaiste niebiosa ma objąć aż do czasu naprawienia wszystkich rzeczy, co był przepowiedział Bóg przez usta wszystkich świętych Swoich proroków od wieków”
(Dz.Ap. 3:20,21).
„Alleluja! Wysławiajcie Pana, bo jest dobry, bo jego miłosierdzie trwa na wieki”
(Ps.106:1)