Chociaż Bóg stworzył człowieka doskonałym, to przez upadek Adama w Edenie wszyscy jego potomkowie, a więc cała ludzkość, popadli w grzech. Potwierdza to Apostoł Paweł w Rzym. 3:10:
„Jak jest napisane: Nie ma sprawiedliwego, ani jednego”
Rzym. 3:10
Wyróżnione postacie
Byli jednak tacy, którzy dostali od Boga swoistą laurkę za to jakimi są – chociaż sami nie byli w stanie podnieść się do doskonałości, to jednak Bóg docenił ich wysiłki. Jedną z takich postaci był Mojżesz, o którym Biblia mówi:
„A Mojżesz był człowiekiem bardzo pokornym, najbardziej ze wszystkich ludzi, którzy żyli na ziemi”
4 Moj. 12:3
Szczególne wyróżnienie dostał również Dawid, o którym jest napisane:
„A kiedy go odrzucił, wzbudził im na króla Dawida, o którym dał świadectwo w słowach: Znalazłem Dawida, syna Jessego, męża według mego serca, który wypełni całą moją wolę”
Dz. 13:22
Lecz mogłoby powstać pytanie – czy to nie ten sam Dawid, który dopuścił się tak haniebnego czynu względem Uriasza (2 Sam. 11)? Jak to możliwe, że pomimo tego Bóg wypowiedział się o nim tak pochlebnie?
Właściwa postawa w obliczu upadku
Składa się na to kilka elementów. Pierwszym z nich jest postawa Dawida wobec swego grzechu – wyznał go przed Bogiem, żałował i pokutował. Nie załamał się i chociaż przyszła na niego kara za to co zrobił, nie porzucił swojej ufności Bogu, szukając Jego przebaczenia (myśli i stan serca Dawida dobrze opisuje m.in. Psalm 38).
Ciągle trwał też w wierze w Boga i Bogu – to było powodem, że jako niedoskonały człowiek mógł być w ogóle przyjęty przez sprawiedliwego Boga, tak jak wcześniej Abraham i inni. Apostoł Paweł przypomina:
„Cóż bowiem mówi Pismo? Abraham uwierzył Bogu i zostało mu to poczytane za sprawiedliwość”
Rzym. 4:3
Wniosek dla nas
W swoim życiu Dawid starał się jak najlepiej pełnić Bożą wolę i chociaż nie zawsze mu to wychodziło, te wysiłki zostały przez Boga docenione. Podobnie jest z nami – jeżeli będziemy zawsze szukać Boga, On pozwoli nam się znaleźć. Jak zachęca Pismo:
„Zbliżcie się do Boga, a on zbliży się do was”
Jak. 4:8