Pismo Święte zawiera cały Boski plan wobec ludzkości – od stworzenia człowieka, jego upadku i lekcji doświadczenia skutków grzechu po przywrócenie Królestwa Bożego i życia wiecznego. Punktem zwrotnym jest przyjście na ziemię i ofiarowanie się Jezusa Chrystusa, otwierające drogę do Boga, a tym samym do pomyślnego zakończenia zła.
Nie są to jedynie informacje o dziejach ludzkości – poprzez zarysy Swojego planu Bóg objawia bowiem Swój święty charakter. Przyjrzyjmy się głównym przymiotom tego charakteru przez pryzmat centrum planu Bożego – okupu złożonego przez Jezusa Chrystusa.
Boska sprawiedliwość
Prawo do życia należy się tylko istotom bezgrzesznym. Ponieważ człowiek nie dotrzymał warunków przymierza, został skazany na śmierć – utracono doskonałe ludzkie życie. Grzeszny człowiek nie stanowi równoważnej ceny, podobnie jak nie stanowi jej istota duchowa. Rachunek może wyrównać tylko doskonały człowiek.
„Jeśli jednak dojdzie do szkody, wtedy dasz życie za życie”
(2 Moj. 21:23, UBG)
„Zapłatą bowiem za grzech jest śmierć (...)”
(Rzym. 6:23)
Boska miłość
Los człowieka nie jest obojętny Bożej miłości. Dla ratowania ludzkości jest ona gotowa do największych poświęceń: Bóg posyła Swego umiłowanego Syna, aby stał się człowiekiem – odpowiednim okupem, który spełnia wymagania sprawiedliwości.
„Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”
(Jana 3:16)
Boska mądrość
Sposób, dzięki któremu ofiara jednego doskonałego człowieka wystarcza za wszystkich ludzi, zaplanowała Boża mądrość. To jeden człowiek – Adam – był poddany próbie, a wyrok sprowadził na wszystkich, dając im doświadczenie zła. Dlatego to jeden człowiek – Jezus – odkupuje Adama, a wraz z nim całe jego potomstwo. Syn Boży, stając się człowiekiem, nie jest obciążony grzechem i może stanowić cenę odkupienia.
„(...) głosimy Chrystusa – moc Bożą i mądrość Bożą”
(1 Kor. 1:24)
Boska moc
Poprzez Ducha Świętego Boża moc uzdolniła Jezusa Chrystusa do wykonania dzieła zbawienia. Realizuje ona wszystkie Boże zamiary. Uzdalnia Zbawiciela także do podniesienia ludzkości ze stanu degradacji, czego dokona On w tysiącletnim Królestwie.
„Jak Bóg namaścił Duchem Świętym i mocą Jezusa z Nazaretu (...)”
(Dz. 10:38)
Harmonijne współdziałanie przymiotów Boga
Analizując dzieło zbawienia i inne aspekty Boskiego planu, dostrzegamy nie tylko doskonałość poszczególnych cech osobowości Boga, ale także ich harmonijne współdziałanie. Niech to przyczynia się do wzrostu naszej wiary w Boga o tak wspaniałym charakterze!